otungku (p. 82) கிறேன், ஒதுங்கினேன், வேன், ஒதுங்க, v. n. To subside, recede, retreat, retire--as for shelter, drift ashore, to a hedge or wall on one side, &c., to be put into a corner, on one side, to pass one side-ways, with marks of respect, &c., பதுங்க. 2. To walk, pass, go, நடக்க. 3. [used impersonally.] To become furnished, settled, adjusted, to come to an end, தீர. காரியமொதுங்கியிருக்கிறது. The affair is settled. அவருடையபெருமையெல்லாமொதுங்கிப்போயிற்று. All his pride is brought down. செந்தளிரொதுங்கமிளிர்சீறடியொதுங்கி. Walking with her delicate feet, which were so fair that the red young leaves retired at their approach. (ஸ்காந்.) வீட்டிலுள்ளவைகளையொதுங்கவைத்தல். Clearing the house by putting the things out of the way. அனிச்சமேலொதுங்க. Walking upon the அனிச்சம் flower. (நைட.) ஆளொதுங்கிப்போயிற்று. [prov.] The poor wretch is dead. 2. He is grown poor (in body and circumstances). ஒதுக்குக்குடி, s. A family or person lodging in another's house, garden, &c. See ஒட்டுக்குடி. ஒதுங்கிடம், s. Place of retreat, shelter, resort, ஒதுங்குமிடம். ஒதுங்கிநடக்க, inf. To pass sideways as an act of reverence, or as one of the inferior castes. 2. To keep out of the way of an evil person, a wild beast, &c. ஒதுங்கிப்போக, inf. To get out of the way of a person. ஒதுங்கிவர, inf. To turn in. ஒதுக்கம், v. noun. Seclusion, sequestration, separation, ஒதுங்கியிருக்கை. 2. Walking, gait, நடை. 3. Crouching, stooping, humbling one's self, பதுங்குகை. 4. Retiring, receding, retreating--as for shelter, பின்னிடுகை. ஒதுக்கமுள்ளவன், s. A person of modest mien. 6)
