kōṭṭam (p. 150) --கோஷ்டம், s. A cowpen; a cowstall, ஆன்கொட்டில். 2. A herd of cows, பசுக்கூட்டம். 3. An assembly, a crowd, கூட்டம். W. p. 32. GOSHT'HA. 4. Swerga, the world of the Devas--as கோ, தேவலோகம். 5. A temple, கோயில். 6. A medicinal plant, Arabian costus; of which there are two kinds; viz: 1. வெண்கோஷ்டம். 2. செங்கோஷ்டம். 7. A perfume, or odoriferous substance, வாசனைப்பண்டம். 8. (Sa. Ghosha, sound.) Boisterousness of the sea, rushing of the wind, &c., ஆரவாரம். (c.) 9. A kind of Indian lute or Vina, வீணை. 2)

kōlm (p. 151) s. Form, shape, symmetry, external or general appearance, உருவம். 2. Beauty, gracefulness, handsomeness, அழகு. 3. Ornaments, embellishments, அலங்கரிப்பு, ஒப்பனை. 4. Costume, appropriate dress, attire--as for a drama; livery; mode of dress, உடைக்கோலம். 5. Trappings, ornament, equipment, habiliment, படைக்கோலம். 6. Mein, air, manner, figure, guise, நடைக்கோலம். 7. Distinguishing or characteristic marks, symptoms, appearances, character; &c., சுபாவக்கோலம். 8. Lines or figures, made on a floor, wall, sacrificial pot, &c., ornamental devices, மாக்கோலம். 9. Lines, figures or marks with sandal-paste, &c., on women's breasts and men's arms, சந்தனக்கோலம். 1. A stream, நீரோட்டம். 11. Arecanut, பாக்கு. 12. A kind of the garden plant--as பீர்க்கு. 13. (சது.) A bird, the feathered tribe in general, பறவை. தேவகோலம், s. Divine majesty. கோலங்கட்ட, inf. [prov.] To attair for a dramatic performance, to put on a mask or costume. தலைவிரிகோலயாய்த்திரிகிறாள். She wanders, or roams about with dishevelled hair. இவன்கோலக்காரன். He is a sport-maker. கோலங்காட்ட, inf. To affect grandeur, or a pompous appearance; to assume a mean or too fine a dress; to make a parade, to appear beautiful either by nature or art. 2. [loc.] To present the bridegroom and the bride to the company at a marriage. கோலங்கொள்ள, inf. [prov.] To assume a peculiar dress, style or appearance. 2. To manifest symptoms of desease, to put on the appearance of sorrow, regret, gaiety, levity, pleasantry, &c. 3. To assume a rainy appearence--as the clouds. அவன்பெண்பிள்ளைக்கோலமாயிருக்கிறான். He acts a woman's part. கோலமாற, inf. To be charged--as the appearance, features, dress, &c. 2. To be disguised in, or to represent, a new character. கோலமெடுக்க, inf. To assume a shape. 2. To disguise one's self. கோலம்பண்ண--கோலம்புனைய, inf. TO ornament, to adore, beautify; to deck. கோலம்புனைபெண்--கோலஞ்செய்வா ள், s. A lady's dressing maid. (p.) கோலம்போட--கோலமிட--கோல மெழுத, inf. To mark ornamental lines &c., on a person, wall or floor. எல்லாருந்தடுக்கின்கீழ்நுழைந்தாலவன் கோலத்தி ன்கீழேநுழைவான். When all creep under a little mat, he creeps under an ornamented covering, i. e. he is very artful. கோலம்வர, inf. To go in procession. காலாகோலம், s. Irregularity, confusion. பிறந்தகோலம், s. Nakedness. மணக்கோலம், s. A procession of the bridegroom before his marriage. மழைக்கோலம், s. Rainy appearance, cloudiness. 21) *

tavam (p. 227) s. Penance, religious austerities, self-imposed mortification, to propitiate some deity, as தபம் and தவசு. தவசசாலை, s. A hermitage of place for the performance of austerities. தவத்தர், s. (plu.) Ascetics of the higher class, Munis, முனிவர். தவத்தி, s. A rigid devotee, or advanced ascetic, a Muni. தவத்தோன், s. An ascetic. தவநிலை, s. The method of performing religious austerities . 2. The profession or standing of a rigid devotee. தவப்பெண், s. A female ascetic, a nun. 2. A nun of the Jaina sect. தவமுனிவர், s. (plu.) Rigid devotees, persons who have become dignified by the performance of austerities, Munis. தவமுடையன், appel. n. A penitent. தவலோகம், s. The fish of the upper worlds, where ascetics are beatified. தவவலிமை, s. (com. தபோபலம்.) The power of religious austerities. தவவுடம்பு, s. A person abounding in austerities. (in admiration.) தவவேடம், s. The proper garb, costume, &c., for performing austerities. தவர், s. (plu.) Exalted devotees, Munis, Rishis, முனிவர். 17)

tiraviyam (p. 239) s. Wealth, property, treasure, பாக்கியம். (c.) 2. A compound medicine, ஓர் வகைக்கலப்புமருந்து. 3. Any elementary substance, of which nine kinds are reckoned, மூலபதம். W. p. 429. DRAVYA. 4. Gold, பொன். (சது. 5. A rare or precious thing, அரும்பண்டம். திரவியம், 5 The five sources of riches are, 1. மலைபடுதிரவியம், mountain productions, as piper nigrum, மிளகு; costus, கோஷ்டம்; aquila or red sandal wood, அகில்; piper cubeba, தக்கோலம்; crocus, குங் குமம். 2. காடுபடுதிரவியம், forest productions, as honey-comb, தேன்கூடு; honey, தேன்; gum lac, அரக்கு; peacock's feathers, மயிற் பீலி; and civet; நாவி. 3. நாடுபடுதிரவியம், productions of the country, red-rice, செந்நெல்; a kind of pulse, சிறுபயறு; sugar-cane, கரும்பு; plantains, வாழை; red cocoa-nuts, செவ்விளநீர். 4. நகர்படுதிரவி யம், resources of the city, king, அரசன்; buffoon, பித்தன்; the black monkey, கருங் குரங்கு; elephant, யானை; mirrors, கண்ணாடி. 5. கடல்படுதிரவியம், productions of the sea, as salt, உப்பு; pearls, முத்து; red coral, பவளம்; chanks, கங்கு; amber, ஒக்கோலை. (சது.) திரவியசம்பத்து--தனசம்பத்து, s. Acquisition of riches. திரவியசம்பன்னன், s. One abounding in riches. திரவியசித்தி, s. The attainment or riches, wealth. திரவியசுத்தி, s. The cleansing of pots, &c. See சுத்தி. திரவியஸ்தானம், s. See தானம். திரவியலோபம், s. Penuriousness, niggardliness in gifts, in charity, &c., பொ ருளீயாமை. திரவியவான், s. A wealthy man, ஐசு வரியமுடையோன். 17)

pṭai (p. 291) s. Layer, or stratum, in building, அடுக்கு. 2. Flake, scale, exfoliation, desquamation, செதிள். 3. Army, சேனை. 4. A mob, rabble, mixed multitude, திரள். 5. Battle, contest, warfare, engagement, போர். (சது) 6. Weapon, arms of anny kind, ஆயுதம். 7. Instrument, implement, tool, கருவி. 8. Plough-share, கலப்பையினோருறுப்பு. 9. A saddle, கல்லணை. 1. Lying down for sleep, சயனிக்கை; [ex படு, v. a.] அஞ்சு, ஆறு, ஏழுபடை. The wall has five six or seven layers. படைமுறிகின்றது. The army is defeated. படையிற்பட்டான். He fell in battle. படைக்கப்பல், s. A war-ship, a frigate. படைக்கலம், s. Weapons, arms, ஆயு தம். 2. Steel, எழு. (சது.) 3. A missile club, எறிபடை. படைக்கால்--படைக்காற்பலகை, s. The wooden part of the plough-share to which the iron point is attached. படைக்குழப்பம், s. Insurrection, war; commotion of war. படைக்கோலம், s. Equipment for war, accoutrements, warlike costume. படைச்சனம்--படையாள், s. An army, military troops. படைச்சால், s. A furrow in ploughing. படைச்செருக்கு, s. High spirits, bravado of soldiers, military licentiousness. (குறள்.) படைத்தலைவன், s. A captain, a commander or leader of troops. படைத்துணை, s. Aid in battle. 2. An ally in war. படைபண்டாரம், s. The army and its appendages; (lit.) its stores, சேனையும் அதன்தளவாடமும். 2. (fig.) A man and all his dependants. படைபயிற்றல், v. noun. Practising the use of weapons, ஆயுதவித்தைகற்பித்தல். படைபௌஞ்சு, s. Battle-array. படைமாட்சி, s. The prowess, bravery of an army. படைமுகம், s. The front or van of an army. 2. Onset or collision of armies in battle, போர்த்தொடக்கம். படைமுகத்தில்ஒப்பாரியா. Why lament for one in the collision of battle? படைமுகத்திலும்அறிமுகம்வேண்டும்.....Acquaintance with enemies is baneficial, even in the heat of the battle. படைமுஸ்திப்பு--படைமுஸ்தீது, s. Accoutrements of war. படையாளர், s. Warriors, as படைவீரர். படையிறங்குதல், v. noun. Encamping of an army. படையுறுப்பு, s. Divisions of an army. படையுறை, s. Scabbard, sheath or care of a weapon, ஆயுதஉறை. படையெடுத்தல், v. noun. Leading a warlike expedition. படையெழுச்சி, v. noun. Expedition of an army, படையெழுகை. 2. As படை பௌஞ்சு. படைவகுப்பு, s. Division of an army. படைவாணம், s. A rocket, ஓர்வாணம். படைவாத்தியம், s. Band of music for an army, martial music. படைவாள், s. A plough-share, also the plough itself. படைவிகற்பம், s. Modes of battle. படைவீடு, s. Soldier's quarters, in an encampment, பாசறை. 2. An armory, arsenal, magazine, ஆயுதசாலை. படைவீரர், s. [pl.] Warriors. படைவெட்டு, s. A wound received in battle. ஒளிபடை--பதிபடை, s. An ambuscade. குத்துப்படை, s. Lancers of an army. வெட்டுப்படை, s. Swordsmen. 109)

peṇ (p. 332) s. [gen. பெண்ணின்.] A female in general, பெண்பொது. 2. A female of the human species, a woman. a girl, &c., ஆட வள். 3. A bride, a wife, விவாகப்பெண். 4. The feminine gender in the animal and vegetable kingdom, விலங்குமுதலியவற்றின்பெண். (c.) பெண்ணென்றால்பேயுமிரங்கும். Even a fiend will pity a woman. பெண்கரு, s. Female embryo. பெ பெண்கலை, s. The latter half of a verse, called வண்ணம். பெண்கள்சிகாமணி, s. A jewel-like woman. (in admiration.) பெண்கள்நாயகம், s. An excellent woman, a lady. பெண்குறி, s. Pudendum muliebre. பெண்கேட்க, inf. To solicit a girl of her friends, in marriage. பெண்கொடி, s. A lady; (lit.) a female vine. (p.) பெண்கொடுக்க, inf. To give a girl in marriage. பெண்கொடுத்தமாமன், s. A father-inlaw, as distinguished from தாய்மாமன். பெண்கொள்ள--பெண்ணெடுக்க, inf. To take a wife, to take a woman in marriage, to marry. பெண்கோலம்--பெண்வேஷம், s. Female attire or costume. பெண்சகோதரம், s. A sister, உடன்பி றந்தாள். (Colloq.) பெண்சாதி, s. A wife, மனைவி. (usage.) பெண்சோடினை, s. Adorning a bride for marriage. 2. See சோடினை. பெண்டகர்--பெண்டர், s. [pl.] Hermaphrodites, eunuchs, அலிகள். (சது.) பெண்டகை--பெண்டகைமை, s. Womanhood, feminine properties, excellencies; [ex தகை, nature.] (p.) பெண்ணரசி, s. A reigning female, a queen. 2. An opulent lady, செல்வமுடை யாள். பெண்ணரசு, s. Female government. 2. A superior woman. 3. [met.] Domination of a woman. பெண்ணரசுநாடு, s. A country governed by a woman. பெண்ணலம், s. Female excellency; [ex நலம்.] 2. Enjoyment with a woman, பெண்ணின்பம். பெண்ணன், s. A timid, effeminate, cowardly man, வீரமற்றவன். பெண்ணாசை, s. Desire for a woman. See ஆசை. பெண்ணாய்ப்பிறந்தவள், appel. n. A female, a woman; (lit.) one born a female. பெண்ணாய்ப்பிறந்தவள் வீட்டிலிருக்கவேண்டும். A woman should keep at home. பெண்ணாள், s. [in astrol.] The female division of the lunar asterism; [ex நாள்.] பெண்ணீலி, s. A very atrocious, wicked woman. 2. A female demon; [ex நீலி.] பெண்ணுடம்பு, s. The body of a woman. 2. [modeste.] Verenda mulieris. (Beschi.) பெண்ணுறுப்பு, s. Symmetry of a woman, female form, பெண்வடிவு. 2. As பெண்குறி. பெண்ணெழுத்து, s. Long vowels, நெட்டெழுத்து. பெண்தண்டு, s. See தண்டு. பெண்பருவம், s. The different stages of life in the female. See பருவம். பெண்பழி--பெண்பாவம், s. The guilt of forcing a woman. பெண்பனை, s. The female palmyra, useful for fruit and timber. See பனை. பெண்பாடு, s. Women's work or affair. பெண்பால், s. [in gram.] Feminine gender. See பால். பெண்பிள்ளை, s. A female infant, a girl, பெண்குழந்தை. 2. A woman, in general. 3. A bride, மணப்பெண். பெண்பிறப்பு, s. Female birth, commonly regarded as a misfortune. பெண்புத்தி--பெண்மதி, s. Female indiscretion; woman's wit. [in contempt.] பெண்புத்திபின்புத்தி. Female advice will result in disappointment. பெண்பேதை, s. A female, as being weak and indiscreet. பெண்போகம், s. Enjoyment with a woman. 2. One of the thirty-two acts of charity, and of the eight enjoyments. See அறம், and போகம். பெண்மகள், s. A woman, a lady, பெண். பெண்மயக்கம்--பெண்மயல், s. Fascination from love-sickness. பெண்மயிர், s. Female locks, அளகம். பெண்மரம், s. A female tree or plant, &c. 2. (சது.) A tree, the outside of which is harder than the inside, புறவயிர முள்ளமரம். பெண்மாயம், s. Fascinations of a women. பெண்மாறி. See பெட்டைமாறி. பெண்மை, s. Womanliness, nature of women, பெண்டன்மை. 2. Household dignity, domestic excellence, மனைமாட் சிமை. (சது.) பெண்மைச்சினைப்பெயர், s. [in gram.] Nouns feminine, from any member, or part, as முடத்தி, a female cripple-- also applied to the lower animals. பெண்மைச்சினைமுதற்பெயர், s. Nouns feminine from a member but including the whole body, as முடக்கொற்றி, the lame Kotty, though lame only in a limb. பெண்மைமுதற்பெயர், s. Nouns feminine being the name of a person, as கொற்றி, a woman. பெண்வகை, 4. Four classes of women: 1. பதுமினி, the highest class, possessing excellence of form, and sweetness of disposition; 2. சித்திருணி or சித்தினி, a class addicted to love; 3. சங்கினி, a mediocre class, irascible and passionate; 4. அத்தினி, the lowest class libidinous and furious. பெண்வழி, s. Family descent in the female line.

mṇm (p. 341) s. Nuptials, marriage, wedding, wedlock, கலியாணம். (சது.) 2. [fig.] Better circumstances, நலம். அஷ்டமணம். Eight kinds of marriage: 1. பிரமம், marriage of a virgin to a bachelor; 2. பிரசாபத்தியம், marriage by mutual consent of the relations; the girl having been solicited by the friends of the bridegroom; 3. ஆரிடம், the gift of a girl in marriage; her relations receiving as a present one or two cows, or bullocks; or according to some, the girl is placed between a cow and a bullock with gilded horns and hoofs, and the ceremony is comfirmed by the pouring of water; 4. தெய்வம், marriage of a girl bestowed by a deity in recompense for a sacrifice offered by her father; or, as some say, marriage in the presence of a sacrifice.--Note. These four are performed before the god of fire, as a witness; 5. காந்தருவம், marriage by the mutual consent of the individuals themselves; without consulting friends, or having a marriage ceremony; 6. ஆசுரம், marriage in which the bridegroom furnishes the bride with jewels, and pays her friends the sum which they demand for her.--Note. Some authorities mention certain heroic or athletic explcits as the price to be paid. 7. இராக்கதம், marriage in which the girl is taken by force, without her own consent or that of her friends; 8. பைசாசம், marriage in which a girl is forced when asleep, or in a state of insensibility. மணமும்பிணமும் போகிறவீதியிலிருந்துபேசுகி றேன். I assert it in a street where weddings and funerals pass; a strong asseveration. மணக்கோலம், s. Marriage-attire or costume. 2. See கோலம். மணப்பந்தல், s. A marriage-shed erected and adorned for the wedding. மணப்பறை, s. Drumming at a marriage--oppos. to பிணப்பறை. மணப்பொருத்தம், s. A marriage-contract, a written agreement between the parties marrying; or their parents, on giving their children in marriage. 2. See தசப்பொருத்தம். மணமகன், s. A bridegroom, மணவா ளன். 2. (சது.) A husband, புருஷன். மணமகள், s. A bride, மணவாளி. 2. A wife, மனைவி. மணம்புரிய, inf. To marry. மணவணி, s. Wedding ornaments or decorations; [ex அணி.] (p.) மணவறை, s. The chamber for the performance of the marriage-ceremony, மணமண்டபம். 2. The bride-chamber, as பள்ளியறை; [ex அறை.] மணவறைத்தோழன், s. [com. மாப்பிள் ளைத்தோழன்.] A companion or personal attendant of the bridegroom. மணவாளன்--மணாளன், s. [fem. மண வாட்டி, மணாட்டி.] A husband, நாயகன். 2. A man, ஆண்மகன். (திவா.), [ex ஆள்.] மணவினை, s. Nuptial, marriage-ceremony, விவாகச்சடங்கு. மணவோலை, s. A marriage-ola, or invitation to a marriage; [ex ஓலை.] 15)