amaram (p. 19) s. A Sanscrit vocabulary, the Amara kosha, ஓர்கிரந்தநிகண்டு. 14)

kangkai (p. 85) s. The river Ganges or its personification as a goddess being the wife of Chandanu, பகீரதி. Wils. p. 275. GANGA. கங்காசலம், s. The water of the Ganges, either as flowing in its bed, or as conveyed to other places for sacred purposes. Wils. p. 776. GANGAJALA. கங்காசலக்குப்பி, s. A vessel made of a kind of coarse black glass in which the Hindu ascetics convey water from the Ganges, மேருக்குப்பி. கங்காசுதன்--கங்கைபெற்றோன்-கங்கைமைந்தன், s. Bishma, வீடுமன். 2. Subramania, சுப்பிரமணியன். Wils. p. 276. GANGASUTA. 3. Ganesa, விநாயகன். (p.) கங்காக்ஷேத்திரம், s. The river Ganges including two kosh, or about four miles on either of its banks; all dying within such limits go to heaven, whatever be their crimes. 2. A pure or sacred place. Wils. p. 276. GANGAKSHETHRA. கங்காதரன், s. Siva, சிவன். Wils. p. 276. GANGATHARA. கங்காதீரம், s. The sacred banks of the Ganges, கங்கைக்கரை. Wils. p. 276. GANGATEERA. கங்காதேவி, s. The river Ganges regarded as a goddess, கங்கை. கங்காஸ்நானம், s. Ablution in the Ganges. கங்கேஷ்மிசுரன், s. The name of a famous brahman, a logician who lived near the Ganges, the author of the book கௌடதர்க்சம். கங்கேஷ்மிசுரம், s. A logical treatise composed by கங்கேஷ்மிசுரன். கங்கைசக்களத்தி, s. Parvati, பார் ப்பதி. கங்கைவேணியன், s. Siva, he whose hair is adorned with the Ganges, சிவன். 25)

kuru (p. 125) s. A guru, a spiritual teacher, a priest, ஆசான்.--Note. According to the shastras, the guru is to be regarded by the disciple as the personification of the deity; and to be worshipped with divine honors. In his presence, the disciple is exonerated from his accustomed rites, and devotions, and addresses him by appellatives, used in addressing the deity of his sect. 2. the planet Jupiter, regarded as the guru or priest of Swerga, &c., வியாழன். 3. Heaviness, weight, பாரம். 4. Consequence, importance, moment, காத்திரம். 5. Greatness, eminence, excellence, exaltedness, பெருமை. 6. [in music.] The quantity of a long vowel, or a long note. இருமாத்திரை. 7. [in gram.] A long vowel, நெடில். 8. [in the Agamas.] The deity Siva--as illuminator of souls, சி வன். 9. Divinity, திவ்வியம். Wils. p. 293. GURU. 1. A kind of native arsenic,, பலண் டுறுகம். 11. [in medi. &c.] Blue vitriol, துருசி. 12. [in alchy.] A compound medicine, formed of different metals; phylosopher's powder, உலோகங்களை வேதிக்குங்சிந்தூரமுதலியவை. 13. [in chem.] Mercury, இரதம்.--Note. In the last three senses, the word Guru has its technical meanings, derived however from its literal meaning of precepter and director. 14. Brilliancy, lustre, effulgence, பிரகா சம். Wils. p. 31. GHRU. 15. The name of one of the nine sons of அங்கீதிரன், who was the first monarch of Jambu Dwipa, அங்கீதிரன்புதல்வரில் ஒருவன். (காந்.) 16. One of the nine division or var'shas of Jambu Dwipa which fell to the share of the prince Kuru, being the most northern portion beyond the Sringa range of mountains, குருவருடம். 17. The name of a prince of the lunar race, famous in the Bharata, from whom the family was called குருகுலம் and the descendants, கௌரவர்; குரு குலவம்சத்து முதல்அரசன். (பார.) 18. A country near Delhi, over which Kuru of the lunar race was once a sovereign, குருபூமி. (பார.) 19. prickly heat, வேர்க்குரு; Wils. p. 232. KURU. 2. Pustule, blister; hence, any eruptive disease--as the small-pox, chicken-pox, measles, &c., குருவியாதி. குருஆரால்மூக்குப்போலிருக்கின்றது. The smallpox is like the nose of a lamprey. குருநாதன், s. The name of Skanda-as having explained to his father Siva the mystic word ஓம். 2. Siva. 3. A guru--as the lord of the disciple. குருபரன்--குருமூர்த்தி, s. The deity in human form, appearing for the instruction of a devoted person of the சக லர், especially spoken of Siva. குருகடாட்சம், s. The gracious or benign look of the guru on his disciple, dispelling sin, imparting spiritual wisdom, and preparing the soul for emancipation. குருகற்பனை, s. Precept or the guru-deemed sacred. குருசந்தானம், s. A regular succession of priests, or gurus. குருசம்பாவனை, s. Blessing or favor of the guru. 2. Worship or honor due to the guru. குருசம்பிரதாயம், s. Oral instruction in the secret meaning of the mantras, &c., handed down from generation to generation, in the line of the guru, and by him communicated confidentially to his advanced disciples. குருசன்னிதானம், s. The presence of the guru. குருசேடம், s. Remains of a guru's food--considered sacred, குருப்பிரசாதம். குருசேவை, s. Civilities, duties, worship, &c., paid to a guru, குருஉபசரணை. குருதக்கணை--குருதட்சிணை, s. Fees or presents to the guru, commonly in money, given with due homage, &c. குருதீட்சை--குருதீக்கை, s. The initiation of a disciple by a guru to certain privileges of his religion, or afterwards to a more advanced degree, குரூபதேசம். குருத்திரவியம், s. Property or treasure of the guru. குருத்துரோகம், s. Treachery towards a guru, or injury of one. குருநிந்தை, s. Indignity to the priest. குருத்துவம், s. Priesthood, or the dignity, power, honor, &c., of a guru, குருத்தன்மை. 2. Honor, respectability, கனம். Wils. p. 293. GURUTVA. குருபத்தி--குருவிசுவாசம், s. Dutiful love, piety, &c., towards the guru, குருவி னிடத்திலன்பு. குருபத்தினி--குருபன்னி, s. The wife of a guru, குருவின்மனைவி. குருபாரம்பரியம், s. Ancestral priesthood in regular succession; the lineage or genealogy of a guru,குருபாரம்பரை. குருபீடம், s. The dignified seat, or office of a guru, குருஸ்தானம். குருபுத்திரன், s. A son of a guru, குரு புதல்வன். 2. An obedient disciple, உண் மையானசீஷன். குருபூசை, s. Pujah or worship, offered to a guru, by an advanced disciple competent to do it, குருவுக்குச்செய்யுமாராதனை. 2. Food, &c., given to Brahmans, religious mendicants, &c., by the disciples of a deceased guru, in rememberence of him as deifled, இறந்துபோனகுருவைக்குறித்துச்செய் யும்பூசை. குருபோதனை, s. The instruction of the guru. குருப்பட்டம், s. The office, authority of dignity of a guru, குருத்துவம். குருப்பட்டம்பெற, inf. To receive priesty authority, ordination, &c. குருப்பட்டாபிஷேகம், s. The ordination of a guru. குருப்பிரசாதம், s. The favor, grace, or blessing of the guru; gift from the guru, குருவருள். 2. Remains of a guru's food, குருவுண்டசேஷம். குருமரியாதை, s. Reverence for the guru. குருமுகமாய்க்கேட்க--குருமுன்னிலை யாயறிய--குருவாக்கியமாய்க்கேட்க inf. To learn viva voce, so as to attain certainty in doubtful matters. குருமுறை, s. A guru's teaching, குரு சொல்லியமுறை. குருமுன்னிலையாய், In the presence of the guru, குருவின்முன்னிடம். 2. By means or favor of the guru, குருமூலம். குருமை, s. Dignity, superiority, பெ ருமை. குருமூர்த்தம், s. The manifestation of a deity as a guru for the instruction of disciples; especially spoken of Siva, குரு வடிவம். குருலிங்கசங்கமம், s. An aggregate of the spiritual guru--Siva under the phallic emblem--and the devotees of Siva, குருவுஞ் சிவமுந் திருக்கூட்டமும். குருமொழி--குருவசனம்--குருவாக்கியம் --குருவாக்கு, s. The precepts, instructions, &c., of a guru. குருவுக்குநாமம்வைக்கிறவன், s. One who out-schemes, and out-wits, his guru, teacher or superior. குருவுபதேசம்--குரூபதேசம்,s. The initiation of a disciple by the guru. சற்குரு, s. A divine guru, the heavenly teacher. குருசந்திரயோகம், s. The conjunction of Jupiter and the moon in the same sign--considered auspicious. குருசாரபலம், s. [in astrol.] Good and ill results, derived from the progress of the planet Jupiter through the signs, வியாழபலன். குருவாரம், s. Thursday, வியாழக்கிழ மை. குருக்கொடுக்க, inf. [prov.] To instigate, ஏவிவிட. 2. To persuade, incite, commonly to a bad action, கொடுமைசெய் யத்தூண்ட. 3. To assume to teach, give advice &c., in the presence of the learned, புத்திசொல்ல. குருக்கொள்ள, inf. To assume to teach, give advice, &c., above one's age. இராசநீதி குருக்கொண்டு முதிர்ந்தனையோ. Do you take upon you to teach jurisprudence? (பார.) குருதுரியம், s. [in the Agamas.] The highest degree in the சுத்தம் state of souls; that next to absorption. குருபதம், s. The bliss of the deity, சதானந்தம். 2. Liberation from births, and absorptiom in the deity, பிறவிநீக்கம். குருமுடிக்க, inf. To combine ingredients with medicines to make them active, or to neutralize poisonous qualities, &c., இரசவாதகுருமுடிக்க. குருகுலம், s. The Kuru dynasty; the patronymic is commonly applied to the sons and descendants of Dhrutarashtra, குருவமிசம். குருகுலத்தரசர்--குருகுலவேந்தர், s. Kings of the Kuru race. குருநிலம், s. The territory of the king Kuru. குருக்கேத்திரம்--குருக்ஷேத்திரம், s. The country near Delhi, the scene of the great battle between the Kurus and Pándavas, described in the Bharata. Wils. p. 242. KURUKSHETRA. குருக்கேத்திரன், s. The name of a king in mythology, ஓர்வீரன். குருவருடம், s. One of the nine portions or divisions of the central continent, or Jambu Dwipa, ஓர்கண்டம். See வருடம். குருநாள், s. The eighth lunar asterism, பூசம். குருநாடிவிதி, s. A treatise on the ten tubular vessels in the system, and for the ascertainment of diseases by feeling the pulse, நாடிச்சாத்திரம். குருபாலப்பிரபோதிகை, s. One of the commentaries on the Sanscrit Amara Cosha. குருநோய்--குருவியாதி, s. The smallpox, வசூரி. குருபுறப்பட-குருக்காண-குருவார்க்க, inf. To take the small-pox. குருப்பிக்க, inf. v. n. [prov.] To shoot forth; to break out--as pimples, &c. குருமுகறன்--குருமூஞ்சி, s. [vul.] One whose face in pock-pitted. குருவண்டு--குருப்பூச்சி, s. A kind of spotted wasp, ஓர்குளவி. குருவெறும்பு, s. A kind of large, red ant. See எறும்பு. குருவேர், s. A plant, the roots of which are very fragrant, ஓர்செடியின்வேர். 24)

kuẕippu (p. 129) s. (See under the verb, குழி.) A peculiar harmonic rhythm in verse, in which the மோனை rhyming of the metrical feet are discarded, but the correspondence of the letters, or syllables, ending each foot and beginning the next forms a pleasing hormony--as in the following: அணியுடன்றபரி, பரியுடன்றகரி, கரியுடன்றகொடி, யணியுதேர்--மணியுடன்றதனு, தனுவுடன்றகணை, கணை யுடன்றகரை, மலிதாப் பிணியுடன்றவம, ரமருடன்றவு ட, லுடலுடன்றவுயிர், பிரிதாப்--பணியுடன்றகுய, வுய ருடன்றபடை, படையுடன்றமறை, யாசனால். The horses chafed on their bits--The elephants were rendered impetuous by the horses--The cars, decked with flags, were violently propelled by the elephants--The bows tinkled with their bells--The arrows were shot forth from the bows--The blood gushed from the arrows' wounds--The battle fiercely raged--The bodies were sore smitten in the battle--The souls separated and fled from the bodies. Thus the pious chief (Joshua), high raised on his jewel-decked chariot, vanquished the opposing hosts. Here, the feet are not regarded, but குழிப்பு forms the harmony. The variety used is தனதனந்ததன--தனதனந்ததன--தனதனந்த தன--தனதனா. (Besch. Shen. Tam. Gram.) 2)

kuvaḷai (p. 128) s. the water-lily, Pontederia, L.--of two kinds, கருங்குவளை and செங்குவளை. Wils. p. 235. KUVALA. 2. (from Sans. Golake.) A kind of bed or socket in a jewel for a gem or bead, மணிபதிக்குங்குவளை. 3. A superior kind of globular bead in an ear-ring, கடுக்கன்குவளை. 4. The eye-lids, கண்மடல். 5. The socket of the eye, கண்குழி. 6. Eye, கண். 7. [vul.] The inner corner of the eye, கண்குவளை. 8. A wide-mouthed pot; a vessel, a cup, ஓர்வகைப்பாத்திரம். 9. One of the arrows of the Indian Cupid, being of குவளை flowers, மன்மதன்கணையிலொன்று. 1. (from Sans. Kosha.) The orbit of the eye, கண்கோளகை. 11. (Rott.) The brim of a vessel, பாத்திரத்தின்விளிம்பு. குவளைத்தாரான், s. The prince Yudhishtra--as wearing garland of the குவளை flowers. குவளைமாலையர், s. The வெள்ளாளர் caste--as wearing garlands of the குவளை flowers. குவளைக்கடுக்கன், s. An ear-ring with a bead embedded in it. குவளையச்சு, s. The mould for making the குவளை bead of an ear-ring. குவளைகட்ட, inf. To make the socket in a jewel. 5)

kōṭṭam (p. 150) --கோஷ்டம், s. A cowpen; a cowstall, ஆன்கொட்டில். 2. A herd of cows, பசுக்கூட்டம். 3. An assembly, a crowd, கூட்டம். W. p. 32. GOSHT'HA. 4. Swerga, the world of the Devas--as கோ, தேவலோகம். 5. A temple, கோயில். 6. A medicinal plant, Arabian costus; of which there are two kinds; viz: 1. வெண்கோஷ்டம். 2. செங்கோஷ்டம். 7. A perfume, or odoriferous substance, வாசனைப்பண்டம். 8. (Sa. Ghosha, sound.) Boisterousness of the sea, rushing of the wind, &c., ஆரவாரம். (c.) 9. A kind of Indian lute or Vina, வீணை. 2)

kōrikai (p. 151) --கோரியை, s. A ladle, அகப்பை. (சது.) 2. (Sa. Koshya, receptacle.) [prov.] A large ola-bag for rice, &c., set on a wooden horse, களஞ்சியம். கோரிகைகட்ட, inf. To store up paddy in the கோரிகை. 14)

kōṣai (p. 148) s. Sound, thunder, சத்தம். W. p. 311. GHÔSHA. 2. [Rott. prop. Goshtee.] Discourse, dialogue, சம்பாஷணை. 28)

kaucaṉam (p. 152) s. [loc. improp. கவிசினம்.] the forelap, கௌபீனம். from Sa. Kosha, penis and testicles. 5)

cngkṭṭm (p. 155) s. Uneasiness, sickness, bodily pain, வியாதி. 2. The agony of death, மரணாவஸ்தை. 3. Difficulty, trouble, straits--as சங்கடம். (Sa. Sankosht'a.) (c.) அவன்வெகுசங்கட்டமாய்க்கிடக்கிறான். He is at the point of death. 24) *

viẕl (p. 398) s. The sweet scented Cuscus grass, Adropogan muricatum, விரணம். 2. A thing of no value or worthless; வீண். 3. See விழு. வேளான்கிரந்தமுப்பார்ப்பான்தமிழும்விழல்விழலே.... For the Sudra to speak Sanscrit, or the brahman, Tamil, is useless; or according to Rott. வெள்ளான்கிரந்தமும்பார்ப்பான்தமிழும்விழவிழ லே. if the Sans. work, Amera Kosha, of வெள்ளான் [Amera Simha] and the Tamil work, தொல்காப்பியம், of பார்ப்பான் [தொல்காப்பி யன்.] be lost, these languages will be of no value. விழற்கட்டுவீடு, s. A house thatched with reed-grass. (சது.) 97)