ullāpam (p. 66) s. Babble, prattle, stammering, imperfect utterance--as of foreigners, children, birds; the delicate prattle of females, மழலைமொழி. 2. Change of voice by sickness, நலிந்தமொழி. Wils. p. 164. ULLAPA. (p.) உல்லாபன், s. A convalescent person, நோயுற்றொழிந்தோன். (p.) 53)

koṉṉu (p. 147) கிறேன்,கொன்னினேன், வேன், கொன்ன, v. n. [vul. probably a corruption of கொஞ்சு, v.] To speak indistinctly, to stammer, articulate imperfectly, கொன்னையாகப்பேச. Used commonly in the gerundial form--as கொன்னிக்கொன் னிப்பேசுகிறான், he stammers, speaks indistinctly, falters in his words. கொன்னை, v. noun. [vul. prov.] Indistinct speaking, stammering, lisping, imperfect articulation, சொற்றிருந்தாமை. கொன்னைவாயன், s. [fem. கொன்னைவா ய்ச்சி.] One who speaks indistinctly, a stammerer. 43)

tikku (p. 237) கிறேன், திக்கினேன், வேன், திக்க, v. n. To stutter, to stammer, கொன்னிப்பேச. 2. To err or hesitate in recitation, reading, &c., தெற்ற. (c.) அவனுக்குத்திக்கிப்போகிறது. He stammers (in talking or reading). திக்கித்திக்கிப்பேச, inf. To stutter. திக்குவாயன், s. (fem. திக்குவாய்ச்சி.) A stammerer, a stutterer. திக்குவாய், s. A stammering mouth. பாடந்திக்க, inf. To hesitate in reciting a lesson. 28)