kangkai (p. 85) s. The river Ganges or its personification as a goddess being the wife of Chandanu, பகீரதி. Wils. p. 275. GANGA. கங்காசலம், s. The water of the Ganges, either as flowing in its bed, or as conveyed to other places for sacred purposes. Wils. p. 776. GANGAJALA. கங்காசலக்குப்பி, s. A vessel made of a kind of coarse black glass in which the Hindu ascetics convey water from the Ganges, மேருக்குப்பி. கங்காசுதன்--கங்கைபெற்றோன்-கங்கைமைந்தன், s. Bishma, வீடுமன். 2. Subramania, சுப்பிரமணியன். Wils. p. 276. GANGASUTA. 3. Ganesa, விநாயகன். (p.) கங்காக்ஷேத்திரம், s. The river Ganges including two kosh, or about four miles on either of its banks; all dying within such limits go to heaven, whatever be their crimes. 2. A pure or sacred place. Wils. p. 276. GANGAKSHETHRA. கங்காதரன், s. Siva, சிவன். Wils. p. 276. GANGATHARA. கங்காதீரம், s. The sacred banks of the Ganges, கங்கைக்கரை. Wils. p. 276. GANGATEERA. கங்காதேவி, s. The river Ganges regarded as a goddess, கங்கை. கங்காஸ்நானம், s. Ablution in the Ganges. கங்கேஷ்மிசுரன், s. The name of a famous brahman, a logician who lived near the Ganges, the author of the book கௌடதர்க்சம். கங்கேஷ்மிசுரம், s. A logical treatise composed by கங்கேஷ்மிசுரன். கங்கைசக்களத்தி, s. Parvati, பார் ப்பதி. கங்கைவேணியன், s. Siva, he whose hair is adorned with the Ganges, சிவன். 25)
