kōṇai (p. 150) s. Imperishable, unfading, eternal youth, அழிவின்மை. 2. Severity, cruelty, ferocity--as கோடனை, கொடுமை. 3. [loc.] Crookedness, defectiveness, வளைவு. கோணைக்களிறு, s. A young, vigorous elephant. (p.) கோணைக்கத்தி, s. Crooked knife. கோணைக்கம்பு, s. Crooked stick. (c.) கோணைப்பேச்சு, s. [loc.] A foreign language or speech. கோணைமாதம், s. [in astrol.] The unpropitious mouth, December, மார்கழிமாதம். கோணையெயில், s. A strong, indestructible rampart. (p.) 25)

kōṇ (p. 150) s. Crookedness, defectiveness, வளைவு. 2. Unjust government; injustice, கொடுங்கோன்மை. 3. Obliquity of disposition, subtlety, மாறுபாடு. 4. (Sa. Ghon'a.) The spout or projecting mouth of a vessel, பாத்திரத்தின்மூக்கு. (p.) கோணெடுக்க--கோணலெடுக்க, inf. To rectify a crooked thing, to correct an irregularity. கோண்விழ--கோணல்விழ, inf. To become crooked. 26)