ākācam (p. 35) --ஆகாயம், s. Air, ether, பஞ்சபூதத்தொன்று. 2. The sky, the visible heavens, வான். Wils. p. 13. AKASHA. 3. One of the eight கணம், (see கணம்,) a measure in poetry of three அசை, two dissyllabic, and one monosyllabic--as கரு விளங்காய். ஆகாசகமனம்--ஆகாயகமனம், s. Passing through the air. 2. An art supposed to be acquired by the power of incantations and magical medicaments--one of the sixty-four கலைஞானம். ஆகாசகருடன்--ஆகாயகருடன், s. A creeper, கொல்லங்கோவை, Bryonia epigea. ஆகாசகரை--ஆகாசக்கரைக்கட்டு-ஆகாசபாலம், s. A fancy, chimera, deception, மனோராச்சியம். ஆகாசகாமி--ஆகாயகாமி, s. One of the three kinds of horses--that which has power to walk through the air. ஆகாசக்கத்தரி--ஆகாயக்கத்தரி-ஆகாயவழுதுணை, s. A plant yielding an edible fruit, Hibiscus longifolius, L. ஆகாசக்கல் s. An atom from the airy regions which it is supposed strikes the eye, which does not recover till the same hour next day, ஆகாசத்திற் பறக்குமணு. ஆகாசத்தாமரை, s. A water plant, Pistia stratiotes, the roots of which float in the water, அந்தரத்தாமரை. 2. (fig.) An aerial or sky-lotus; i. e. a fanciful or ideal thing, absurdity, impossibility, பொய். ஆகாசபட்சி, s. The sky-lark, சா தகப்புள். ஆகாசமண்டலம், s. The aerial regions, வானமண்டலம். Wils. p. 13. AKASHAMANDALA. 2. A kind of dancing, ஓர்கூத்து. ஆகாசமயம், s. Emptiness, that which is void of substance. ஆகாசமார்க்கம், s. The aerial way as passed by gods, by the planets, and other heavenly bodies regarded as gods; and by men who by austerities, incantations, magical rites, &c. have acquired superhuman powers. ஆகாசவல்லி, s. A running plant, ஓர்கொடி, Menyanthes cristata. (Roxb.) ஆகாசவாசிகள், s. The inhabitants of the ethereal regions, ஓர்தேவ கணம்--One of the eighteen கணம். ஆகாசவாணி--ஆகாயவாணி, s. A voice from heaven, an oracle delivered by an invisible being, அசரீரிவாக்கு; [ex வாணி, speech.] Wils. p. 13. AKASHAVAN'I. ஆகாயப்பிரவேசம், s. The power of self-concealment, in the ether of the atmosphere, by means of magical spells --one of the sixty-four கலைஞானம், which see. 13)

kār (p. 104) s. Blackness, கருமை. 2. Darkness, gloom of night, இருள். 3. Cloud, மேகம். 4. Water, நீர். 5. A black monkey, கருங்குரங்கு. 6. A goat, வெள்ளாடு. 7. The dark or rainy season, கார்காலம். August and September. (See பருவம்.) (p.) 8. A kind of paddy or rice, கார்நெல். காரகவரிக்கொம்பு, (from கார், அகம், inside, and வரி, streak.) A horn of an ox which has black steaks on the inside. காரரிசி, s. Rice from கார் paddy. காராடு, s. A goat, வெள்ளாடு. காராளர், s. Husbandman, agriculturists, வேளாளர். 2. (சது.) Sudras, the working castes, சூத்திரர். காரானை, s. [prov.] A water-spout at sea, நீர்படியும்மேகம். காரான், s. A buffalo, எருமை; [ex ஆன், cow.] காருணி, s. A sky-lark, வானம்பாடி, lit. a feeder on clouds; [ex கார், et உண்.] காருப்பு, s. Salt produced from sesamum seed, கடுந்திலாலவணம். காரெலி, s. A black kind of rat, கறுப் பெலி. கார்கோளி--கார்கோள், s. Sea, கடல் (சது. திருமுரு.) கார்க்காய், s. Caput draconis, சந்திர நாகம். (Rott.) கார்நாற்பது, s. A poem in forty stanzas, concerning the rainy season. கார்நிறம், s. Black color. கார்நெல், s. Rice that ripens in the rainy season. கார்மலி, s. Sea, கடல் [ex மலி, fill.] கார்முகம், s. A cloud மேகம். கார்முகத்திழிந்ததாரைபோல். Abundantly, as the showers of rain that come down from the clouds. கார்முகில், s. As கருமுகில், supra. கார்வண்ணர், s. Asuras, அசுரர்; ex வண்ணம், color.] (சது). கார்வண்ணன், s. Vishnu, being of a dark blue color, விஷ்ணு. கார்வலயம், s. The sea, கடல்; [ex வல யம், surrounding. 135)

pārattuvācam (p. 312) s. A sky-lark, கரிக் குருவி. 2. A quail, காடை. W. p. 617. B'HARADVAJA. பாரத்துவாசன்--பாரத்துவாசி, s. A Rishi, B'haradvaja, said to have been nursed by a lark. (Wils.) 2. A name of துரோணாசாரி, preceptor of the Kurus. See பரத்துவாசன் 3) *

vāṉm (p. 387) s. The atmosphere, firmament, heaven, ஆகாயம். [improp. மானம்.] 2. Rain, மழை; [ex Sa. Vana, water.] 3. [prov.] One of the ornamental lines in a tower, கோபுரத்தினோருறுப்பு. வானஞ்சுருங்கில். If rain be wanting.--see under சுருங்கு. வானசாஸ்திரம், s. Astronomy. வானசோதிகள், s. Heavenly bodies. வானம்பாடி, appel. n. A sky-lark. வானவரம்பன், s. A title of the Sera kings as having a lofty boundary, சேரன்; [ex வரம்பு.] (சது.) வானவர், s. Gods, celestials. வானவருறையுள், s. Residence of the celestials. (c.) வானவர்முதுவன்--வானோர்முதுவன், s. A title of the Sera kings, சேரன். (சது.) 2. An epithet of Brahma, பிரமன். வானவன், s. Any heavenly being of the male sex. 2. (சது.) As வானவர்முது வன். வானவில், s. The rain-bow. வானோர், s. The celestials of different orders. வானோர்கணம், 1. நவவானோர்கணம். The nine orders in heaven according to Romanists: 1. பத்திச்சுவாலிகர், seraphs; 2. ஞானாதிக்கர், cherubim; 3. பத்திராசனர், those who surround the throne of God --These are considered to be invested with, dignity of the first order; 4. நாத கிருத்தியர், those employed on gracious errands, messengers; 5. சத்துவகர் or சத்தி கர், celestial powers; 6. பலத்தவர், those averting evils--These are considered as invested with dignity of the second order; 7. பிதாத்மிகர், principalities or princes of earthly kingdoms; 8. அதிதூதர், archangels; 9. தூதர், angels, ministering spirits. These are of the third order. வி *விகசம், s. [also விகாசம்.] That which is blossoming or opening, as a flower, மலர்ந்தது. W. p. 758. VIKACHA. 16)