ūmai (p. 70) s. Dumbness, மூகை. 2. Unsounding--as a coin that will not ring, ஒலியின்மை. 3. A dumb person, ஊமன். ஊமைகண்டகனாப்போலிருக்கின்றது. It is like the dream of a dumb person (not revealable). ஊமைக்கட்டி, s. A blind boil, one that does not suppurate, வாய்மூடியபரு. 2. The mumps, பொன்னுக்குவீங்கி. ஊமைச்சி, s. A dumb woman, ஊமைப்பெண். 2. [as ஊமச்சி.] Cockles. ஊமைத்தனம், s. Dumbness. ஊமைத்தேங்காய், s. A cocoanut whose water does not sound when shaken, நீராடாத்தேங்காய். ஊமைப்பயில், s. The gestures or signs used in conversing with dumb persons, ஊமைசமிக்கை. ஊமையன், s. A dumb person, ஊமன். ஊமையெழுத்து, s. A mute consonant, மெய்யெழுத்து. (உப. 86.) ஊமைவிளையாட்டு, s. A kind of play in which one imitates a dumb person, ஓர்விளையாட்டு. 11)

kṇāriṭutl (p. 88) v. noun. [prov. impr. for கணீரிடு.] Ringing--as a large bell; pealing sonorous and coarse; clanging--as a large brass vessel, door, &c.; sounding--as the smiting of rocks--as the beating open of a door. 55)

kṇīrkṇīreṉl (p. 89) --கணீல்கணீ லெனல், v. noun. Ringing--as a bell, pealing, clanging--as a brazen vessel; resounding--as a rock struck by an axe, &c., ஈரடுக்கொலிக்குறிப்பு. 8)

kiṟicciṭutl (p. 112) v. noun. Creaking--as new shoes, a wheel, an oil-mill, a door; sounding--as a watchman's rattle, &c., ஒலிக்குறிப்பு. கிறிச்சான், s. [vul.] A watchman's rattle; also, a child's rattle, கிறிச்சுக்கருவி. கிறிச்சுச்செருப்பு, s. Creaking shoes. கிறிச்சுத்தலையணை, s. A rustling pillow. கிறிச்சுக்கிறிச்செனல், v. noun. Creaking. 24)

cṭcṭeṉl (p. 157) v. noun. Roaring of thunder or flames; sounding--as falling trees, the report of a gun, the falling of the heavy drops of rain, the clapping of hands, or the successive falling of thrown stones, &c.; being quick, precipitate, blustering, as the language of an angry person, &c., ஈரடுக்கொலிக்குறிப்பு. 28)