āngku (p. 36) . There, in that place, அவ் விடம். 2. A particle of comparison or similitude, expressing as, so, like, thus, &c., உவமையுருபிடைச்சொல்; as பறந்தாங்குவாம்பரி. A horse running as swiftly is if flying. 3. A poetic expletive, அசைநிலை; as விருந்தொக்க றானென்றாங்கு. The guests, kindred, and self. (p.) 26)

irai (p. 51) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To sound, make noise, ஒலிக்க. 2. To roar--as the sea, distant rain; to rush, roar or murmur--as water; to buzz--as the sound of a crowd; to make one of the sounds of snakes, to buzz--as white ants; to wamble--as the bowels; howl or whistle--as the wind; to fizz--as the burning rocket; to sound--as the flying of birds; to din--as frogs, grasshoppers, &c., after rain, to whiz, கடல்முதலி யனவொலிக்க. இரை, v. noun. Sound in general, roar, hum, &c., ஒலி. (p.) 28)

eri (p. 73) கிறது, ந்தது, யும், எரிய, v. n. To glow, shine, give light, பிரகாசிக்க. 2. To burn, ignite; to be injured, or consumed by fire, to be scorched, to flame, அழல. 3. To burn--as a sore, or fever; to smart, to be inflamed, புண்முதலியவெரிய. 4. To be envious, jealous, to fret, be peevish, பொறா மைகொள்ள. 6. To burn as the stomach with hunger, வயிறெரிய. 7. To suffer pain --as from a heavy load on the head, &c., தலைமுதலியனவெரிய. (c.) அடுப்பெரிகிறது. The fire upon the hearth burns. மந்தமெரிந்துபோனது. The indigestion has ceased, lit. is burnt up. நட்சத்திரமெரிந்துவிழுகின்றது. A star glows and falls. நான்தின்றதெல்லாமெரிந்துபோயிற்று. The food I took has digested. 2. I am so pained by what you said that the food I have eaten seems as nothing. 3. The food I took has digested by means of enchantment, medicines, &c. வயிறெரிகின்றது. My bowels are inflamed for food. 2. I am in distress, yearning, &c. அவன்பட்டதை நினைக்கிறபொழுது என்வயிறெரிகிற து. My bowels are inflamed when I think of what he suffered. கணகணென்றெரிகிறது. It burns with excessive heat. அவனெரிபொரியென்றுவிழுகிறான். He breaks out with rage and fury, lit. saying, Burn him, fry him. எரிகரும்பு, s. Fagots, விறகு. (c.) எரிகுடல், s. A canine appetite, எரிவயிறு. (c.) எரிகுடலன், s. One who is always craving for food, தீபனமுள்ளவன். எரிகுன்மம், s. A stomachic disease, excessive heat, head-ache, &c., ஓர்நோய். எரிகொள்ளி, s. A fire-brand, கொள்ளிக்கட்டை. எரிசினம், s. Burning anger, கடுங் கோபம். எரிநரகம், s. The burning hell, ஓர்நரகம்--in distinction from others. எரிபடுவன், s. A burning ulcer or cancer, பிளவை. எரிபந்தம், s. A burning torch, a flambeau, தீவர்த்தி. 2. A kind of burning sensation all over the system from disease, எரிச்சல். எரிபிடாரி, s. An enraged or furious demoness, எரிதுர்க்கை. 2. A peevish, or fretful person-spoken disparagingly, எரிச்சலுடையவள். எரிபுழு, s. A kind of brownish, yellow caterpillar, the sight of which on leaving home, &c., is regarded as propitious, கம்பளப்பூச்சியினோர்வகை. எரிபூச்சி, s. A flying insect which, on contact, emits moisture that causes a burning smart and a discoloring of the skin, ஓர்பூச்சி. எரிமணி, s. Sparkling jewels, bright gems, பிரகாசமுள்ளமணி. எரிமுகி, s. A tree, the milk of whose seeds is pungent and caustic, and being indelible, is used in marking, சேங் கொட்டைமரம், Semicarpus anacardium. எரியவிழிக்க, inf. To look fiercely having the eyes flaming with rage, கோ பத்தோடுபார்க்க. எரிவண்டு, s. The Mylabris or blistering beetle, ஓர்வகைவண்டு. 2. An insect which strikes against the eye-ball inducing severe smarting, கண்ணிலடிக்கும் வண்டு. எரிவந்தம், s. A burning sensation in the body, எரிபந்தம். 2. (Met.) Anger, wrath, எரிச்சல். எரிவனம், s. A burning place for the dead, சுடுகாடு. எரிவரியன், s. A snake of the viper kind. பற்றியெரிய, inf. To take fire. எரிப்பு, v. noun. Burning, ignition, எரிவு. 2. s. Envy, jealousy, peevishness, malice, rancor, பொறாமை. 3. Satiety, nausea, நெஞ்செரிப்பு. எரிப்புக்காரன்--எரிப்புள்ளவன், s. An envious, impatient, peevish, or irritable person, பொறாமையுடையவன். எரிப்பெடுக்க, inf. To be peevish, cynical, querulous, எரிப்புண்டாக. ஓரெரிப்பாயெரிக்க, inf. To keep a fire burning, to heat continually--as in preparing medicines. ஓரெரிப்பாயெரித்துப்போட்டான்... He consumed it at one burning. 2. He has utterly destroyed (the family, town, &c., by injustice, oppression, &c.). எரியல், v. noun. Burning, எரிவு. 2. [prov.] That which is burnt--as food, at the bottom of a vessel in cooking, எரிந்தது. எரிவு, v. noun. Burning, ignition, எரிகை. 2. s. Heat in the system, smarting, pungency, inflammation, உடலெரிவு 3. Envy, jealousy, resentment, பொறாமை. 4. Fretting, displeasure, anger, irritation of body and mind, கோபம். கண்ணெரிவு, s. Burning of the eyes. கையெரிவு, s. Burning of the hands. காலெரிவு, s. Burning of the feet. உடலெரிவு, s. Burning of the whole body. குடலெரிவு, s. Burning of the bowels. 87)

aintu (p. 80) adj. or noun. Five, ஓரெண். ஐங்கணை, s. Five flowers feigned to be the arrows of Hindu cupid. (p.) ஐங்கணைக்கிழவன், Kama, the Hindu cupid, lit. lord of the five arrows, மன்மதன். (p.) ஐங்கரன், s. Ganesa, the five-handed. He is represented with an elephant's head, the proboscis or trunk is figuratively reckoned as a hand, விநாய கன். (p.) ஐங்கரற்கிளையோன், s. A name of Skanda, முருகன். 2. Verapattra, வீரபத் திரன். (p.) ஐங்கலம், s. Sixty marcals. ஐங்காதம், s. Five leagues. ஐங்காயம், s. The five kinds of காயம். (See காயம்.) 2. Other five kinds are used in witchcraft, viz.: 1. மிளகு, pepper. 2. வெந்தயம், dill. 3. ஓமம், cardamom. 4. வெள்ளுள்ளி, garlic. 5. பெருங் காயம், assaf&oe;tida. ஐங்காயத்தூள்--ஐங்காயவுண்டை, s. Powders of five ingredients given to women after child-birth, ஓர்மருந்து. ஐங்குரவர், s. The five superiors, ஐம்பெரியோர், viz.: King, அரசன்; guru, குரு; father, பிதா; mother, மாதா and elder brother, தமயன். In some classifications, உபாத்தியாயன் is placed instead of மாதா. ஐங்குழு, s. The five confidential servants of a king, அரசர்க்குக்குழு, viz.: 1. மந்தியர், ministers. 2. புரோகிதர், priests. 3. சேனாபதியர், generals. 4. தூதர், ambassadors. 5. சாரணர், spies. ஐங்கோணம், s. A pentagon, quinquangular figure, பஞ்சகோணம். ஐஞ்ஞூறு, s. Five-hundred, ஐந் நூறு. ஐந்தரு, s. The five trees in the world of Indra, பஞ்சதாரு, viz.: 1. அரிச்சந்த னம். 2. கற்பகம். 3. சந்தானம். 4. பாரிசாதம். 5. மந்தாரம். ஐந்தருநாதன், s. Indra, lord of the five trees in the celestial world, which yield whatever is asked or desired of them, இந்திரன். (p.) ஐந்தலைநாகம், s. A fabulous fiveheaded cobra, of which each head is supposed to contain a very precious gem. It is said to be found in mountainous districts and to have the power of flying. ஐந்தவித்தல், s. The control of the senses, ஐம்பொறியடக்கல். ஐந்தவித்தானாற் றலகல்விசும்புளார்கோமானிந்திர னேசாலுங்கரி. Indra, the god of the celestials, is a living monument of the wonderful power of those who control the five senses. (குறள்.) ஐந்தனுருபு, s. The fifth case (இன்) --one of the ablatives denoting procession, similitude, limit, and means, ஐந்தாம் வேற்றுமையுருபு. மலையின்வீழருவி. Torrents rushing from the mountains. காக்கையிற்கரிதுகளம்பழம். The களா berry is as black as a crow. மதுரையின்வடக்குச்சிதம்பரம். Sethamparam is situated to the north of Madura. கல்வியிற்பெரியன்கம்பன். Kampan made himself great by learning. ஐந்தாங்கால், s. The first post of the marriage shed when planted on the fifth day before the marriage, the third, fifth, or seventh day being chosen, as it may be lucky or otherwise, according to astrological calculation, மணப்பந்தரின் ஐந்தாங்கால். ஐந்தானம், s. The fifth lunar asterism, மிருகசீரிடம். (p.) ஐந்திணை, s. The five kinds of land, &c., ஐவகைநிலம். (See திணை.) 2. The closest friendship or love between husbands and wives, அன்புடைக்காமம். (p.) ஐந்திணைச்செய்யுள், s. A poem in which the five different kinds of soil are described and illustrated--one of the ninety-six பிரபந்தம், ஓர்பிரபந்தம். (p.) ஐந்துருவாணி, s. A shaft connecting the floors or stages of a car. See அ ஞ்சுருவாணி. ஐந்துறுப்படக்கி, s. The tortoise, ஆமை. (p.) ஐந்தொகைவினா, s. [in arithmetic.] The rule of five or double rule of three, ஓர்வகையெண்வினா. ஐந்தொழில், s. The five divine operations, பஞ்சகிருத்தியம், viz.: 1. சிருஷ்டி, creation or reproduction. 2. ஸ்திதி, preservation. 3. சங்காரம், destruction, reduction of things to their primitive elements. 4. திரோபவம், that act of the deity by which he conceals from the sentient soul its future destiny for purposes of moral discipline; concealing, obscuring; i. e. involving the soul in ignorance or illusion by means of magic. 5. அனுக்கிரகம், grace, the various means adopted for the deliverance of the soul from the power of illusion and consequent transmigrations. See கிருத்தியம். ஐமீன், s. The thirteenth lunar asterism, அத்தநாள். (p.) ஐமுகன்--ஐயானனன், s. Siva, the five-faced, சிவன். (p.) ஐமுகாஸ்திரம், s. A five-pointed arrow, பஞ்சமுகாஸ்திரம். (p.) ஐம்பது, s. Fifty. ஐம்பத்தொன்று, s. Fifty-one. ஐம்பால், s. [in grammar.] The five பால், or the genders and numbers, ஐந்து பால். 2. The five modes of dressing a woman's hair, ஐவகையாகமயிர்முடிக்கை. 3. The hair of a female, மகளிர்கூந்தல். See பால். (p.) ஐம்புலம்--ஐம்புலன், s. The five senses, பஞ்சவிஷயம். ஐம்புலத்தடங்கான், s. He who is not comprehensible by the five senses-God, கடவுள். (p.) ஐம்புலம்வென்றோர், s. Ascetics, holy persons, முனிவர். (p.) ஐம்புலனடக்கல். Subjugation of the five senses. ஐம்புலனுகர்ச்சியினிறப்பன, s. The five kinds of creatures which perish by means of the senses, viz.: 1. சுவையரல்--மீன், fish, by the taste in catching at the bait. 2. நாற்றத்தால்-வண்டு, beetles, by the smell. 3. ஊற்றினால்-யானை, elephants, by copulation. 4. ஓசையால்-அசுணம், a species of bird by harsh sounds. 5. ஒளியால்-விட்டில், a species of insect, attracted by the light. ஐம்புலன்விழையான், s. An ascetic, முனிவன். (p.) ஐம்புலாதி, s. [prov.] Anxiousness, being full of cares. ஐம்பூதம், s. The five elements, பஞ்சபூதம். ஐம்பொறி, s. The five organs of sense, பஞ்சேந்திரியம். ஐம்பொறிநுகர்ச்சி, s. Enjoyment of the senses, பொறிபுலனைக்கொள்ளுகை. ஐம்பொன், s. The five kinds of metals, பஞ்சலோகம். ஐயாயிரம், s. Five-thousand, ஐந்தா யிரம். ஐயைந்து, s. Five times five. ஐவகைப்பொழுது, s. Five divisions of the day, சிறுபொழுது, viz.: மாலை, யாமம், வைகறை, எற்பாடு, நண்பகல். ஐவகைப்பொன், s. See பஞ்ச லோகம். ஐவகைமயிர்முடி, s. The five methods of dressing women's hair. See ஐம்பால். ஐவகைவினா, s. Five modes of interrogation for the solution of doubtful subjects. See வினா. ஐவர், s. The five பாண்டவர், or sons of பாண்டு, viz.: 1. தருமன். 2. வீ மன். 3. அருச்சுனன். 4. நகுலன். 5. சகாதே வன். 2. (fig.) The five senses in the language of ascetics, ஐம்புலன். ஐவரையடக்கி. Subjugating. the five senses-- ஐவருக்குந்தேவி, s. Dropada the wife of the Pandavas, துரோபதை. ஐவாய்மான், s. A cow, பசு. (திரு விளை.) (p.) ஐவாய்மிருகம், s. A bear--so called from the prehensile power of his four feet and mouth, கரடி. (p.) ஐவிரலி, s. [commonly ஐவேலி.] A creeping plant whose leaf is supposed to resemble the fingers, a pentadactyle, ஓர்கொடி, Bryonia laciniosa, L.-Note. In this plant the god Siva is said to have concealed himself when pursued by பஸ்மாசுரன், who had, by penance, obtained from him, as a boon, power to destroy all on whose head he should place his hand. ஐவிரல், s. The thirteenth lunar mansion, அத்தநாள். (p.) ஐவேலி, s. A place sacred to Siva, ஓர்சிவஸ்தலம். 2. A creeper. See ஐவிரலி. ஐவைந்து, s. Five of each, &c., ஐந்தைந்து. 11)

kilukilukk (p. 111) inf. To rattle; to make a tinkling, crackling sound; to ring, கிலுகி லென்றொலிக்க. கிலுகிலுப்பை, s. The name of a plant whose seeds rattle in the legumen, when ripe and dry, ஓர்செடி, Crotolaria labumifolia, L. 2. A kind of child's rattle, ஓர் விளையாட்டுக்கருவி. கிலுகிலுப்பைக்குட்டான், s. [prov.] A child's basket-rattle. வட்டக்கிலுகிலுப்பை--வெள்ளைக்கிலுகிலு ப்பை, s. A species of the கிலுகிலுப்பை plant, Crotolaria verrucosa. கிலுகிலெனல், v. noun. Rattling--as seed, &c., ஒலிக்குறிப்பு. 2. Sounding, buzzing--as flies swarming; swarming, collecting thick together--as maggots in a sore, crawling one over another, &c., தேனீமுதலியமூசல். ஈசல் கிலுகிலென்றெழும்புகின்றது. The winged white-ants are swarming, and flying up with a buzz. சனங்கள் கிலுகிலென்றுவந்துவிழுந்தார்கள். The people thronged or flocked rapidly one after another. 28)

koṭi (p. 145) s. A creeping plant, a vine, a runner, படர்கொடி. 2. A standard, a banner, a flag, a streamer, துவசம். 3. A clothes' line, வஸ்திரம்போடுங்கொடி. 4. [prov.] A paper, or other kite, காற்றாடிப்பட்டம். 5. A string or chain for a person, கயிறு. 6. Length, நீளம். 7. A crow, காக்கை. 8. The dance of குமரன், குமரனாடல். 9. A rope or pole of a well-sweep, ஏற்றக்கயிறு. 1. The umbilical cord connected with the placenta, தொப்பூழ்க்கொடி. 11. Running veins, as in the eye, &c., கண்வரி. கொடிக்குச்சுரைக்காய்கனக்குமோ. Is the gourd too heavy for its stalk, i. e. Will not the mother find means to support her own children, how many soever they may be? கொடிகட்ட, inf. To erect a banner, standard, &c. 2. To tie a line across a house, &c. 3. To fasten a rope on the well-sweep. 4. To tie a shred of cloth on a new house--as carpenters. 5. To make a paper kite. 6. To tie the stem of a betel-berry to its stake. கொடிகட்டித்தியாகங்கொடுக்க, inf. To hoist a flag when about to give alms. கொடிகட்டிநிற்க, inf. [prov.] To stand or walk, holding by a line attached to a beam--as a woman in labor, a sick person, &c. கொடிகட்டிவாழ, inf. To hoist a flag, in token of prosperity and honor. கொடிக்கள்ளி, s. A small species of கள்ளி milk-hedge. கொடிக்கால், s. Stakes, sticks, set to support betel-plants. 2. Betel-runners or tendrils. கொடிக்கால்வெள்ளாளன், s. A particular class of vellalas who cultivate betel-gardens. கொடிக்கூடை, s. A wicker-basket. கொடிக்கையாந்தகரை--கொடிக்கை யான், s. A medicinal plant. See கையாந் தகரை. கொடிக்கொத்தான், s. A medicinal bushy creeper, the juice of which is used to thicken butter-milk, Cassyta filiformis. கொடிச்சண்பகம், s. A creeper with a very fragrant flower, a species of சண்ப கம். which see. கொடிச்சுற்றிக்கொண்டுபிறக்க, inf. To be born with the cord of the placenta round the neck--deemed ominous to the maternal uncle. கொடிச்சூரை, s. A creeper species of சூரை. கொடித்திரும்ப, inf. To pass the meridian--spoken of the sun or other heavenly body. கொடித்திரும்பினவுடனே. [prov.] As soon as the sun has passed the meridian. கொடித்தட்டு, v. noun. A contention with tow paper kites to see which will cut the other. கொடித்தக்காளி, s. A kind of creeping plant, ஓர்செடி. கொடித்திருப்பாடகம், s. A foot ornament of women, மாதர்காலணியிலொன்று. கொடித்துத்தி, s. A medicinal spreading shrub. See துத்தி. கொடித்தூக்க, inf. To hoist a flag. கொடிநரம்பு, s. Prominent veins. கொடிநாய், s. A grey-hound, சோணங் கிநாய். கொடிநாவல், s. A kind of நாவல் tree. கொடிநெட்டி, s. The sensitive plant. கொடிபறத்தல், v. noun. The displaying of a flag; a term used for asserting dominion. கொடிபோட, inf. To hoist a flag or standard--as a conquerer; or as a signal for battle. 2. (fig.) To be firmly determined on a thing. கொடிப்பசளை--கொடிவயலை--கொடி வசளை, s. A creeper whose leaves are edible. See பசளை. கொடிப்படை, s. The van of an army, the banner detachment, முன்னணிப்படை. கொடிப்பயறு, s. A kind of pulse that puts forth tendrils. கொடிப்பாசி, s. Creeping moss upon water. கொடிப்பாலை, s. A kind of creeper. See பாலை. கொடிப்பிள்ளை, s. The young of a crow. 2. A kind of goat, பள்ளையாடு. கொடிப்புலி, s. A species of tiger with a long and slender body like a greyhound. கொடிப்பூ, s. Flowers of creepers--one of the four varieties. see பூ. கொடிமரம்--கொடித்தம்பம்--கொடிக் கம்பம், s. A flag-staff. கொடிமல்லிகை, s. A running jasmine. கொடிமாதளை, s. A kind of pomegranate. கொடிமாடு, s. A bullock lank and long. கொடிமுடி, s. A shrubby plant whose branches intertwine. கொடிமுடிந்தவழக்கு, s. An intricate law-suit. கொடிமுடியன், s. [prov.] A dangerous snake, long and small, with a large flat head--as கொம்பேறிமூக்கன். கொடிமுந்திரிகை, s. The vine, grapevine, திராட்சக்கொடி. கொடிமுறுக்கு, s. Twist. கொடியத்தி, s. A kind of fig-tree growing near rivers with slender branches. கொடியரசு, s. A tree, ஓரரசு. கொடியறுகு, s. A kind of grass. கொடியாடு, s. A long legged goat. கொடியால், s. A kind of banian tree. கொடியாள்கூந்தல், s. A plant, as அம் மையார்கூந்தல். கொடியிலந்தை, s. A spreading kind of shrub, Zizyphus racemosus, L. ஓரிலந்தை. (Rott.) கொடியிறக்க, inf. To take down a flag. 2. To take down the temple flag, at the close of the ceremonies. 3. To take down a kite that is flying. கொடியெலுமிச்சை, s. A species of எலுமிச்சை. கொடியேற்ற, inf. To hoist a flag in the temple or a fort. 2. [prov.] To fly a kite. கொடியேற்றம், v. noun. Hoisting the temple-flag, at the commencement of a periodical festival. கொடியைக் கொழுகொம்பின்மேலேற்ற, inf. To support a climbing plant by a prop. கொடிவலிக்க, inf. [prov.] To draw in the string of a kite. 2. To draw out a withe for use. கொடிவேலி, s. A shrub, as கொடு வேலி. 36)

kōlā (p. 151) --கோலாமீன், s. The flying fish, பறவை மீன். Exococtus Mesogaster, L. 25) *

ciṟki (p. 189) s. A fen-duck, a teal, ஓர்நீர்வாழ்ப றவை. (c.) தாமரைச்சிறகி, s. A kind of teal in tanks filled with the lotus. சிறகிமீன், s. A flying fish, பறவைமீன். 16)

tarai (p. 225) s. The earth, the world, பூமி. (See தரா.) 2. Soil, land, earth, ground, நிலம். Pronounced தறை. (c.) தரையோடேதரையாக்கிப்போட்டான். He has levelled (it) with the ground. தரைக்காரன், s. [prov.] Owner of the land, as distinguished from செய்கைக்கா ரன் or வாரக்காரன். தரைப்பங்கு--தரைவாரம், s. [prov.] The landlord's share of produce--as நிலப்பங்கு, நிலவரம். தரைமட்டம், s. Even or level with the ground. தரையில்லாக்குருவி, s. A bird that seldom touches the ground, flying continually, a swallow. (R.) 63)

tumpi (p. 247) s. Elephant, யானை. 2. Dragonfly, கருவண்டு. 3. Bee, beetle, வண்டு. 4. A made bee or beetle, வண்டினாண். (சது.) 5. [prov.] A kind of fish, ஓர்மீன். 6. A sugar cane, கரும்பு. 7. A plant, கொத்தான். 8. (for.) A tree whose fruit yields a strong glue, பனிச்சைக்காய், Embryopteris glutinifera. (Ains. v. 2. p. 278.) தும்பிக்கை, s. Elephant's trunk, (lit.) elephant's arm, துதிக்கை; [ex கை.] தும்பிபறத்தல், v. noun. A girl's play in imitation of a beetle's flying. தும்பிமீன், s. A kind of fish. தும்பியூத, inf. To breath with a shrill sound, as one senseless from a fall or blow. 2. To blow up bubbles from the mouth, or with soap in water. 3. To make a singing noise, or buzz. 52)

teṟi (p. 257) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To break or snap off, short, முறிய. 2. To fly back, rebound, recoil, &c., உதைந்துமீள. 3. To spirt as drops or particles of water. &c., to splash up, top up, as spray, சிதற. 4. To spring or hop, as fleas, துள்ள. 5. To part, burst, asunder--as a knot, a rope, a fiddle string; to fly apart, burst in pieces, fly off or be struck off, as pieces or sparks, அற. (c.) 6. [prov.] To be broken off, as friendiship; become disunited, வேறுபட. 7. (fig.) To fail, to result unsuccessfully. தவற. முகத்திலிரத்தந்தெறிக்கப்பேசினான். He spoke in anger, the blood flying to his face. பருத்தெறிக்கிறது. The boil throbs; (lit.) jumps. நாக்குத்தெறிக்கப்பேசுகிறான். He speaks wickedly enough to make his tongue burst asunder. பிணிதெறித்துப்போயிற்று. The disease is remedied. பொறிதெறிக்கிறது. Sparks fly out. கண்தெறித்தது. The eye is suddenly blinded; (lit.) broken by lightning &c. தெறிபட்டுப்போயிற்று. It has failed, come to naught. தெறிப்பான். He will burst asunder; a curse. தெறிக்கடிக்க, inf. [prop. தெறிக்கஅடி க்க.] To scatter, disperse, as an army; to beat or hammer so as to cause bursting, or to make a part fly off, to confound, to puzzle in controversy. தெறிக்கப்பேச, inf. To speak so as to offend, to break up friendship. தெறித்தவன், appel. n. A man of cruel conduct; used in cursing. தெறித்துவிழ, s. To strike on some thing in falling. 2. To burst to pieces; spoken of one who so acts as to reader himself liable to a curse. தெறிபதம், s. Spirtling of medicinal oil when boiling. தெறி, v. noun. Spattering, splash, spirt, சிதறுகை. தெறிப்பு, v. noun. Rebound, recoil, flying back, resilence, உதைந்துமீள்கை. 2. Spirit, spatter, splash, dash, சிந்துகை. 3. Parting, bursting asunder, flying apart; snapping off, breaking, as a limb, முறிகை, 4. Shooting with the fingers, snapping. &c., சுண்டுகை. 5. Wicked conduct spoken of in cursing as exposing a person to bursting asunder. 23)

toy (p. 262) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To droop, faint, languish, pine, grow weak, களைக்க. 2. To be weary, to be fatigued. இளைக்க. 3. to be, or become slack or loose, as an extended rope, &c., தளர. 4. To breathe short and hard, as in asthma. பெருமூச்செறிய. 5. To bend through weakness, or want of support, வளைய. (c.) 6. [prov.] To sink in, as the belly through hunger, or disease, தொப்பைவாட. 7. To be past the prime, as trees; to be reduced in fruitfulness, பலங்குறைய. 8. (c.) To fail in energy, to flag. தைரியங்குறைய. . I am tired in the work. தொய்ந்தமனம், s. A wearied desponding mind. தொய்யக்கட்ட, inf. To tie a line so as to be slack. தொய்யப்போட, inf. To let rest a little, in order to gain an object. தொய்யவாங்க, inf. To breathe short. 2. (fig.) To reduce one by draining away his property. தொய்யவிட, inf. To slacken a rope. 2. To let merchandize remain for a time to rise in price. 3. To put off a bargain. 4. To be yielding. தொய்யவிட்டுவாங்க, inf. To let a string loose and thn strain it, as in flying paper-kites, &c. 2. To attach one, and then treat him harshly. தொய்வு, v. noun. Laxity of a strained line; faintness, difficulty of breathing, &c. 91)

nākam (p. 273) s. The cobra-de-capella of hooded snake, நல்லபாம்பு; 2. A naga, or demigod, having a human face, with the tail of a serpent, and the expanded neck of the cobra. The race is said to inhabit a region called Patala or நாகலோகம், under the earth. 3. Lead, நயம். 4. Black lead, காரியம். 5. The black monkey, கருங்குரங்கு. 6. Monkey in general, குரங்கின்பொது. 7. An elephant, யானை. 8. A tree. See புன்னை. 9. Fragrant herb, as ஞாழல். 1. A medicinal tree, ஓர் மருந்துமரம். 11. An astrological karna, ஓர் கரணம். W. p. 458. NAGA. 12. (Sa Naka.) The visible heavens, ether, sky, atmosphere, ஆகாயம். 13. Swerga or the Indian paradise, சுவர்க்கம். 14. A kind of prepared arsenic, நாகபாஷாணம். 15. A kind of precious stone, நாகப்பச்சை. 16. A mountain, மலை. See நாகு. 17. Fine cloth, நற்றூசு.--Note. Of the நாகம் snakes there are said to be of different castes as among men; being four chief, and one inferior caste; which differ in form, motion, food and habits. அஷ்டநாகம், s. The eight famed serpents of the nether world employed at the eight cardinal points to support the earth are: 1. வாசுகி. 2. அனந்தன். 3. தக்ஷ கன். 4. சங்கபாலன். 5. குளிகன். 6. பதுமன். 7. மகாபதுமன். 8. கார்க்கோடன். To these the thousand headed ஆதிசேக்ஷன், king of the race, supporting the earth at the centre is sometimes numbered as a ninth. நாககள்ளி, s. A kind of recumbent shrub, ஓர்கள்ளி. நாககன்னி--நாககன்னிகை, s. Female of the naga race, especially a wife of Arjuna. நாகசாபம், s. Curse of the cobra. inflicted on a person for killing it. See நாகப்பிரிதஷ்டை. நாகசின்னம்--நாகசுரம்--நாகஸ்வரம். s. [com. நாகசரம்.] A kind of pipe or clarionet, one of the chief musical instruments, ஓர்துளைக்கருவி. நாகதத்துவம், s. One of the qualities of women ஸ்திரீகுணத்தொன்று. நாகதம்பிரான்--நாகதேவன், s. [prov.] the cobra snake regarded as a god, properly applied to ஆதிசேஷன், the chief of the nether world. See நல்லதம்பிரான். நாகதாளி, s. A species of தாளி, the root of which is used by snake dancers-the snake drawing back its head, and retiring when it is presended; also deemed an antidote to snake bites, Cacumis anguinus, L. நாகதாளிகள்ளி, s. A plant fed on by the silvestre or cochineal insect. Oblong Indian fig. (Ains.) நாகதிசை, s. West point, மேற்கு. நாகதீபம், s. A lamp in the form of a five headed cobra, ஐந்தலைவிளக்கு. நாகதேவி--நாகம்மா, s. The cobra, as a goddess. நாகநாதன்--நாகநாயகன், s. Indra, இந்திரன். 2. As நாகதேவன். நாகபடம், s. The spread and figured neck of the cobra, பாம்பின்படம். 2. [com. நாகவடம்.] An ear ornament in imitation of the spread neck of the cobra, ஓர்கா தணி. நாகபட்டணம், s. The town of Negapatam, ஓரூர். நாகபந்தம், s. One of the சித்திரகவி or curious kind of poems. நாகபாசம், s. [in mythol.] A kind of snake-like rope, with a noose or knot, and having life. It is obtained of the gods by austerities; and in war sent to entwine itself about the foe, பாம்புருவமான படைக்கலம். நாகப்பச்சை, s. A precious stone. See ஆற்றுப்பச்சை. நாகப்பற்று--நாகவாடை, s. Alloy of zine in silver, துத்துநாகப்பிடிப்பு. நாகப்பாம்பு, s. The cobra. நாகப்பிரதிஷ்டை, s. The making of a five headed cobra and worshipping it, to expiate the sin of killing a cobra by the person or his ancestors, which it is supposed prevents offspring. நாகப்பிரம்பு, s. A kind of rod in the shpe of a snake, ஓர்பிரம்பு. நாகப்பூ--நாகம்பூ, s. The flowers of the நாகம் tree, used medicinally; also called சிறுநாகப்பூ. நாகப்பூச்சி, s. A worm, an earth-worm, also called பூநாகம், by native doctors, who make of it several preparations. நாகமணல், s. Sand containing lead. நாகமணி--நாகரத்தினம், s. The gem supposed to be found in the head of the cobra. See ஐந்தலைநாகம். நாகமரம், s. A kind of red tree. நாகமல்லி--நாகமல்லிகை, s. A medicinal species of the மல்லிகை, used for dying black. The root forms a drug, White flowered justicia, Justicia nasuta, L. நாகமோடி, s. [with வேஷ்டி or சேலை.] A cloth with serpentine stripes, ஓர்பு டவை. நாகம்பூ, s. See நாகப்பூ. நாகராசா, s. The chief of the nagas, ஆதிசேடன். நாகலோகம், s. Swerga, தேவலோகம். 2. The world or region of the nagas under the earth, கீழுலகத்தொன்று. நாகவடம், s. See நாகபடம். நாகவராளி, s. A kind of tune, ஓரிரா கம். நாகவல்லி--நாகவள்ளி, s. A betel plant, வெற்றிலைக்கொடி. 2. [also நாகவல்லி முகூர்த்தம்.] The finishing ceremony of a marriage on the fifth day, கல்யாணச்ச டங்கிலொன்று. நாகவாடை, s. In gold coin, a slight alloy, supposed to be contracted from the metal of the mould, செம்பூறல். நாகவாய், s. An instrument used by turners, ஓர்கடைச்சற்கருவி. நாகாசனன், s. The Brahmany-kite, whose food is snakes; [ex அசனம், food.] நாகாத்திரம்--நாகாஸ்திரம், s. A dart, as நாகபாசம். நாகாந்தகன், s. Garuda, as the devourer of snakes, the vehicle of Vishnu, கருடன்; [ex அந்தகன்.] நாகாபரணம், s. An ornament in form of a cobra, worn by Siva, சிவனணியி னொன்று. நாகாபரணன், appel. n. Siva. சிவன். நாகாலயம், s. The inferior world or abode of the nagas. நாகேந்திரன், s. The cobra--as a deity. பைந்நாகம், s. A cobra. See பை. பறவைநாகம், s. A winged serpent, a flying dragon. 20) *

nikẕ (p. 276) கிறது, ந்தது, நிகழும், நிகழ, v. n. [causative நிகழ்வி.] To take place, to occur; to go, to go on food, நடக்க. 2. To shine, பிரகாசிக்க. (சது.) 3. To be performed, transacted, carried on, to subsist, to exist, நிறைவேற. 4. To pass, as time, செல்ல. நிகழ்காலம், s. Present time, தற்காலம். 2. The present tense, வர்த்தமானம். நிகழ்சரம், s. A flying dart. (p.) நிகழ்ச்சி--நிகழ்வு, v. noun Occurrence, incident, event, சம்பவம். 2. The present moment. 15)

niẕl (p. 277) s. Shade, shadow, சாயை. 2. Image or reflection in mirror, water, &c., விம்பம். 3. Type, representation, counterpart, முன்னடையாளம். 4. Appearance, phantom, வெறுந்தோற்றம். 5. (fig.) Protection, retreat, asylum, refuge, தஞ்சம். (c.) 6. Coolness, frigidity, குளிர்ச்சி. 7. Grace, favor, benignity, அருள். 8. Wealth, prosperity, affluence, செல்வம். 9. Light, radiance, splendor, ஒளி. 1. Disease, ailment, நோய். (சது.) 11. Justice, equity, நீதி. (பிங்.) நிழல்நல்லதுமுசிறுபொல்லாது. Shade is pleasant, the red ants (under it) unpleasant; i. e. the patronage of the great is good, those around are troublesome. நிழல்நிற்கிறதாபார். See whether there is any shadow; i. e. see whether the sun shines. ஒதுங்கநிழலில்லை. There is no shade to resort to. 2. There is no place of refuge. அண்டநிழலில்லை. There is no shade; i. e. no place of refuge. தன்னிழல்தன்காற்கீழ்வர--தன்னிழல்தன்னடிக்கு வர. When one's shade is under foot; i. e. when it is exactly noon. நிழலாட, inf. To be reflected as an image in water, a mirror, &c. நிழலாட்டம், s. v. noun. Any thing like a shadow, shade in painting, &c. 2. Typical representation, adumbration, 3. A mere phantom. நிழலிட, inf. To cast a shadow, to over--shadow, to shade. 2. To reflect objects, சாயைகாட்ட. நிழலுணக்க--நிழலுலர்்த்த, inf. To dry medicines in the shade. See உலர், v. நிழலொதுக்கு, s. A shady covert or retreat. நிழலோடுதல், v. noun. Lengthening of a shadow. நிழல்காத்தல், v. noun. Being shaded. நிழல்கொடுக்க, inf. To cast a shadow as நிழலிட. நிழல்செய்ய--நிழற்செய்ய, inf. To over-shadow. (p.) நிழல்நாவல், s. A plant. See நாவல். நிழல்பட--நிழல்விழ, inf. To fall as the shadow of a flying body, &c. நிழற்கீழ்ப்பயிர், s. Plants in the shade of trees. நிழற்சாய்ப்பு, s. A shady resort, as நிழ லொதுக்கு. நிழற்சரிவு--நிழற்சாய்வு, v. noun. Declining of a shadow. நிழற்பாடு, s. [prov.] Shade as injurious to plants, &c. நிழற்பாவை, s. Puppets the shade of which are cast on a curtain. குடைநிழல், s. Shadow of an umbrella. 2. (fig.) The protection of a government. See குடை. நிழலல்--நிழலுதல், v. noun. [of an imperfect verb.] Shadowing, being cast as a shadow, நிழல்செய்தல். 2. Being reflected as an image, சாயைதோன்றல். (p.) 182)