kiri (p. 109) s. A hill, a mountain, மலை. Wils. p. 289. GIRI. The eight special mountains (அஷ்டகிரி), in Jambu Dwipa are Kailasa, கைலை or வெள்ளிமலை; Himalaya, இமயம், or பனிமலை; Mandara, மந்தரம் or கடலைக்கடைந்த மலை; Vindhya, விந்தம் or ஆரியதேசத் தென்புறத் தெல்லைமலை; Nishada, நிடதம், or நிடதநாட்டுமலை; Hémakúda, ஏமகூடம் or பொன்மலை; Nilagiri, நீலகிரி or அஸ்தமிக்குமலை; Gand'hamadan, கந்தமா தனம் or மேருவின்கீழ்பாலுள்ளமலை. (Rott. Other authorities say Malyavan on the east; Gand'hamadan on the west; Nishatha, Hémakúda and Himalaya on the south; Nila, Sveda and Sringa on the north of Méru (காந்.) These are the girdles and supporters of the earth. 2. A hog, பன்றி. 3. A wild hog, மருட்பன்றி. Wils. p. 222. KIRI. கிரிசரம், s. A mountain elephant, மலை யிற்பிறந்தயானை. கிரிசன், s. Siva as inhabiting mount கைலாசம். Wils. p 289. GIRISA. கிரிசை, s. Parvati, the mountain-born; daughter of the Himalaya, பார்வதி. கிரிமல்லிகை, s. A mountain jasmin, மலைமல்லிகை, Echites dysenterica. 2. A plant, வெட்பாலை, Nerium. (சது.) கிரிவாணம், s. Antimony, நீலாஞ்சனக் கல். கிரீசன், s. Siva--as the lord of mount கைலாசம். Wils. p. 289. GIREESA. நீலகிரி, s. The blue mountains, the Nilagiri, (com. Neilgherries. 104)

kukaṉ (p. 114) s. Skanda, முருகன். 2. The name of a Nishada or fisherman-chief who became a good friend of Rama at a certain ferry. (இரா.) Wils. p. 294. GUHA. 6) *

carācantaṉ (p. 166) s. A valiant king and warrior, sovereign of Maghada and a foe to Krishna. He was slain by Bhima in a duel, மகதனாட்டினோரரசன்; [ex சரா, சரை, a demoness, et சந்தன், one united.]--Note. He was thus named from the fabulous story that he was born in two halves and thrown out of the walls of the city, but these being found and brought together by the demoness Jara, the two united halves became a child. (பார.) W. p. 342. JARASANDHA. 65) *

pāṣai (p. 307) s. A language, tongue, speech. W. p. 619. B'HASHA. 2. Secret language; expressive signs or signals, as a mode of communicating ideas, குழூஉக்குறி. 3. Distinctive sounds of birds or beasts, regarded as their language, மிருகமுதலியவற்றின்ஒலிக் குறி. 4. A conditional curse, in which a person binds himself, by oath, to wreak vengeance on his foe, சபதம்.-- The eighteen languages of India are: 1. அங்கம், Bengal proper; 2. அருணம், Agra; 3. கலிங்கம், the Northern cirears, Telinga; 4.கௌசிகம், Cutch, or Carnataca; 5.காம்போசம், Camboja, in the north of India; 6. கொங்கணம், Konkan, on the Malabar coast; 7. கோச லம், Kowsali, or Oude; 8. சாவகம், Javanese, Malacca; 9. சிங்களம், Cingalese; 1. சிந்து, Sind, along the Indus; 11. சீனம், Chinese; 12. சோனகம், Hindustani; 13. திராவிடம். Tamil and its cognate languages. See திரவிடம். 14. துளுவம், the language spoken between the Konkan and Canara; 15. பப் பரம், Gujarathi and Babrea; 16. மகதம், Maghada, a country, South of Behar; 17. மராடம், Mahratta; 18. வங்கம், Bengali. பாஷாந்தரம், s. A foreign language; [ex அந்தரம், difference.] பாஷாந்தரமாக்க--பாஷாந்தரப்படுத்த, inf. To translate into another language. பாஷைகூற--பாஷைசொல்ல, s. To swear, to pronounce an imprecation. பாஷைக்காரர், s. [pl.] Europeans, chiefly Englishmen. 2. The owners of a language. பாஷைபங்கம், s. [prov.] A threat of vengeance under oath. பாஷைபடிக்க--பாஷையைப்படிக்க, inf. To learn a language. பாஷைபேச, inf. To speak English. 2. To speak a foreign language. 3. To speak in an unknown tongue. (colloq.) பாஷைப்படுத்த--பாஷையாக்க, inf. To translate. பாஷைப்போக்கு, v. noun. Idiom or style of a language. பாஷையறிந்தவன், appel. n. One who knows a foreign language. பாஷையிட--பாஷைவைக்க, inf. As பாஷைகூற. 31) *

viṭāy (p. 392) s. Thirst, தாகம். 2. Longing, craving, ஆசை. 3. Weariness, lassitude, சோர்வு; [ex Sa. Vishada.] 4. (R.) A holiday, விடுமுறை. எனக்குவிடாய்தீர்ந்தது. My weariness is over. விடாயாற்றி, appel. n. Giving repose. 2. A ceremony within a fane after a procession--a resting, விடாயாற்றியுற்சவம். விடாயாற்றிவிருந்து. A scanty meal after a festival. 6)