mattiyam (p. 343) s. The centre, the middle, நடு. 2. [in astron.] Mean. W. p. 639. MADHYA. 3. The waist, இடை. (சது.) மத்தியகாலம், s. [in astron.] Middle of an eclipse, expressed in Nalikai, &c. மத்தியஸ்தம், s. Mediation, arbitration, adjudication. (c.) மத்தியஸ்தலம், s. Neutral ground. 2. [limited.] Place of departed souls. மத்தியஸ்தன், s. [fem. மத்தியஸ்தி.] A mediator, an umpire, an arbitrator, நடு நிற்பவன். W. p. 64. MADHYASTA. மத்தியதேசம், s. That part of India, which is bounded by Kurukshetra on the north, Allahabad on the south, the Hymalaya mountains on the east, and the Vindhia mountains on the west-comprising the modern provinces of Allahabad, Agra, Delhi, Oude, &c. (lit.) the middle country. (Wils.) மத்தியமோட்சம், s. [in astron.] Mean end of an eclipse, கிராணம்விடுகை. மத்தியரேகை, s. The equator, or the meridian. (Modern.) மத்தியலோகம், s. [sometimes மத்தியம or மத்திமலோகம்.] The earth, as central in the Hindu system, பூலோகம். மத்தியவிருத்தம், s. The navel, உந்தி. (சது.) 17) *

mīṉam (p. 355) s. A fish, மீன். 2. One of the signs of the Zodiac, Pisces, ஓரிராசி. W. p. 662. MEENA. (p.) மீனக்கொடியோன்--மீனகேதனன், s. Kama, மன்மதன். 2. An epithet of the Pandyan kings, from their having a fish-banner, பாண்டியன். (சது.) மீனச்சனி, s. Saturn in the Pisces. See சனி. மீனமாதம், s. The month of March, பங்குனி. மீனராசி--மீனவிராசி, s. As மீனம், 1. மீனாட்சி--மீனாக்ஷி, [lit. fish-eyed.] A daughter of Kuvêra, குபேரன்மகள். (Sa. Meenakshee.) 2. Name of the tutelary goddess at Madura, as அங்கயற்கண்ணி. 3. A Hindu proper name, பெயர். 56)