pāḷaiym (p. 313) s. A country or district of a feudal chieftain, குறுநிலமன்னரூர். 2. Camp, encampment, பாசறை. 3. Army. சேனை. 4. Suburbs, environs, especially where soldiers are quartered, சுற்றூர். 5. (R.) A village surrounded with stones. பாளையக்காரன், s A poligar. பாளையங்கோட்டை, s. The fort or walled town of Palamcottah, ஓரூர். பாளையப்பட்டு, s. A town or village governed by a poligar; also the estates of a poligar. (Colloq.) பாளையமிறங்க, inf. To encamp. பாளையமெழும்ப, inf. To set out for a march, as armies; also பாளையம்புறப்பட. பாளையம்போட, s. To pitch a camp. 2. To stay in a place too long, (complainingly.) 51)