kaṉṉi (p. 102) s. A virgin, a maiden, a young unmarried woman, குமரி. 2. Virgo, a sign of the zodiac, ஓரிராசி. Wils. p. 187. KANYA. 3. [in mythology] A river that flows into the sea at Cape Comorin, regarded as a sacred virgin, ஓராறு. (c.) 4. (p.) Youthfulness, tenderness, juvenility, இளமை. 5. Virginity, கற்புக்கெடாமை. 6. A woman, பெண். 7. The thirteenth lunar asterism, அத்தநாள். 8. The wild or Socotrine aloe, an evergreen, கற்றாழை. Aloe perfoliata. 9. A wild creeper, the காக்கணம். 1. Unfading, imperishable, eternal youth, freshness, vigor, evergreen, அறிவில்லாமை. 11. A female ascetic, தவப்பெண். 12. A female possessing eternal youth--spoken of the goddesses or celestial females, தெய்வப்பெண். 13. Durga, துர்க்கை. 14. A plant, காவிளை. (Rott.). கன்னிகழியாதஆண்பிள்ளை, s. A chaste youth. கன்னிக்கால், s. The first post set up in the wall of a new house facing south, decked with cloth, in imitation of a female, முதல்நாட்டுத்தம்பம். See கலியாணம். கன்னிக்கால்நாட்ட, s. To set up the first post in a large building. 2. To plant the first marriage post. கன்னிக்குட்டி, s. [prov.] The first kid of lamb. கன்னிக்கோழி, s. A pullet nearly arrived at maturity. கன்னிச்சவ்வு--கன்னிமுத்திரை, s. The hymen. கன்னித்திங்கள்--கன்னிமாதம், s. The month of September when the sun is in the sign virgo, புரட்டாசிமாதம். கன்னித்தீட்டு, s. The catamenia of a young woman, deemed impure in a higher degree than afterward. கன்னித்துவம்--கன்னிமை, s. Virginity, virgin age, கன்னித்தன்மை. கன்னிபுதன், s. Mercury in the sign virgo indicating learning in one born under its influence. கன்னிப்பருவம், s. The age of mature virginity. கன்னிப்பிள்ளைத்தாய்ச்சி, s. [prov.] A woman in her first pregnancy. கன்னிமதில், s. Imperishable fortress walls. கன்னிமார், s. Virgins, deified females who were pious virgins on earth, afterward born in deified forms, in the supernal worlds in some one of the three lower states of bliss, கன்னியர். கன்னிமையழித்தல்--கன்னியழித் தல், s. The crime of deflouring a virgin. 2. The guilt of suffering a virgin to be defloured. கன்னிமையழிய--கன்னியழிய, inf. To lose virginity, to be be defloured, கன்னிமைகெட. கன்னியழியாதபெண், s. A girl that has not lost her virginity. கா, A syllabic letter, the consonant க் and long vowel, ஆ, ஓரெழுத்து. 2. s. A pole with ropes attached on the shoulder, for carrying common burdens, or gifts to a temple, &c., காவடி. (c.) 3. (p.) A lever or beam for a well-sweep, also the lever of steel yards, scales, &c., துலாக்கோல். 4. A grove, சோலை. 5. A flower garden, பூந் தோட்டம். 6. A poetic expletive, அசைச்சொல். இவளிவட்காண்டிகா. See her here. (நன்னூ லுரை.) காக்காரர், s. [prop. காவுவோர்.] Bearers of palankeens, pole-burdens, &c., persons who carry burdens suspended from a pole on the shoulders. காத்தாடி--காத்தண்டு, s. A pole for carrying burdens, காவடித்தண்டு. காமரம், s. [prov.] A pole for carrying on the shoulder, the one used for heavy timber, காவடித்தண்டு. கற்பகக்கா, s. Indra's paradise. திருவானைக்கா, s. The name of a celebrated pagoda on the island of Sreerungam near Trichinopoly, lit. the grove of the holy elephant. 81)

kulai (p. 127) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To become loose--as a knot, a tie, &c.; to be put out of place or form; to be dishevelled, untwisted, unravelled, கட்டவிழ. 2. To disperse--as a company, a flock, &c., to scatter, கலைய. 3. To be relaxed--as the mind from duty, austerities, &c.; to be diverted from its purpose or object, தளர. 4. To fall from chastity, to be violated, கற்பழிய. 5. To be disorganized, deranged, disordered; to suffer dissolution, சீர்குலைய. 6. To be troubled, disconcerted, confused in mind, shaken in purpose, மனந்தடுமாற. 7. To tremble, to be in trepidation, perturbation, நடுங்க. 8. To fear, or shew signs of fear, பயப்பட. 9. To shew signs of anger, சினக்குறிப்புக்காட்ட. 1. To be effaced, blotted out, cancelled, அழிந்துபோக. கொண்டைகுலைந்துபோயிற்று. The hair knot has become loosened, or untied. கட்டுக்குலைந்தது. The tie has become loosened. 2. The laws, customs or usages are abolished, or have fallen into desuetude. கூட்டங்குலைந்தது. The assembly has broken up; the family is scattered. சந்தைகுலைந்தது. The market people are dispersed. கோலமிட்டது குலைந்துபோய்விட்டது. The figures painted on the floor have been effaced. அடுக்குக்குலைய, inf. To be put into disorder--as a row or pile of things. 2. To become deranged--as one's business or circumstances. நியமங்குலைய, inf. To be diverted from a vow or some religious observance. நிலைகுலைய, inf. To fail in one's standing; to be ruined in one's circumstances. 2. To be discouraged; to lose self-command. 3. To be disconcerted, perplexed. 4. To be routed--as an army. 5. To swerve from duty. 6. To be fascinated. முனைகுலைய, inf. To be dispirited, discouraged--as a warrior; to be defeated --as an army. மானங்குலைய, inf. To be disgraced. 2. To be deflowered, to be ravished. மகிமைகுலைய, inf. To lose one's dignity, credit or honor. உருக்குலைய, inf. To be disfigured, to be worn out--as things by use or time. 2. To be emaciated. 3. To be putrefied --as a corpse. வேஷங்குலைய, inf. To be unmasked. 2. To lose one's reputation and character. மேனிகுலைய, inf. To be deformed. 2. To be disordered--as the hair, attire, &c. 3. To be in perturbation, or agitation. 4. To lose freshness, beauty, &c.; to wither--as the body. குலைகுலைய, inf. To tremble, to be in a state of trepidation, to be greatly troubled--as at sad news; to be agitated in mind and body, நடுநடுங்க. குலைவு, v. noun. Loosening, relaxing, கட்டுக்குலைவு. 2. Derangement, disorder, confusion, discomposure, dissolution, தா றுமாறு. 3. Violation, ruin, அழிவு. 4. Disperison, கலைவு. கூற்றையார்குலைவுறார். Who would not tremble at the sight of Yama! குலைவுபட, inf. To be disordered, disorganized, confused. 2. To be untwisted, untied, unfastened. குலைவுபண்ண, inf. v. a. To untie, to loosen, to take apart. 2. To derange; to disconcert; to disorder, &c. 51)

tṇmai (p. 223) s. Coldness, refrigeration, freshness, குளிர்ச்சி. (See ஊறு.) 2. Lowness, depth, தாழ்வு. 3. Meanness, inferiority, worthlessness, baseness, vileness, எளிமை. 4. Depravity, perversion of intellect, புல்லறிவு. 5. Shallowness, feebleness of mind. இகழும்பொருள். 6. Calmness, self-command, self-possession, tranquility of mind, kindness, mildness, gentleness, சாந்தம். 7. Pleasantness, agreeableness, that which is gratifying to any of the senses, இன்பம். (p.) தண்ணியதமிழ், s. See தண்டமிழ். தண்மையாய்ப்பேச, inf. To speak softly, mildly, calmly. (c.) 17) *

navam (p. 271) s. Newness, freshness, புதுமை. 2. Uncommonness. (Sa. Nava.) நவநாணயம், s. [com. புதுநாணயம்.] A new practice, innovation. நவபாண்டம், s. A new pot. (c.) நவநீதம், s. Newness, புதுமை. (c.) 2. (சது.) Fresh butter, புதுவெண்ணெய். நவநீதபாகம், s. [in poet. compos.] A very easy style, செய்யுளினோர்நடை. நவநீதிசோரன், s. Krishna, as butterstealer, வெண்ணெய்திருடியகிருஷ்ணன். நவமானகாரியம், s. An extraordinary occurrence. 6) *

pcumai (p. 289) s. Greenness, verdure, rawness, பச்சை. 2. Coolness, moistness, freshness, செழுமை. 3. Elegance, beauty, pleasentness, குளிர்ச்சி. 4. Essence, substance, essential part of a thing, சாரம். 5. A greenish yellow, as distinguishing one of the two kinds of gold, பொன்னிறம். 6. A Cashmere shawl, also பசுமைச்சால்வை. 7. (சது.) Reality, truth, honesty, உண்மை. 8. (fig.) Easy circumstances, prosperity, செல்வம். (c.) உள்ளபசுமைசொல்லு. Speak to the point, declare the substance. பசுங்கதிர், s. The moon as cool rayed, சந்திரன்கதிர். 2. See கதிர். பசுங்கதிர்த்தே. The moon, or the cool rayed deity. (சது.) பசுங்கரந்தை, s. A plant. See கரந்தை. பசுங்காய், s. Rice or other grain in the ear but not quite ripe. 2. An unripe fruit. பசுங்காய்ப்பதம், s. A stage in the ripening of grain. பசுங்கிளி, s. As பைங்கிளி, under பசு. பசுங்குடி, s. A family of good extraction, of respectability. 2. See குடி. பசுங்கொற்றான், s. A creeper. பசுங்கோரை, s. A kind of grass. பசுந்தரை, s. Grassy ground, verdant filed, &c. பசுமையுள்ளவன்--பசையுள்ளவன், appel. n. A man in good circumstances. பசும்பயறு, s. [com. பாசிப்பயறு.] A kind of lentils, as பச்சைப்பயறு. பசும்பிடி, s. A species of ever-green, the பச்சிலை tree. See தமாலம். (சது.) பசும்புல், s. Green grass, green sward. 2. (சது.) Growing corn, விளைபயிர். பசும்புற்றரை, s. As பசுந்தரை. பசும்பொன், s. Fine gold. 2. Gold of a greenish yellow, as distinguished from செம்பொன். பச்சடி, s. A kind of seasoning for food, like pickles, ஓர்கறி. [Tel.] 2. [prov.] Prosperity, command of money, பாக்கி யம்; [ex பசுமை.]--Of பச்சடி, are பாகற்காய்ப் பச்சடி, pickle of பாகல் fruit; மாங்காய்ப்பச் சடி, mango pickle; வாழைப்பூப்பச்சடி, pickle of plantain flowers. பச்சடிகண்டால்ஒட்டடிமகளே. My daughter, if you see [your lover.] prosperous, thing to him. [spoken by a time-server.] பச்சடியன், s. [prov.] A white and black bull or cow. பச்சரிசி, s. Rice hulled without boiling; for flour, &c. See புழுங்கலரிசி. பச்சிலை, s. A kind of ever-green, the தமாலம். Xanthocymus pictorious. 2. A green fresh leaf, பச்சையிலை. 3. A medicament consisting of leaves, பசுமருந்து. பச்சிலைகிச்சிலிக்கிழங்கு. The medicament, and கிச்சிலி, an aromatic root. பச்சிலைச்சாறுபோலே. Hue of leaf-juice, a leaf juice green. பச்சிலைப்பாம்பு, s. [com. பச்சைப்பாம் பு.] A kind of green snake. பச்சிலைமருந்து, s. Leaves used medicinally. பச்சிலையோணான், s. [prov. for பச்சோ ணான், which see.] The chameleon. பச்சிறைச்சி, s. Raw meat, flesh, &c. 2. A raw sore, பச்சைப்புண். பச்சுடம்பு, s. The tender body of an infant, or of a woman after child-birth. 2. One still sore from small pox, &c. பச்செனல், v. noun. Being green, verdant, tender, or beautiful. பச்சென்றஉடம்பு. A tender and beautiful body--said of the female sex. பச்செனவு, v. noun. Greenness, verdure. பச்சை. 2. Moistness, dampness, sap, juice, ஈரம். 3. Plumpness, fulness, பொலிவு. பச்செனவானமரம். A verdant tree. உடம்பிலேசற்றும்பச்செனவில்லை. There is no flesh, no plumpness on him. பச்சோணான்--பச்சோந்தி, s. The green lizard, the chameleon; of which the desh is used in magic as a philter, &c. பச்சோலை, s. Green olas; also பச்சை யோலை. 47)

pccai (p. 290) s. Greenness, verdure, as பசு மை. 2. Rawness, that which is uncooked, or half cooked--as food; unseasoned--as timber, வேகாதது. 3. Unripeness, immaturity, freshness, இளமை. 4. Rawness of an ulcer, &c., உலராதது. 5. Obscurity, ribaldry, vulgar language, இடக்கர்மொழி. 6. The emerald, மரகதம். 7. Vishnu, விட்டுணு. 8. The planet Mercury, புதன். (சது.) 9. [prov.] Present to a friend, or a new married pair, consisting of fruits, or uncooked grain, உலுப்பை. 1. Offering of fruits to a deity, to avert disease, தெய்வமு தலியவற்றிற்குப்படைப்பது. 11. Indelible green marks in the skin, by puncturing, உடம்பிற் குத்தும்பச்சை. 12. A plant, பூண்டு. (R.) See அ ளத்துப்பச்சை, Cressa Indica. 13. [fig. prov.] Intensity, excessiveness, மிகுதி; [ex பசுமை.] பச்சைகட்டு, s. [prov.] A trifling present of fruits, commonly to a head man, பரிதானங்கொடுக்கை. 2. (fig.) A mitigative medicine, a lenitive, சாந்திம ருந்து. 3. A mitigation, temporary relief. பச்சைகுத்துதல், v. noun. Making marks on the body with a needle and green coloring matter. See. குத்து, v. பச்சைகொடுத்தல், v. noun. Sending a present of fruits to a wedding house, &c. பச்சைபாடி, s. [prov.] A present of vegetables, as பச்சை. பச்சைபிடித்தல், v. noun. [prov.] Seizing on some of the fruits brought to a wedding house--as thr barber, washerman, &c. பச்சைப்படிகொடுத்தல், v. noun. [prov.] Giving raw fruits as presents to Brahmans, pandarams, &c. பச்சையனுப்புதல், v. noun. [prov.] Sending presents, of vegetables, fruits, rice, &c., to a new married pair, &c. 2)

putumai (p. 324) s. Newness, modernness, novelty, freshness, நூதனம். 2. That which is untrained, unpractised, பழக்கமின்மை. 3. Strangeness, extraordinariness, uncommonness, அபூர்வம். 4. A wonder, a miracle, அதிசயம். 5. Plenty, abundance, excess, intensity, மிகுதி. 6. Freshness, incorruptibility, வாடாமை. (c.) புதுமைகாட்டுதல், v. noun. Performing miracles, as a divine being to prove his divinity. புதுமைசெய்ய--புதுமைபண்ண, inf. To work miracles, produce wonders. புதுமைநடக்குதல், v. noun. Occurrence of wonders. புதுமையானகோயில், s. A new temple. 2. A temple where miracles are performed. புதுவை, s. [by syncope for புதுச்சேரி.] A new town or புத்தூர். (p.) 19)

mngku (p. 338) கிறது, மங்கினது, ம், மங்க, v. n. To grow dim--as a luminous body, ஒளி மழுங்க. 2. To fade, grow pale--as colors; be deprived of lustre, நிறங்குன்ற. 3. To grow dim or dull--as the sight, the appearance of the eyes, a mirror, glass or other transparency; to become obscured, dingy, cloudy, dusky--as twilight, பார்வை குன்ற. 4. To be obscured, as splendor, glory, fame; to fade, as beauty; to decline as prosperity; to be reduced in circumstances, power, or authority, தோற் றங்குறைய. 5. To be overpowered, as light by superior splendor; to be eclipsed, மறைய. 6. To be deprived of freshness--as the countenance, to grow wan or sallow, வாட. 7. To become dull, as the understanding, கெட. 8. To decline, as a religion, சாய. (c.) விளக்குமங்கியெரிகிறது..... The lamp burns dimly. மங்காதவாழ்வு. Unfading prosperity, benedice. மங்காப்புகழ். Lasting fame. மங்கினநிறம். A faded color. 2. As மங்கனிறம். மங்கினவிளக்கு. A dim lamp. மங்கினவேளை. Evening twilight. மங்குங்காலம், s. Time of dearth, or adversity. See பொங்கு. மங்குசனி, s. One of the evil influences of Saturn, that of declining prosperity. See ஏழரையாண்டுச்சனி in சனி. மங்காமை, v. noun. neg. Unfadingness, as of colors, &c. மங்காமைகாத்தான், appel. n. A kind of rice quickly growing and yielding abundantly; (lit.) he who has preserved from destruction, ஓர்வகைநெல். மங்கல், v. noun. Decaying, fading, கெ டுதல். 2. Dimness, obscurity, gloominess; growing dim, மழுங்கல். (சது.) மங்கல்விளக்கு. A dim or obscure lamp. மங்கனிறம். A dim or dingy color. 107)

vetumpu (p. 400) கிறேன், வெதும்பினேன், வேன், வெதும்ப, v. n. To grow warm, to be softened, melted with heat, வெம்ப. 2. To be deprived of greenness or freshness, as fruits, வாட. 3. To be enraged, சினங்காட்ட. 7)