kritṉ (p. 96) s. A fearful person, அச்ச முள்ளோன். (p.) 116)

kirantam (p. 109) s. The character use in the Tamil districts for the Sanscrit language, as written in the Grantha characters, கிரந் தவெழுத்து. 2. The sanskrit language, கிரந் தபாஷை. 3. A verse in the sanscrit language consisting of four lines of eight syllables each, 62-எழுத்துக்கொண்டவோர்தொடர். 4. A book of கிரந்தம் verses; also any book or composition in prose or poetry, கிரந்தநூல். Wils. p. 33.GRANTHA. 5. [prov.] Petulancy, sport, கிறுது. கிரந்தகர்த்தா, s. An author of a book, a writer, நூலாசிரியன். கிரந்தக்காரன், s. A petulant fellow. 78)

c (p. 153) As a prefix in words of Sanskrit origin denotes. 1. Addition--as in சமு லம். 2. Sameness, identity--as in சக லன். 3. Superiority, excellence--as in சவினயம். 4. Intensity--as in சானந் தம், &c. It supplies the place of the following eight Sanscrit letters: , , , , , ஷ, ஸ, க்ஷ. 4)

cattam (p. 159) s. Sound in general, clamor, ஒலி. 2. Tone in music, இசை. 3. Voice, குரல். (c.) 4. A word, a vocable, மொழி. 5. Inspired or revealed sayings, பெரியோர்மொ ழி. [உபநிட]. 6. The declension of Sanscrit nouns. W. p. 829. S'ABDA. 7. [vul. loc.] Cartage, cart hire, &c., மாடுமுதலியவ ற்றிற்குக்கொடுக்குங்கூலி. சத்தபரிசரூபரசகந்தம். Sound, touch, form, taste, smell--as the objects of the five senses. See தன்மாத்திரை. சத்தங்காட்ட, inf. To give a signal with the voice, &c. to call, to halloo. 2. To cry out, clap hands, &c., in order to scare away snakes, wild beasts, &c. 4. To cry out, as a signal in cases of danger. சத்தங்கேட்க, inf. [loc.] To propose a price for cartage. சத்தசங்கிரகம், s. A combination of of sounds. 2. A glossary. (p.) சத்தசாத்திரம், s. Philology; especially the Etymology of Sanskrit words. 2. Phonics, acoustics. சத்ததன்மாத்திரை, s. The archetype of sound. See தன்மாத்திரை. சத்தப்பட, inf. To sound, &c., ஒலியுண் டாக. 2. To clang, tinkle, sound, ஒலிக்க. 3. To be uttered--as the sound of a letter, எழுத்தொலியுண்டாக. சத்தப்படாமல். Without noise. 2. Without one's knowledge. சத்தப்பிரதி, s. [prov.] Knowing only by hearsay. (Limited.) சத்தப்பிரமம், s. Inspired writings, the Vedas as the voice of deity. 2. The system which maintains that sound is god, சத்தமேபிரமமென்க. 3. Directions for the modification of sound; one of the sixty-four கலைஞானம்; which see. சத்தப்பிரமமுள்ளிருக்கத்தொள்ளைச்செவியனாலுண ருஞ்சத்தப்பிரமமென்றோதுஞ்சளப்பேய். While the holy divinity dwells within, there are certain cavilling fools (devils) who teach that sound perceived by the ears is Brahm. சத்தப்பிரமவாதம், s. A system which regards the Vedas as deity, or sound as god. சத்தப்பிரமாணம், s. Inspired sayings, as one of the eight laws ascertaining truth, See பிரமாணம். சத்தமாய், adv. Audibly or aloud. சத்தம்பறிய, inf. To make a load report--as of a cannon. சத்தமிட--சத்தம்போட--சத்தம்வைக்க, inf. To make a noise. 2. To cry out. (c.) சத்தார்த்தம், s. The literal meaning of a word; [ex அர்த்தம்.] (p.) சத்திக்க, inf. To sound, make a noise, ring, ஒலிக்க. (p.) 2. See under சத்தி. சத்தித்தல், v. noun. Sounding. 45) *

cēkkrittl (p. 207) v. noun. Cackling, as a hen after laying eggs, கெக்கரித்தல். (R.) 11)

pirākirutam (p. 317) s. The northern or Prakrit dialect of the Sanscrit, ஓர்பாஷை. (See பாக தம்.) 2. That which it common, பொது. W.p. 584. PRAKRITA. 3. Mortality, perishableness,அழியத்தக்கது. பிராகிருதசனம், s. Those who speak the Prakrit dialect, common people, சா மானியசனம். பிராகிருதப்பிரளயம், s. Destruction of the world, உலகநாசம். பிராகிருதன், s. One without divine illumination, a common man, திவ்வியஞா னமில்லான். 27) *

mākatam (p. 348) s. That which belongs to, or is produced in the kingdom of Magadha, or south Behar, மகதசம்பந்தம்; [ex மகதம்.] W. p. 654. MAGAD'HA. மாகதர், s. [pl.] The inhabitants of Magadha, as மகதர். 2. A particular tribe said to spring from a Kshatrya, or kingly, mother, and a Vaisya, or servile, father. Their profession is that of minstrels, who sing the praises and chivalrous exploits of sovereigns, and attend on the march of an army. They are still numerous in the west of India under the name of Bhauts. மாகதி, s. Long-pepper. See திப்பிலி. 2. A kind of jasmine, முல்லைக்கொடி, Jasminum fricotomum. (Rott.) 3. The language of Maga'dha, a dialect of Sanscrit; a Prakrit--nearly the same as the Pali of the Buddhas and Jainas. See Sa. Magadha. 6) *

milēccam (p. 354) s. A country to the North of the Saraswati river in the neighborhood of Delhi, சரச்சுவதியாற்றின்வடதேசம். (சது.) மிலேச்சசாதிகள், s. Barbarous nations, foreigners. The tribes enumerated under this head by Menu, appear to be principally the inhabitants of the countries bordering on India, north and south; especially those adjacent to Bengal and Behar, and on the Southern part of the Coromandel coast, which are severally called Paundrakas, O'dras (Uriyas), and Draviras; also the Cambojas; Yavanas (Greeks or Bactrians); Sakas; Paravas; Pahlavas (ancient Persians); Chinese; Kiratas, generally mountaineers; Deradas (Darad&ae;) and K'hasas (Scuthi). W. p. 677.--Note. The term is now applied, more especially, to Europeans, and those from any remote country. மிலேச்சதேசம்--மிலேச்சமண்டலம், s. A foreign country, a country on the borders of India.--According to Wills. any country where the black antelope is not found. மிலேச்சத்தனம், s. Clownishness, barbarism. மிலேச்சன், s. [fem. மிலேச்சி, மிலேச் சஸ்திரீ.] A barbarian, one of a foreign tribe, of a foreign religion, customs, &c., கண்டகன்.-- According to Wils. one speaking any language but Sanskrit, and not subject to the usual Hindu institutions. 2. A weak man, simpleton, dunce, dolt, பேதையன். 3. A clown, clodhopper, மடையன்.