kli (p. 96) s. Noise, clamor, sound, ஒலி. 2. The கலிப்பா. species of verse and its varieties. (See பா.) 3. Sea, ocean, கடல். 4. Battle, war, போர். 5. Deceit, fraud, வஞ்சகம். 6. Strength, force, வலி. (p.) 7. Misery, misfortune, disaster, calamity-also misery, personified as a deity, சிறுமை. 8. The fourth age of the world or that of vice, misery, deterioration, &c. See கலியுகம். கலிக்குப்புதுமையானகாரியமாயிருக்கிறது. It is a strange thing in this age. கலிகாலம், s. A time of misery, bad times--as resulting from the present age, கொடுமையானகாலம். கலிதீர்த்தான். He who put an end to misery. கலித்தளை, s. Mode of connexion of metrical feet in கலிப்பா. See தளை. கலித்தாழிசை, s. A class of verse, கலிப்பாவினத்திலொன்று. கலித்துருமம், s. The தான்றிமரம்-A tree yielding a nut much used in medicines, it is said in நைடதம் that Kali, the god of the iron age, once concealed himself in the fruit of this tree, Terminalia bellerica. (p.) கலித்துறை, s. A class of verse including several species, கலிப்பாவினத்தி லொன்று. கட்டளைக்கலித்துறை, s. A class of கலித்துறை verse. கலிப்பா, s. A verse of which there are ten kinds, viz.: 1. நேரிசை ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா. 2. அம்போதரங்க ஒத்தாழிசைக்கலிப்பா. 3. தரவு கொச்சக்கலிப்பா. 4. தரவிணைக்கொச்சக் கலிப்பா. 5. சிஃறாழிசைக்கொச்சக்கலிப்பா. 6. பஃறாழிசைகொச்சக்கலிப்பா. 7.மயங்கிசைக்கொ ச்சக்கலிப்பா. 8. ஒருபோகு கொச்சக்கலிப்பா. 9. வண்ணக ஒத்தாழிசைக்கலிப்பா. 1. வெண் கலிப்பா. கட்டளைக்கலிப்பா, s. A species of கலிப்பா verse. கலியர், s. Soldiers, warriors, combatants, படைவீரர். 2. The poor, destitute, தரித்திரர். (p.) கலியாத்தம்--கலியாப்தம், s. Any year of the கலிவருஷம். கலியுகம்-கடையுகம்-நாலாம்யுகம், s. The present iron age being the last of the four Yugas or great ages of the world. Wils. p. 22. KALIUGA.--Note. Its commencement is placed about three-hundred years anterior to the Christian era. Its years are four hundred and thirty-two thousand, at the expiration of which the golden age returns. கலிவிருத்தம், s. A class of verse, கலிப்பாவினத்திலொன்று. கலிவெண்பா, s. A kind of வெண் பா. 239)

cmẕkai (p. 162) s. Blemish, sordidness, deterioration, தாழ்வு. (நாலடி.) 22)

citai (p. 182) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To be injured, spoiled, marred, ruined; to decay, to be worn out, to waste, moulder, கெட; [ex Sa. Sita.] 2. (Compare சேதி, v.) To be sundered, divided, cut to pieces, to be mutilated, வெட்டுண்ண. 3. To expire, சாக. 4. To change, to be contracted--as words or language by time, to grow obsolete, மருவிச்சிதைய. 5. To be changed, transformed, to vary as custom, religion, &c., வழக்கமாற. 6. To be destroyed, to perish, to melt away--as an army, இரிய. 7. To degenerate, deteriorate, சீர்கெட. 8. To be wrong, to get out of tune--as music; to go wrong--as a tune, சந்தஞ்சிதைய. 9. To be defective, deficient in letters, words, &c., எழுத்துமுதலியகுறைய. சிதைந்தவேடு, s. [prov.] An ola-book injured by white-ants, &c. சிதைந்துமருவியசொல், s. A word changed by time; a contraction. (p.) சிதைவு, v. noun. Destruction, perishing, ruin, loss, கெடுதி. 2. Decay, waste, squandering, abuse, பதனழிவு. 3. Fragments, ruins, &c.--as சிதை, v. 4. Change by contraction of a word; corruption or change of language, custom or religion, குன்றுதல். 5. Rout, defeat, இரிவு. 6. Injury of wealth, character, &c.; suffering detraction, &c., பெயர்முதலியகெடுதல். 7. Defect of a letter or word chiefly in poetry, தளைமுதலியவழுவுதல். 8. Getting out of tune, or going wrong, as a tune, சந்தச் சிதைவு. 9. Degeneracy, deterioration, சீர்கேடு. சிதைவுறாமங்கலவரிசி, s. Consecrated entire rice. See அட்சதை. (R.) எழுத்துச்சிதைவு, s. Change of letters --as in the adoption of words from Sanscrit. 2. Omission or loss of a letter in a word by time. சொற்சிதைவு, s. Change of a word from its original form, by elision, &c. 2. The change of Sanscrit words into Tamil. 3. Omission of a word. பொருட்சிதைவு, s. Transition of meaning, change in the meaning of a word by time, கருத்துபுரளுதல். 2. Injury, loss, &c., of property. 52)

nilm (p. 277) s. Ground, soil, earth, land, தசை. 2. The earth, the world, பூவுலகம். 3. Country, province, தேசம். 4. Appropriate place, seat, source--as of sound, தக்கவிடம். 5. Floor of a house or car, தளம். 6. Place, estate, இடம்.--Note. The four kinds of soil are: 1. குறிஞ்சி, hilly ground; 2. முல்லை, forest; 3. மருதம், agricultural land; 4. செய்தல், maritime tracts. நிலம்குளிரமழைபெய்தது. It has rainded so as to cool the groud. நிலஇலந்தை, s. A plant. See இலந் தை. நிலக்கடம்பு, s. A plant, ஓர்பூடு, Justicia acaulis, L. நிலக்கடலை, s. Ground-nut of the West Indies. See கடலை. நிலக்கணம், s. [in proso.] One of the four auspicious feet proper to begin a poem. See அட்டகணம் under கணம். நிலக்கரி, s. Coal as taken from the earth, pit-coal. நிலக்கறையான், s. A white-ant. See கறையான். நிலக்கன்று, s. A young sapling. நிலக்காரை, s. A kind of thorny shrub, ஓர்முட்செடி. நிலக்காளான், s. A kind of fungus, the toadstool. நிலக்குமிழ், s. A low, thorny shrub, ஓர்செடி, Gmelina Asiatica, L. நிலக்குழி, s. A hole in the ground in which a mortar is fixed, உரற்குழி. 2. The figure of a letter marked in sand for a child to trace over, அட்சரக்குழி. நிலக்குறி, s. Sigus said to appear in the ground when certain juices are poured on it, shewing whether treasure has been buried and of what kind--a branch of நீதிசாத்திரம். நிலக்கூந்தல், s. A plant, எலிச்செவிப் பூண்டு. See கூந்தல். நிலக்கொட்டை, s. A plant, Tragia Cham&ae;lea, L. நிலக்கொதி--நிலக்கொதிப்பு, s. Heat of the ground when a little rain falls after a long drought. 2. Heat of the ground after the day is past. நிலச்சார்--நிலச்சார்பு, s. [prov.] Nature or kind of soil, பூமியின்றன்மை. 2. Character of soil as enriching its inhabitants or the contrary, நிலவளம். நிலச்சுருங்கி, appel. n. A plant, Oxalis sensitiva, L. நிலச்சூடு, s. Heat of the ground as felt by the bare feet, said to be injurious to the sight, and prejudicial to health. நிலத்தரசுகாரர், s. [prov. pl.] Proprietors of the soil; also noblemen. நிலத்தாமரை, s. The rose-shrub. (R.) நிலத்தியல்பு--நிலவியல்பு, s. As நிலச் சார்பு. நிலத்தியல்பாநீர்திரிந்தற்றாகுமாந்தர்க்கினத் தியல்ப தாகுமறிவு. As rain water is changed according to the nature of the soil upon which it falls, so will the nature of men be changed according to the company they keep. (குறள்.) நிலத்துத்தி, s. A shrub. See துத்தி. நிலத்துளசி, s. A plant, ஓர்துளசி. See துளசி. நிலநெல்லி, s. A plant. See துத்தி. நிலந்தட்டி, appel. n. [prov.] A kind of pounder for beating or smoothing a floor, a road, &c., நிலத்தைச்சமனாக்குமோர்க் ருவி. நிலந்தெளிய, inf. (as an adv.) At daybreak; (lit.) when the ground is clearly visible. நிலப்பங்கு, s. Share of land. நிலப்பனை, s. A kind of plant, ஓர்பூடு, Curculigo orchioides, L. (Roxb.) நிலப்பனைக்கிழங்கு--நிலப்பனங்கிழங் கு, s. The medicinal root of the plant. நிலப்பாகல், s. A creeper, ஓர்பாகற் கொடி, Momordica humilis, L. (R.) நிலப்பாலை, s. A plant. See பாலை. நிலப்பாவாடை, s. White cloth spread on the ground for a new-married couple, or at the time of a funeral procession for friends to walk on. See நடைபாவாடை. நிலப்பிரயோசனம், s. Production of the soil, profit of land. நிலப்பிளப்பு, v. noun. Crack, chasm formed by the sun in muddy soils. நிலப்புழு--நிலப்பூச்சி, s. A kind of worm. நிலப்பெயர்ச்சி-நிலப்பேதம், s. Change of climate, as favorable or unfavorable to health of man or beast. நிலப்பொட்டு, s. A spot made on the forehead of children by rubbing the finger on the smeared floor and touching it, மண்ணைத்தேய்த்திடுந்திலதம். 2. A kind of medicinal fungus, ஓர்காளான். நிலப்போங்கு, s. Quality of soil, good or bad, as affecting plants. நிலமகள், s. The earth as a goddess, பூமாதேவி. நிலமகன், s. The planet Mars, செவ் வாய், symbolically described as a son of பூமிதேவி. நிலமட்டம், s. Ground or water level. See நீர்மட்டம். நிலமண், s. [prov.] Earth laid down to form the floor of a house, தரையைநிரப் புமண். நிலமதிப்பு, v. noun. Estimation of land as to its value, produce, &c. நிலமயக்கம், s. Blending of different tracts of country, as the hilly, forest, &c. See திணைமயக்கம். (p.) நிலமறிதல், v. noun. Knowing the different soils for wells, &c., பூமியின்வள மறிதல். 2. Knowing the lucky side or place, in gambling. வெல்லுநிலமறிந்தவன். One knowing the point at which to place himself in order to win. நிலமிதி, s. [prov.] Peculiarity of place, climate, &c., as affecting health or disposition, இடவுரிமை. நிலமெடுத்தல், v. noun. Selecting by astrological calculations an auspicious spot for the site of a house, temple, well, &c. நிலமை, s. [prov.] Landed property, பூஸ்திதி. See நிலைமை. நிலம்பிராண்டி, appel. n. A kind of herb which takes fast hold of the ground, ஓர்பூடு. நிலம்புலம், s. Lands of different kinds. நிலவடலி, s. A very young palmyratree, சிறுபனை. நிலவடுப்பு--நிலஅடுப்பு, s. A hole cut in the ground for a fire place. நிலவரி, s. Land-tax. 2. The proportion due to government, as lord of the soil. நிலவளம், s. Peculiarity of soil as நிலவாசி, 2. நிலவலயம், s. The earth, the circle or sphere of the earth, பூமி. (p.) நிலவறை, s. A cavern, a cave, a cellar, a subterraneous room, avenue, &c., நிலவாகை, s. Cassia senna, as நிலஆ விரை. நிலவாகைச்சூரணம், s. Senna powders. நிலவாசி, s. Superiority of soil, as improving plants, நிலப்போங்க. 2. Peculiarity of soil as improving or deteriorating plants; sometimes also men, beasts, milk, &c. நிலவாடகை, s. [com. நிலவாடை.] Rent of land. நிலவாரம், s. [prov. தரைவாரம்.] The owner's share of produce from land. நிலவாழை, s. A kind of plant, ஓர்பூடு. நிலவாவிரை--நிலஆவிரை, s. [improp. நிலாவிரை.] A species of the ஆவிரை plant, Cassia senna, L. நிலவித்தியாசம், s. Difference of soil, country, climate, &c. நிலவியல்பு, s. Nature of soil, &c. See நிலத்தியல்பு நிலவிளா-நிலவிளாத்தி, s. A shrub of the விளா class, a low shrub of the Feronea species. நிலவிறிசு, s. [vul.] A kind of fire works set on the ground, ஓர்வாணம். நிலவீரியம், s. A kind of medicinal earth; also பூநீறு. நிலவுமரி--நிலஉமரி, s. A plant, ஓர் பூடு. நிலவூறல்--நிலவோதம், s. Dampness of soil, ground floor, &c. நிலவெடுப்பு, v. noun. [prov.] Breaking new soil, முதலாமுழவு. நிலவெழுத்து--நிலஎழுத்து, s. Writing on the ground, as school boys. நிலவேம்பு, s. A medicinal plant, ஓர் பூண்டு, Justicia Paniculata, L. நிலவேர், s. An earthworm used medicinally, and thus called politely, பூநா கம். செந்நிலம், s. A field of battle as செம் புலம். 2. Forest land of a red color, செந்த ரை. பண்பட்டநிலம், s. Tilled ground. 149)

piṉṉam (p. 320) s. A break, tear, rent, severance, cut, சிதைவு. 2. Division, detachment, separation. dismemberment, பிரிவு. (See சின்னாபின்னம்.) 3. Unnatural distortion of a limb, disfiguration, deformity, உறுப்புக்குலைவு. 4. [in arthm.] A fraction, கீழ் வாயிலக்கம். W. p. 62 B'HINNA. 5. Change for the worse, degeneracy, deterioration, வேற்றுமை. 6. Frustration, disappointment, மோசம்போகுகை. 7. Rupture, disunion, difference, variance, break, பிணக்கு. 8. Misbehaviour, failure, slip, deviation or severing in a line of duty, முறைகேடு. 9. Perversion, opposition, disagreement. முர ண். (See வின்னம்.) 1. (சது.) Dust, powder as the pollen of flowers, பராகம். பின்னகுணனம், s. [in arithmetic.] Multiplication of fractions, கீழ்வாயிலக்கப்பெ ருக்கு. பின்னசங்கலனம்--பின்னசங்கலிதம், s. [in arithmetic.] addition of fractions, கீழ்வாயிலக்கங்களைக்கூட்டுகை. பின்னபாகாரம், s. [in arith.] Division of fractions, கீழ்வாய்ப்பிரிப்பு. பின்னபேதகம்--பின்னபேதம், s. Failure in performance of a promise, நிறைவேற் றாமை. 2. Difference, disagreement, disharmony, விரோதம். பின்னப்படுதல், v. noun. Being distorted, dismembered, deformed. 2. Being frustrated, disappointed. பின்னப்படுத்துதல், v. noun. Severing, dismembering. 2. Distorting, altering the natural position of any member of the body. 3. Frustrating, disappoint ing. பீ பீக்கருவேல், s. A tree, ஓர்வேலமரம், Mimosa farnesiana. 15)

puṭai (p. 322) s. Side, adjacent spot, பக்கம். 2. Place, room, location, site, இடம். Compare புடம். 3. A snake or rat's hole, பாம்புமுதலியவற்றின்வளை, (Tel. usage.) 4. Protuberance in a fruit, the side of a well, கிணற்றினுடையபுடைப்பு. 5. A sign of the seventh or local ablative case, ஏழனுருபு. அடுப்புப்புடை, s. A fire place. (R.) புடைகொள்ளல், v. noun. Swelling or dilating, புடைத்தல். 2. Forming as a protuberance near a sore. புடைக்கருத்து, s. A similar or collateral idea, proximate or correlative meaning, இனம்பற்றியகருத்து. புடைசூழ்தல், v. noun. Surrounding, accompanying, or attending a great person, &c., sometimes புடைவருதல். புடைநூல், s. A work written in support of another, as சார்புநூல். புடைபெயர்ச்சி--புடைபெயர்தல், v. noun. Deviation from a line or path, வழிவிலகுகை. 2. Change of state, whether by improvement or deterioration, நிலைமா றுகை. 3. [n gram.] Action or attribute of the noun as expressed by the verb, கருத்தாவின்தொழில். 4. Development of an abstract idea or quality in the form of a verb, வினைப்பகுதிபுடைபெயர்வு. புடைபெயர்ச்சித்தொழிற்பெயர், s. One of the two classes of verbal nouns, that which has terminations annexed to the root, as செய், செய்கை. See தொழிற்பெயர். புடைபெயர்ச்சிவினை, s. Verbs in conjugation, as நடந்தான், வந்தான்--oppos. to தனிவினை. புடைவிழுதல், v. noun. Occuring as a lateral cavity in a well, or protuberance in a fruit. 39)