cūṉiyam (p. 201) s. Witchcraft, conjuring, sorcery, magic, enchantment, மாரணவித்தை, 2. Ceremonial defilement, அசுசி. 3. Vacuity, vacuum, chasm, nonentity, inanity, nonexistence of a being, quality, attribute, &c., இன்மை. 4. W. P. 854. S'OONYA. Emptiness, vacancy, void, பாழ். 5. Vanity, that which is unreal, unsubstantial, illusory, useless, unproductive, unpropitious, மரபை. 6. (Compare சன்.) Cipher in arithmetic, பூச்சியம்.--Note. The articles used in witchcraft (சூனியதிரவியம்), are seven, viz.: 1. எலும்பு, bones. 2. எட்டிவிறகு, wood of the poison-nut tree. 3. ஊமத்தம் வித்து, seeds of the datura. 4. வேப்பெண் ணெய், margosa-oil. 5. கரி, charcoal. 6. எருக் கம்பூ, flowers of the asclepias gigantea. 7. பாம்பு முள்மாலை, garland of the vertebra of the cobra-de-capella. சூனியகதி, s. A section in the poem of பிரபுலிங்கலீலை. சூனியக்காரன், s. fem. சூனியக்காரி.) A wizard, sorcerer, enchanter. சூனியம்பண்ண--சூனியஞ்செய்ய, inf. To be witch, to work witchcraft. 2. To injure, destroy, defile, annihilate, ruin. சூனியதிசை, s. The S. E. point of the compass, bring by some astrological or other influence deemed unpropitious. 2. The direction or side in which the breath does not pass from the nostril, right or left, at any given time. See. சரம். சூனியநிதி, s. A phasis of the moon, which, when a similar one occurs in the same month, is regarded as unpropitious, the other being propitious. சூனியத்துவம், s. Vacuity, emptiness, &c.,--as சூனியம், 4, 5, 6, which see. சூனியநாள், s. An unpropitious day. See கிழமைச்சூனியம். சூனியமனை, s. Bewitched ground. சூனியமாதம், s. Unpropitious months, viz.: மாசி, ஆடி, புரட்டாதி, மார்கழி, (c.) சூனியமாய்க்கிடக்க, inf. To lie waste, to be desolate. சூனியமெடுக்க, inf. To remove the evil ascribed to whichcraft. சூனியம்வைக்க, inf. To bury bewitched articles for the injury of some one. சூனியமாய்ப்போக, inf. To be annihilated. 2. To be useless, unprofitable. 3. To be degenerate, to be ruined--as சுத் தசூனியமாய்ப்போய்விட்டான். சூனியவாதம், s. Atheism as a system, நாஸ்திகமதம். சூனியவாதி, s. An atheist. 2. (c.) As சூ னியக்காரன். சூனியவித்தை, s. Witchcraft, as சூனி யம். சூனியன், s. A lame person, a cripple, முடவன். (சது.) விவேகசூனியன்--ஞானசூனியன், s. One who has no wisdom, no wit; a fool. சூனியோபாதானம், s. [in Hindu Theology] Nonentity--as the material cause of created beings and things; nothing, considered as a principle from which the visible universe came into existence. See மயோபாதானம். (சிவ. போ.) 38) *

veḷ (p. 401) adj. White; the root of வெண் மை, and வெள்ளை. வெட்பாடம், s. [prov.] A lesson learnt merely by rote, as வாய்ப்பாடம். வெட்பாலை, s. A plant. See பாலை. வெட்பாவட்டை, s. A species of பாவ ட்டை plant. வெள்வரி, s. Cowries, small shells, பலகறை. (சது.) வெள்வெடி, s. Blank cartridge, சத்த வெடி. வெள்வெங்காயம்--வெள்ளைவெங்காயம், s. As வெள்ளுள்ளி. வெள்வெட்சி, s. A plant. See வெட்சி. வெள்வேலன்--வெள்வேலோன், s. A king, he who bears the bright lance; [ex வேல், a spear.] வெள்வேல், s. A species of வேல் tree, Acacia leucophl&ae;a, Roxb. வெள்ளடி, s. Any thing plain. 2. Simplicity. வெள்ளடிச்சேவல், s. A fighting cock with spurs uncut. வெள்ளலரி, s. The white oleander. See அலரி. வெள்ளல்லி, s. The white water lily. See அல்லி. வெள்ளறிவு, s. Superficial knowledge, simplicity, கொஞ்சஅறிவு. வெள்ளறிவன், s. A person of little wit. (பஞ்.) வெள்ளறுகு, s. A plant, Exacum hyssopifolium. [ex அறுக.] வெள்ளாடு, s. A goat. See ஆடு. வெள்ளாட்டுக்கடா, s. A he-goat. வெள்ளாட்டுக்குட்டி, s. A kid. வெள்ளாந்தை, s. A large kind of snake, ஓர்மலைப்பாம்பு. (old. Dic.) வெள்ளாமை, s. The white sea-turtle. See பறையாமை. வெள்ளாம்பல், s. The white waterlily. See ஆம்பல். வெள்ளாவி, s. Steam used for cleansing or bleaching clothes. (c.) வெள்ளாவிகட்ட--வெள்ளாவிவைக்க, inf. To put clothes in or over a pot for steaming or boiling. வெள்ளாவிரை, s. A kind of ஆவிரை shrub. வெள்ளிடி, s. Any evil coming suddenly like the thunder-bolt of summer clouds. வெள்ளிடை, s. An open place or field, வெளி. (சது.) வெள்ளிலை, s. The betel-leaf, வெற்றிலை. வெள்ளிறா--வெள்ளிறாமீன், s. A fish. See நெய்மீன். வெள்ளீயம், s. Pewter, கல்லீயம். வெள்ளீரல், s. The lungs, வெள்ளையீரல். வெள்ளுப்பு, s. White salt. வெள்ளுருட்டு, v. noun. Mere frightening, threatening. வெள்ளுழவு, s. Ploughing for sowing while the land is not too dry or wet. வெள்ளுழவுப்பயிர், s. Young grain in land that was properly moist when the seed was sown, so that the furrows are visible. வெள்ளுள்ளி, s. Garlic. Allium sativum. வெள்ளூமத்தை, s. A kind of datura. See ஊமத்தை. வெள்ளெருக்கு, s. A white species of milky shrub. See under எருக்கு. வெள்ளெருது, s. A white ox on which Siva rides. See நந்தி. வெள்ளெலி, s. A white kind of rat. வெள்ளெலும்பு, s. A blanched bone. வெள்ளெழுத்து, s. Purblindness. See சாலேசரம். 20)