tuṇai (p. 246) s. Escort, convoy attendant, உதவி. 2. Aid, help, succor, support, resource, சகாயம். 3. Protection, guidance, safe-guard, defence, patronage, ஆதரவு. (c.) 4. [in combination] Measure, extent, degree, quantity, number, அளவு. 5. Comparison, parallel, similitude, resemblance, ஒப்பு. 6. Point of a weapon, சல்லியம். 7. Couple, brace, pair, two, இணை. (சது.) பெரியாரைத்துணைக்கொள். Seek the aid of the great. (Auv.). சாந்துணையுஞ்சஞ்சலமே. There will be trouble till death. எத்துணை. How much? (நீதிநெறி.) 2. As எத்தனை, How many? துணைக்கருவி--துணைக்காரணம், s. Means to an end, medium. 2. Implements tools, Instruments. 3. The faculties of the body and mind as organs of the soul in the performance of actions, acquisition of ideas, or knowledge. துணைசெய்ய, inf. To help, succor. support. 2. To patronize, promote, subserve. துணைச்சொல்--துணைமொழி, s. A word, address, speech, &c., of support, aid, &c., seconding, supporting a previous speaker, &c. துணைத்தாள், s. Both feet, two feet. துணைநிற்க, inf. To help one in need-as the deity unseen, or a person unexpectedly. துணையிருக்க, inf. To bear and company as the protector of a marriageable girl, that she may not be defiled by demons; of a woman in child-birth; of a new-married couple. &c. துணைவர், s. (plu.) King's ministers. மந்திரிமார். 2. Brothers, friends, near relations, &c.--For the eight classes composing the escort of a king, see எண் வகைத்துணைவர், under எட்டு. துணைவன், s. A husband, தலைவன். 2. A friend, a confederate, a companion, தோழன். 3. A king's minister, மந்திரி. (சது.) 4. A helper, assistant, convoy, escort, உதவிசெய்வோன். துணைவி, s. A wife, மனைவி. 2. A female assistant, a lady's maid, உதவிசெய்பவன். 3. (R.) A sister, சகோதரி. துணைவிட--துணையனுப்ப, inf. To send an escort. துணைவினை, s. Auxiliary verb. உசாத்துணை, s. One who assists with advice. உயிர்த்துணை, s. An intimate friend. 2. The wife, மனைவி. வழித்துணை, s. A fellow traveller, a companion on a journey. 9)

paṭṭam (p. 291) s. A plate of gold worn on the forehead as an ornament, or badge of distinction, நெற்றிப்பட்டம். 2. A title, an appellation of dignity, a title of office, ஆதிக்க ப்பெயர். 3. Regency, reign, ஆளுகை. 4. A metal clasp, or clew, பூண். 5. The flat side of a figure, பட்டை. 6. Paper kite, காற்றாடி. 7. Cloth, சீலை. 8. Way, road path, வழி. 9. Any of the inferior states of bliss. See பதவி. 1. Bed, conch, &c;., for sleeping, விலங்கின்படுக்கை. 11. the bosgrunniens, கவரிமா. 12. A tank, pond, குளம். 13. Weapon, tool, implement, ஆயுதம். See W. p.496. PAT'TA. and 611. BHAT'T'A. 14. Tonsure of the crown of the head, as among the Romish priesthood. (Beschi.) 15. See படு, v. பட்டக்காரன், s. A man who has a title. பட்டங்கட்ட--பட்டங்கொடுக்க--பட் டஞ்சூட்ட--பட்டந்தரிப்பிக்க, inf. To confer a title of dignity. 2. To invest with office, dignity, authority, to install. பட்டங்கட்டி, appel. n. A person invested with authority. 2. A head-man of the கைக்கிளவர், நுளையர், முற்குகர் castes. பட்டச்சீலை, s. Sand-paper. See சீலை. பட்டஸ்திரி--பட்டதேவி--பட்டபஸ் திரி--பட்டமகிஷி, s. The chief or legal queen. பட்டத்தரசி, s. As பட்டஸ்திரி. பட்டத்தானை--பட்டத்தியானை, s. The chief elephant of a king, necessary to his royal state; and which, if there be no heir to the throne, is said to select one to be king, by divine guidance, when blind-folded. பட்டத்திலிருத்தல்--பட்டத்துக்கிருத் தல்--பட்டமாளுதல், v. noun. Reigning. பட்டத்துக்குமாரத்தி, s. The king's eldest daughter. பட்டத்துக்குமாரன்--பட்டபஸ்திரிபிள் ளை, s. The heir apparent, being a son. பட்டத்துத்துரை--பட்டத்துரை, s. The heir to the throne, or to some high dignity. பட்டந்தரித்தல்--பட்டம்பெறுதல், v. noun. Taking or obtaining a title, or dignity. 2. Investing with authority, installing, ordaining, crowning. பட்டந்தீர்தல், v. noun. [also பட்டைதீ ர்தல்.] Cutting a gem, &c., forming the faces, or sides, and polishing it. பட்டப்பிரபு, s. A nobleman of title, or dignity. பட்டப்பெயர், s. Title or name of dignity. 2. [in burlesque.] A nick-name. பட்டமணி, s. Gold beads, forming a necklace. பட்டம்பிடிக்க, inf. To fasten metal clasps in the corners of a box. பட்டவஸ்திரம், s. A robe of state. பட்டவர்த்தனம், s. A large mark on the forehead used by smartas and others. பட்டவர்த்தனர், s. Persons of royal birth, அரசர்குலத்தோர். 2. Tributary or inferior princes, who wear a plate on the forehead as distinguished from மகு டவர்த்தனர். 3. smartas and those who wear a large mark on their foreheads. பட்டவிருத்தி, s. Exemption from tribute. பட்டவிளக்கு, s. A lamp with flat sides, பட்டைதீர்ந்தவிளக்கு. பட்டாபிஷேகம்--பட்டாபிடேகம், s. Coronation, so called because the person is anointed and bathed before the ceremony. பட்டாபிஷேகஞ்செய்தல்-பட்டாபிஷே கம்பண்ணுதல், v. noun. Crowning. 125) *