ōy (p. 84) கிறேன், ந்தேன், வேன், ஓய, v. a. To cease, leave off, to desist from action, &c., to rest, விட. 2. v. n. To become tired, become weary, to fail, become weak or infirm--as a member of the body, தளர. 3. To cease, end, முடிய. ஓயாமலிருக்க, inf. To be incessant, continual. ஓயாமல்வருகிறான். He comes incessantly. மரங்காய்த்தோய்தல், v. noun. Ceasing to bear fruit for the season. ஆய்ந்தோய்ந்துபார்த்தல், v. noun. Considering maturely, deliberating. எல்லாமோய்ந்தகணக்காய்ப்போயிற்று. His wealth, influence, &c. are all reduced. கையோயாமல்வேலைசெய்கிறான். He labors incessantly. எழுதியெழுதிக்கையோய்ந்துபோயிற்று. My arm is weary with continual writing. ஆடியோய்ந்தபம்பரம். A top that has ceased to spin; i. e. an ascetic, so called because he has renounced worldly cares, and is henceforth exempt from transmigrations. 2. An old man whose active days are past. 3. A person dismissed from office. காலோய்ந்துகையோய்ந்துபோகுதல். Feeling weak in the legs and arms--as after fever, &c. ஓயாக்கவலை, s. Incessant troubles, anxiety. ஓயாமாரி, s. Incessant rain, ஓயா மழை. 2. Unceasing liberality, பெருங் கொடை. ஓய்ந்தமனம், s. A mind that has ceased to be affected by secular objects. ஓய்ந்துபோக, inf. To become weary. அடித்தோய, inf. To desist from beating. ஓயல்--ஓய்வு, v. noun. Cessation, ceasing, relinquishment, rest, ஒழிவு. 2. Slackness, தளர்வு. 3. End, termination, முடிவு. ஓய்வுகரையில்லாமற்கொடுக்கிறான். He bestows without limit or cessation. ஓய்வுநாள், s. A day of rest; [in Christ. usage.] the sabbath. 107)

cakalam (p. 153) s. All, the whole, entireness, universality, அனைத்து. W. p. 879. SAKALA. --Note. உம் is commonly suffixed to the word or to the noun that follows it. 2. [in the Agamas.] The state of souls subject to the three [மலம்]. evils, and to transmigrations. (See சகலர்.) 3. Consciousness, and consequent active operations, of the soul, either absolute or partial; being the second of the three அவத்தை. (See காரணசகலம்.) Obs. The five காரியசகலம் states, (imperfect consciousness of the living soul) are 1. சகலசாக்கிரம். 2. சகலசொப் பனம். 3. சகலசுழுத்தி. 4. சகலதுரியம். 5. சகலதுரியா தீதம். சகலத்திற்கும் நானிருக்கிறேன். I will see to the whole. சகலத்திராளும். All persons, all men. (c.) சகலமும். All, the whole. சகலகலாவல்லவன், s. One skilled in the whole circle of the sciences, பலநூலறிந் தோன். சகலகுணசம்பன்னன், s. One rich in all good qualities, குணவான். used in epistolary addresses. சகலத்தியாகம், s. The relinquishment of all things for abstract devotion. சகலமங்கலை, s. Parvati wife of Siva, பார்வதி. சகலமோகினி, s. Maya, or the power of illusion in creation, personified as a female, obscuring the mind, &c., மாயை. சகலர், s. [in the Agama phil.] The third of the three classes of souls, such as, continue subject to births, and are obscured by the three மலம்; and when united with bodies, become wholly engrossed with the objects of sense Compare, பிரளயாகலர் and விஞ்ஞானகலர். சகலவியாபி, s. The Deity, the allpervading, the omnipresent, கடவுள். சகலாவத்தை, s. As சகலம். 2. 3. 33) *

tvir (p. 228) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To put away, remove, dispel, to chase away, to expel, to exclude, நீக்க. 2. To clear off, to discontinue, விட்டுவிட. 3. To check, hinder, interrupt, prevent, frustrate, தடைசெய்ய. 4. To bring to an end, to terminate, முடிக்க. 5. To remit, liquidate, கடன்தீர்க்க. 6. To omit, to dispense with, to free from, கழிக்க. (c.) செய்காரியந்தவிர்காரியம்அறியவேண்டும். It is necessary to know what should be done, and what left undone. குறும்பைத்தவிர்க்குங்குடிதாங்கி. They king, who can put an end to one's poverty. (p.) பொல்லாங்கென்பவையெல்லாந்தவிர். Avoid all that is wrong. (Avv.) சாப்பாட்டைத்தவிர்க்க, inf. To omit a meal. தவிர்காரியம், s. That which is to be omitted. 2. That which is left undone. தவிர்ப்பு, v. noun. Putting away rejecting, excluding, omitting, prevention, relinquishment &c. 16)

toṭr (p. 262) கிறேன், ந்தேன், வேன், தொடர, v. a. To succeed each other reciprocally as the tree and seed, the body and its actions, and vice versa. பீசவிருட்சநியாயமாத் தொடர. 2. To proceed or succeed each other--as letters in the formation of words, &c., எழுத்துமுதலியதொடர. 3. To follow continually, to continue, இடையறாதுவர. 4. To insist, to engage with energy, முயல. 5. To follow, to attend as on a great man, to pursue, பின்செல்ல. 6. To seek, to go in quest of to apply to from day to day, தேட. 7. To follow in order, in unbroken succession, &c., தொடர்ந்துநிற்க. 8. To prosecute, to claim in law, to sue வழக்காட. (c.) 9. To connect, to tie, to bind, கட்ட. 1. to assail, to attack, தாவ. கருமத்திற்றொடர்ந்துநிற்கிறான். He perseveres in his undertakings. தொடராமுறி, s. A deed of renunciation or relinquishment, an agreement not to prosecute to law, விடுதலைப்பத்திரம். (c.) தொடரி, appel. n. A kind of thorny shrub whose fruit is edible, Rhamnus circumissus, L. See முன்றொடரி and பின்றொடரி. தொடரெழுத்து, s. A letter elided or changed in the combination of words according to the rules of permutation, தொடர்ந்துநிற்குமெழுத்து, as அவனிருந்தான், for அவன் இருந்தான், and வந்தடித்தான்--for வந்து அடித்தான். தொடர்நிலைச்செய்யுள், s. A poem in which several connected actions are related, epic poetry, ஓர்வகைச்செய்யுள். தொடர்ந்தஅன்பு, s. Continued love, (R.) தொடர்ந்தார்--தொடர்ந்தோர், appel. n. (plu.) Friends, companions, மித்திரர். தொடர்ந்துதிரிய, inf. To be constantly about with one. 2. To pursue an object with unremitted application. (c.) தொடர்நதுபழிசெய்ய, inf. To injure one without provocation. தொடர்ந்துபிடிக்க, inf. To overtake, 2. To seek diligently and find. தொடர்ந்துபேச, inf. To continue speaking. தொடர்ந்துபோக, inf. To pursue, follow after one. தொடர்ந்தேற்றி, s. [prov.] Perseverance, persistence, repetition, விடாமுயற்சி. தொடர்ச்சி, v. noun. Pursuit, continuance. (met.) effect or consequence. (Beschi.) 2. Claim in law-suit, வழக்குத் தொடர்ச்சி. 3. Cluster of flowers, bunch of flowers, பூங்கொத்து. 4. Perseverance, முயற்சி. 5. Demoniacal possession, பேய்த் தொடர்ச்சி. For other meanings, See தொ டர்பு. (c.) எனக்கும்அவருக்கும்ஒருதொடர்ச்சியுமில்லை. I have no connexion with him, I have no claim on him. தொடர்ச்சிக்காரன், s. [in law.] A claimant, a prosecutor, a plaintiff. தொடர்ச்சிபண்ண, inf. To prosecute in law, to claim, to sue. தொடர்ச்சியானகாரியம், s. An actionable matter. தொடர்ச்சியாய்ச்செய்துவர, inf. To persevere in an undertaking. தொடர்பு--தொடர்வு, v. noun. Continuance, succession, தொடர்ச்சி. 2. Series, tissue, train, range, chain, சங்கிலித்தொடர். 3. Friendship, constancy in friendship, attachment, சிநேகம். 4. Relationship, connexion by consanguinity, or affinity. உறவு. 5. Antiquity, hereditary suecession. 6. Lineal descent, பரம்பரைத்தொ டர்பு. 7. Regular succession following one another, முறைமை. 8. Reciprocal succession, as the tree and its seed, and the countrary, பீசவிருட்சநியாயமாய்த்தொடர்கை. 9. Connexion, as of liquid particles, &c., ஒட்டுகை. (c.) 1. Verse, poetry, பா. தொடர்மொழி, s. Compound words. See தொடர்ச்சொல். 33)