eṉ (p. 75) கிறேன், றேன், பேன், என்ன, v. a. To say, name, pronounce, express, do, indicate, either by words or signs, expressed, or implied, என்றுசொல்ல. This is the common form for quotation, in which sense it generally occurs in all its various uses. In the infinitive and other parts it is commonly found with one ன் only. என்கு. I say. என்கும். We say. என்ப--என்பர்--என்மர்--என்மனார்--என்றிசினோ ர். They say, they may say, some say, &c. அப்படியென்கிறான். So he says. 2. He does so (the speaker making the sign or sound intended). இல்லையென்கிறேன். I say no-implying impatience, displeasure, emphasis, &c. பணமில்லையென்கிறான். He says he has no money. போவென்கிறேன். I tell you to go, lit. I say go, and implying I have said so before. அவனைப்போவென்னப்போகிறான். When I say go, he goes. காமதேனுவென்கிறபசு. The cow (of the supernals) called Kamadhanu. நானென்னுமெண்ணம். Self conceit, consequence. என்பவன், appel. n. He who says so. 2. He who is called so. பெரியானென்பவன். Perian, or he who is called Perian. ஆவென்ன, inf. To open the mouth, lit. to say ஆ. ஈயென்ன, inf. To show the teeth, lit. to say ஈ. என்பிக்க, inf. To cause another to say, to prove, சொல்லுவிக்க. அதையவன்வாயினாலேயுமக்கென்பிப்பேன். I will prove it to you from his mouth. என்று. The gerund of the verb என், used instead of என the infinitive (which is the poetic usage in this connexion), it serves to end a quotation and to connect it with the following part of the sentence, in which case it often corresponds to the conjunction that, வினையெச்சம். அவனையடித்தேனென்றுசொன்னான். He said that he struck him, lit. he said, I struck him. Note 1st. In connexion with appropriate verbs, என்று, and என often mean to expect, to think, imagine, to suppose, to pretend, to desire, எண்ணுதல் or some such verb being implied; பணந் தெய்வமென்றுநடக்கிறான், he makes money his god; அதுபுகையென்றிருந்தேன், I thought it was smoke, I took it for smoke; அவர்வருவாரென்றிருக்கிறேன், I expect him to come; அவன்சொன்னானென்றுவந்தாயா, have you came because he told you?--Note 2d. According to நன்னூல், என்று and என are இடைச்சொல் or particles, with several specific uses, the other parts of the verb are or may be included. 1. With பெயர் or names; அழுக்காறெனவொரு பாவி, the sinner called envy. (குறள்.) 2. With குறிப்பு or symbolic forms; சிக்கென வூன்றியவேர், the root which has taken firm hold; திடீரெனவந்தான், he came suddenly. 3. With இசை or (imitative) sounds; ஒல்லெனவொலித்தது, it sounded ஒல்; அடுக் கு or repititive symbolic terms are included in this class; படபடென்றுநடுங்கி னான், he trembled (shook, shivered, &c.) greatly; சுஃஃறென்னுந்தண்டோட்டுப்பெண் ணை, the palmyras whose green leaves rustled (emitted the sound of சுஃஃறு). 4. With எண் enumeration, in which they are equivalent to the copulative conjunction; சாத்தனெனக்கொற்றனெனப்பூதனெ னமூவரும்வந்தார், Sattan, Kottan and Bhuta came; தேனென்றுபாலென்றுவமையில்லாமொழி, words unequalled (in sweetness) by honey or milk. 5. With பண்பு or symbolic terms expressive of quality and intensity; சிவேரெனச்சிவந்தது, it reddened to a crimson; வெள்ளெனவா, come in the grey of the morning; வெள்ளெனவி ளர்த்தது, it became very white.--Note 3d. என்று and என also serve to express similitude, like, as, &c.; புலியெனப்பாய்ந் தான், he sprang like a tiger; காந்தளெனக் கைநீட்டி, extending her காந்தள்-like hand. --Note 4th. என and என்று are also used to express pre-eminence, &c.; இன்னதென் றில்லை, it is no matter which; ஆரென்றுநி னைத்தாய், who do you suppose I am? I am not to be treated thus, &c., உயிரென் றுபார்க்கவில்லை, he does not (or did not) regard even life; அவனுக்கின்னாரென்றில்லை, it is no matter to him who; குருவென் றுபேணுகின்றிலன், he does not respect even the guru; எவ்வளவென்றில்லை, it is no matter how much. 2. How much soever, how little soever. 3. It is illimitable, undefined, the quantity is unknown; வாய்வயிறென்றுபார்க்கிறதில்லை, he does not give himself time to eat.--Note 5th. என and என்று are also used with reiterative symbolic terms; மடம்டென்றொலித்த து, it sounded மட, மட; அடியடியென்றடித் தான், he beat him soundly; தலைதலையென்ற டித்துக்கொண்டான், he beat his head greatly through rage, grief, despair, &c.; lit. saying, 'Head, head;' வாய்வாயென்றடிக்க, to beat one's mouth greatly--in sorrow, despair, &c.; எறியெறியென்றெறிந்தான், he threw many times; lit. he threw, saying, 'Throw, throw.'--Note 6th. என and என்று, with a dative imply, designed or appointed for, sacred or devoted to, for the sake of, &c.; சுவாமிக்கென்றுநேர்ந் தது, it is vowed (devoted) to God; தன்பிள்ளைக்கென்றுவைத்துக்கொண்டான், he kept it for his child; எனக்கென்றெடுக்கமாட் டேன், I will not take it for myself-Note 7th. The subjunctive என்றால் joined to verbs or used when verbs are implied forms the subjunctive of those verbs.--Note 8th. The subjunctive என் னில், poetically, என்னின், if, is contracted into எனில் and எனின், and in classical usage to எல் and என்: உம் joined to those forms makes them though; they are added to other verbs or to nouns; ஓரடி யென்கிலும்நட, walk, if it be but one step. 40)

cāttiram (p. 176) --சாஸ்திரம், s. Scripture, written works on science, philosophy, &c., கலைநூல். 2. Astrology, astronomy, சோதிடம். 3. Any of the mystical science for ascertaining and predicting future events, அதி நூல். 4. Divination, sooth-saying, prognostication by any of the mysterious arts, ஆரூடம். 5. Religious or other institutes as laid down in writings and considered, of divine origin or authority, including the Vedas, Agamas, Puranas, incantations, works on medicine, mathematics, law, mechanics, erotics, &c., வேதாகமமுதலி யன. 6. Any of the systems of philosophical theology--as the Sidhanta, the Vedanta, the Potanta, &c., வேதாங்கம். 7. Religious, ceremonial, or other rules, laws, precepts, &c., as laid down in the sacred writings, விதிப்பிரமாணம். W. p. 841. S'ASTRA.--Note. The three சாத்திரம் or systems of philosophical religion; are. 1. சாங்கியம், the Sankhya system, the founder of which was Kapila, maintaining that perfect bliss consists in the entire subjection of the three gunas, which proceeded from the threefold origin of the eternal, unoriginated Maya; 2. பாதஞ்சலியம், the Yoga philosophy, as taught by Pathanjali, distinguished from the ceremonial; 3. வே தாந்தம், the theological portion of the Vedas as contained in the Upanishads. The founder of this last school was Vyasa, and its most celebrated supporter was Sankaracharya. It makes the divine being the the soul of the Universe, and is a system of Pantheism. See வேதாந்தம். The six சாஸ்திரம் or philosophical systems are; 1. வேதாந்தம், theology, as the highest knowledge. (See above); 2. வைசே ஷிகம், the Vaiseshika doctrine, morality, or ethics, a branch of the Nyaya or logical school instituted by Kanada; 3. பாட் டம், the system of Bhatta'charya, in an epic poem containing narrations; 4. பிர பாகரம், ceremonial law; 5. பூருவமீமாஞ்சை, antiquity or works and actions of old times, elucidating the Karma-kanda of the Vedas, originating with the Muni Jaimini; 6. உத்தரமீமாஞ்சை, logic, the same as the Vedanta, founded on the Gnana-kanda, or theological portion of the Vedas, and treating of God as the soul of the Universe. It is ascribed to Vyasa. சாத்திரத்துக்குக் கொஞ்சங் கூட்டிக்கொள். Take a morsel for form's sake, (lit.) in order to conform to the shastra. சாத்திரக்காரன், s. An astrologer, a diviner, a soothsayer. 2. The author of a shastra, ஆக்கியோன். சாத்திரங்கேட்க, inf. To consult an astrologer or other diviner. சாஸ்திரக்கியன், s. A man of science, a learned man, a pundit, பண்டிதன். (R.) சாத்திரசாலை, s. A college. (R.) சாத்திரசித்தம், s. Sentiment, meaning, doctrine, &c., maintained in a shastra, நூலினாலுறுதிப்பட்டது. (p.) சாத்திரஞ்சொல்ல, inf. To foretell, prognosticate by astrology, augury, &c., to divine. 2. To assert authoritatively as the shastras, தீர்ப்பாயுரைக்க. சாத்திரதீட்சை--சாத்திரதீக்கை, s. Written instruction, the scriptures as one of the modes of enlightening the mind of a disciple. See தீட்சை. சாத்திரமுறை--சாத்திரவிதி, s. The precepts, injunctions, &c., of the shastras. சாத்திரம்பார்க்க, inf. To consult astrology, &c., at the birth of a child, for the site of a house, an undertaking, &c. சாத்திரம்பண்ண--சாத்திரஞ்செய்ய, inf. To make religious ceremonies prescribed in the shastras. சாத்திரி--சாத்திரவாதி, s. [com. சாஸ்திரி.] An astrologer, a soothsayer, a diviner, a prognosticator. 2. A doctor of Sanscrit literature. 35) *

cōtaṉai (p. 212) s. (Sa. S'odhana.) Examination, usually for some particular object; inspection, proof, trial, sifting, search, investigation, ஆராய்வு. 2. Assaying metals, புடமிடுகை. 3. Experiment, problem, கணக் குச்சோதனை. 4. Divine trial--as affliction or other adverse providence; chastening, தேவசோதனை. 5. [prov.] A measure commonly liquid, முகத்தலளவு. 6. (Christ. use, note proper.) Temptation, இடர். (c.) சோதனைகொடுக்க, inf. To be examined, to pass examination, as baggage, or lading. 2. To pass examination, as candidates for office. சோதனைக்காரன், s. An examiner, inspector, scrutineer. 2. A searcher of a vessel, &c., at a custom house. 3. A censor. சோதனைபண்ண--சோதனைபார்க்க, inf. To examine, sift, scrutinize, search, try. 2. To try as the deity the sincerity of a worshipper by adversity, affliction or other means, தெய்வஞ்சோதிக்க. சோதனைபண்ணிப்பார்க்க, inf. To find out a result by experiment. நகரிசோதனை, s. Examination of a city. தேவசோதனை, s. Divine trial. தற்சோதனை, s. Self-examination. இந்தவருஷமெனக்குவந்தசோதனைமெத்த....This year I have met with many trials. 70)

nātam (p. 273) s. Sound in general, சத்தம். 2. Musical sound, blast of a trunpet or chank, சங்கோசை. (c.) 3. A semicircular, or hieroglyphic, in mystic writings, மந்திரலி பியினரைவட்டம். W. p. 46. NADA. 4. Semen muliebre, சோணிதம். 5. In the Sidhanti system, one of the nine forms of deity, being the male linga or semen virile, which uniting with the semen muliebre, is the proximate cause of the subsequent forms of deity, and of all the varied forms of creation. See நவபேதம். நாதம்பறிந்துபோயிற்று. He is no more in power, (lit.) no more in tune. நாதகீதம், s. Instrumental, and vocal music, a full concert of music. நாதரூபம், s. The mode, form, or state of deity under the நாதம் character. 91) *

nitāṉam (p. 277) s. Correctness, exactness, justness, நிச்சயம். 2. Uprightness, rectitude, நேர்மை. 3. Ascertainment, certainty, assurance, resolution, decision, determination, தீர்மானம். 4. A parallel, an equipoise, சமம். 5. Standared, criterion, rule, பிரயாணம். 6. Guess, estimate, conjecture, உத்தேசம். 7. Judgement of a disease from the symptoms, according to the prescribed rules; hence applied to a class of medical works, மதிப்பு. 8. Aim, object, point, நோக்கம். (c.) 9. First cause, primary or remote cause, principal, ஆதிகாரணம். W. p. 467. NIDANA. 1. A gem in common, either celestial or terrestrial, கடவுண்மணிக்கும்நவமணிக் கும்பொது. 11. Gold, பொன். 12. Army, படை. (Sa. Nidhana.) உன்னிதானம்என்ன. What do you think? நாடிநிதானத்தில்வந்துவிட்டது. The pulse has taken a favorable turn. நிதானமாய்ச்சொல்லு. Tell exactly. நிதானப்பட்டவன், appel. n. As நிதா னமுள்ளவன். நிதானமுள்ளவன், appel. n. An upright, honest, moral man, யோக்கியன். நிதானந்தப்பிப்போக, inf. To be unlawful; to take a wrong course. நிதானன், s. Deity, the Supreme Being. கடவுள். 17)

muṉivar (p. 359) s. [sing. முனிவன்.] Asceties, hermits who practise austerities and undergo bodily mortifications, தவத்தோர். 2. Heathen ascetics who wear matted hair, சடைமுடியோர். முனிவர், 7. The seven Rishis, சத்த ரிஷிகள்: 1. அத்திரி, Atri; 2. ஆங்கீரசன், Angîrasa; 3. கௌதமன், Gaudama; 4. சமதக் கினி, Jamadagni; 5. பரத்துவாசன், Bharadvaja; 6. வசிஷ்டன், Vasishta; 7. விசு வாமித்திரன், Visvamitra;--Or according to another list, 1. அகஸ்தியன், Agastya; 2. ஆங்கீரசன், Angîrasa; 3. கௌதமன், Gaudama; 4. காசிபன், Kasypa; 5. புலஸ் தியன், Pulasthya; 6. மார்க்கண்டன், Markanda; 7. வசிஷ்டன், Vasishta. முனிவர், 31. The thirty-one Munis or distinguished persons: 1. அகஸ்தியன், Agastya; 2. அத்திரி, Atri; 3. ஆங்கீரசன், Angîrasa; 4. இரணியவன்மாமுனி, Hiranya; 5. உரோமமாமுனி, Roma; 6. ஏரண்டமாமுனி, Heranda; 7. கலைக்கோட்டுமாமுனி, Calaikottu 8. காசிபன், Kasypa; 9. கௌதமன், Gaudama; 1. சத்தகூன்முனி, Sattakûn; 11. சச்சிதானந்தன், Sachchidhananda; 12. சம தக்கினி, Jamadagni; 13. சனகன், Sanaka; 14. சனற்குமாரன், Sanatkumara; 15. சுகன். Suka; 16. ததிமாமுனி, Dadhichi; 17. துரு வாசன். Dhurvasa; 18. நாரதன், Nārada; 19. பதஞ்சலி, patanjali; 2. பரத்துவாசன். Bharadvaja; 21. பராசரன், Parasara; 22. பற் பமாமுனி. Padma; 23. பிருகுமாமுனி, Bhrugu; 24. பினாகிமாமுனி, Pinaki; 25. புலன் தியன், Pulastya; 26. மார்க்கண்டன். Markanda; 27. வசிஷ்டன், Vasishta; 28. வான்மீகன், Valmîka; 29. விஸ்வாமித்திரன், Visvamitra; 3. வியாக்கிரபாதன், Vyakrapata; 31. வியாசன், Vyasa. 24)

vṇngku (p. 375) கிறேன், வணங்கினேன், வேன், வணங்க, v. a. To worship, to adore; to reverence, to salute respectfully, தொழ. 2. v. n. To submit one's self, பணிய. 3. To bend, to yield as a plant to the flood, or the wind, வளைய. வணங்காக்கழுத்து, s. An unbending neck. வணங்காமுடியினன்--வணங்காமுடி யோன், appel. n. One not subject to any other, an independent monarch, சார்வ பௌமன். (சது.) 2. An epithet of Duryodhana who bowed his head to none, துரி யோதனன். வணங்கிச்செய்ய, inf. To take much pains in doing a thing. வணங்கல், v. noun. Adoring, தொழு தல். 2. Being bent, வளைதல். (சது.) 45)

vākkiyam (p. 382) s. A sentence; a speech of a great, or divine person, an oracle, வே தநியமம். 2. An aphorism, of wise saying. பழமொழி. 3. A proposition, containing the subject, object, and predicate. 4. The system of Astronomy followed in the south, as distinguished from the Surya Siddhantha, of the north, வாக்கியசித்தாந்தம். 5. An astronomical table, or a line in such table, கணிதத்திலொருவரி. w. p. 746. VAKYA. 6. See வாகியம். ஒத்தவாக்கியஅகராதி. A dictionary of parallel passages. (Chris. usage.) மாதுருவாக்கியம். The words of a mother. மூலவாக்கியம். Original text. அவவாக்கியம். An inauspicious, or ominous expression. சுபவாக்கியம். An oracular indication of good. தேவவாக்கியம். An inspired speech, passage or text. பிரதமவாக்கியம். The first major proposition in a syllogism. இரண்டாம்வாக்கியம். the minor proposition. R. de Nobili. 16)

viturṉ (p. 394) s. A learned man, அறிஞன். 2. The younger brother of Dhrutarashtra and counsellor of Duryodhana, திரதராட்டி ரன்தம்பி. W. p. 768. VIDURA. 3. A valiant man, திண்ணியன். 4. A widower, பெண்சாதி சாகக்கொடுத்தோன்; [ex Sa. Vidhura.] 22) *