appu (p. 18) கிறேன், அப்பினேன், வேன், அப்ப, v. a. To stick or clap on with the hand, as sandal paste, plaster, &c., or with a trowel, as mortar against a wall, சார்த்த. 2. To snatch at, as a dog, கௌவ. 3. To apply in a patting manner, as a lotion, a fomentation, ஒற்ற. 4. [prov.] To beat gently with the hands, as in washing muslin, கும்ம. நாய் அப்பிக்கொண்டுபோய்விட்டது. The dog snatched and carried it away. அப்பல், v. noun. Beating, clapping. 2. Pleastering with mortar, &c. 41)

aṟai (p. 33) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To slap, strike with the open hand or with any thing flat, அடிக்க. 2. To hammer a nail, &c. கடாவ. 3. To beat a drum, முழங்க. 4. To beat as wind, also as a wave, to dash as a mountain torrent, மோத. 5. (p.) To speak, say, declare, சொல்ல. ஆணியறைய, inf. To drive a nail. பறையறைய, inf. To beat a tomtom. கன்னத்திலறைய, inf. To beat on the cheek. அறை, v. noun. A slap with the hand, a blow with a hammer, &c., அடி. 2. A gust of wind, காற்றடிக்கை. 3. The dashing of a wave or of a mountain torrent, அலையடிக்கை. 4. The beating of a drum, பறையடிக்கை. அறையுண்ண, inf. To be struck. மண்ணறை, s. Smearing clay on a wall, daubing as plaster, throwing or clapping on, &c. 62)

kuṭm (p. 116) s. A cow, பசு. 2. A town in agricultural districts, மருதநிலத்தூர். 3. A town or village, ஊர்ப்பொது. 4. A kind of dance accompanied by clapping the hands, hollowed, கைகொட்டிக்குலிக்கை. 5. A dance of Vishnu, மாயோன்கூத்து. 6. One of the twelve districts where the vulgar, unpolished Tamil is spoken, கொடுந்தமிழ் நாட்டினொன்று. 7. The eighth lunar mansion of the Hindus, பூசம். குடஞ்சுட்டு, s. A cow, பசுப்பொது. குடத்தி, s. (pl. குடத்தியர்.) Female of குடவர் or cow-herds; a woman of the tribe of cow-herds, and shepherds. குடவுண்ணி, s. A cow-tick, acarus. குடமாடல், v. noun. A dance of Vishnu, மாயோன்கூத்து. குடவர், s. Herds-man, cow-herds,இடை யர். 25) *

kummi (p. 123) s. [probably a corruption of கொம் மை.] Dancing, especially among young women--accompanied with the clapping of hands to a tune sung by all, ஓர்விளையாட்டு. 2. A species of poem in which the verses are of the same metre as that sung in the கும்மி dancing, ஓர்வகைப்பாட்டு. கும்மியடிக்க, inf. To play the கும்மி dancing. கும்மிப்பாட்டு, s. Songs, sung to the கும்மி dance. 2. Stanzas of the கும்மி poem. சாஸ்திரக்கும்மி, s. [in Christian usage.] A satirical poem, censuring the superstitions of the Hindus, ஓர்நூல். 48)

cṭcṭeṉl (p. 157) v. noun. Roaring of thunder or flames; sounding--as falling trees, the report of a gun, the falling of the heavy drops of rain, the clapping of hands, or the successive falling of thrown stones, &c.; being quick, precipitate, blustering, as the language of an angry person, &c., ஈரடுக்கொலிக்குறிப்பு. 28)

cppāṇi (p. 160) s. The palm of the hands with the fingers extended; also clapping the open hands--as infants; one of the ten parts of infant poetry, describing the age of the child when it begins to clap its hands, பிள்ளைக்கவியினோருறுப்பு. 2. One lame in the feet, and sitting flat on the ground; a cripple, a maimed person. முடவன். 3. from Sa. Chapat'a.) Sitting flat and cross-legged--as சப்பணம். சப்பாணிகொட்ட, inf. See கொட்டு, v. சப்பாணிப்பருவம், s. One of the ten stages of infancy, that in which the child begins to clap its hands and play. சப்பாணிமாடன், s. [prov.] A kind of demon, நொண்டிப்பசாசு. 44)

cāẕl (p. 180) s. A kind of female play of clapping hands, மகளிர்விளையாட்டு. 2. A poem to accompany the play; in praise of a female deity, ஓர்பாடல்.--Note. The poem only is now known. 3. A bear, கரடி. சாழல்பாட, inf. To play the சாழல் game--as girls. 49)

tttāngki (p. 223) s. [prov.] A play among little girls, clapping the hands and singing, மகளிர்விளையாட்டு. (c.) தத்தாங்கிகொட்ட--தத்தாங்கியடிக்க, inf. To clap the hands, as above. 39) *

piḷḷai (p. 318) s. Child, infant, male or female offspring, குழந்தை. 2. Son, சுதன். 3. Youth, a lad, இளைஞன். 4. A title suffixed to the name of males in some families of the Vellalar caste, also a respectful appellative given to any male of this class, and sometimes to others, ஓர்பட்டப்பெயர். 5. The young of animals living on the branches of trees, as the monkey, &c., கோட்டில்வாழ் விலங்கின்பிள்ளை. 6. The young of the swine, deer, cat, hare, &c., பன்றி, மான், பூனை, முயலி வற்றின்குட்டி. 7. The young of the அன்றில் bird. 8. [sometimes.] The young of birds in general, பறவைக்குஞ்சுகளின்பொது. 9. The young of a cocoa-nut, தென்னம்பிள்ளை. 1. The setting, or planting, of any tree, நாற்று. 11. An affix to the names of some birds and animals, as அணிற்பிள்ளை, கீரிப்பிள்ளை, கிளிப் பிள்ளை. 12. [usage.] A small black bird, கரிக்குருவி. 13. The mainate, நாகணவாய். 14. The god Bhairava, வைரவன்; [ex பிள், bursting, as the amnios at birth or பீள்.] (சது.) பிள்ளையவர்கள்வருகிறார்கள். The master is coming--used by the Vellalas. பிள்ளைக்கு விளையாட்டு சுண்டெலிக்குச்சீவன்போ கிறது. It is play to the child, but death to the mouse. பிள்ளாயெனல், v. noun. Speaking kindly to a junior. ஏன்பிள்ளாய். Well, child! ஆண்பிள்ளை, s. A male child; a man, &c. See ஆண். பெண்பிள்ளை, s. A female child; a woman. See பெண். பிள்ளைக்கரைத்தல், v. noun. Procuring abortion. பிள்ளைகொல்லி, appel. n. Infanticide. 2. A disease fatal to infants, ஓர்நோய். 3. A kind of assaf&oe;tida, ஓர்பெருங்காயம். பிள்ளைக்கட்டி, s. The f&oe;tus in the early stages of pregnancy. பிள்ளைக்கவி, s. A species of poetic composition. See பிள்ளைத்தமிழ். பிள்ளைக்கற்றாழை, s. A common species of கற்றாழை, used medicinally, being always green. பிள்ளைக்கிணறு, s. A small well or hole sunk within a well. பிள்ளைக்கைவளை, s. Bracelets worn by children பிள்ளைக்கோட்டை. s. A small fort, forming an entrance to the larger, சிறு கோட்டை. 2. A citadel. பிள்ளைச்சோமன், s. A small சோமன் cloth for a boy or girl. பிள்ளைத்தக்காளி, s. A shrub. See தக் காளி. பிள்ளைத்தமிழ், s. A poem celebrating the different stages in the infancy and childhood of a hero, comprized in ten parts: 1. காப்பு, putting on the armrings, with magical rites; 2. செங்கீரை, first voluntary movements of the child compared to the motion of herbs by the breeze; 3. தால், lulling the child in the cradle with songs; 4. சப்பாணி, the first clapping of its hands; 5. முத்தம், kissing; 6. வாரானை, extending its hands and calling to be taken; 7. அம்புலி, showing the moon to the infant; 8. சிறுபறை, amusement of a small drum; 9. சிற்றில், making (in play) little houses, or trampling on those made by girls; 1. சிறுதேர். drawing little carriages.--Note. When a heroine is described, instead of the last three, the following are substituted, eighth கழங்கு, a kind of play with brass balls; ninth அம்மானை, a curious play with balls; tenth, ஊசல், swinging. There are two more compositions, bearing this title, one by குமரகுருபரதேசிகர், in praise of மீனாட்சி, the goddess at Madura; the other, by மார்க்கசகாயதேவர், of the childhood of Skanda. பிள்ளைத்தாய்ச்சி, s. A pregnant woman. பிள்ளைத்தேங்காய், s. The best kind of cocoa-nut, reserved for planting, நாற்றுத் தேங்காய். (Jaff.) பிள்ளைத்தேள், s. A centiped; Scolopendra, as மட்டைத்தேள். பிள்ளைப்பிறை, s. The youthful moon, இளஞ்சந்திரன். (p.) பிள்ளைப்பூச்சி, s. A kind of insect, the Gryllus, உழுவான், which going into mud is not defiled--so the spiritual man. பிள்ளைபெற, inf. To bring forth a child. பிள்ளைபெறாதமலடி, s. A barren woman, used of one who is cruel. பிள்ளைப்பெற்றவீடு, s. The house of a lying-in-woman, considered ceremoniously unclean. பிள்ளைப்பேறு, v. noun. Child-birth. பிள்ளைப்பேறறிந்தவள், s. A midwife. பிள்ளையைமஞ்சணீர்குடிக்கிறது, v. noun. Drinking turmeric water; i. e. adopting a child. பிள்ளைமாபிரபு, s. [prov.] A nobleman, an eminent person, பெருமையிற்சிறந்தோன். பிள்ளைமார், s. [pl.] Respectable men, gentlemen; men of the பிள்ளை caste. பிள்ளைமை, s. Childishness, puerility, babyhood, any thing infantile, பிள்ளைத்தன் மை. பிள்ளையாண்டான், appel. n. A young man, a youth, boy, lad, வாலிபன். பிள்ளையார், s. The god Ganesa, sometimes, Skanda and Sambanda Mûrti. பிள்ளையார்சதுர்த்தி, s. A fast on the fourth day of the new or full moon in honor of the god Ganesa. பிள்ளையார்சுழி, s. A curve to represent பிள்ளையார். See சுழி. பிள்ளையுண்டாகுதல், v. noun. Becoming pregnant. பிள்ளைவங்கு, s. [prov.] A cavity or socket to receive the mast of a dhoney, பாய்மரம்நிறுத்தும்குழி. பிள்ளைவண்டு, s. A young beetle, இள வண்டு. பிள்ளைவிழுதல், v. noun. [vul.] Miscarrying, கருவழிதல். ஊத்தாம்பிள்ளை, s. A bladder. (R.) Sometimes ஊத்தாம்பெட்டி. 16)