curukku (p. 196) கிறேன், சுருக்கினேன், வேன், சுருக்க, v. a. To crumple, rumple, அடக்க. 2. To gather, pucker, crease, fold, plait, corrugate, சீலைமுதலியசுருக்க. 3. To abridge, curtail, epitomize, shorten, சங்கிரகிக்க. 4. To diminish, reduce, lessen, retrench, குறைக்க. 5. To compress, draw in, contract--as the tortoise its head, &c., உறுப் படக்க. 6. To draw up a noose, a purse string, &c., உட்சுருக்க. 7. To furl, to close-as an umbrella, wings, &c., draw in--as the setting sun its rays, குலிவொடுக்க. 8. To shut, close a book, &c., தோல்முதலியசுருட்ட. 9. To tie, to bind, கட்ட. 1. To impair the intellect--as age, to reduce, புத்தியைக்கு றைக்க. சுருக்கிக்காட்ட, inf. To indicate briefly. சுருக்கித்தைக்க--சுருக்கம்வைத்துத்தை க்க inf. To pucker, gather in sewing. சுருக்கிச்சொல்ல, inf. To say in a few words. சுருக்கிப்பிடிக்க, inf. As சுருக்கத்திலே பிடிக்க. சுருக்கல், v. noun. Enclosing, அடக்கல். 2. Tying, கட்டல். 22)

curungku (p. 196) கிறது, சுருங்கினது, சுருங்கும், சுருங்க, v. a. To shrink, contract, shrivel, wrinkle, rumple, குறைய. 2. To lesson, decrease, dwindle; to be reduced, compressed, சிறுக. 3. To be gathered, puckered, folded, plaited, குவிய 4. To be abridged, epitomized, shortened, சங்கிரகமாக. 5. To close--as a flower, umbrella, &c., to be furled, to be drawn in--as the rays of the sun, or the limbs of a tortoise, or head of a snake, &c., அடங்க. 6. To be curtailed, or reduced--as expenses, செலவுசுருங்க. 7. To shrink from duty, to be reluctant. மனந் தளர. 8. To fail, be defective, remiss, ஒழுக் கந்தப்ப. 9. To decrease, as a succession of waves, rolling towards the shore, அலைசுருங்க. 1. To be abstracted from earthly objects, as the mind of an ascetic, அவாசுருங்க. 11. To become impaired, as the senses by age, அறிவுசுருங்க. வானஞ்சுருங்கிற்றானஞ்சுருங்கும். If the heavens be shut up, (if there be no rain) charity is diminished. சுருங்கச்சொல்லல், v. noun. Brevity, one of the ten beauties of style. See அழகு. சுருக்கம், v. noun. Shrinking, contracting, closing, shrivelling. சுருங்கல், v. noun. Shrinking, any thing shrunk. 25) *

pukai (p. 322) s. Smoke, fume, தூமம். 2. Mist, haze, பனிப்படலம். 3. Vapor, exhalation, steam, fumigation, நீராவி. (c.) 4. Sign of the guardian of the south-east, தென்கீழ்த்திசைப் பாலன்குறி. 6. The distance of a yojana, யோசனைதூரம். (சது.) புகைகட்ட, inf. To smoke, to fumigate parts of the body, for local ailments, as for tooth-ache, impaired gums, &c. 2. [fig.] To impart a gold or silver color by fumigation. புகைகாட்ட, inf. To smoke, to fumigate for a disease. 2. To expel flies, devils, &c., by fumigation. 3. To apply or infuse incense. 4. To tincture or impregnate with smoke. புகைகுடித்தல்--புகையிலைகுடித்தல், v. noun. Smoking tobacco. புகைக்கப்பல், s. A steam vessel. புகைக்காடு, s. A great smoke, a thick mist, a fog. புகைக்கூடு, s. A chimney. 2. A balloon. புகைக்கூண்டு, s. An explosive shell thrown from a mortar, or the hand; a rocket. புகைசுற்றுதல்--புகைசூழுதல், v. noun. Being smoked, as food. புகைச்சுருட்டு, s. A cigar. புகைநாற்றம்--புகைமணம், s. Smell of smoke. புகைபடுதல்--புகைபிடித்தல்--புகையுண் ணல், v. noun. Being smoked, having a smoky taste or smell. 2. Being discolored, blackened, &c., with smoke. புகைப்படலம், s. An expanse or volume of smoke, vapor, tog, cloud. புகைப்பரண், s. A loft over a fireplace for placing things on, that are to be smoked. புகையிலை, s. [vul. பொயிலை.] A leaf of tobacco; (lit.) the smoke-leaf.--The different sorts of tobacco are, வேதாரணி யத்துப்புகையிலை, a superior kind of tobacco cultivated at Vedaranyam; பந்தர்புகையிலை, Bunder tobacco, or that of Masulipatam; காம்புப்புகையிலை, tobacco strung on a line; மேலைமங்கலத்துப்புகையிலை, the best kind from Melaimangalam. புகையிலைகட்டுதல், v. noun. Making up packs of tobacco. 2. Laying up tobacco. புகையிலைகுடித்தல்--புகையுண்ணல், v. noun. Smoking tobacco. புகையிலைக்கறள், s. The soot of the tobacco, &c. See கறள். புகையிலைச்சிப்பம், s. A pack of tobacco. புகையிலைச்சுருட்டு--புகையிலைச்சுற்று, s. Tobacco-roll, cigar. புகையிலைபோடுதல். Chewing tobacco. புகையிலைப்பொடி, s. Snuff. புகையூட்டுதல், v. noun. Smoking, fumigating the hair with odors, perfuming. 2. Tincturing, impregnating or medicating with smoke. புகையூதுதல். Forcing the ripening of fruit by fumigation, பழுக்கச்செய்தல். 2. Gilding. புகையூரல்--புகையூறல்--புகையுறை, s. Condensed smoke, as ஒட்டடை. (c.) புகைவிடுதல், v. noun. Whiffing, emitting smoke from the mouth, &c. நறும்புகை--பூம்புகை, s. Perfumed incense, smoke. See நறு and பூ. 4)

vacam (p. 374) s. Subordination; subjection, dependence, கீழ்ப்படிகை. 2. Possession, கை வசம். 3. Proper state, condition, நிலைவரம். 4. Good order, regularity, ஒழுங்கு. 5. Possibility, power, இயலுகை. 6. Occupancy, ஆட்சி. W. p. 742. VASA. இதுஎன்வசத்திலிருக்கிறது. It is in my possession. இதுஅவன்வசமல்ல. It is beyond his ability. சரீரம்வசமில்லாமலிருக்கிறது. I am indisposed. அதைஎன்வசம்பண்ணினான். He has put it in my possession. அதுவசத்துக்குவராமற்போயிற்று. It did not succeed. வசமறியாமலகப்பட்டுக்கொண்டான். Not knowing what was proper, he became entangled. அவன்வசத்துக்குவந்தான். He is reformed. அவனங்கேவசமறியாமற்போனான். He went there not knowing the state [of things.] சப்பட்டைவசமாய்வை. Lay it along flat. சுவசம், s. Good health; better circumstances. புறவசம், s. Another's affair, or possession. வசகிருதி, s. [com. வசவிருதி.] Act of taming, training, reforming; [ex கிருதி.] வசக்கட்டு, s. Possession. (R.) இதார்வசக்கட்டாயிருக்கிறது. To whom does this belong? வசக்கேடு--வசப்பிழை, s. Loss of health, disorder, delirium. (Beschi.) வசங்கட்டிவைக்க, inf. To deposit a thing in custody of an arbitrator. (R.) வசங்கண்டவன், appel. n. One who understands the state of things. 2. A man of much experience. வசங்கெட்டவன், appel. n. An impotent man, one whose health is impaired. 2. A man in reduced circumstances. 3. (R.) One who has set himself free. வசஞ்செய்ய--வசப்படுத்த--வசமாக்க --வசம்பண்ண, inf. [intrans. வசப்பட--வச மாக.] To bring into one's possession, or under one's power. அவன்வசப்பட்டான். He submitted, yielded. வசந்தப்பி, [as an adv.] Irregularly, on the wrong side. இதுவசந்தப்பிச்சேர்த்திருக்கிறது. The parts of the frame are irregularly, joined. வசமழிக்க, inf. To renounce subjection. (Beschi.) வசமாக்க, inf. To make one's own. See வசஞ்செய்ய. வசமாய், adv. A right, in good order. வசமாயிணை. Join it properly. வசமாய்வை. Place it rightly. வசவிர்த்தி, s. Acting according to the pleasure of another. 34) *