ari (p. 23) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To sift, separate larger and smaller bodies with the hand, sieve, riddle, &c., கொ ழிக்க. 2. To separate rubbish from dried leaves with the hand, in order to gather the latter for fuel, சருகரிக்க. 3. To beat and wash away, as flowing water on sand, or waves on the shore, washing away the earth and leaving the pebbles, &c. behind, நீர்மணலையரிக்க. 4. To wash rice, separate dust and grit from rice, &c., by washing; or particles of gold, silver, &c., கழுவிப்பி ரிக்க. 5. To gnaw as white ants and other vermin, செல்முதலியவரிக்க. 6. To corrode, as rust, &c., cut away, as caustics, consumemar, as moths, கல்ல. 7. To tease, vex by importunity, as creditors, an urgent child, &c., மனதையலைக்க. 8. To take away one's property by little and little, சிறிதுசிறிதாக க்கவர. 9. [in arith.] To divide, பங்கிட. அரித்துப்பிடுங்குகிறான். He teases or vexes by incessant entreaties, (lit.) he stings or bites as lice. மணிகளையரித்தெடுத்தான். He separated and took the precious stones. அரிகறையான், s. A teasing person, (lit.) a gnawing white ant. அரிபிளவை, s. A cancerous formation, constantly eating into the flesh, ஓர்வகைப்பரு. அரிபுழு, s. Worms constantly grawing and causing itching irritation, &c. (c.) அரிபெட்டி, s. A sieve or cullender, சல்லடை. அரிமணல், s. Fine sand. அரிப்பு, v. noun. Sifting, separating. 2. Nibbling, gnawing, &c. 3. Itching. 4. Corrosion. 5. Smartness. (c.) அரிப்பன்--அரிப்பான்--அரிப்புக் காரன், s. A sifter, one who sifts sand in the street, or the dust of the goldsmith. அரிப்புக்கூடை, s. A riddle.

ēẕai (p. 79) s. A poor, indigent person, a poor wretch, an object of pity, one that is helpless, &c., வறியன். 2. An ignorant person, one of weak intellects, and pitiable. அறிவிலான். 3. Simple, harmless, inoffensive person. பேதை. 4. A woman, பெண். The use of this word often shows pity in the speaker. ஏழைபேச்சுஅம்பலத்துக்கேறுமா. Will the entreaties of the poor be taken up in the assembly of the great? ஏழையழுத கண்ணீர் கூரியவாளொக்கும். The tears of the poor resemble sharp swords. ஏழைக்குறும்பு, s. Deceitful purposes concealed under the guise of poverty. ஏழைச்சனங்கள், s. Poor people. ஏழைத்தனம்--ஏழைத்தன்மை, s. Want of power, pusillanimity, a poor, pitiable state, எளிமை. ஏழைஎளியவர்கள், s. Poor, miserable people. ஏழைமை--ஏழமை, s. Ignorance, simplicity, அறியாமை. 2. Timidity, pusillanimity, want of fortitude and energy, powerlessness, cowardice, effeminacy, பேதமை. 3. Poverty, wretchedness, வறுமை. தோழனோடுமேழைமைபேசேல். Disclose not your defects even to your friend. ஏழைமைகாட்ட, inf. To be timid, fearful, yielding, effeminate, cowardly. 2. To pretend to be poor, to feign poverty. ஏழைமைத்தனம், s. Lowliness, meanness, poverty. ஏழைமைப்புத்தி, s. Ignorance, foolishness, want of discretion, prudence, &c., அறியாமையுள்ளபுத்தி. 75) *

vruntu (p. 376) கிறேன், வருந்தினேன், வேன், வரு ந்த, v. n. To suffer, to be distressed, to be grieved, துன்புற. 2. v. a. To take pains, முயல. (நீதி.) 3. To beg earnestly, கெஞ்ச. வருந்திக்கேட்கிறது. Soliciting, entreating. யாவருக்கும்வருந்தின்றாக. Without molesting any. (p.) வருந்திச்செய்ய, inf. To take trouble, to take pains. வருந்தினர், appel. n. Distressed persons. வருந்தல்--வருந்துதல், v. noun. Being troubled; taking pains; soliciting. 157) *