iḷmai (p. 56) s. Youth, tenderness, immatureness, juvenility, infancy, இளமைப்பரு வம். 2. Indiscretion, immaturity of knowledge and intellect, illusion, உன்மத்தம். The opposite to இளமை is முதுமை. இளமையிலேபுண்ணியத்தோடேபழகு. Accustom thyself to virtue from thy youth. இளமையிற்கல். Learn from thy infancy. இளங்கதிர், s. Young ears of corn, பயிரினிளங்கதிர். 2. The early rays of the sun, இளங்கிரணம். 3. The sun early in the morning, உதையாதித்தன். இளங்கலையன், s. A species of paddy that ripens early, ஓர்நெல். இளங்கன்று, s. A young calf, சிறு கன்று. 2. A sapling, மரக்கன்று. இளங்காய், s. Green, unripe fruit, fruit just formed. இளங்கார், s. A kind of paddy which is reaped in the early part of the dark season, கார்நெல். இளங்கால், s. The betel creeper recently planted, வெற்றிலையிளங்கொடி. இளங்காற்று, s. A gentle breeze. இளங்குரல், s. A low, suppressed cry--as at the commencement of a funeral wail, அமர்ந்தகுரல். 2. A shrill, fine voice, சிறுகுரல். (c.) 3. (p.) A young ear of corn, பயிரிளங்கதிர். இளங்கொடி, s. A young creeper, சிறுகொடி. 2. The secundine or afterbirth of a beast, பசுவினஞ்சுக்கொடி. 3. (fig.) [in poetry.] A female, பெண். இளங்கொற்றி, s. A cow that has recently calved, இளங்கன்றுடைப்பசு. இளசு, appel. noun. [prop. இளைசு.] That which is young, tender. இளஞ்சந்திரன்--இளம்பிறை, s. The horned moon, the crescent. இளஞ்சாயம்--இளநிறம், s. A slight tinge in dyeing, நன்றாய்ப்பற்றாதசாயம். இளஞ்சார்வு, s. [prov.] Palmyra or talipot leaves next to the tender shoot, or heart of the tree, குருத்தோலை. இளஞ்சிவப்பு, s. Light red. இளஞ்சூடு, s. Gentle heat, warmness. இளஞ்சூல், s. Young ears of corn not yet shot forth, பயிரினிளங்கரு. 2. An embryo, முதிராப்பிண்டம். இளநாக்கடிக்க, inf. [prov.] To affect reluctance. இளநீர், s. The water of a young cocoanut, இளந்தேங்காய்குள்நீர். 2. A tender or unripe cocoanut, இளந்தேங்காய், Cocos nucifer&ae;. 3. A faint color in a gem, மணியினிளநிறம். இளநீர்க்குழம்பு, s. A medicinal preparation for diseases of the eye, கண் மருந்திலொன்று. இளநீலம், s. Light blue, வெளிறி யநீலம். இளநீலநூல், s. Light blue thread. இளநெஞ்சன், s. A coward, dastard, a poltroon, கோழைமனதுடையோன். 2. A kind, tender-hearted man, இளகின மனதுடையவன். இளநெஞ்சு, s. Timidity, cowardice, pusillanimity, கோழைமனது. 2. A tender mind, இளகியமனது. இளந்தலை, s. Youth, juvenility, இளமைப்பருவம். 2. Being reduced in rank, lowness of circumstances, want of respectability, lightness, எளிமை. ஆளிளந்தலைகண்டுதோணிமிதக்கும். The buoyancy of the dhoney will be proportioned to the lightness of its freight. இளந்தலைக்கைம்பெண்சாதி, s. A young widow. இளந்தாரி, s. [vul.] A youth, a young man, வாலிபன். இளந்தென்றல், s. The gentle southwind. இளந்தை, s. Youth, tender years. 2. A young person or thing, a young one, a youngster. இளந்தோப்பு, s. A grove of young trees. இளந்தோயல்--இளந்தோய்ச்சல், s. Milk in a curdling state, தயிரினிளந்தோ யல். 2. The preparation in water of a heated blade for tempering, பதமிடுந்தோ யல். இளப்பம், s. [vul. prop. இளைப்பம்.] Inferiority, baseness, meanness, disgracefulness, flimsiness, திடமின்மை. சாதியிளப்பம், s. Inferiority, lowness of caste. இளமட்டம், s. A small pony, குறுங்குதிரை. 2. A little boy or girl, a stripling, youth, a young lady, சிறுவன் --சிறுவி. இளமண், s. A sandy soil. இளமண்டை, s. A tender skull, a thin skull, the hair of which early turns grey, the teeth of the person falling out prematurely. இளமத்தியானம், s. Towards mid-day. இளமலர், s. A bud about to burst. இளமழை, s. A light shower of rain, drizzling rain. இளமையோன், s. A youth, a young man. கட்டிளமையோன், s. A very young man--as மழவன். இளமைவழிபாடு--இளவழிபாடு, s. Fickleness, unsteadiness. 2. Elements, rudiments. இளம்பசி, s. Slight hunger--as between meals, easily relieved by light food, or fruit. இளம்பச்சை, s. Light green. இளம்பதம், s. Imperfectness, immaturity, moderateness in state or quality, இளமை. 2. A peculiar quality in medicinal oils derived from immature heat in some cases a defect, in others an excellence, இளம்பாகம். 3. A thin consistency obtained by melting, the first stage of melting, உருகுபதம். 4. The state of sweetmeats, pastries, or other kinds of food imperfectly cooked, வேகாப்பதம். 5. The state of oils or electuaries insufficiently prepared, இலேகியமுதலியவற்றின் பதக்குறைவு. 6. The quality of paddy, &c., imperfectly or moderately dried after boiling, நெல்முதலியவற்றின்காய்ச்சற்கு றைவு. 7. The state of being slightly parched, toasted, &c., வறுபடாப்பொரி. இளம்பயிர், s. Young shoots of corn, corn in a fit state to be transplanted. இளம்பருவம்--இளம்பிராயம், s. Juvenility, youth, early stage of existence. இளம்பறியல், s. That which is plucked when immature--said of cocoanuts. இளம்பாடு, s. Sufferings of nonage, இளமையிற்படும்பாடு. 2. Immaturity, unripeness, imperfection, இளம்பதம். இளம்பிடி, s. A young female elephant, சிறியபெண்யானை. 2. A woman, a lady, பெண்; [ex பிடி, a female elephant whose stately movements a lady is poetically described to resemble in her gait.] இளம்பிள்ளை, s. A young child. இளம்பிள்ளைவாதம், s. A kind of rheumatism to which young persons are subject, a kind of pleurisy. இளம்புல், s. Tender grass newly shot forth, முதிராப்புல். 2. The அறுகு grass. இளவடி, s. Imperfect distillation, இளம்பதத்தில்வடிக்கை. இளவரசு, s. The prince regent who performs the functions of government when the king becomes disabled by age or otherwise, இராசகுமாரன். 2. The heir apparent, பட்டத்துக்குரியபிள்ளை. 3. A king in his minority, குழந்தைப்பருவமுடைய வரசு. (பாரதம்.) இளவல், s. A younger brother, தம் பி. 2. A lad, a youth, இளைஞன். இளவாடை, s. Gentle north wind. இளவாளிப்பு, v. noun. [prov.] Dampness, moisture. இளவுச்சம், s. [in astrology.] The situation of a planet a little before it reaches the meridian, உச்சத்திற்கணிமையா குகை. இளவுறை, s. Incipient or immature curds. இளவெந்நீர், s. Lukewarm water. இளவெயில், s. The early sunshine of the morning; also applied sometimes to the moderated rays of the evening, காலைவெயில். இளவெலும்பு, s. A tender, unhardened bone--as in children, முதிராவெலு ம்பு. இளவெழுத்து, s. An unformed hand-writing, the first writing of a child, படியாவெழுத்து. இளவேனில், s. The milder period of the hot season, including the months of April and May. See பருவகாலம். 6)

kuṟai (p. 132) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To diminish, decrease, lessen, abate, wane, shorten, dwindle, decline, சிறுக. 2. To be reduced in numbers, value, circumstances; to be lowered in rank, estimation, கெட. 3. To be wanting, to prove insufficient, to lack, to be short in weight, measure, number, &c., to be scanty, எஞ்ச. 4. To be imperfect, incomplete, unfinished, defective, deficient, ஈனமாக. 5. [in gram.] To be cut off, dropped, omitted, suppressed, &c., சொற்குறைந்துவர. 6. To be scarce, dear, difficult of attainment, அருமையாயிருக்க. குறைய, inf. To be insufficient, to be wanting. ஏறக்குறைய, [adverbially.] Nearly, almost, about. நடைகுறைந்துபோயிற்று. He now cannot walk much. 2. His influence is reduced. 3. The speed is reduced--as of horses, cattle, &c. குறைந்தவிலை, s. A dear bargain; a high price. 2. A reduced price, a low price. குறைந்தமரக்கால், s. A scant measure. வயிறுகுறைய, inf. To be unsatisfied --as hunger. குறைச்சல், v. noun. [vul. for. குறைதல்.] Defficiency, dearness, poverty, displeasure, complaint, &c. குறைச்சலல்ல. It is not dear. குறைச்சலாய்க்கிடக்க, inf. To be dear, scarce, &c. குறைச்சலாய்ப்பேச, inf. To speak ill of one. செய்கைக்குறைச்சல், s. Misbehavior, misconduct. மனக்குறைச்சல், s. Dissatisfaction, displeasure; grievance. குறைவு, v. noun. Lack, deficiency, dearness, want, scarcity. 2. Indigency, necessity, poverty, தரித்திரம். குறைவறுக்க, inf. To make up a deficiency, to supply wants, to meet exigencies, &c. குறைவானது. That which is defective. 48)

kuṟai (p. 132) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To lessen, shorten, curtail, contract, deduct, சுருக்க. 2. To reduce one's circumstances, power, authority, &c., to cut off, crop; to cut or hew down, to fell, குறுக்க, தறிக்க. 3. To destroy, அழிக்க. குறைத்துக்கொடுக்க, inf. To reduce payment, to pay less than the expected or stipulated sum. 2. To supply insufficiently--as food, &c. குறைத்துப்பரிமாற, inf. To provide or distribute food, &c. on a reduced scale. குறைத்துப்போட, inf. To diminish, curtail. குறைத்துவர, inf. To continue to decrease. வயிற்றைக்குறைக்க, inf. To live abstemiously, either to save money or from necessity. 2. To diminish the supplies of dependents, &c. 49)

cīvaṉam (p. 191) s. Living, sustaining life, உ யிர்வாழ்தல். 2. Livelihood, means of subsistence, sustenance, whatever tends, to the support of life, நுகர்பொருள். 3. Situation, employment, office, உத்தியோகம். 4. Water, நீர். W. p. 352. JEEVANA. சம்பளம்என்சீவனத்துக்குக் கட்டிவரஇல்லை.... The wages are insufficient for the support of my family. சீவனம்நடக்கிறது. The means of living are continued. சீவனந்தேட, inf. To seek means of support. 2. To seek an employment. 3. [prov.] To seek food, prey, &c.-as animals, இரைதேட. சீவனமுயற்சி, v. noun. An endeavor to get a situation. சீவனம்பார்க்க, inf. To discharge the duties of a situation. கஷ்டசீவனம், s. A wretched life. 2. Hard labor. சீவனாந்தம், s. Death, மரணம்; [ex அந் தம்.] See சீவாந்தம். சீவனோபாயம், s. Means of subsistence; [ex உபாயம்.] 26)

cottu (p. 211) s. Property, பொருள். 2. one's goods. lands, &c., உடைமை. (c.) 3. Blemish, defect, குறை. (See சொத் தை.) 4. (Tel.) A red colored paste in imitation of blood, உடலிற்பூசும்பசை. ஒருவன்சொத்துக்குநான்ஆசைப்படவில்லை. I do not covet another's possessions. சொத்துப்பூச, inf.To daub with red paste to excite compassion. சொத்துவெட்டாய்வெட்ட, inf. To cut with a blunt knife, or axe; to cut with insufficient strength; an impotent blow with a blunt axe. 4)

coṟpm (p. 212) s. That which is small, fine, minute, சிறியது. 2. Paltriness, frivolousness, slightness; a trifle, அற்பம்; [ex சு, very, et அற்ப, little.] W. p. 964. SVALPA. (c.) சொற்பகாரியம், s. A trifling or frivolous matter, a trivial affair. சொற்பகுற்றம், s. A little fault, a venial offence. சொற்பசீவனம்--சொற்பஜீவனம், s. An insufficient living. சோ, A syllabic letter composed of ச் and ஓ. 17)

cōṟu (p. 212) s. Boiled rice, சாதம். 2. Apex of the wild pine-apple resembling boiled rice; also a white spongy substance found in the palmyra, wild al&oe; &c, கற்றாழை முதலியவற்றின்சோறு. (c.) 3. The second lunar asterism. See பாணி. சோறுங்கூறையும்கொடுக்க. To give food and raiment. சோற்றாலெடுத்தசுவர். A wall of rice, food, &c., i. e. the body. வயிற்றுச்சோற்றுக்குவேலைசெய்ய. To serve for daily bread. (Low.) இன்றைக்குச்சோற்றுக்கில்லை. Nothing to eat. சோற்றிறக்கமில்லை. The rice will not go down; i. e. he cannot eat. சோறாக்க--சோறுசமைக்க, inf. to boil rice. சோறிட, s. To set rice before one. 2. To board, feed. சோறுகொடுப்பிக்க, inf. To cause a bride to present boiled rice to the bridegroom, as an essential part of the marriage ceremony among some castes. சோறுகொல்லி, appel. n. A glutton, பெருந்தீனிக்காரன். 2. Green vitriol, அன்ன பேதி. சோறுபடைக்க--சோறுபோட, inf. To set rice on plates, leaves, &c., for eating. (c.) சோறுபொங்க, inf. To cook rice. 2. To boil over, bubble up. சோறுபொலிய, inf. [prov.] To swell or enlarge, as rice in boiling. சோறுவடிக்க, inf. To strain off rice. சோறூட்டல், v. noun. The ceremony of first feeding with rice, performed on an auspicious day. See அன்னப்பிராசனம். சோறூற, inf. [prov.] To be too much soaked, as rice in boiling over insufficient fire. சோற்றகப்பை, s. Ladle for rice, in distinction to that for curry. (c.) சோற்றலகு, s. A wicker strainer for boiled rice. (R.) சோற்றாலாத்தி, s. Boiled rice waved before a person, an idol, a married couple, a great person, &c., to remove the supposed fascination of unlucky eyes. (c.) சோற்றுக்கடன்--சோற்றுதவி, s. Duty or obligation to one for support. சோற்றுக்கத்தளை, s. A kind of fish. See கத்தலை. சோற்றுக்களை, s. Languor after eating. 2. Fainting through want of food. சோற்றுக்கற்றாழை, s. See தாழை. சோற்றுக்காரி, s. A woman who prepares food for one who pays her expenses. (c.) சோற்றுக்குடலை, s. [prov.] See குடலை. சோற்றுக்குவீங்கி, appel. n. A man greedy of food, who will eat any where. சோற்றுக்கூடை, s. A large basket in which rice is served up to a company. சோற்றுக்கை, s. The right hand as used in eating rice, &c.--oppos. to பீச்சைக் கை. (c.) சோற்றுக்கொடை, s. Giving boiled rice as alms to religious mendicants, being the first kind of bounty. சோற்றுச்சட்டி, s. An earthen pan for cooling boiled rice. சோற்றுத்துருத்தி, s. The body; (lit.) a leather bag of rice. (p.) 137)

pṟṟu (p. 304) கிறேன், பற்றினேன், வேன், பற்ற, v. a. To grasp, seize, catch, hold, பிடிக்க. 2. To receive, accept, embrace, வாங்க. 3. To attach, adhere, cling to, அடுக்க. 4. To insinuate itself, to take effect as poison, &c., பிடிப்புற. 5. To dye, to tinge, to take, as color, நிறக்க. 6. To kindle, as fire, anger, desire, &c., to ignite, தீமூள. 7. To apprehend, to comprehend, கிரகிக்க. 8. To pursue, aim at a thing தொடர. 9. To stick, ஓட்ட. 1. To become joined or welded, as metals soldered, &c., பொருந்த. 11. To be sufficient, போதுமானதாக. 12. To smart, to feel pungent, as pepper in the eyes, உறைக்க. 13. To be formed in the mind, as thoughts or opinions, எண்ணமு ண்டாக. 14. To form, as rust, as flowerbuds, as a flower, a young fruit, a stone in the fruit, துருமுதலியபிடிக்க. 15. To drive away. &c., துரத்த, used in the South. (c.) பணம்பற்றிக்கொண்டேன். I have received the money வரப்பற்றிக்கொண்டேன். The money, or goods, sent, came to my hands, I took charge of them. வீட்டிலேநெருப்புப்பற்றிக்கொண்டது. The house took fire. பற்றவில்லை. It is insufficient. 2. It does not stick, kindle, &c. பற்றாது. It is not enough. பற்றாக்குறைக்குநீவந்தாயோ. Did you come to share in what is insufficient for me? மாட்டைப்பற்றிக்கொண்டுவா. Drive the oxen here. பற்றும்பற்றாமலிருக்கிறது. It is not quite sufficient. கரையைப்பற்றிவா. Come towards the shore. மயிர்பற்றிப்போயிற்று. The animal has become shaggy. commonly spoken of sheep. பற்றவைக்க, inf. [prov. பற்றச்சுட.] To solder, To weld 2. To kindle a fire. 3. [fig.] To make enemies, to sow discord. அவனிடத்திலே பற்றவைத்துவிட்டான். . . . . . . He referred the matter to another. பற்றற்றார்--பற்றற்றோர், appel. n. [pl.] Rishis, Munis who have relinquished. earthly attachments. பற்றாக்குறை, s. Any thing which is very inadequate. பற்றி, [v. partic.] Of, about, concerning, respecting. adverting to, referring to. 2. By, by means of, guided by, taking hold of, tracing by scent. அதைப்பற்றிஎனக்குச்சொன்னான். He told me about it. அவனைப்பற்றிஎனக்குக்காரியமில்லை. I have nothing to do with him. உன்னைப்பற்றி. For your sake. 2. About you. நீ ஏன் அதைப்பற்றிக்கவலைப்படுகிறாய். Why do you care for it? பற்றிக்கொள்ள, inf. To take hold of. 2. To receive--as money, a debt, &c. பற்றித்திரிய, inf. To follow one for a living, &c. பற்றித்தொடர, inf. To pursue after a thief. 2. To accrue as the effects of sin. பற்றிப்படர, inf. To catch and spread, &c., as a creeper. 2. [fig.] To thrive as a family. பற்றிப்பிடிக்க, inf. As பற்றிக்கொள்ள. பற்றியிழுக்க--பற்றிவாங்க, inf. To take hold and draw, spoken also of breathing hard, rattling in the throat, &c., of a dying person. பற்றியெரிய, inf. To take fire. 2. To be enraged. பற்றியேற, inf. To take effect and spread, through the system, as poison. பற்றிரும்பு, s. A cramp-iron, an iron brace, bandage, cincture, அள்ளு. பற்றினர், appel. n. [pl.] Relations, உற வோர். 2. Friends, adherents, allies, சினேகிதர். (சது.) பின்பற்ற, inf. To follow one. 2. To imitate. பற்றுதல், v. noun. [used substantively.] Love, attachment, fondness, அன்பு. 2. Dutifulness, confidence, fidelity, நம் பிக்கை. 3. Close, or devout attention, உற்றுயோசித்தல். 4.Devotion, devotedness, attachment to religion,பத்தி. பெருவயிறுபற்றுதல். Enlarging of the belly by disease. பற்றுதலானவன். One much attached, or much trusted. பற்றுதல்வைக்க, inf. To be much attached to, to place the affections on. 9)

māṟṟāṉ (p. 352) s. [vul. மாத்தான். pl. மாற்றார்.] A foe, an enemy, பகைவன்; [ex மாறு.] (c.) 2. (R.) A piece of wood joined to a board of insufficient length, ஒட்டுப்பலகை. 2)

mutl (p. 356) s. The first, the beginning, ஆதி. 2. Stock, principal, fund, capital, money at interest; original cost, பணமுதல். 3. God, Deity, the First, or the Supreme Being, கடவுள். 4. Et c&ae;tera, and so on, as முத லிய. 5. The seventh case of nouns, as சுரன்முதல்வந்தஉரன்மாய்மாலை, the strong illusive darkness that came out of the parched ground. 6. [as a preposition.] From, henceforth, &c., as இதுமுதல். முதலங்கேபோ. Go first there. வட்டியுமுதலுமிழந்தேன். I have lost principal and interest. முதல்கட்டாது. The capital is insufficient. முதலிலார்க்கூதியமில்லை. Those without a capital will be without profit. கண்டுமுதல், s. Produce in kind. See காண். கைமுதல், s. Principal on hand. பறிமுதல், s. Confiscation. முதலது, s. That which is first, a mode of expressing, முதற்று. முதலவன், s. He who is the first, as முதல்வன். முதலற்றுப்போக, inf. To be totally extinguished, spoken of a family. முதலனுமானம், s. Inference of a future effect from a present cause. See அனுமா னம். முதலாய், adv. Also, so much, even. தண்ணீர்முதலாயிங்கேகிடையாது. There is not even water to be got here. முதலாவது, appel. n. That which is first or foremost. முதலான. And so on. புலிகோணாய்முதலானதுஷ்டமிருகங்கள். Tigers, wolves and the like wild beasts. முதலாளி, s. Proprietor, president, chief. முதலி, s. The first, முதல்வன். 2. [hon. முதலியார்.] A title of Vellalas, and some other classes. 2. A title of rank in Ceylon. முதலிச்சாதி, s. A caste, ஓர்சாதி. முதலிடம், s. The first place, a place of rank. முதலியன. Et c&ae;tera, other things. முதலியோர், s. [pl.] The remaining persons, others, and so forth. முதலிலனாதல், v. noun. Eternity. See அறுகுணம் under குணம். முதலெழுஞ்சனி, s. The tenth lunar asterism, as மகத்துச்சனி. Compare கடை யெழுஞ்சனி and இடையெழுஞ்சனி. முதலோன், s. The Deity, as முதல்வன். முதல்போட, inf. To lay out a capital. முதல்முதல். In the very first, at the very outset or beginning, for the first time. முதல்முதலறுத்தவிளைவிலே. In the very first crop of harvest. முதல்வடி, s. Alcohol, முதல்வடிப்புச் சாராயம். [limited.] முதல்வர், s. Celestials, வானோர். (சது.) 2. Sovereigns, kings, அதிபதிகள். (p.) முதல்வள்ளல், s. The first of the three classes of persons famous for liberality. See வள்ளல். முதல்வன், s. God, He who is the first, the author and ruler of all, கடவுள். 2. An epithet applied by votaries to their respective deities. 3. A king, அர சன். முதல்வி, s. A lady of distinction, தலைவி. (p.) முதல்வேதம், s. The Rig Veda, இருக் கு. முதற்கண், s. The first place, as முத லிடம். (p.) முதற்காரணம், s. Primary cause. See காரணம். முதற்காரணகாரியம், s. The proximate or material cause--as the clay is the cause of a குடம் or earthen pot, which, as an effect, is the clay itself transformed. முதற்காரன், s. A capitalist. முதற்கொடி, s. The first sprout of a creeper. முதற்பட்சம், s. The first or best kind or class. 2. For the most part. முதற்பட்சம்நீவருகிறதில்லை. You don't come at all. முதற்பலம்--முதற்பலன், s. The first fruit or produce of a field. முதற்பா, s. The வெண்பா stanza. முதற்பெயர், s. The chief person, as முதலாளி. 2. [in gram.] Names or nouns denoting the stock or body; oppos. to சினைப்பெயர், those of parts. முதற்பேறு, s. The first-born, தலைப் பிள்ளை. 2. As முதற்பலன். முதற்பொருள், s. Primary arrangements of nature. See அகப்பொருள். முதற்றரம், s. [also முதற்றடவை.] The first time. 2. See தரம். முதனாள், s. The first lunar mansion, அச்சுவினி. (சது.) முதனிலைத்தீவகம்--முதனிலைவிளக்கு, s. A figure in Rhetoric. See தீவகம். முதனிலைத்தொழிற்பெயர், s. Verbal roots with a substantive meaning. See தொழிற்பெயர். முதனூல், s. A rule of the highest authority. See நூல். முதன்மாணாக்கர், s. [also தலைமாணாக் கர்.] Students, or pupils of the first order. See மாணாக்கர், 3. (நன்.) முதன்மை, s. Priority, superiority, supremacy, as தலைமை. முதன்மையானசமயம். The first opportunity. (R.) முதன்மையோர், s. [pl.] The chief, the eminent. 152)