aṭi (p. 7) s. Source, origin, bottom, foundation, beginning, basis, ஆதி. 2. Lower part of a tree, mountain, page, &c., மரமுத லியவற்றினடி. 3. Lineage, ancestry, stock or family, descent, வமிசவழி. 4. Root or primitive of a word, the radical, முதனிலை. 5. A line in poetry, செய்யுளினோருறுப்பு. (See உறுப்பு). 6. A man's foot, கால். 7. A measure, twelve inches the length of a person's foot, also of a pace, step, ஓர்வகையளவு. 8. The print of a foot-step, foot-print, vestige, காற்சுவடு. 9. The sole of a sandal, shoe, &c., மிதியடியினடி. 1. Vicinity, neighborhood, nearness, proximity, சமீபம். 11. Underside, lower part, கீழ். (பஞ். 24.)-Note. There are five kinds of அடி as a metrical line. 1. குறளடி. 2. சிந்தடி. 3. அளவடி, or நேரடி. 4. நெடிலடி. 5. கழிநெடிலடி which see. அடிகொள்ள, inf. To begin, originate, be founded, தொடங்க. அடிகோல, inf. To lay a foundation for any building, அஸ்திவாரம்போட. 2. To take measures, undertake, make preparations, முயற்சிசெய்ய. அடிக்கடி, adv. Frequently, often repeatedly, reiteratedly, பலமுறை. அடிக்குடி, s. Suburbs; ex குடி, village. அடிக்குடில், s. The suburb of a town, 2. A village of the Vedda people. அடிக்குள்ளே. Within a moment, in the same moment, before the next step is taken. அடிச்சால், s. The first furrow in ploughing. அடிச்சீப்பு, s. The first formed and best plantains of the bunch. அடிச்சூடு, s. Heat felt in the sole of the foot when walking. அடிச்சேரி, s. Suburbs. See சேரி. அடிதலை, s. Order, regularity, வர லாறு. 2. Upside down, கீழ்மேல். 3. Beginning and end, ஆதியந்தம். அடிதலைதடுமாற்றம், s. Confusion, derangement, முற்றுந்தடுமாற்றம். அடித்தட்டு, s. The lowermost deck of a ship. அடித்தலம், s. Principal place, மு தலிடம். 2. Lower part, கீழிடம். 3. Foundation of a wall, அஸ்திவாரம். அடித்தழும்பு, s. The print of a footstep, vestige, காற்சுவடு. 2. The mark of a stripe, points of a rod, அடிபட்டதழும்பு. அடித்தளம், s. A ground-floor, தள வரிசைபோட்ட நிலம். 2. Lower part or foundation of a well, அடிப்பார். 3. Lower stratum or laying of a pile, அடிவரிசை. 4. The rear of an army, பின்னணி. அடிநா, s. The root or lower part of the tongue, நாவினடி. அடிபணிய, inf. To fall at one's feet, reverence, submit, obey, நமஸ்காரஞ்செய்ய. அடிபிடிக்க, inf. To get a clue to a thing, மூலத்தைப்பற்ற. 2. To pursue, பின்றொடர. 3. To discover one's footstep, காலடையாளம்பார்க்க. அடிபெயர, inf. To start, take a step, move from the spot where one stands, பேர. அடிப்பட, inf. To be in subjection, கீழ்ப்பட. அடிப்படுத்த, inf. To subdue, subject a country, a foe, bring into possession, கீழ்ப்படுத்த. அடிப்படை, s. The chief division of an army. 2. The first layer in a well, &c. அடிப்பட்டகாந்தி, s. one of the thirty-two kinds of prepared arsenic. அடிப்பட்டசாந்தி, s. Great meekness. அடிப்பட்டசான்றோர், s. Ancient sages. அடிப்பதற, inf. To tremble as the feet, கானடுங்க. 2. (fig.) [prov.] To fail in business, lose a situation, wife or property. 3. To be perplexed in consequence of failure, &c. அடிப்பந்தி, s. Head of the table or row of guests. அடிப்பலம், s. The first benefit or advantage received by a person, முதற்பலன். அடிப்பற்ற, inf. To be scorched-as rice by heat with want of water, &c., சுண்டுபற்ற, 2. To stick to the bottom of a vessel when boiling, அடியிலொட்ட. அடிப்பாடு, s. Path, way, beaten path, பாதை. 2. Usage, custom, பழக்கம். அடிப்பாய, inf. To leap as a child over a mark, play at leap-frog, தாண்ட. அடிப்பாரம், s. Ballast, the first layer of goods in a vessel. அடிப்பார்க்க, inf. To deliberate, think how to act யோசிக்க. 2. To measure time by the shadow, நிழலளந்து பொ ழுதுகுறிக்க. அடிப்பினை, s. Sand mixt with lead, வங்கமணல். அடிப்போட, inf. To begin, undertake, make the first effort, effect an object, தொடங்க. அடிமடக்கு, s. [in prosody.] Repetition of a word or words with different meanings in the beginning of a line, or the repetition of a line in a verse with different meanings, சித்திரக்கவியி லொன்று, as, ஆகங்கண்டகராலற்றவாடவர், ஆகங் கண்டகராலற்றவன்பினர். அடிமடி, s. A secret place in the waistcloth, உள்மடி. அடிமடை, s. The commencement of a water channel, முதல்மடை. அடிமண், s. The earth adhering to one's feet, taken for enchantments against him (வசியம்) or for witchcraft, காலிலொட்டியமண். அடிமயக்கு, s. Transposing the lines of a verse without destroying the sense, அடிமாற்றுகை. 2. A verse so formed, ஓர்பா, as, அங்கண்மதியமரவின்வாய்ப்பட்டென்ப, பூசல்வாயாப்புலம்புமனைகலங்கி. அடிமறிமண்டிலவாசிரியப்பா, s. One of the four kinds of ஆசிரியம், the lines of which are interchangeable at pleasure, the meaning remaining the same, ஓர்வகையாசிரியப்பா. அடிமறிமாற்றுப்பொருள்கோள், s. Construction in which the lines of a stanza are interchangeable, the harmony and meaning remaining the same, or the harmony only slightly affected. See பொருள்கோள், as, சுரையாழவம்மிமிதப்பவரையனை ய, யானைக்குநீத்துமுயற்குநிலையென்ப கானகநாடன் சுனை. அடிமுகனை, s. [vul.] Beginning-as of a story, &c. அடிமுடி, s. Order, regularity, வர லாறு. 2. From beginning to end, ஆதியந் தம். 3. Upside down, கீழ்மேல். 4. Head and foot, காலுந்தலையும். அடிமுரண்டொடை, s. One of the forty-three kinds of rhyme in which the first word of a line has a meaning opposite to that of the next, செய்யுட்டொடை யிலொன்று, as, இருள்பரந்தன்னமாநீர்மருங்கின், நிலவுகுவித்தன்னவெண்மணலொருசிறை, where darkness and moonlight are opposite. அடிமோனைத்தொடை, s. One of the forty-three kinds of rhyme in which each line begins with the same letter, ஓர் வகை மோனைத்தொடை. அடியடியாக, adv. [prov.] In succession, as the descent of title, &c., தலைமுறை தலைமுறையாக. அடியந்தாதி, s. A repetition in verse. See அந்தாதி. அடியளபெடை, s. Prolonging the sounds of long vowels at the beginning of every line, தொடைவிகற்பத்தொன்று. அடியறுக்கி, s. A flat piece of wood by which the potter marks his work and cuts it from the wheel below, மட்கலமறுக்குங்கருவி. அடியனாதி, s. Time immemorial, antiquity, தொன்றுதொட்டுள்ளகாலம். அடியார், s. [sing. அடியான்--அடி யாள்.] Slaves, servants as applied to devotees in reference to their deity, and used by persons of themselves in addressing superiors, to show respect, obedience or submission, தொண்டர். அடியிட, inf. To set on foot, commence an undertaking, a law suit, &c., தொடங்க. 2. To make a beginning in braiding--as the bottom of a basket, the first end of a mat, &c., பாய்முதலியவை முடைதற்கு அடியிட. அடியுரம், s. [prov.] Ancestral property, original stock. 2. Crop of a past year reserved for the sustenance of the following. 3. Manure put on the soil round a tree, &c., எரு. 4. Strength from food, power of wealth, &c.; ex உரம், strength. அடியெடுத்துவைக்க, inf. To begin to walk as children. அடியெதுகைத்தொடை, s. One of the forty-three kinds of rhymes in which the second letters of each line are of the same class, ஓரெதுகைத்தொடை. அடியேன், s. I your slave, your humble servant. அடியோடுகெட, inf. To be destroyed utterly, extirpated. அடியோட்டி, s. A triangular instrument with spikes, which, however placed, has one spike upward to pierce the feet of men or cattle; used in war, &c., a caltrop. அடிவயிறு, s. The lower part of the belly, the abdomen, கீழ்வயிறு. அடிவரலாறு, s. Source, principle, cause, காரணம். 2. Beginning, origin, bottom of a thing, தொடக்கம். 3. Ancient lines of ancestry, வமிசவரலாறு. அடிவரலாறாகத்தெரிதல். Understanding from the first. அடிவருட, inf. To chafe, stroke, or shampoo the legs of another. அடிவாரம், s. The foot of a hill, சாரல். அடிவானம், s. Horizon, திகாந்தம். அடிவிட--அடிவிரிய--அடிவிள்ள, inf. [prov.] To be cracked as the bottom of a chatty, &c. by use, அடியுடைய. அடிவைக்க, inf. To step, set a step, காலடிவைக்க. 2. To begin to walk as a child, நடக்கத்தொடங்க. 3. To intrude one's self into an affair, தலையிட. 4. To begin a work, ஆரம்பிக்க. மலையடிப்பட்டி, s. A village at the foot of a hill. சிற்றடி, s. A small or delicate foot.

uṭai (p. 59) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To become broken--as a vessel; to crack, burst, break in pieces, split, to be fractured--as the skull, &c.; to break with force suddenly, to break or burst open--as a bank or shore; to break open--as a letter or seal, &c.; to be broken--as the skin; to be hurt--as by a wound, தகர. 2. To become broken--as the ranks of an army, to be discomfited, to retreat before the foe, இரிய. 3. To become broken--as the heart with grief, to be disheartened, dispirited, dejected, alienated, &c., to be in despair, மனம்நெகிழ. 4. To fall below in competition, rivalry or comparison, தாழ. 5. To be reduced in circumstances, to become poor, குறைய. 6. To effloresce, open, burst--as a flower, to blossom, மலர. 7. To become untwisted, முறுக்கவிழ. 8. To be reduced in strength, to be debilitated, to be subdued or overcome by any thing, பலமுடைய. (குறள். 19. அதி. 8.) 9. To be divulged or become known as a secret, வெளிப்பட. 1. To be ruined, கெட. நெஞ்சுடைந்தவனாய்ப்போனான். He is dispirited, dejected, &c.; he is in despair. கொப்புளமுடைந்தது. The blister is broken. ஒன்னலருடைந்துபோனார். The enemy was discomfited. உடை, s. Clothes, garments, vesture, dress, வஸ்திரம். உடைநடைபாவனை, s. The mode of dress, the gait, the manner, external appearance. உடையல், s. Any thing broken, a breach, a fracture. உடையல்நெரியல், s. Things cracked and broken. உடைவாள், s. A short scimiter, an accoutrement or article of equipage, சுரிகை. உடைவு, v. noun. A breach, disruption, eruption, infraction, crack, fracture, தகர்வு. 2. Being routed, a discomfiture, defeat, இரிவு. 3. Debility, brokenness of constitution, தளர்வு. 4. [with appropriate words prefixed.] Dispiritedness, dejection, broken-heartedness, despair, மனநெகிழ்ச்சி. 5. Reduction of circumstances from wealth to poverty, கேடு. மனமுடைவானவன், s. A dejected or broken-hearted person. 101)

ōṭṭai (p. 84) s. A crack, a hole in a vessel, a flaw, a leak, a cracked or defective vessel, bell, tile, shell, &c., a fissure, உடையல். ஓட்டைத்தோணி, s. A crazy, broken dhony. ஓட்டைப்பானை, s. A cracked vessel. ஓட்டைமணி, s. A cracked bell. ஓட்டையுடையல், s. Cracked and broken things. ஓட்டைவாயன், s. A babbler, one who keeps no secret, வெள்ளைவாயன். 83)

klvācu (p. 96) s. [prov.] A cracker in fireworks, டபாசு. 222)

kuṟṭu (p. 132) s. Pincers, tongs, forceps, &c., கம்மியர் குறடு. 2. A small block or clump of wood, மரத்துண்டு. 3. A raised floor or verandah, திண்ணை. 4. The edge of a verandah floor, திண்ணைக்குறடு. 5. (சது.) Plank, board, பலகை. 6. A hook for hanging up school-boys' books, புத்தகத்தூக்குக்கயிற்றுக்குறடு. 7. A crab, நண்டு. (M. Dic.) 8. The jutting out or cornice on a wall or column, புடைப்பு. (Rott.); [ex குறு. short or small.] குறட்டாலிடுக்க, inf. To grasp or take up with a pair of pincers. குறடுகாய்ச்சிப்பிடுங்க--குறடுவைத்துப் பிடுங்க, inf. To pinch any one with redhot pincers. சிறுகுறடு, s. A gold-smith's pincers. குறட்டுப்பாக்குவெட்டி, s. Betel-nutcrackers with a forked mouth. குறடுகட்ட, inf. To make the edges of the raised floor of the verandah. திண்ணைக்குறடு, s. A lower part of a verandah to sit on. சந்தனக்குறடு, s. blocks of sandal wood. பாதகுறடு, s. Wooden sandals. 2. Shoes, slippers. குறட்டுச்செருப்பு, s. [prov.] A kind of shoe or sandal, with a loop to admit the great toe. குறட்டுவாதம், s. A kind of spasm, ஓர்வலிப்பு. See குறண்டல்வாதம். 6)

cāṭṭai (p. 174) s. [vul.] A whip with which religious mendicants scourge themselves, கசை. 2. A whip cracked before an idol. 3. [prov.] A large whip cracked before the chief officers of the Kandyan country, கிறிச்சுச்சாட்டை. 4. A ferule, a little wooden pallet, மரச்சாட்டை. 79)

cōti (p. 212) s. Light, splendor, luster, brightness, brilliancy, effulgence, பிரகாசம். (c.) 2. Star, asterism, வான்மீன். 3. The sun, சூரி யன். 4. Fire, தீ. W. p. 356. JYOTIS. 5. A luminary, any luminous body, ஒளியுள் ளது. 6. (a change of சுவாதி.) The fifteenth lunar asterism, சுவாதிநாள். 7. The Supreme Being, கடவுள். 8. Siva, சிவன். 9. Vishnu, விட்டுணு. 1. Argha of the Jainas, அருகன். (சது.) 11. A ground-worm, பூநரகம். 12. Camphor, தீபகர்ப்பூரம். 13. Vermilion, சாதி லிங்கம். (M. Dic.) 14. (p.) The divine principle in man, mental perception, mental illumination, உணர்வு. 15. [prov.] A crack, or break in walls, dams, or banks, இடிவு; (used in the Congu countries). சோதிக்குட்சோதி, s. The deity or the divine light dwelling in man; illumination of the soul. சோதிச்சக்கரம்--சோதிமண்டலம், s. Firmament, the starry heavens. சோதிநாயகன், s. The deity, கடவுள். சோதிப்பிழம்பு, s. [prov.] Streak or pillar of light. சோதிமயமான, adj. Full of light, of the nature of light. (c.) சோதிமயவேதி, s. A ground-worm. சோதிமின்னல், s. Lightning in the N. E. before the setting in of the S. W. monsoon. சோதிமின்னல்பார்க்க, s. To watch for that lightning. சோதிராத்திரி, s. Midnight. (c.) சோதிரூபம், s. Natural property or color of light--as in deity. சோதிவிட-சோதிவீச, inf. To emit rays, pour forth light, shine with great lustre. சோதிவிருட்சம், s. A kind of tree, said to shine in the dark, as இரவெரிமரம். சோதிவிழ, inf. [prov.] To be cracked, dimpled, &c., இடிய. பரஞ்சோதி, s. The heavenly light, God. 72)

neri (p. 279) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To crack, to be fractured as a bone, &c. தகர. 2. To be broken as crockery, உடைய. 3. To be mashed, நசுங்க. 4. To be bruised, நொறுங்க. 5. To be crushed, as vegetables, முறிய. 6. To be pressed, to be squeezed, நெருங்க. 7. To incline, to droop, சாய. எலும்புநெரியஅடித்தான். He beat him so as to break his bones. அதுநெரிந்திருக்கிறது.....It is cracked or burised. நெரி, v. noun. Crack, burise, smash, breakage, நெரிவு. 2. Close, and short plaits in cloth, சேலையின்முரிப்பு. 3. Any fold or angular prominence, மடிப்பு. நெரிகொட்டை, s. [prov.] Crumbled areca-nuts, &c. நெரிபட, inf. To be fractured or bruised. காலின்கீழேகிடந்துநெரிபடுதல்..... Being servile, (lit.) trodden under foot. நெரிபுருவம், s. [also நெறித்தபுருவம்.] Eye-brows greatly curved in displeasure, ready to break, a poetic hyperbole. (p.) நெரிமீட்டான், appel. n. A kind of herb, the root of which is used for curing bruises, ஓர்பூடு. நெரிவு, v. noun. Fracture; variance, discord, disunion, பகை. 2. Cracking, pressing, &c., as the verb. அவ்விருவருக்குஞ்சற்றுநெரிவுண்டு. There is a little disunion, between those two persons. 90)

nericl (p. 279) s. Any thing broken, cracked, நெரிந்தது. 2. Displeasure, or coldness between two persons, &c., as நெரிவு. 92)

viḷimpu (p. 398) s. Border, edge, ஓரம். 2. Brink, margin, கரை. 3. Eye-lid, கண்ணிமை. (c.) விளிம்பிலேவிட்டிருக்கிறது. It is cracked on the edge. விளிம்புகட்ட, inf. To form the border in mat-making. 2. To form as a border of proud flesh. விளிம்புதெற்றி, s. A seat of mortarwork against the walls of a house, கரைத் திண்ணை. (ராமா.) 141)