aẕku (p. 31) s. Beauty, comeliness, handsomeness, elegance, propriety, fineness, யௌவனம். (c.) 2. The beauties or graces of language or style, நஙலின்பத்தழகு. These as given in the பாயிரம் of நன்னூல், are ten; viz.: 1. சுருங்கச்சொல்லல், speaking concisely. 2. விளங்கவைத்தல், treating a subject clearly and plainly. 3. நவின்றோர்க் கினிமை, acceptableness to the educated. 4. நன்மொழிபுணர்த்தல், using elegant words, suitable expressions. 5. ஓசையுடைமை, being pleasant to the ear with a good rhythm and cadence. 6. ஆழமுடைத்தாதல், being comprehensive, profound. 7. முறையின்வைப்பு, systematic arrangement, method. 8. உலக மலையாமை, being without obscurity or contrariety. 9. விழுமியதுபயத்தல், giving a good sense, as allegorical, &c. 1. விளங்குதார ணத்ததாகுதல், having common examples of as to be understood by all. 3. One of the eight வனப்பு, in composition, the proper choice of words. (See வனப்பு.) 4. Jaggary, coarse sugar சருக்கரை. (M. Dic.) (p.) அழகன், s. [fem. அழகி.] A handsome man. 2. [Per antonomasia.] The god Vishnu, honorifically, அழகர். அழகர்மலை, s. One of the hundred and eight places sacred to Vishnu. 2. One of the six places sacred to Subramania. அழகாரம், s. Brilliancy of expression, சித்திரமாகப்பேசுகை. 2. Mere, empty compliment, வீண்புகழ்ச்சியாகப்பே சுகை. (p.) அழகுகாட்ட, inf. To display one's beauty, ornaments, make a parade of dress, &c., 2. To make odd gestures, as children, &c., mimic, mock by gestures, கரகஞ்செய்ய. (c.) அழகுத்தேமல், s. A beauty spot. See தேமல். 35)

ākkm (p. 35) s. An abstract from ஆகு தல், or ஆக்குதல், indicating change from one state or quality to another--as in இவன் நல்லவனானான், he has become a good man. 2. Gain, profit, acquisition, இலாபம். 3. Wealth, prosperity, riches, fortune, affluence, செல்வம். 4. Gold, பொன். 5. Lakshmi, இலக்குமி. 6. The front division of an army, கொடிப்படை. 7. Elevation, எழு ச்சி. 8. Enlargement, increase, பெருக்கம். (p.) ஆக்கச்சொல், s. A word or phrase used metonymically, ஆகுபெயர்ச்சொல்; such as, விட்டவாக்கச்சொல், விடாதவாக்கச் சொல், விட்டும்விடாதவாக்கச்சொல். ஆக்கஞ்செப்பல், v. noun. One of the ten அவத்தை--talking much of a loved one. ஆக்கப்பெயர், s. Nouns or names given at pleasure, arbitrary signs differing slightly from the pure, இடுகுறிப்பெயர். It is of two kinds; viz.: 1. இடுகுறியாக்கப் பெயர்; as முட்டை, though already an arbitrary sign to denote an egg has yet the signification of Subramanian, as a name given to him subsequently by பொய்யாமொழிப்புலவர், at his own request. 2. காரணவாக்கப்பெயர்; as மலைமகண்மகன், the son of Parvati--the above Subramanian himself. ஆக்கப்பொருள், s. A meaning given to a word or phrase not originally and directly belonging to it, ஆகுபெயர்ப் பொருள். ஆக்கவினைக்குறிப்பு, s. A verb indicating a natural change of state or quality, ஓர்குறிப்புவினை, as இவன் நல்லவனாயிருக் கிறான். 22) *

uttrvu (p. 60) s. Permission, grant, leave (of superiors), விடுதலை. 2. A government order, கட்டளை. 3. Answer, reply, விடை. 4. A divine permission suggested in dreams, or revealed by inspiration, தேவோத்தரவு. அவனுக்குக்கதிர்காமத்திற்குப்போகஉத்தரவுகிடைத் தது. He has obtained divine permission to go on a pilgrimage to Cathirgamam (a place sacred to Soobramania). உத்தரவுகேட்க, inf. To ask leave. உத்தரவுகொடுக்க, inf. To give permission. உத்தரவுசெய்ய, inf. To grant permission, privileges, &c. உத்தரவுசொல்ல, inf. To give leave. உத்தரவுச்சீட்டு, s. A passport, permit, விடுதலைப்பத்திரிகை. 2. A certificate of right, permission, privilege, authority, அதிகாரப்பத்திரிகை. உத்தரி, s. A horse, குதிரை. (p.) உத்தரி, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To make satisfaction, indemnify, compensate, atone for, expiate, ஈடுசெய்ய. 2. To bear, sustain, experience, to endure what is deserved, சகிக்க. 3. To pay debts, liquidate, to give satisfaction, கடன்செலுத்த. 4. To reply to, answer, state arguments on one's behalf, நியாயங்காட்ட. 5. To guarantee, உத்தரவாதஞ்செய்ய. 6. v. n. To suffer by disease, poverty, age, &c., அழுந்த. வியாதியிலேகிடந்துத்தரிக்க, To lie suffering in disease. சமுசாரப்பொறுப்பையுத்தரிக்க. To sustain the burden of a family. நாலுபேர்சமுகத்திலேயுத்தரித்தாலல்லோதெரியும்.... The merit of the parties will appear by a public discussion. அவனிடத்திலிருந்தென்னாலுத்தரிக்கக்கூடாது. I could not (of cannot) endure to live with him. இந்தப்பாதகமெப்போதுதானுத்தரித்துத்தீரும். O! when will the effects of this enormity be done away by suffering. உத்தரிக்கப்படாதது, appel. n. That which is intolerable, insufferable. 2. That which cannot be expiated. உத்தரிக்கிறஸ்தலம், s. The Romish purgatory, a place of atonement or retribution. நியாயமுத்தரிக்க, inf. To state arguments, to argue. 2. To reply in argument. உத்தரிப்பு, v. noun. Sufferings, afflictions--as retribution for sins of former births, சகிப்பு.--Note. All the meanings of the verb are equally applicable, but this is the most common. 34) *

uruttirṉ (p. 65) s. The god Siva who disperses the tears of mortals and demigods, சிவன்; [ex ருத், to weep.] Wils. p. 77. RUDRA. உருத்திரகணிகை, s. A courtezan of Siva, a dancing girl of one of his temples. உருத்திரசடை, s. A plant, சிவது ளசி, Ocimum basilicum. உருத்திரர், s. A class of demigods, inferior manifestations of Siva being eleven in number, viz.: மாதேவன், அரன், உருத்திரன், சங்கரன், நீலலோகிதன், ஈசானன், விசயன், வீமதேவன், பவோற்பவன், கபாலி, சௌ மியன். Wils. p. 77. RUDRA. உருத்திரவீணை, s. A species of guitar, ஓர்வகையாழ். உருத்திராக்கம்--உருத்திராட்சம், s. The nuts of the El&oe;ocarpus ganitrus, worn as beads by religious mendicants of the Siva sect, உருத்திராட்சமணி; [ex அட்சம், eye.] Wils. p. 78. RUDRAKSHA. உருத்திராட்சதாழ்வடம், s. A large garland or necklace of the sacred beads or the nuts of the El&oe;ocarpus. உருத்திராட்சமணி, s. A bead as worn by mendicants' widows. உருத்திராட்சமுகம், s. The figures or lines on religious beads. உருத்திராணி--உருத்திரை, s. Parvati, பார்ப்பதி. Wils. p. 78. RUDRAN'EE. உருத்திராபிஷேகம், s. A libation performed by pronouncing the incantation called Rudramantra. 21) *

eṭṭikuṭi (p. 73) s. A place sacred to Soobramania, ஓர்ஸ்தலம். 35)

ērkm (p. 79) s. A holy place, one of the six places sacred to Subramania, திருவேரக மென்னுமூர். See தலம். 44) *

kangkai (p. 85) s. The river Ganges or its personification as a goddess being the wife of Chandanu, பகீரதி. Wils. p. 275. GANGA. கங்காசலம், s. The water of the Ganges, either as flowing in its bed, or as conveyed to other places for sacred purposes. Wils. p. 776. GANGAJALA. கங்காசலக்குப்பி, s. A vessel made of a kind of coarse black glass in which the Hindu ascetics convey water from the Ganges, மேருக்குப்பி. கங்காசுதன்--கங்கைபெற்றோன்-கங்கைமைந்தன், s. Bishma, வீடுமன். 2. Subramania, சுப்பிரமணியன். Wils. p. 276. GANGASUTA. 3. Ganesa, விநாயகன். (p.) கங்காக்ஷேத்திரம், s. The river Ganges including two kosh, or about four miles on either of its banks; all dying within such limits go to heaven, whatever be their crimes. 2. A pure or sacred place. Wils. p. 276. GANGAKSHETHRA. கங்காதரன், s. Siva, சிவன். Wils. p. 276. GANGATHARA. கங்காதீரம், s. The sacred banks of the Ganges, கங்கைக்கரை. Wils. p. 276. GANGATEERA. கங்காதேவி, s. The river Ganges regarded as a goddess, கங்கை. கங்காஸ்நானம், s. Ablution in the Ganges. கங்கேஷ்மிசுரன், s. The name of a famous brahman, a logician who lived near the Ganges, the author of the book கௌடதர்க்சம். கங்கேஷ்மிசுரம், s. A logical treatise composed by கங்கேஷ்மிசுரன். கங்கைசக்களத்தி, s. Parvati, பார் ப்பதி. கங்கைவேணியன், s. Siva, he whose hair is adorned with the Ganges, சிவன். 25)

cakōram (p. 154) --சகோரப்புள், s. The bartavelle or Greek partridge, Perdix rufa; said to feed on the moon's beams, நிலாமுகிப்புள். W. p. 312. CHAKORA. 2. The ruddy or Bhramany goose. Anascasarca. சக்கரவாகப்புள். (சது.) 3. (Rott.) The செம் போத்து bird. 19)

taṇṭu (p. 223) s. Stick, cudgel, bludgeon, staff of an ascetic, சன்னியாசித்தடி. 2. A club, as the weapon of Yama, and others, தண்டா யுதம். 3. Oar, paddle; also a setting pole, சவளமரம் (c.) 4. The Indian lute, வீணை. 5. Gemini of the Zodiac, மிதுனராசி. 6. A tube, or any thing tubular, துணையுடைப்பொ ருள். 7. Bambu, மூங்கில். 8. Palankeen. தண் டிகை. 9. Chamelion, பச்சோந்தி. 1. Weapons, ஆயுதப்பொது. 11. (c.) Army, troops, train, சேனை. 12. Petal of a flower, பூவிதழ். 13. Ridge, embankment in fields, causeway, வரம்பு. 14. (c.) The small gristly protuberance of the ear, the right being, ஆண்தண்டு, the left, பெண்தண்டு, செவித்தண்டு. 15. Stalk, stem, தாள். 16. [in combin.] Stands of a lamp, candlestick, விளக்குத்தண்டு. 17. The bridge, or bone of the nose, மூக்குத் தண்டு. 18. A frame for carrying images on men's shoulders, வாகனத்தண்டு. 19. Membrum virile, ஆண்குறி. (indecent.) தண்டிலேபோனால் ரண்டிலேஒன்று. Enlisting in the army is a doubtful step. தண்டாகாரம், s. [in Hindu astron.] The arranging of sea-shells (which are used for numbers) in a line beginning with units up to tens, hundreds, &c., or numbers placed one after another according to their local value-oppos. to சர்ப்பாகாரம். தண்டாயுதம், s. A club-weapon, தண்டு. தண்டாயுதன், s. The god Bhairava, as club-armed, வயிரவன்; also Ayanar, ஐயனார்; and Bhima, வீமன். தண்ாடயுதபாணி, s. An epithet of Subramanyan, as worshipped at Palaney. தண்டுகட்ட, inf. [prov.] To deprive one of the powers of virility by magic. தண்டுக்கீரை, s. A large sized herb. See கீரை. தண்டுக்கோல், s. [prov.] An oar, or setting pole. தண்டுப்பிளவை, s. A kind of scirrhous formation in the penis. தண்டுப்புற்று, s. An eating venereal ulcer, on the point of the penis. தண்டுப்பாதை, s. A military road. தண்டுவலிக்க--தண்டுபோட, inf. To row, to paddle. தண்டெடுத்துப்போக, inf. To conduct forth an army. (c.) தண்டெலும்பு, s. The spine, as முள்ள ந்தண்டு. தண்டொட்டி, appel. n. (com. தண்டட்டி.) A kind of female ear-ornament, மாதர்கா தணி; [ex தண்டு, et ஒட்டி] கீரைத்தண்டு, s. See under கீரை. மூக்கந்தண்டு, s. The bridge of the nose. வாழைத்தண்டு, s. Internal spadix of a plantain tree. விளக்குத்தண்டு, s. A candlestick. முன்தண்டு, s. The van-guard. பின்தண்டு, s. The rear. 2)

tiru (p. 240) s. Lukshmi, as the goddess of felicity, riches, &c., இலக்குமி. 2. Wealth, riches, affluence, செல்வம். 3. Distinction, eminence, மேன்மை. 4. Beauty, அழகு. 5. adj. Divine, sacred, celestial, திவ்விய. திருஅலகு, s. A broom. See அலகு. திருஅலகிட, inf. As அலகிட. 2. As அலகுபோட. திருஉறுப்பு, s. A jewel. See உறுப்பு. திருக்கடைக்காப்பு, s. An invocation in a poem. See கடைக்காப்பு. திருக்கடையாப்பு, s. A series of poems by Sampanthar, one of three famous Saivites. திருக்கடையூர், s. A place sacred to Siva, ஓர்சிவஸ்தலம். திருக்கண், s. Divine eyes. 2. [prov.] A temporary canopy, erected in different places of a main street, in honor of an idol taken in procession; that, in passing under, the god may cast upon it a gracious eye. (c.) திருக்கலியாணம், s. The marriage of a god or idol. திருக்கழுக்குன்றம், s. The name of a mountain sacred to Siva. திருக்காட்சி, s. The sight or appearance of a deity or great person. See காட்சி. திருக்காளத்தி, s. A famous town. See காளத்தி, ஷ்ரீகாளஸ்தி. திருக்குளம், s. The sacred tank of a temple where the idol is bathed. திருக்கூட்டம், s. The fraterity of the worshippers of Siva. திருக்கூத்து--திருநடனம், s. The dancing of Siva, or other deity; or, mystically, the operations of nature. 2. (fig.) Trick, device. திருக்கோணாமலை--திருக்குன்றாமலை, s. [prop. திரிகோணமலை.] Trincomalie. திருக்கோயில் s. A temple, a place of worship, a sacred shrine. திருக்கோலம், s. Splendid decoration, magnificent display. திருச்சபை, s. Among Saivas, a sacred assembly at Madura or Chillumbrum. 2. (Chris. usage.) The church, or society of believers. திருச்சித்தம், s. The divine will; according to the will of your Lordship; as you please. திருச்சிற்றம்பலக்கோவை, s. A poem. See கோவை. திருச்சிற்றம்பலம், s. One of the names of the pagoda of Chillumbrum. திருச்சின்னம், s. A kind of trumpet, usually blown in pairs before a guru, or in a temple. திருச்சுண்ணம், s. Saffron and other powders used at a temple. திருச்சூரணம், s. A paste with which the forehead is marked. திருச்சூரணபரிபாலனம், s. A ceremony among Vaishnuvas on removing a dead body from the house. திருச்செந்தூர்--திருச்சீரலைவாய், s. A town near Ramisseram, one of the six places sacred to Subramanya. திருச்செவி, s. The ear of a great, or divine person. திருத்தொண்டர், s. (plu.) Servants of the deity, especially sixty-three devotees of Siva. திருத்தொண்டு, s. Meritorious services performed to a deity. திருநடனம், s. See திருக்கூத்து. திருநயனம், s. The eyes of deity or a holy person, as திருக்கண். திருநாமக்கத்திரி, s. A kind of snake, ஓர்பாம்பு. திருநாமச்செடி, s. A plant, Artemisia vulgaris, L. திருநாமத்துத்தி, s. A plant, ஓர்செடி. திருநாமப்பாலை, s. A plant, ஓர்பூடு, Periploca tunicata, L. திருநாமம், s. A sacred name, the name of a deity or holy person. 2. The Vaishnuva sectarian mark on the forehead. 3. A divine song. திருநாளைப்போவார், appel. n. One of the sixty-three devotees of Siva. திருநாள், s. A religious festival, a great or special day, a holy day. திருநீலகண்டன், s. A large kind of centiped, ஓர்பூரான். 2. One of the sixtythree devotees of Siva, சிவனடியாரிலொரு வன். 3. A very wicked man. திருநீறு, s. (also விபூதி.) Sacred ashes of burnt cowdung, one of the chief marks of the Saiva sect. திருநீறணிய--திருநீறிட--திருநீறுபூச, inf. To rub sacred ashes on the forehead, breast, &c. திருநீறுசுட--திருநீறுவிளைவிக்க, inf. To make sacred ashes. திருநீற்றுக்காப்பு, s. Sacred ashes rubbed on one's forehead by a great person as a charm or for benefit to the soul. 2. As திருநீறு. திருநீற்றுக்கோயில்--திருநீற்றுப்பை, s. A bag for sacred ashes. திருநீற்றுப்பச்சை--திருநீற்றுப்பத்திரி, s. A species of fragrant ever-green shrub used for perfuming the திருநீறு, also medicinal sweet Basil, உருத்திரசடைப்பூடு, Ocymun basilicum, L. திருநீற்றுப்பழம், s. Balls of sacred ashes. திருநீற்றுமடல், s. A metal stand in a temple with an urn like the sheaths of a pine flower, for sacred ashes. திருநெல்வேலி, s. A town south of Madura, Tinnevelly, ஓர்பட்டணம். திருநெற்றிமாலை, s. A garland for the forehead of an idol. திருநோக்கு, s. The gracious look of the deity, or a great person. 2. The official look of the guru in the administration of the தீட்சை. திருப்படைவீடு, s. Places sacred to Siva, Vishnu, &c., who are supposed to be present with their retinue at their respective shrines. திருப்பணி, s. Service in an idol temple, கோயிற்சேவகம். 2. Work on the temple as masonry, carpentry, &c., கோயில்வேலை. திருப்பணிமுட்டு, s. Materials, &c., for building a temple. திருப்பதி, s. Tripaty, a place sacred to Vishnu. (See வடமலை and திசை.) 2. Any one of the one-hundred and eight Vishnu shrines, விஷ்ணுஸ்தலம். திருப்பரங்குன்று, s. A hill west of Madura, one of the six places sacred to Subramanya, சுப்பிரமணியர்ஸ்தலம். திருப்பரம், s. Boiled rice, சோறு--a word used by brahmans only, குழூஉக்குறி. திருப்பள்ளி, s. A place of repose, especially of an image, சயனதலம். திருப்பள்ளிகொள்ள, inf. To rest, especially spoken of an idol. திருப்பள்ளித்தாமம், s. Garlands for the idol, கோயிற்பூமாலை. திருப்பள்ளியெழுச்சி, v. noun. The early rising of the god--a song daily sung to awaken the god, especially of a festival of ten days in December; also sung by the people on these days to rouse one another to their religious duties, ஓர்பிர பந்தம். திருப்பாடல், s. A hymn, a sacred song. திருப்பாட்டு, s. Hymns or songs in praise of a deity, commonly ancient. 2. [in irony.] A satire, lampoons. திருப்பாவாடை, s. A long cloth on which offerings of rice are presented to idols. திருப்புகழ், s. Songs, odes in praise of a god. திருப்பூட்டு, v. noun. Putting on the wedding badge, as the essential part of marriage, தாலிகட்டுகை. 2. The wedding badge, தாலி. திருமகள்--திருமாது, s. Lukshmi. திருமகண்மைந்தன், s. Kama; [ex மைந் தன், son.] திருமஞ்சனம், s. Daily bathing of the idol, for its purification. திருமஞ்சனமாட்டல், v. noun. Bathing an idol. திருமண், s. Sacred earth used by Vaishnuvas in marking their foreheads, as . திருமயிலை, s. A sacred place, ஓர்ஸ் தலம். திருமரம், s. The sacred fig tree, அரசு. திருமலர், s. The lotus, தாமரை. திருமலை, s. A name of the feigned mountain Kylasa, the chief residence of Siva; கயிலாயமலை. 2. Tripaty, as திருப்பதி. திருமறுமார்பன், s. Vishnu, from his having a mole on his breast, விஷ்ணு. 2. Argha, for the same reason, அரு கன். 4)

mā (p. 348) adj. [contrac. of Sa. Mahat.] Great, பெரிய. See மகா. மாகண்டம், s. One of the twenty-seven sections of the lunar path, as அதிகண்டம். மாகனன், s. [prov.] A brahman, பிரா மணன். மாகாளம், s. A place celebrated for the worship of Siva, ஓர்சிவஸ்தலம். மாகாளி, s. Durga. (சது.) மாகேந்திரம், s. [in astrol.] See தசப் பொருத்தம். மாசனம்--மாசனங்கள், s. Excellent or great persons,பெரியோர். 2. Brahmans, பிராமணர். மாசாந்தம், s. Great patience. மாசாலம், s. Whining, cant, சிணுங்கு கை. 2. Using affectation, playing tricks. மாசாலக்கள்ளி, s. A dissimulating woman. See கள்ளம். மாசேனன், s. A name of Argha, அரு கன். 2. The deity, கடவுள். (சது.) 3. The god Subramanya, முருகன். மாதண்டம், s. A principal road, king's high-way, இராசவீதி. (சது.) மாதவம், s. Great austerities. மாதவர், s. [pl.] Ascetics, Rishis, இருஷிகள். மாதறி, s. A large timber, விட்டம். (R.) மாதிசை, s. [prop. மாதசை, in astrol.] Aggregate influence of the planets, as மகாதிசை. மாதிசை, 9.. The nine planetary influences. They are, சூரியமாதிசை, சந்திரமா திசை, செவ்வாய்மாதிசை, இராகுமாதிசை, சனிமா திசை, கேதுமாதிசை, புதன்மாதிசை, சுக்கிரன்மா திசை; embracing in all one hundred and twenty years. மாதுரோகம், s. [appel. மாதுரோகி.] Great treachery. மாதேவன், s. Siva, சிவன், as மகாதே வன். (சது.) 2. See உருத்திரர். மாதேவபட்டணம், s. A town so called in the extreme south, ஓரூர். மாதேவி, s. Parvati,பார்வதி. மாத்தகை, s. Superfineness, splendor, மிகுசிறப்பு. (நீதி.) மாத்தியாகி, s. A very liberal person or prince. மாநடன், s. Siva, சிவன். (சது.) மாபலன், s. Wind, காற்று. See மகா பலன். மாபலி--மாபலிவாணன், s. Mahabali. See மகாபலி. மாபலிபுரம்--மாவலிபுரம், s. A town. 2. The seven pagodas near Sadras. மாபுலி, s. A lion, சிங்கம்; used also in contempt. மாபாவி, s. A very wicked person. மாபுற்பாகம், s. External Saiva-puja, வெளியரங்கசிவபூசை. மாபூதி, s. One of the seven hells. See நாகம். மாப்பிரயத்தனம், s. A great effort. மாப்பிளை--மாப்பிள்ளை, s. A bridegroom. 2. A husband. 3. A son-inlaw. 4. The Moplas in the Malayalim country. மாமகம், s. A Hindu festival, as மா மாங்கம். மாமகக்குளம், s. A sacred reservoir at Combaconum. மாமணி, s. A gem, as மாணிக்கம். மாமருத்துநூலோர்--மாமாத்திரர், s. [pl.] Physicians, வைத்தியர். (சது.) மாமலை, s. Any great mountain. (p.) மாமல்லபுரம், s. As மாபலிபுரம், 2. மாமாங்கம், s. [colloq. for மாமாகம்.] A festival celebrated every twelve years at Combaconum. See மகாமகம். 2. [in the Malayalam country.] Period of the reign of a subordinate king under the Raya dynasty of Vijayanagaram. இவன்நாலுமாமாங்கம்கண்டவன். He is about fifty years old; (lit.) one who has seen four such festivals. மாமரங்கமானாற்பார்க்கக்கூடாது. Brothers and sisters who have not visited each other during a மாமாங்கம், should not meet without a propitiatory offering. மாமாத்திரர். See மாமருத்துநூலோர். மாமாயை, s. [also மகாமாயை.] A form of Maya, the maternal principle, or the chief cause of all things. மாமாலம், s. Great deceitfulness. மாமுகில், s. Thick clouds. மாமுனி, s. An epithet of Argha, அரு கன். 2. The sage Vasisht'a, வசிஷ்டன். மாமேரு, s. Maha Meru. See மகா மேரு. மாரதம், s. One of the four kinds of war chariots. See இரதம். மாரதன். See மகாரதன். மாவலி, s. Mahabali. See மகாபலி. மாவிரதம், s. A religious system of the Saivas. See மகாவிரதம். மாவிரதியர், s. Saivas. See மகாவிரதியர். மாவீரன், s. A great hero, champion. மாவுரம், s. Strength; [ex உரம்.] (சது.) 4)

muttu (p. 357) s. Pearl, as முத்தம். 2. Smallpox-pustule, வைசூரி. 3. Castor-seed-kernel or nut, ஆமணக்கமுத்து. 4. Acceptableness, agreeableness, பிரியம். See முத்தம். (c.) முத்தால்நத்தைபெருமைப்படு மூடரெத்தாலும் பெரு மைப்படார். A snail is held in estimation for its pearl, but the ignorant will on no account be praised. [prov.] தண்ணீர்முத்துப்போலே. The water is clear as a pearl. முத்துப்பால்கொண்டிருக்கிறது. The small-pox is suppurating. வேலைமுத்தோபிள்ளைமுத்தோ. It the work, or the boy himself, acceptable? ஆணிமுத்து, s. A superior pearl, round and hard. முத்திறங்குதல், v. noun. Going down of pustules. முத்துக்கடுக்கன், s. A pearl-ear-ring. முத்துக்கற்கம், s. Refuse from pressed castor-oil-kernels. 2. A medicine said to be made from pearls, or according to some, from முத்துக்கற்கம். முத்துக்குடை, s. One of the three umbrellas of Argha. முத்துக்குளி, v. noun. [inf. முத்துக்குளி க்க.] Fishing for pearls. முத்துக்கொட்டை, s. [com. ஆமணக்க முத்து.] Kernel of the Palma-Christi. முத்துக்கோவை--முத்துச்சரம்--முத்துத் தாழ்வடம், s. A pearl-necklace. முத்துச்சம்பா, s. A species of rice. முத்துச்சலாபம், s. Pearl-fishery, as சலாபம். முத்துச்சனிப்பு, 2. Twenty different places where pearls are said, literally or metaphorically, to be formed. viz.: 1. மதி, the moon; 2. மேகம், a cloud; 3. சங்கு, a shell; 4. சிப்பி, an oyster-shell; 5. மீன், a fish; 6. நந்து, or நத்தை, a snail; 7. முதலை, a crocodile; 8. உடும்பு, the guana; 9. தா மரை, the lotus; 1. வாழை, the plantain tree; 11. கமுகு, the areca; 12. கரும்பு, the sugar-cane; 13. செந்நெல், a superior kind of red rice; 14. மூங்கில், the bambû 15. யானைக்கொம்பு, the elephant's tusk; 16. பன்றிக்கொம்பு, the tusk of a boar; 17. பசுவின்பல், the tooth of a cow; 18. நாகம், a snake; 19. கொக்கு, a stork; 2. நங் கையர்கழுத்து, the neck of fine women. முத்துச்சிப்பி, s. Pearl-oysters. 2. Mother of pearl. See சிப்பி. முத்துச்சிவிகை, s. Palanquin made of pearls. முத்துச்சோளம், s. Maize. See சோளம். முத்துத்தாண்டவர், s. A reputed author of lyric poetry and chants. முத்துத்தாண்டவர்பதம். A recitative poem by the above. முத்துப்போடுதல்--முத்தெழும்புதல், v. noun. Breaking out of pustules, in small-pox, measles, &c., அம்மைவார்த்தல். முத்துமாதளை, s. A species of pomegranate, ஓர்மாதளை. முத்துமாலை--முத்துவடம், s. A pearlnecklace. முத்துருட்சிமணி, s. See உருளு, v. முத்துருவி, s. [prov.] An ear-jewel for women, ஓர்காதணி. முத்துவர்ன்னம், s. Pearl-like color. முத்துவன்னச்சேலை, s. A woman's cloth full of pearl-like spots. முத்துவெள்ளை, s. White lead, ceruse, ஓர்வெள்ளைவன்னம். முத்தெறிதல், v. noun. Small-pox, &c., attacking seriously, அம்மைவார்த்தல். முத்தையன், s. An epithet of Subramanya, சுப்பிரமணியன். 30) *

muruku (p. 358) s. A little ear-ring for the upper part of the ear, as சந்திரமுருகு. (c.) 2. A kind of sweet scented wood, Agallochum, அகில். 3. Beauty, அழகு. 4. Tenderness, tender age, இளமை. 5. Elevation, height, எழுச்சி. 6. Honey, கள். 7. A festival, திரு விழா. 8. The younger son of Siva, முருகன். 9. Smell, வாசனை. (சது.) முருகுக்காதுகுத்துகிறது. Boring the ear to put in the முருகு ring. அதுமுருகுபிஞ்சாயிருக்கவேணும். It must be a tender பிஞ்சு. முருகன், s. A younger person, இளை யோன். 2. The younger son of Siva, கும ரன். 3. A Pujari. or one possessed by Muruga, or a devil, வெறியாட்டாளன். (p.) முருகேசன், s. The god Subramanya, சுப்பிரமணியன்; [ex ஈசன், lord.] 7)

vaṉṉi (p. 381) s. Fire, நெருப்பு. 2. The sums tree, Prosopis spicigera. See சமிதை. W. p. 745. VAHNI. 3. A parrot, கிள்ளை. 4. Brahmachari, the first of the four orders, பிரமசாரித்துவம். (சது.) 5. The name of a general in Rama's army, மூலபலத்தலைவன். வன்னிகர்ப்பம், s. The bambu, மூங்கில். [Sa. Vahnigarbha.] வன்னிகர்ப்பன், s. Subramanya, முரு கன். வன்னிபோக்கியம், s. Ghee, நெய். [Sa. Vahnib'hogya.] வன்னிமாரகம், s. Water, as extinguishing fire; நீர்; [ex மாரகம்.] வன்னிமித்திரன், s. Wind, as favoring fire, காற்று, [ex மித்திரம்.] 18)

vaḷḷi (p. 380) s. A plant, Convolvulus Batatas, ஓர்கொடி. 2. A winding plant, Dioscorea sativa, படர்கொடி, W. p. 742. VALLI. 3. A ratan-shield, பிரப்பங்கேடகம். 4. A jewel, ஆபரணம். 5. A kind of play, a dance, ஓர்கூத்து. 6. A bracelet, கைவளை. (சது.) 7. Valli. a name of a consort of Subramanya.--Note. Of வள்ளி, winding plant, are different varieties, காட்டுக்காய் வள்ளி-காட்டுச்சீரகவள்ளி-காட்டுவள்ளி, Dioscorea bulbifera; சிறுவள்ளி, Dioscorea aculcata; சர்க்கரைவள்ளி, sweet potatoe; செவ்வள்ளி. Dioscorea var; பெருவள்ளி, the yam, Dioscorea alata; மலைச்சக்கரவள்ளி--ஆள்வள்ளி, the Tapioca plant; வெற்றிலைவள்ளி, காய்வள்ளி, another variety; கர்ப்பூரவள்ளி, thick leaved Lavender. வள்ளிக்கிழங்கு, s. The sweet potato. வள்ளிமணாளன், s. The younger son of Siva and husband of வள்ளி, முருகன். வள்ளியம்மை, s. See வள்ளி, 7. 2. A Hindu proper name. 3)