ēṭu (p. 78) s. The petals of a flower, பூவி தழ். 2. (சது.) The eye-lids, கண்ணிமை. 3. (c.) Cream, பாலேடு. 4. The leaves of the palmyra or talipet tree, பனையோலை. 5. The leaf of a book, கோத்தவேடு. 6. An ola book, ஏட்டுப்புஸ்தகம். ஏட்டிலேகயிறுசாத்துதல். Putting the string between the leaves of a book and noticing the passage on which it lies, to ascertain one's luck, determine one's choice, &c. ஏட்டுச்சுரைக்காய்கறிக்காமா. Will pumpkin (as written) in the book serve for curry? i. e. the bare rehearsal of a privilege does not amount to its enjoyment. ஏடுகோக்க, inf. To string the leaves of an ola book. ஏடுசேர்க்க, inf. To make an ola book. ஏடுபடர்ந்தபால்--ஏடுபடிந்தபால், s. Milk in which cream is formed. ஏடுவார, inf. To pare olas. ஏடெழுத, inf. To write the alphabet for a child, for which a lucky day is chosen, ceremonies attended, a feast provided for relatives, &c. 2. To begin a book for a learner. ஏட்டின்படிப்பு--ஏட்டின்கல்வி, s. Learning by rote, learning which requires frequent reference to books, learning without understanding what is learnt. கள்ளேடுபோட, inf. To stay away from school upon any slight pretext. கள்ளேடுவிட, inf. To slip or miss a leaf by design in reading or copying, &c. 2. To perform duties deceitfully or perfunctorily. வெள்ளேடு, s. A blank ola leaf. 20)

oppumai (p. 83) s. Exact resemblance, similarity, similitude, comparison, சமானம். ஒப்புமைக்கூட்டவணி, s. [in rhetoric.] Enumeration or mention of things similar to the one in view in order to set it in a stronger light, ஓரலங் காரம். ஒப்புமைசெய்ய, inf. To compare. 2)

kṭuku (p. 87) s. Mustard, ஐயவி, Sinapis niger. 2. A running plant, குன்றிச்செடி, Abrus precatorius, L. 3. Lees of oils when made on the fire, எண்ணெய்க்கடுகு. கடுகுபோகிறவிடம்பார்க்கிறானேயல்லாமற்பூசணிக் காய்போகிறவிடம்பார்க்கிறதில்லை. He looks carefully after a mustard seed, but is careless in regard to a pumpkin. கடுகளவு. As much as the mustard seed. கடுகளவுதாரும். Give me if only a little. கடுகாலாத்தி, s. [prov.] Mustard seed waved before a new married pair or others, and then cast into the fire to dispel the fascination of the eyes which may have fallen on them. 2. The ceremony of waving, &c., கடுகினாற் சுற்றுமாலாத்தி. கடுகுக்கொல்லை, s. A mustard field. கடுகுதாளிக்க, inf. To season curry with mustard in a peculiar way. See தாளிக்க. கடுகுமணி, s. White mustard, வெண்கடுகு, Sinapis alba. 2. A necklace of small gold beads, சிறுமணி. கடுகெண்ணெய், s. Oil of mustard seed, used on the Malabar coast for anointing the head, கடுகுத்தைலம். கடுகோரை, [sometimes கடுகன்னம் and கடுகுசாதம்.] Mustard seed and ghee put into boiling rice as food for the temple--one of சித்திரான்னம். எண்ணெய்க்கடுகு, s. The sediment of oil. நாய்க்கடுகு, s. White mustard. மலைக்கடுகு, s. Hill mustard. வெண்கடுகு, s. The lees of medicinal oils when extracted by heat. 2. The sediment or refuse of ghee. சிறுகடுகு, s. A species of mustard, Sinapis ramosa. (Rott.) 76)

kṭuppumrm (p. 87) s. [prov.] A kind of oil press, எள்முதலியனவாட்டுமரம். 96)

kāṭu (p. 103) s. An uncultivated tract of land covered with forest-trees, thick, impenetrable brush wood, creeping plants and coarse, rank, reedy vegetation, a waste, a thicket, வனம். 2. Deserts, forest tracts, ஆரணியம். 3. A desert place for burning the dead, சுடுகாடு. 4. fig. Excessiveness much, closeness, &c., மிகுதி. 5. Wild, rough, uncultivated, unpolished, &c., used as a prefix--as காட்டுப்பசு. 6. A nominal termination to some words of verbal derivation, தொழிற்பெயர்விகுதி--as சாக் காடு. (c.) 7. (p.) A place, இடம். 8. A border, a limit, எல்லை. 9. A town, ஊர். 1. The second lunar asterism, பரணிநாள். 11. Chaff, straw, &c., செத்தை. காடுவாவீடுபோவென்கிற காலம்வந்தது. The time has arrived when the desert says, come, and the house says, go. இந்தவூருக்குக்காடுகொஞ்சம். This village has but little arable land. காடாய்க்கிடக்க, inf. To be covered with jungle or wood. நிலங்காடாய்க்கிடக்கிறது. The ground is uncultivated. கடாய்ப்போக, inf. To become waste, to grow woody. காடாரம்பட்டு, s. A village situated in a wild tract of land near Vedarniam. காடாற்ற, inf. To perform the ceremony of quenching the fire where a corpse has been burnt, gathering the remains and taking them in a new pot to some water representing the Ganges, பாற்றெளிச்சடங்குசெய்ய. காடுகாட்ட, inf. To deceive, disappoint, lit. to show the place of burning the dead. காடுபடுதிரவியம், s. The productions of the desert, காட்டிலுண்டாகுந்திரவி யம். See under திரவியம். காடுபலியூட்ட, inf. To sacrifice to the sylvan nymphs before hunting, காட் டில்வாழுந்தேவர்களுக்குப்பலியிட. காடுவசாதி, s. [prov. prop. காடுவாழ் சாதி.] Savage tribe. காடுவசாதியாய்த்திரிய, inf. To be slovenly, sluttish, &c., to be careless, negligent of one's dress, &c., 2. To be vagrant, idle, &c., as a child for whom no one cares. காடுவாரி, s. [prov.] A rake, ஓர் கருவி. 2. One who scrapes up all he can, சேர்ப்பவன். 3. One who resorts to any kind of labor for support. காடுவாழ்த்து, s. A section of a war poem, extolling the jungle of the sylvan goddess, &c., where the battle occurred, வனதேவதையைவாழ்த்தும்பிரபந்தம். காடுவெட்டி, s. A wood-cutter, a savage, an untaught man. காட்டகத்தி, s. A shrub, வீழி, Cadaba Indica. காட்டத்தி, s. A species of the அத்தி tree, downy mountain ebony, Bauhinia tomentosa. (Mat. Ind.) காட்டழல், s. Jungle fire, kindled by the friction of trees, &c., காட்டுத்தீ. காட்டாள், s. A rustic, rural person, நாகரீகமில்லாதவன். காட்டான், s. The wild cow,காட் டுப்பசு. 2. [prov.] Stranger, பிறன். காட்டிலேபோக, inf. To be lost, to waste. காட்டுக்கடலை, s. A small tree or plant, ஓர்செடி. Rough melastoma, (Melastoma aspera) or Indian current bush. (Mat. Ind.) காட்டுக்கல், s. A rough hard kind of stone, ஓர்வைரமானகல். காட்டுக்கீரை, s. Different kinds of wild greens mixed together. காட்டுச்சீரகம், s. A wild cumin, purple fleabane, ஓர்பூண்டு, Vernonia anthelmintica. காட்டுச்சீரகவள்ளி, s. An esculent creeper--as காட்டுக்காய்வள்ளி. காட்டுச்சேவல், s. The jungle-cock, somewhat different from a woodcock. காட்டுத்தகரை, s. The wild தகரை plant. காட்டுத்தனம், s. Rusticity, uncultivated manners. காட்டுத்தாரா, s. A wild duck. See தாரா. காட்டுத்தாளி, s. A twining plant, Convolvulus muricatus. See தாளி. காட்டுத்தினை, s. Wild millet. காட்டுத்துத்தி, s. A kind of plant, Sida hirta. See துத்தி. காட்டுத்துவரை, s. A kind of துவ ரை plant, Glycine parviflora. காட்டுத்துளசி, s. A Wild species of துளசி; which see. காட்டுநாரத்்தை, s. A kind of நாரத் தை tree, பெருங்குருந்து. காட்டுநெல்லி, s. A kind of நெல்லி tree, Emblica officinalis. காட்டுப்பயிர், s. Vegetables that grow of themselves, தாமாகவிளையும்பயிர். காட்டுப்பருத்தி, s. Wild cotton of spontaneous growth. காட்டுப்பன்றி, s. A wild hog. காட்டுப்பாகல், s. A kind of பாகல் creeper. See பழுபாகல். காட்டுப்பிள்ளை, s. [metap.] A foundling. Besch.. காட்டுப்பீ, s. First black excrement of a new-born child, or calf, meconium. கட்டுப்புத்தி, s. Stupidity, senseless conduct, மூடபுத்தி. காட்டுப்புளிச்சை, s. Wild sour greens, காட்டுக்காய்ச்சுரை, Hibiscus cannabinus. காட்டுப்புறா, s. A dove, a turtledove, கபோதம். காட்டுப்பூனை, s. A species of wild cat, காட்டில்வாழும்பூனை. காட்டுமந்தாரை, s. A tree, ஓர்மரம், Bauhinia acuminata. L. காட்டுமரம், s. Any wild or useless tree, plant, &c. காட்டுமரி, s. A shrub, ஓர்பூடு. See உமரி. காட்டுமருக்கொழுந்து, s. A wild species of மருக்கொழுந்து, not fragrant. காட்டுமல்லிகை, s. A kind of wild jasmine, with red blossoms, வனமல்லிகை. 2. Narrow-leaved jasmine, Jasminum angustifolium. காட்டுமனுஷன், s. A wild man. 2. An uncivilized man. காட்டுமா, s. The wild mango, வன மாமரம், Carbera manghos. 2. Another wild, mango, Spondias mangifera. காட்டுமாமரம், s. The wild mango tree. காட்டுமாவிரை, s. The same as சாரப்பருப்பு. காட்டுமிருகம், s. A wild beast, வனமிருகம். 2. A wild horse, கானக்குதிரை. காட்டுமிருகாண்டி, s. [vul. காட்டு மிறாண்டி.] A clown, rustic, an awkward ill-bred person, முருடன். காட்டுமுருக்கு, s. A thorny wild tree, Erythrina Indica. See முருக்கு. காட்டுமுருங்கை, s. A senna-leaved shrub, வனமுருங்கை, Ormicarpum sennoides. (M. Dic.) காட்டுமுன்னை, s. A shrub, Croton repandum. (Rott.) See முன்னை. காட்டுவள்ளி, s. A plant with a bulbous root, Discorea bulbifera. See வள்ளி. காட்டுவாகை, s. A Mimosa tree. See வாகை. காட்டெருமை, s. A wild buffalo. காட்டெருமைப்பால், Its milk. 2. The milky juice of the Asclepias gigantea, or gigantic swallow-wort, எருக்கம்பா ல். 3. The same as கள்ளிப்பால், the milky juice of the Euphorbia tirucalli. 4. The same as கூகைநீறு, the flour of the root of the Curcuma angustifolia, அங்குசரோசனம். காட்டேரி--இரத்தக்காட்டேரி s. [prop. காடேறி.] A jungle imp, a sylvan nymph, a demoness. புகைக்காடு, s. A great smoke. குடிக்காடு, s. Many houses together, a village, town. பிணக்காடு, s. A field covered with corpses. பருத்திக்காடு, s. A cotton field. நெருப்புக்காடு, s. A large fire. புன்செய்க்காடு, s. High dry land. புல்லுக்காடு, s. Pasture land. வெள்ளக்காடு, s. A general flood. பெருங்காடு, s. Large jungle. பனங்காடு, s. A thick palmyra grove. இடுகாடு--சுடுகாடு s. A place for burying, burning the dead. சுடுகாட்டுக்குப்போனபிணந்திரும்புமோ. Will the corpse which has been carried to the cemetery ever come back again? சுடகாட்டுவைராக்கியம். A good resolution formed on the occasion of a funeral is soon forgotten. சுடுகாட்டுமணிபொறுக்கி, s. A wild dove. 2. A kind of bird. சிறுகாடு, s. A low jungle. கப்பற்காடு, s. A large number of ships, a fleet. வயற்காடு, s. Paddy field. 78)

kāppumālai (p. 103) s. A poem of three, five, or seven verses in which the protection of the deity is implored, ஓர்பிர பந்தம். See பிரபந்தம். 2)

kiṇṭu (p. 109) கிறேன், கிண்டினேன், வேன்,கிண் ட, v. a. To dig, excavate, delve, hoe up, தோண்ட. 2. To make a pit, a hollow--as in the ground, a hole in a wall, &c., குழிதோ ண்ட. 3. To dig up; to dig out; to obtain by digging, கிளறியெடுக்க. 4. To poke, stir with a ladle; to scratch--as a fowl; pick or work up--as crows; burrow--as rats, &c.; to work up with a stick, an iron-bar, &c., கிளற. 5. (fig.) to probe, to scrutinize, to investigate, to inquire or pry into a matter; to search, to examine, ஆராய. 6. To gnaw--as worms on the body, as animalcula under the skin, &c., புழுமுதலியனகிண்ட. 7. To prompt, நினைப்பூட்ட. 8. To excite--as to a quarrel, &c., பகையெழுப்ப. கிண்டக்கிண்டக்கீரையும்மயிரும், The more you probe it, the more it is hair with the greens; i.e. the more insignificant. மண்கிண்டிவயிறுவளர்க்கிறவன். A husbandman, (diminutively) one who lives by digging. அம்பட்டன்குப்பையைக் கிண்டினால்மயிர்மயிராய்ப் புறப்படும். If you turn up the dung-hill of a barber, you will find only clippings of hair. கிண்டிக்கிண்டிக்கேட்க--விசேஷங்கிண் ட, inf. To inquire into a thing very minutely, to pump one, to ask inquisitively. கிண்டிக்கிளறிப்பார்க்க, inf. To dig out and search. 2. To make a thorough search, to make a thorough investigation. கிண்டிக்கொடுக்க, inf. To stir, to keep stirring--as the fire, the pap, &c. 2. (fig. To prompt. 3. To increase, to aggravate--as a quarrel. நீயவனைச்சற்றேகிண்டிக்கொடு. Prompt him a little. கிண்டிப்பார்க்க, inf. To dig and look --as for yams, &c., 2. fig.) To make injuiry by different means to find out the truth. அவனண்டைபோய்ச் செய்திஎன்னவென்றுகிண் டிப்பார். Go to him and search out the matter. கிண்டிவிட, inf. To dig up, to dig round the roots of plants, grain &c. 2. To excite, to stir up, to incite. 3. To bring a thing to one's notice, to suggest. கிண்டிவிட்டுக் கேளிக்கைப்பார்க்கிறது..... To stir up or excite others to quarrel or fight, and delight in it. கல்லுக்கிண்ட, inf. To dig up stones. களிக்கிண்ட, inf. To cook hasty-pudding, by stirring. கிழங்குகிண்ட, inf. To dig up கிழங்கு. புழுக்கிண்ட, inf. To burrow--as worms in the ground, working up plants, &c. 2. To stir or irritate--as worms in a sore, &c. கிண்டல்கிளறல், v. noun. Digging yams, &c. 48)

kuṭl (p. 116) s. Bowels, entrails, intestines, garbage, குடர்--Note. இரைக்குடல், கல்லுக்கு டல், சிறுகுடல், தீனிக்குடல், பெருங்குடல்மணிக் குடல், மலக்குடல்--are different kinds of குடல் (See those words.) 2. A kind of fungous matter in the hollow of gourds, &c. காய்குடல். 3. Pith in the body of trees, மரக்குடல். 4. Streaks running down the interrior of plantains and other fruits, பழக்குடல். குடலதிருகிறது. The bowels tremble. குடலுங்கூந்தலுங்கொண்டதுகோலம். The bowels and the hair must be treated as accustomed. குடலழுகினபூசனிக்காய். A pumpkin, the internal part of which is rotten. குடல்கொழுத்தது. The bowels are grown fatty; causing a bad appetite--also exciting pride. குடலெரிகின்றது. The bowels are yearn. குடலேறிக்கொண்டுது. The bowels are twisted or deranged--as by assuming an unnatural position. குடலொட்டிக்கழிய. To have a flux from noxious matter in the bowels; to have a severe and copious discharge at stool. குடலேற்றம், s. Twisting or derangement of the bowels, See ஏற்றம். குடல்மாலை, s. The folds or turnings of the bowels. குடல்வலி, s. Aching pains in the bowels, caused often by continued hunger. குடல்வாதம், s. A disease causing flatulency and frequent watery discharges. குடல்கவ்வு, s. The omentum, caul. குடற்பிரிவு, v. noun. [prov.] A dislodgment of the bowels. குடற்புரை, s. The orifice of the bowels. குடற்பை--குடற்போர்வை, s. The womb, uterus. குடலறவோட, inf. To run very fast so as to cause the bowels to pant; lit. loosen or part. குடலைப்பிடுங்க, inf. To draw out the entrails. 2. (metoph.) To heave, retch, nauseate. குடல்காய்தல், v. noun. Drying of the intestines--being without food: starving. 31)

kūṣmāṇṭam (p. 133) s. A pumpkin-gourd, கலியாணபூசுணி, Cucurbita hispida, L. Wils. p.24. KOOSHMAN'D'A. 14) *

koẕuntu (p. 146) s. Tender twigs, leaves, shoots, sprouts, இளந்தளிர். 2. Flame, சுவாலை. 3. [prov.] The betel-plant, வெற்றிலைக்கொடி. 4. Cuttings or slips planted or growth, நடுகொழுந்து. 5. A tender, cartilaginous part of the body, மெல்லியது--as in மூக்காங் கொழுந்து, நெஞ்சாங்கொழுந்து, &c. கொழுந்திலை, s. A tender leaf. கொழுந்துக்கால், s. Sticks, stakes, &c., set to support betel-runners, கொடிக்கால். கொழுந்துகிள்ள, inf. To nip or cut off the shoots of plants, when too rank, to make them productive; also, to in jure or destroy them. 2. (p.) To destroy the young heir of a family. கொழுந்துநட, inf. To plant betel, and other cuttings. கொழுந்துபதிக்க, inf. To insert pumpkin creepers, &c., in the earth, that they may strike new roots, &c. கொழுந்துவிட்டெரிய, inf. burn in a flame, to flame up. உலக்கைக்கொழுந்து, s. See உலக்கை. குலக்கொழுந்து, s. See under குலம். பிறைக்கொழுந்து, s. The crescent moon. (p.) மருக்கொழுந்து, s. Southern-wood. See மரு. மூக்காங்கொழுந்து, s. See மூக்கு. 133)

crkkrai (p. 169) s. [com. சக்கரை.] Sugar; a moist or clayed sugar, கரும்பின்கட்டி. W. p. 833. S'ARKARA. கண்டசர்க்கரை, s. Sugar-candy. சீனாச்சர்க்கரை, s. White, soft sugar. நாட்டுச்சர்க்கரை, s. Country sugar. சர்க்கரைக்கட்டி, s. A lump of coarse sugar. சர்க்கரைப்பாகு, s. Treacle, molasses of sugar. சர்க்கரைக்கொம்மட்டி, s. The water melon. See கொம்மட்டி. சர்க்கரைநாரத்தை, s. A kind of orange. சர்க்கரைப்பூசுணி, s. Sweet gourd, pumpkin. Cucurbita Pepo, Roxb. சர்க்கரைவள்ளி, s. A sweet potatoe plant. See வள்ளி. சர்க்கரைவர்த்தி, s. A plant, ஓர்பூடு. Chenopodium album. சர்க்கரைக்கஞ்சி, s. [loc.] Sugared gruel. (fig.) sugared words, deceit. சர்க்கரைக்கஞ்சிவார்த்தல், v. noun. Deceiving by sugared words. சர்க்கரைப்பேச்சு, s. Sweet words, flattery. சர்க்கரைப்பொங்கல்--சர்க்கரையமுது, s. One of the சித்திரான்னம், or kinds of boiled rice. சர்க்கரைவழங்க, inf. To bestow presents of sugar--as a token of rejoicing on the birth of a child, &c. (c.) சர்க்கரைப்பூப்பந்தலிலே தேன்மாரி பொழிந்தாற் போல. Like the raining of honey on a pandal of sugar, i. e. highly agreeable oratory, or fluent, pleasant speech. 2)

cāmpl (p. 177) v. noun. (substantively.) Ashes, அடலை நீறு. (c.) 2. (நிக.) A faded flower, பழம்பூ; [ex சாம்பு. v.] 3. (a corruption of சம்பு.) The நாவல் tree. (M. Dic.) சாம்பலடிப்பெருநாள், s. (Rom. usage.) Ash-wednesday; also Shrove-tuesday. சாம்பலாண்டி, s. A religious mendicant whose whole body is smeared with ashes. 2. (fig.) A clown. சாம்பற்குண்டி, s. [vul.] A sloven, a mean person. சாம்பற்குதிரை, s. A grey horse. (c.) சாம்பலிட்டுவிளக்க, inf. To clean or scour with ashes--as a vessel, brass plate, &c. சாம்பற்குளிக்க, inf. [prov.] To immerse itself in ashes, as a brooding hen; to bathe in ashes. சாம்பல்வண்ணம்--சாம்பனிறம், s. Ashcolor, grey color. சாம்பல்வாழை--சாம்பல்மொந்தன், s. [loc.] An ash-colored plantain tree. சாம்பற்பூக்க, inf. To form, as ashes on coals, or the appearance of ashes on fruits, or on the body; to grow ashy. (c.) சாம்பற்பூசுணிக்காய், s. A kind of pumpkin. Cucurbita, L. சாம்பனாரை, s. The ash-colored heron. 55) *

cāmpu (p. 177) கிறேன், சாம்பினேன், வேன், சாம் ப, v. a. (for.) To pull in by jerks, to haul--as in drawing water; to draw in, as the rope of a pully; to pump, இழுக்க. 2. [prov. a cant term.] To give a blow, அறைய. (c.) சாம்பி, s. [loc.] Pully, கப்பி. 65) *

civiṟi (p. 189) s. A kind of syringe, or squirt, நீர்வீசுந்துருத்தி. 2. A bellows, or pump, பெ ருந்துருத்தி. (சது.) 3. (p.) A fan, விசிறி. 4) *

tāṉam (p. 236) s. (Sa. Da'na.) Gift in charity, donation, grant, contribution--commonly with a religious motive, as a work of merit; meritorious alms being bestowed on special occasions, as at the birth of a child, at a funeral, at the last moment of life, &c., கொடை. 2. Liberality, munificence, bounty, ஈகை. 3. Benefit, succor, உதவி. 4. The rut of the elephant, யானைமதம். 5. (Sa. Ta'na.) A tune, இராகம். --Note. தானம், for the souls of deceased ancestors is made to some of the பிதிர் class of gods, regarded as representatives of those progenitors; பிதிர் gifts are called தியாகம். தானம், 3. Three kinds of gifts. 1. தலைப்படுதானம், this is to give what one has honestly acquired to such as are free from the three great vices, lust, anger and scepticism, and who addict themselves with cheerful submission to a virtuous life; and when giving, praying that the gift may be received, அறத்தா லீட்டியபொருளைமுக்குற்றமற்ற நற்றவத்தோரைக்கொ ள்கெனப்பணிந்து, குறையிரந்து, தம்முள்ளமுவந்தீ தல். 2. இடைப்படுதானம், bestowing through pity, &c. (See இடை.) 3. கடைப்படுதானம், the last and lowest kind of charity, is, bestowing alms from love of popularity or praise, the fear of losing favor, or mere kindness of disposition, சுயநலத்தைப் பற்றியீவது. தானம், 1. Ten kinds of gifts. See தசதானம். பசுவையடித்துப்புலிக்குத்தானங்கொடுக்கிறதா.... Would one kill a cow and make a present of it to a tiger? நீற்றுப்பூசணிக்காய்த்தானம், s. The gift of an ash-colored pumpkin, instead of the life of a sick person required by the configuration of the planets; also called, மிருத்துதானம், கூஷ்மாண்டதானம், and கூஷ்மாண்டம். This kind of pumpkin is never cut, it being supposed to possess life; when used for food, it is always broken. தானங்கொடுக்க, inf. To give alms. 2. To make donation, contributions, presents, &c. 3. To make donations to a guru or brahman in the last extremity. See தாசதானம். தானங்கொடுத்தபசு, s. A cow given to a brahman or to a temple, just before death. தானசீலன், s. A liberal, charitable man. தானதருமம்--தானதன்மம், s. Alms and presents. தானபத்திரம்--தானபத்திரிகை, s. A deed of gift. தானாதிகருமங்கள், s. Bestowing alms, and performing other religious rites and duties. 12) *