oṟṟu (p. 84) கிறேன், ஒற்றினேன், வேன், ஒற்ற, v. a. To bring into contact, join, unite, bring faces together in kissing, அ ணைக்க. 2. To touch. ply, apply--as clothes, with slight pressure and repetition, to foment, ஒற்றிடம்போட. 3. (p.) To dress another, to put on clothes, உடுத்த. (நிகண்டு.) 4. v. n. (c.) To give place to another (in sitting, meeting in the road, &c.), to recede, விலக. 5. [prov.] To move by leaps as a beast with its forelegs tied together, தத்த. 6. To tug as a beast in order to break its rope, தும்பையிழுக்க. ஒற்றிநட. Walk aside மாடொற்றியொற்றிப்போகின்றது. The cow goes by leaps. எருதுகயிற்றையொற்றியிழுக்கின்றது. The ox tugs and pulls its rope. அவர்சென்றநாளொற்றித்தேய்ந்தவிரல். My finger is worn away by touching (on the wall) the delineated days of his absence. (குறள்.) ஒற்றிக்கொள்ள, inf. To encroach on another's land. 2. To apply to, or bring in contact with one's person--as medicaments, flowers, &c. 3. To give way, to recede. ஒற்றிப்போக, inf. To give way, recede, give place to another, விலகிப்போக. ஒற்றியிருக்க, inf. To give place in sitting, to sit further, விலகியிருக்க. ஒற்றியெடுக்க, inf. To absorb or extract moisture by touching it with an absorbent. ஒற்றியொற்றிக்கூட்ட, inf. To encroach by little and litte on another's land. ஒற்றிவைக்க, inf. To set one aside, further off, out of the way, தூரவை க்க. பொட்டணமொற்ற, inf. To apply cloths--as in fomentations, &c. ஒற்று, v. noun. Application, touching repeatedly with cloths, the surface of the body with slight pressure--a kind of fomentation, ஒற்றல். ஒற்றிட--ஒற்றுப்பிடிக்க, inf. To apply cloths--as in fomentations. திருவொற்றாடை, s. Cloth for absorbing water from the body of an idol after bathing or anointing. 28)

kuvi (p. 128) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To become conical; to be heaped, or formed in heaps--as sand, gram, &c., கும்பமாக. 3. To contract; to collapse; to close--as flowers by night; to be closed--as an umbrella, கூம்ப. 4. To be joined conically--as the hands for worship or reverence, கைகுவிய. 5. To be thickly crowded; to be close, thick, clustered, &c.--as people, நெருங்கி மொய்க்க. 6. To become globular, திரள. 7. To be accumulated, stored up--as treasure, to be hoarded up, திரவியங்குவிய. 8. To converge, to tend to a focus--as rays of light, ஒளிகதிர்குவிய. 9. To assume a circular configuration--as the lips in kissing or in pronouncing the vowels, உ, ஊ, ஒ, ஓ, ஔ, இதழ்குவிய. 1. To be drawn in, closed up, &c.--as the rays of the setting sun, கிரண குவிய. 11. (fig.) To be engrossed in mind by some absorbing object; to be shut up from worldly things to spiritual contemplations, மணங்குவிய. குவிந்தவடிவு, s. A cone; a conical figure. குவிகை, v. noun. Convexity. குவியல், v. noun. A heap, a pile, அம் பாரம். குவிந்தமனம்--குவிமனம், s. A mind, disencumbered from worldly things and set on divine objects. குவிவு, s. [v. noun] A heap, a conical pile, accumulation, குவிந்தது. 2. Any thing conical in shape, coniform, கும்பவடிவானது. 3. Joining the hands conically, கைகூப்பு கை. 4. Conicalness, மொட்டு. 5. The state of being closed, drawn in--as the rays of the setting sun, கிரணங்குவிகை. குவை, s. A heap, a conical pile; a dunghill, குப்பை. 2. A collection, accumulation; crowd, shoal, கூட்டம். 3. A cone, any thing conical, குவிவு. 4. A hillock, மேடு. 10)

kuvi (p. 128) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To heap up, to form or gather in heaps, to pile up conically, நென்முதலியனகுவிக்க. 2. To accumulate treasure, to hoard up, பணஞ்சேர்க்க. 3. To close; to join the hands conically, கைகுவிக்க. 4. To contract the lips in kissing, &c., இதழ்குவிக்க. 5. To cover, to hide, to conceal, ஒளிக்க. 6. To draw in, close up--as the sun its rays when setting, கிரணஞ்சுருக்க. கைகுவித்துக்கும்பிட்டான். He worshipped with joined hands. குவிப்பு, v. noun. Heaping up, piling, குவிக்கை. 2. Accumulating, சேர்க்கை. 3. Joining the hands, கைகுவிப்பு. 11)

piḷḷai (p. 318) s. Child, infant, male or female offspring, குழந்தை. 2. Son, சுதன். 3. Youth, a lad, இளைஞன். 4. A title suffixed to the name of males in some families of the Vellalar caste, also a respectful appellative given to any male of this class, and sometimes to others, ஓர்பட்டப்பெயர். 5. The young of animals living on the branches of trees, as the monkey, &c., கோட்டில்வாழ் விலங்கின்பிள்ளை. 6. The young of the swine, deer, cat, hare, &c., பன்றி, மான், பூனை, முயலி வற்றின்குட்டி. 7. The young of the அன்றில் bird. 8. [sometimes.] The young of birds in general, பறவைக்குஞ்சுகளின்பொது. 9. The young of a cocoa-nut, தென்னம்பிள்ளை. 1. The setting, or planting, of any tree, நாற்று. 11. An affix to the names of some birds and animals, as அணிற்பிள்ளை, கீரிப்பிள்ளை, கிளிப் பிள்ளை. 12. [usage.] A small black bird, கரிக்குருவி. 13. The mainate, நாகணவாய். 14. The god Bhairava, வைரவன்; [ex பிள், bursting, as the amnios at birth or பீள்.] (சது.) பிள்ளையவர்கள்வருகிறார்கள். The master is coming--used by the Vellalas. பிள்ளைக்கு விளையாட்டு சுண்டெலிக்குச்சீவன்போ கிறது. It is play to the child, but death to the mouse. பிள்ளாயெனல், v. noun. Speaking kindly to a junior. ஏன்பிள்ளாய். Well, child! ஆண்பிள்ளை, s. A male child; a man, &c. See ஆண். பெண்பிள்ளை, s. A female child; a woman. See பெண். பிள்ளைக்கரைத்தல், v. noun. Procuring abortion. பிள்ளைகொல்லி, appel. n. Infanticide. 2. A disease fatal to infants, ஓர்நோய். 3. A kind of assaf&oe;tida, ஓர்பெருங்காயம். பிள்ளைக்கட்டி, s. The f&oe;tus in the early stages of pregnancy. பிள்ளைக்கவி, s. A species of poetic composition. See பிள்ளைத்தமிழ். பிள்ளைக்கற்றாழை, s. A common species of கற்றாழை, used medicinally, being always green. பிள்ளைக்கிணறு, s. A small well or hole sunk within a well. பிள்ளைக்கைவளை, s. Bracelets worn by children பிள்ளைக்கோட்டை. s. A small fort, forming an entrance to the larger, சிறு கோட்டை. 2. A citadel. பிள்ளைச்சோமன், s. A small சோமன் cloth for a boy or girl. பிள்ளைத்தக்காளி, s. A shrub. See தக் காளி. பிள்ளைத்தமிழ், s. A poem celebrating the different stages in the infancy and childhood of a hero, comprized in ten parts: 1. காப்பு, putting on the armrings, with magical rites; 2. செங்கீரை, first voluntary movements of the child compared to the motion of herbs by the breeze; 3. தால், lulling the child in the cradle with songs; 4. சப்பாணி, the first clapping of its hands; 5. முத்தம், kissing; 6. வாரானை, extending its hands and calling to be taken; 7. அம்புலி, showing the moon to the infant; 8. சிறுபறை, amusement of a small drum; 9. சிற்றில், making (in play) little houses, or trampling on those made by girls; 1. சிறுதேர். drawing little carriages.--Note. When a heroine is described, instead of the last three, the following are substituted, eighth கழங்கு, a kind of play with brass balls; ninth அம்மானை, a curious play with balls; tenth, ஊசல், swinging. There are two more compositions, bearing this title, one by குமரகுருபரதேசிகர், in praise of மீனாட்சி, the goddess at Madura; the other, by மார்க்கசகாயதேவர், of the childhood of Skanda. பிள்ளைத்தாய்ச்சி, s. A pregnant woman. பிள்ளைத்தேங்காய், s. The best kind of cocoa-nut, reserved for planting, நாற்றுத் தேங்காய். (Jaff.) பிள்ளைத்தேள், s. A centiped; Scolopendra, as மட்டைத்தேள். பிள்ளைப்பிறை, s. The youthful moon, இளஞ்சந்திரன். (p.) பிள்ளைப்பூச்சி, s. A kind of insect, the Gryllus, உழுவான், which going into mud is not defiled--so the spiritual man. பிள்ளைபெற, inf. To bring forth a child. பிள்ளைபெறாதமலடி, s. A barren woman, used of one who is cruel. பிள்ளைப்பெற்றவீடு, s. The house of a lying-in-woman, considered ceremoniously unclean. பிள்ளைப்பேறு, v. noun. Child-birth. பிள்ளைப்பேறறிந்தவள், s. A midwife. பிள்ளையைமஞ்சணீர்குடிக்கிறது, v. noun. Drinking turmeric water; i. e. adopting a child. பிள்ளைமாபிரபு, s. [prov.] A nobleman, an eminent person, பெருமையிற்சிறந்தோன். பிள்ளைமார், s. [pl.] Respectable men, gentlemen; men of the பிள்ளை caste. பிள்ளைமை, s. Childishness, puerility, babyhood, any thing infantile, பிள்ளைத்தன் மை. பிள்ளையாண்டான், appel. n. A young man, a youth, boy, lad, வாலிபன். பிள்ளையார், s. The god Ganesa, sometimes, Skanda and Sambanda Mûrti. பிள்ளையார்சதுர்த்தி, s. A fast on the fourth day of the new or full moon in honor of the god Ganesa. பிள்ளையார்சுழி, s. A curve to represent பிள்ளையார். See சுழி. பிள்ளையுண்டாகுதல், v. noun. Becoming pregnant. பிள்ளைவங்கு, s. [prov.] A cavity or socket to receive the mast of a dhoney, பாய்மரம்நிறுத்தும்குழி. பிள்ளைவண்டு, s. A young beetle, இள வண்டு. பிள்ளைவிழுதல், v. noun. [vul.] Miscarrying, கருவழிதல். ஊத்தாம்பிள்ளை, s. A bladder. (R.) Sometimes ஊத்தாம்பெட்டி. 16)

mutti (p. 357) s. A kiss [com. for முத்தம்.] 2. Freedom from transmigration, பிறப்புநீங்கு கை. 3. Final beatitude in absorption, மோட் சம். W. p. 663. MUKTI. அயலார்பிள்ளையைமுத்தியிட்டுக்கொள்ளுகிறதுவாய்க் குக்கேடு. kissing a neighbor's child is dangerous to the mouth. பாதமுத்தித்திருவிழா, s. [R. C. usage.] A festival in commemoration of a woman's kissing Christ's feet. முத்தி, 2. Two kinds of liberation, viz.: சீவன்முத்தி, the soul's being freed from பாசம், before death; 2. விதேகமுத்தி, emancipation from births. முத்திதானம், s. The place of liberation for souls, மோட்சதலம். முத்திதிசை, s. [also முத்திதசை.] The state of those advanced toward முத்தி. 2. The season when the soul is ripening for liberation. See பெத்ததிசை. முத்திபதம், s. Heaven as the place of liberated souls, மோட்சபதவி. 2. As முத்தி மார்க்கம். முத்திப்பேறு, v. noun. Attainment of bliss. முத்திமார்க்கம்--முத்திநெறி, s. Way to heaven, மோட்சவழி. முத்தியடைய--முத்திபெற, inf. To attain final beatitude, to reach heaven. முத்திவிக்கினம்--முத்திவிலக்கு, 3. The three obstacles to final absorption: 1. அறியாமை, ignorance; 2. ஐயம், doubt; 3. திரிபு, perversion. முத்திவிலக்கின்விரோதி. The counteractions to முத்திவிலக்கு. viz.: 1. சிரவணம், hearing the vedas, &c., read; 2. மனனம், meditation, profound contemplation; 3. நிதித்தியாசனம், constant and fixed attention, perseverance. 24)