kīlu (p. 113) --கீல், கிறேன், கீன்றேன், வேன், கீல, v. a. [used principally in the past tense.] To rend, to cleave, to part, கிழிக்க. 2. To dig, to hollow, to excavate, to burrow, கிண்ட. (p.) கீன்றல், v. noun. Cleaving; burrowing. 39)