ānilaṉ (p. 38) s. Hanuman, அனுமா ன். 2. Bhima, வீமன். Wils. p. 113. ANILA. (p.) 91)

iṭumpṉ (p. 45) s. The name of an inferior deity--one of the generals in Skanda's army, குமரனேவல்செய்வோன். 2. The name of a giant, ஓரரக்கன். இடும்பி, s. A giantess, the sister of இடும்பன், ஓரிராக்கதி. இடும்பிகொழுநன், s. Bhima--one of the Pandavas, வீமன். 99)

katai (p. 92) s. A story, an anecdote, a narrative, an apologue, சரிதம். 2. A tale, a fable, a romance, a fiction, a fabrication, legend, கட்டுக்கதை. 3. A thing, an affair, a topic, a circumstance, காரணச்சொல். 4. A message, a communication, சொல். Wils. p. 185. KATHA. 5. (p.) A club, தண்டாயுதம். 6. A stick, or rod, தடி. Wils. p. 28. GADA. 7. [prov.] A talk, conversation, chitchat, confabulation, சம்பாஷணை. கதாபாணி, s. One armed with a club, தண்டபாணி. கதாப்பிரசங்கம், s. Loquaciousness, garrulity, much talking, telling stories, &c., சரித்திரப்பிரசங்கம். கதாமஞ்சரி, s. A series of fables or stories, கதைக்கொத்து; [ex மஞ்சரி, chain or series.] கதாயுதம், s. A club or mace, தண் டாயுதம். கதாயுதன், s. Bhima a son of the king Pandu, வீமன். 2. Bhairava, வைர வன். (p.) கதாயுத்தம், s. A club-fight, a battle or contest with clubs, தண்டாயுதப்போர். (p.) கதைகட்ட, inf. To fabricate a story, a fable, a romance or other fiction. 2. To invent a slander. 3. To form the plot or groundwork of a drama. கதைகாரன், s. A talkative person, a story-teller, a tattler, a babbler. 2. [in dramatic performances.] The prolocutor. கதைகோக்க, inf. To fabricate stories, to make romances, novels, &c. கதைக்க, inf. To relate a fable. 2. To be talkative, to talk much. கதைசொல்ல, inf. To relate, repeat stories. 2. To tattle, babble. குழந்தைகதைசொல்லுகிறதா? Does the infant begin to smile and to show signs of intelligence? கதைபடிக்க, inf. To read sacred stories in the temple according to rule --also profane stories. கதைபிடுங்க, inf. To elicit a secret by cunning words, to fish out a matter. கதைபேச, inf. To converse, chat. கதைப்பராக்கு, s. Attention diverted by conversation. கதைப்புணர்ச்சி, v. noun. Connexion of a story, account, &c., in its several parts. கதைமாற, inf. To prevaricate, shuffle. கதையறிய, inf. To spy out--as an enemy, &c., to watch narrowly the proceedings of an enemy under a mask. கதையிலேபொழுதுபோக்க, inf. To beguile time in the recitation of tales. கதையெடுக்க, inf. To introduce a subject. கதைவளர்க்க, inf. To prolong a story, conversation, cavilling, &c. கதைவிட, inf. To tell a false story for some sinister end. 2. To tell stories. கதைவிட்டுக்கதைகேட்க. To tell or mention things in order to fish out matters from another. கதைவிட்டுக்கதையறிய. To tell something pleasing to one in order to get secrets from him. கட்டுக்கதை, s. A fable. கிளைக்கதை, s. A digression in a fable, one story arising from another, a ramifying narrative, an episode. புண்ணியகதை, s. A religious tale. கதைத்தல், v. noun. Speaking, telling. 2)

kīcakaṉ (p. 113) s. A prince, son of Kékaya, ஓரரசன். Wils. p. 223. KEECHAKA. கீசகநாடகம், s. [vul.] Irregularity; shameless, immodest, profligate behavior--as that of the prince கீசகன் towards துரோபதை, ஒழுங்கின்மை. கீசகநாடகம்பண்ண, inf. To behave immodestly. கீசகாரி, s. A name of Bhima as the destroyer of கீசகன்; [ex கீசகன் et அரி.] கீசம்பறை--கீசறை s. [prov. contraction of கீசகன்முறை.] Disorder, confusion, profanation, prostitution, violation, முறை கேடு. கீசம்பறைகாரன், s. A disturber; a violater of decency, chastity, principle, &c. 5)

carācantaṉ (p. 166) s. A valiant king and warrior, sovereign of Maghada and a foe to Krishna. He was slain by Bhima in a duel, மகதனாட்டினோரரசன்; [ex சரா, சரை, a demoness, et சந்தன், one united.]--Note. He was thus named from the fabulous story that he was born in two halves and thrown out of the walls of the city, but these being found and brought together by the demoness Jara, the two united halves became a child. (பார.) W. p. 342. JARASANDHA. 65) *

taṇṭam (p. 222) A staff, walking-stick, ஊன்று கோல். 2. Support, stay, dependence, பற்றுக் கோடு. 3. Handle of an umbrella or parasol, குடைக்காம்பு. 4. Punishment, castigation. chastisement, correction--as one of the four modes of dealing with a hostile power. See உபாயம். 5. Army--as தண்டு, படை. 6. Unjust tax, exorbitant impost, அநியாயதண் டம். 7. [in long measure.] The height of a man of four cubits, ஒரு ஆட்பிரமாணம். 8. Country, நாடு. 9. Stores, பலபண்டம். 1. Elephant's track or way, யானைசெல்வழி. 11. Obeisance, homage, reverence to a superior; worship, adoration, வணக்கம். 12. Elephant's trunk, யானைத்துதிக்கை. 13. Stick, rod, club, bludgeon, cudgel, தடி. 14. Fine, amercement, penalty, அபராதம். 15. One of three kinds of charity, மூவகையறத்தினொன்று. --Note. In the meanings of fine. punishment and homage, it is commonly pronounced தெண்டம். தண்டச்சோற்றுக்காரன். A sluggard, a drone. அடிதண்டம், s. A flogging. 2. The prostration of a pilgrim who measures his way with his body in going to a temple; prostration before a superior. இடுதண்டம், s. Prostration united to an act of reverence with the hands. 2. a penalty. See under இடு. கும்பிடுதண்டம், s. Fine for not rendering homage to the Punjayet--as arbitrators for deciding a cause. தீர்க்கதண்டமாய்விழ, inf. To prostrate one's self very low, and raise the hands. பிடிதண்டம், s. [prov.] Unjust seizure of an innocent person. தண்டதரன், s. Yama, the god of death; (lit.) the club bearer, நமன்; also தண் டன். 2. Bhima, வீமன். (p.) தண்டநாயகன், s. Chief of an army, சேனாபதி. 2. A king, as receiving fines, அரசன். 3. Nandy, the bullock-vehicle of Siva, நந்தி. (p.) தண்டபாணி, s. Yama, நமன். 2. Vishnu, விஷ்ணு. 3. A servant of Siva, தண்டேசன்; [ex பாணி, hand; (lit.) the club-grasping hand.] (p.) தண்டமிறுக்க, inf. To pay a fine. தண்டம்பண்ண, inf. To make obeisance, to worship the deity or guru. 2. To punish, to chastise, to correct. தண்டம்பிடிக்க, inf. To fine one unjustly. தண்டம்போட, inf. To fine, amerce. 2. To worship. 55)

taṇṭu (p. 223) s. Stick, cudgel, bludgeon, staff of an ascetic, சன்னியாசித்தடி. 2. A club, as the weapon of Yama, and others, தண்டா யுதம். 3. Oar, paddle; also a setting pole, சவளமரம் (c.) 4. The Indian lute, வீணை. 5. Gemini of the Zodiac, மிதுனராசி. 6. A tube, or any thing tubular, துணையுடைப்பொ ருள். 7. Bambu, மூங்கில். 8. Palankeen. தண் டிகை. 9. Chamelion, பச்சோந்தி. 1. Weapons, ஆயுதப்பொது. 11. (c.) Army, troops, train, சேனை. 12. Petal of a flower, பூவிதழ். 13. Ridge, embankment in fields, causeway, வரம்பு. 14. (c.) The small gristly protuberance of the ear, the right being, ஆண்தண்டு, the left, பெண்தண்டு, செவித்தண்டு. 15. Stalk, stem, தாள். 16. [in combin.] Stands of a lamp, candlestick, விளக்குத்தண்டு. 17. The bridge, or bone of the nose, மூக்குத் தண்டு. 18. A frame for carrying images on men's shoulders, வாகனத்தண்டு. 19. Membrum virile, ஆண்குறி. (indecent.) தண்டிலேபோனால் ரண்டிலேஒன்று. Enlisting in the army is a doubtful step. தண்டாகாரம், s. [in Hindu astron.] The arranging of sea-shells (which are used for numbers) in a line beginning with units up to tens, hundreds, &c., or numbers placed one after another according to their local value-oppos. to சர்ப்பாகாரம். தண்டாயுதம், s. A club-weapon, தண்டு. தண்டாயுதன், s. The god Bhairava, as club-armed, வயிரவன்; also Ayanar, ஐயனார்; and Bhima, வீமன். தண்ாடயுதபாணி, s. An epithet of Subramanyan, as worshipped at Palaney. தண்டுகட்ட, inf. [prov.] To deprive one of the powers of virility by magic. தண்டுக்கீரை, s. A large sized herb. See கீரை. தண்டுக்கோல், s. [prov.] An oar, or setting pole. தண்டுப்பிளவை, s. A kind of scirrhous formation in the penis. தண்டுப்புற்று, s. An eating venereal ulcer, on the point of the penis. தண்டுப்பாதை, s. A military road. தண்டுவலிக்க--தண்டுபோட, inf. To row, to paddle. தண்டெடுத்துப்போக, inf. To conduct forth an army. (c.) தண்டெலும்பு, s. The spine, as முள்ள ந்தண்டு. தண்டொட்டி, appel. n. (com. தண்டட்டி.) A kind of female ear-ornament, மாதர்கா தணி; [ex தண்டு, et ஒட்டி] கீரைத்தண்டு, s. See under கீரை. மூக்கந்தண்டு, s. The bridge of the nose. வாழைத்தண்டு, s. Internal spadix of a plantain tree. விளக்குத்தண்டு, s. A candlestick. முன்தண்டு, s. The van-guard. பின்தண்டு, s. The rear. 2)

pakācūravairi (p. 287) s. Bhima, one of the Pandavas, வீமன். (சது.) 7)

pavaṉam (p. 302) s. Air, wind,காற்று. 2. Winnowing grain, தூற்றுகை. 3. Heaving or drifting up, as the waves to the shore, ஒதுக்குகை. 4. Purity, holiness, பாவனம். 5. Flatulence, windiness, வாயுவின் பொருமல். W. p. 519. PAVANA. 6. House, dwelling, abode, வீடு. 7. royal palace, a fortress, அரண்மனை. 8. World, earth, பூமி. 9 The world or abode of Indra, தேவலோகம். 1. Nether world, or abode of Nagas, நாகலோ கம். 11.Zodiacal sign or constellation, இராசிப்பொது. 12. A cat, பூனை. 13. Populated country or district, ஊர். பவனசக்கரம், s. Zodiac. பவனவாசல்--பவனவாய், s. Anus, fundament as the passage for the wind. பவனன், s. Wind. காற்று. பவனாசனம், s. (St.) A snake whose food is air, பாம்பு; [ex அசனம்.] பவனாத்துமசன், s. Name of the monkey Hanuman, as born of the wind. அனு மன். 2. Bhima, whose father was the god of wind, வீமன். 3. God of fire, அக் கினி; [ex ஆத்துமம், et சன், one born.] 35)

peṟṟm (p. 334) s. A bull, எருது. 2. Taurus of the Zodiac, இடபவிராசி. 3. A buffalo in common, பசுவின்பொது. 4. Wind, air, காற்று. (சது.) பெற்றம்பெற்றவன்றன்னை. Bhima who was begotten by the wind. (பாரதம்.) 30)

mṭngkl (p. 339) s. A lion, சிங்கம். 2. Thunder-bolt, இடி. 3. Deluge of fire, ஊழி த்தீ. 4. Termination of a Yuga, யுகமுடிவு. 5. Disease, நோய். 6. Yama, god of death, subduer of all things, இயமன். (சது.) 6. See மடங்கு, v. மடங்கற்கொடியோன், s. Bhima, second of the five Panduvas, as bearing a lionbanner, வீமன். 69)

mārutam (p. 351) s. Air, wind, காற்று. (See சண்டமாருதம்.) 2. Vital air, one of the three humors of the body, வாயு. 3. A demigod of whom there is a class of forty-nine.-Note. The demigods called, Marutas are said to be sons of Diti, from divisions of the f&oe;tus in utero, by the Vajra or thunderbolt of Indra; [ex Sa. Mru, to die.] W. p. 658. MARUTA. மலயமாருதம், s. The south wind, from mount Pothiyam in the south. மாருதி, s. A name of Hanuman, அனு மான். 2. B'hima, one of the Panduvas, வீமன். (lit.) the wind-born. Sa. Maruti.) மாருதிநாதம், s. Sand mixed with lead ore, வங்கமணல். 22)

vāyu (p. 385) --வாயுவு, s. [com. வாய்வு.] Wind, air, காற்று. 2. Wind or vital air in the system; also windy affections, flatulency, வாதம். W. p. 752. VAYU. 3. Vayu, the wind-god, and regent of the northwest. See திக்குப்பாலகர். எனக்குவாயுகொண்டிருக்கிறது. I have flatulency in my bowels. அசீரணவாயு. Indigestion. வாயு, 1. or தசவாயு. Ten vital airs in the body: 1. பிராணன், situated in the heart; 2. அபானன், in the top of the head and passing downwards; 3. சமா னன், in the pit of the throat; 4. வியா னன், pervading the whole body; 5. உதானன், in the navel; 6. நாகன், which effects motion and speech; 7. கூர்மன், causing horripilation; 8. கிருதரன், or கிருகரன், seated in the face; 9. தேவதத் தன், that which is exhaled in yawning, &c; 1. தனஞ்செயன், or தனஞ்சயன், that which remains in the body after death an escapes by splitting the head. See these words.-- For மேகவாயு, தமரகவாயு, பாரிசவாயு, see their primaries. வாயுக்கணம், s. [also மாருதகணம்.] One of the four inauspicious feet. See அஷ்டகணம், under கணம். வாயுக்குத்து, s. Pain from wind, and flatulency; cholic. வாயுசகன்--வாயுச்சகன், s. Fire, as the comrade of wind, அக்கினி; [ex சகன்.] வாயுதாரணை, s. Suppression of the the vital airs, by yogas, &c. வாயுத்தம்பம்--வாயுத்தம்பனம்--வாயு ஸ்தம்பனம் s. The art of arresting the winds. See கலைஞானம். வாயுபகவான், s. The god of the wind. வாயுபூதம், s. Atmosphere. வாயுமண்டலம், s. Region of the winds. வாயுமலடு, s. Sterility from flatulency. See மலடு. வாயுமூலை, s. North-west, as the source of winds, whence the god sends them forth. வாயுமைந்தன், s. [lit. wind-born.] Hanuman. 2. Bhima--as மாருதி. வாயுவம், s. One of the nine indications of the clouds. See மேகம், 9. வாயுவாஸ்திரம், s. A wind-dart, received from Vayu. வாயுவிளங்கம், s. [com. வாய்விளங்கம்.] A medicinal seed, like a pepper-corn, put in the mouth of children to assist their speech. (சது.) வாயுவின்கூறுபாடு, s. Characteristic qualities of the vital airs in the system, five in number, as ஓடல், கிடத்தல், கூட்டல், ஏறுதல், இறங்குதல். See வாயுவின்கூறு under கூறு. வாயுவைப்பிடிக்கிறமருந்து. Medicine that dissipates flatulency. வாயுவுபத்திரம், s. Pain from flatulency. 8)

vīmaṉ (p. 398) s. Bhima, &c. See பீமன். வீமபாகம், s. A fine dish prepared by வீமன். 229)