eri (p. 73) கிறது, ந்தது, யும், எரிய, v. n. To glow, shine, give light, பிரகாசிக்க. 2. To burn, ignite; to be injured, or consumed by fire, to be scorched, to flame, அழல. 3. To burn--as a sore, or fever; to smart, to be inflamed, புண்முதலியவெரிய. 4. To be envious, jealous, to fret, be peevish, பொறா மைகொள்ள. 6. To burn as the stomach with hunger, வயிறெரிய. 7. To suffer pain --as from a heavy load on the head, &c., தலைமுதலியனவெரிய. (c.) அடுப்பெரிகிறது. The fire upon the hearth burns. மந்தமெரிந்துபோனது. The indigestion has ceased, lit. is burnt up. நட்சத்திரமெரிந்துவிழுகின்றது. A star glows and falls. நான்தின்றதெல்லாமெரிந்துபோயிற்று. The food I took has digested. 2. I am so pained by what you said that the food I have eaten seems as nothing. 3. The food I took has digested by means of enchantment, medicines, &c. வயிறெரிகின்றது. My bowels are inflamed for food. 2. I am in distress, yearning, &c. அவன்பட்டதை நினைக்கிறபொழுது என்வயிறெரிகிற து. My bowels are inflamed when I think of what he suffered. கணகணென்றெரிகிறது. It burns with excessive heat. அவனெரிபொரியென்றுவிழுகிறான். He breaks out with rage and fury, lit. saying, Burn him, fry him. எரிகரும்பு, s. Fagots, விறகு. (c.) எரிகுடல், s. A canine appetite, எரிவயிறு. (c.) எரிகுடலன், s. One who is always craving for food, தீபனமுள்ளவன். எரிகுன்மம், s. A stomachic disease, excessive heat, head-ache, &c., ஓர்நோய். எரிகொள்ளி, s. A fire-brand, கொள்ளிக்கட்டை. எரிசினம், s. Burning anger, கடுங் கோபம். எரிநரகம், s. The burning hell, ஓர்நரகம்--in distinction from others. எரிபடுவன், s. A burning ulcer or cancer, பிளவை. எரிபந்தம், s. A burning torch, a flambeau, தீவர்த்தி. 2. A kind of burning sensation all over the system from disease, எரிச்சல். எரிபிடாரி, s. An enraged or furious demoness, எரிதுர்க்கை. 2. A peevish, or fretful person-spoken disparagingly, எரிச்சலுடையவள். எரிபுழு, s. A kind of brownish, yellow caterpillar, the sight of which on leaving home, &c., is regarded as propitious, கம்பளப்பூச்சியினோர்வகை. எரிபூச்சி, s. A flying insect which, on contact, emits moisture that causes a burning smart and a discoloring of the skin, ஓர்பூச்சி. எரிமணி, s. Sparkling jewels, bright gems, பிரகாசமுள்ளமணி. எரிமுகி, s. A tree, the milk of whose seeds is pungent and caustic, and being indelible, is used in marking, சேங் கொட்டைமரம், Semicarpus anacardium. எரியவிழிக்க, inf. To look fiercely having the eyes flaming with rage, கோ பத்தோடுபார்க்க. எரிவண்டு, s. The Mylabris or blistering beetle, ஓர்வகைவண்டு. 2. An insect which strikes against the eye-ball inducing severe smarting, கண்ணிலடிக்கும் வண்டு. எரிவந்தம், s. A burning sensation in the body, எரிபந்தம். 2. (Met.) Anger, wrath, எரிச்சல். எரிவனம், s. A burning place for the dead, சுடுகாடு. எரிவரியன், s. A snake of the viper kind. பற்றியெரிய, inf. To take fire. எரிப்பு, v. noun. Burning, ignition, எரிவு. 2. s. Envy, jealousy, peevishness, malice, rancor, பொறாமை. 3. Satiety, nausea, நெஞ்செரிப்பு. எரிப்புக்காரன்--எரிப்புள்ளவன், s. An envious, impatient, peevish, or irritable person, பொறாமையுடையவன். எரிப்பெடுக்க, inf. To be peevish, cynical, querulous, எரிப்புண்டாக. ஓரெரிப்பாயெரிக்க, inf. To keep a fire burning, to heat continually--as in preparing medicines. ஓரெரிப்பாயெரித்துப்போட்டான்... He consumed it at one burning. 2. He has utterly destroyed (the family, town, &c., by injustice, oppression, &c.). எரியல், v. noun. Burning, எரிவு. 2. [prov.] That which is burnt--as food, at the bottom of a vessel in cooking, எரிந்தது. எரிவு, v. noun. Burning, ignition, எரிகை. 2. s. Heat in the system, smarting, pungency, inflammation, உடலெரிவு 3. Envy, jealousy, resentment, பொறாமை. 4. Fretting, displeasure, anger, irritation of body and mind, கோபம். கண்ணெரிவு, s. Burning of the eyes. கையெரிவு, s. Burning of the hands. காலெரிவு, s. Burning of the feet. உடலெரிவு, s. Burning of the whole body. குடலெரிவு, s. Burning of the bowels. 87)

ēṇi (p. 78) s. A ladder, இறைவை. 2. (p.) A limit, extent, boundary, எல்லை. 3. A country, a territory, நாடு. அவனோடிவனையேணிவைத்துப்பார்த்தாலுங்காணாது. There is no comparison between them. ஏணிசாத்த, inf. To place a ladder against a wall, &c. ஏணிப்பந்தம், s. A stick or beam with a row of torches borne on the shoulders of two men in nightly processions, ஓர்வகைத்தீவர்த்தி. ஏணிப்பழு, s. Steps of a ladder, rundles. ஏணிப்பழுவாலேற--ஏணிமேலேற, inf. To climb up a ladder. கண்ணேணி, s. See கண். காலேணி--வீசுகாலேணி, s. A ladder with two supporting legs. நூலேணி, s. A rope-ladder.

kumiẕ (p. 123) s. Bubble, blubber, நீர்க்குமிழி. 2. A knob--as of wooden slippers; a stud, a pommel, any thing round or convex--as the head of a nail, the chapter of a column, &c., திரண்டவடிவம். 3. A kind of thorny tree. Gmelina tomentosa, from which torches are made for travellers, ஓர்மரம். In poetry, the nose is often compared to the red குமிழ் flowers. 4. A reed, நாணல். (M. Dic.) 5. The hump of an ox, எழுத்துத்திமில். 6. A swelling or protuberance in the sole of the foot, உள்ளங்காற்கட்டி. குமியெழும்ப, inf. To form--as bubbles. குமிழாயிருக்க, inf. To be globular, bubble-like, spherical. குமிழாணி, s. A knob or stud. 2. A round-headed nail. குமிழங்கழி, s. A stick or staff of the குமிழ் tree. குமிழஞ்சூழ்-குமிழஞ்சுழுந்து, s. Torches of the குமிழ் splinters or branches, used by travellers. செங்குமிழ், s. The red குமிழ் shrub, Gmelina Asiatica. நிலக்குமிழ், s. A low species of the குமிழ் shrub. பெருங்குமிழ், s. The குமிழ் tree. 7)

kaittīvrtti (p. 141) s. A small torch. 4)

kōrāṉ (p. 151) --கோரான்செடி, s. A shrub,ஓர்செடி. Ixora parviflora, L. (R.) கோரான்கழி--கோரான்சுளுந்து, s. The branches of the கோரான் tree, used for torches. 11)

cāṭumli (p. 174) --ஜாட்மாலி, s. (Hind.) A servant who attends to lamps, lights, torches, &c., விளக்குக்காரியம்பார்க்கிறவன். 2. A sweeper, பெருக்கி. 66)

cāṉṟār (p. 181) s. Toddy-drawers as a caste. See சாணார், [ex சாறு.] 2. The great, the learned--as சான்றோர். (p.) வேலைப்பெயர்ச்சான்றார், s. A class of சான்றார் serving as torch-bearers to the king, &c., (used in the south.) ஈழக்குலச்சான்றார்--மரமேறிச்சான்றார், s. A superior class of toddy-drawers. 29)

cuḷuntu (p. 198) s. A kind of shrub, the கோ ரான், 2. A torch for travelling made of dry sticks of this shrub, சூள். 3. A kind of censer in which coals are placed and waved round, சுற்றுஞ்சுளுந்து. (c.) சுளுந்துக்கட்டை, s. As சுளுந்து, 2. சுளுந்துபிடிக்க, inf. To hold torches. 78) *

cuẕutti (p. 198) s. Deep sleep, profound repose, entire insensibility, one of the five அவஸ்தை, or states and stations of the soul in the body, that of deep sleep, அயர்ந்தநித் திரை. W. p. 938. SUSMUPTI. 2. [in the agama philosophy.] Foresight, anticipation, an intellectual, faculty that argues future events from present circumstances (as one of the seven அவத்தை of states and degrees of intellect). (p.) 3. [vul. improp. for சுளுந்து.] A torch of dry sticks of கோரான் shrub. சுழுத்தியிலேயடங்கிப்போய்விட்டது. He is now in deep sleep. நின்மலசுழுத்தி, s. Insensibility to sinful desires. 66)

cūḷ (p. 201) s. [prov.] Torch, flambeau, சுளு ந்து. சூட்காரர், s. Torch-bearers. சூள்கொண்டுமீன்பிடிக்க, inf. To fish by torch-light. 29)

tī (p. 242) s. Fire, நெருப்பு. 2. Elementary principle of fire and heat, caloric, பஞ்ச பூதத்தொன்று. 3. Hell, நரகம். (சது.) 4. As தீக்கணம்--Note. A three-fold class of elementary fire is given in சதுரகராதி. 1. உயிரி லுள்ளதீ. principle of fire in the sentient soul, and animal body, being a source of warmth, and energy or principle of fire in the stomach, assisting digestion, causing appetite and hunger. It is seated in the peritoneum, 3. சினத்திலெழுந்தீ, fiery principle developing itself in anger. Instead of the first, other authorities give காமத்தீ, the heat or fire of venereal appetite.-Note 2. A three-fold class of sacred fire, வேதாக்கினி, is also given. 1. காருகபத்தியம், the sacrificial fire of the Brahmanical houesholder, received from his ancestors. and kept alive. 2. தட்சிணாக்கினியம், a fire kindles from the standing fire on the southern side of the house, &c. 3. ஆக வனீயம், consecrated fire, taken from the standing fire, for sacrificial purposes. தீக்கஞ்சி, s. A kind of camphor. See தீபக்கொடிச்சி. தீக்கடன், s. (sometimes தீக்கருமம்.) The duties of the son of heir to one deceased, such as cremation and other funeral rites performed with fire. தீக்கடைகோல், s. Sticks for producing fire by friction. See கடைகோல். தீக்கதிக்கும்பச்சை, s. A precious stone, as நாகப்பச்சை. தீக்கதிர், s. A smith's poker, உலையா ணிக்கோல். (R.) தீக்கரண்டி, s. A little cup or bowl for taking up fire, தீயெடுக்குங்கருவி. தீக்கல், s. Flint, தீத்தட்டிக்கல். தீக்காய, inf. (com. குளிர்காய.) To warm one's self at the fire. தீக்குடுக்கை, s. See குடுக்கை. தீக்குதிக்க, inf. To leap into a pit of fire for self-destruction, as தீக்குளிக்க. தீக்குருவி, s. The Ostrich. See தழல் விழுங்கி. தீக்குவெறுங்குகை, s. Soap, சவுக்காரம். (R.) தீக்குழி, s. A pit with coals of fire on which persons walk. தீக்குழிபாய, inf. As தீக்குளிக்க. 2. To pass through burning coals, as a ceremony. தீக்குளிக்க, inf. To plunge into fire, for self-destruction. See குளி, v. தீக்கூர்மை, s. Rock-salt, இந்துப்பு. 2. Salt extracted from sesamum, as திலாசாரம். (R.) திக்கையோன், s. Siva, as holding fire in his hand. 2. See தீக்கை. தீக்கொளுத்த, inf. To kinde a fire &c., to set fire to any thing. தீ தீச்சட்டி, s. A vessel of coals, for warming one's self, or heating any thing; a chafing dish, கும்பிடுசட்டி. 2. A vessel for fire carried on one's head in performance of a vow. தீத்தட்டிக்கல், s. [prov.] (sometimes தீத்தட்டி.) A flint. தீத்தாங்கி, appel. n.. A fire-fender, தீம றைக்கும்பலகை. தீத்திரள், s. The deluge of fire, வடவா முகாக்கினி. தீத்தீண்டல், v. noun. s. A marriage ceremony, ஒருசடங்கு. தீத்தெய்வம், s. The god of fire. தீநா, s. [in seamen's language.] A lighted torch, held up in a vessel, or on shore, as a signal, அடையாளப்பந்தம். தீப்பறக்க, inf. To flash as fire, to be red hot. (c.) தீப்பற்ற, inf. To kindle, as fire. தீப்பொறி, s. A spark of fire. தீப்போட, inf. To set fire to any thing. தீமுறுகல், s. A kind of prepared arsenic, ஓர்பாஷாணம். தீயிறைக்க, inf. To belch fire. 2. To persecute with wrath. தீயெச்சம், s. See எச்சம். தீவட்டி--தீவத்தி, s. [prop. தீவர்த்தி.] A torch, a flambeau. (c.) தீவட்டிக்காரன், s. Torch-bearer. தீவட்டிக்கொள்ளை, s. Plundering one's house, as robbers with torches. தீவட்டிபிடிக்க, inf. To carry a torch. தீவலஞ்செய்தல், v. noun. Worshipping fire, as in the marriage ceremonies, by passing around it to the right, அக் கினிப்பிரதட்சணஞ்செய்தல். தீவளர்க்க, inf. To kindle or argument a fire, more especially the sacred fire as one of the duties of the Brahmanical house-holder, or a fire for a widow to plunge into. தீவளர்ப்போர், appel. n. Brahmans. தீவறை, s. [prov.] A hole dug in the ground for a fire, குழியடுப்பு. தீவிழ, inf. To be consumed by fire, as form heaven; used in cursing, or lively description. தீவிளங்கும்வயிரம், s. Ambergris, மீன ம்பர். (R.) தீவேட்க, inf. To perform a sacrifice. யாகஞ்செய்ய. 2. To marry a wife, கலியா ணஞ்செய்ய; [ex வேட்க, to sacrifice, &c.] தீவேள்வி, s. A wedding, கலியாணம். (சது.) தீக்காலி, s. A hag, a mischievous woman. See துடைகாலி. 3)

ney (p. 279) s. Grease, fat, unctuousness, oiliness, நிணம். 2. Ghee, clarified butter, கிருதம். (c.) 3. (சது.) Blood, உதிரம். 4. The fourteenth lunar asterism, சித்திரைநாள். நெய்யாமழுவாத்தீர்த்துக்கொள்ளுதல். Getting a matter decided by the ordeal. கையிலிருக்கநெய்யிலேகையிடுவானேன். When the thing stolen is found in the hand, why put the hand in (hot) oil? நெய்க்கடல், s. [also சர்ப்பிசமுத்தி ரம்.] One of the seven oceans, that of ghee. See கடல். நெய்க்கலசம், s. A ghee-pot. நெய்க்குடம்--நெய்ப்பானை, s. A large ghee-pot. நெய்குடமுடைந்ததுநாய்க்குவேட்டை. The breaking of the ghee-pot is food for the dog; One's loss is another's gain. நெய்க்கொட்டை, s. See நெய்க்கொட் டான். நெய்க்குழம்பு, s. Thick broth seasoned with ghee. 2. Thick ghee. நெய்ச்சட்டி, s. A chatty for frying. நெய்சாடி, s. A ghee-jar. நெய்ச்சாதம்--நெய்ச்சோறு, s. [poet. நெய்யலி.] Rice boiled in ghee, &c. நெய்ச்சிக்கு, s. Indigestion caused by eating ghee, it adhering to the bowels. நெய்ச்சுண்டு, s. A small portion of ghee sticking to the pot. See சுண்டு. 2. A small vessel for measuring ghee. நெய்த்திரி, s. A wick inserted in ghee and burned in the temple, or waved for a light before the idol. நெய்த்துடுப்பு, s. A kind of spatula. See துடுப்பு. 2. (R.) A vessel for oil; used by torch bearers. நெய்பூசுதல், v. noun. Smearing a vessel with ghee and holding it in the fire for purification. (p.) நெய்ப்பற்று--நெய்ப்பிடி--நெய்ப்பிடி ப்பு. v. noun. Greasiness, stickiness of ghee, &c. 2. Being fat or corpulent, as a person. நெய்ப்பீர்க்கு, s. A creeping plant. See நுரைப்பீர்க்கு. நெய்மீன், s. A fish, Peixe serra. நெய்யாடுதல், v. noun. A woman daubing herself with ghee. See நெய்விழா. நெய்யிலேவேகவைக்க, inf. To boil in ghee. நெய்விழா, s. A ceremony in which women daub themselves with ghee, before bathing, after child birth. (p.) நெய்விழுது, s. Butter, as first prepared from cream. நெய்விளக்கு, s. A lamp with ghee-in the temple, &c. நெய்வைத்தல், v. noun. Making medicated ghee, கிருதம்வைக்குதல். 2. Forming, as fat in the body, கொழுப்பேறுதல். பன்றிநெய், s. Lard. 77)

pantam (p. 294) s. Tie, முடிப்பு. 2. Bandage, ligature, fetter, trammel, கட்டு. W. p. 598. BAND'HA. 3. Link, connexion, தொ டர். 4. Any thing globular, திரட்சி. 5. Hair-knot, கொண்டை. 6. Relationship, kindred, உறவு. 7. Affinity, the tie of friendship, attachment, முறைமை. 8. Established rule, custom, institution, constitution, ஏற்பாடு. 9. Surrounding wall, fortification, மதில். 1. A large kind of bellows, பெருந்துருத்தி. (சது.) 11. Secularity, earthly attachment corporal existence, connexion of the soul with matter, spiritual bondage--as opposed to முத்தி or liberation. 12. (c.) A flambeau, a torch, தீவர்த்தி. 13. Connexion of poetical feet, as தளை. 14. (சது.) Beauty, அழகு.--There are different kinds of torches, as இரும்புப்பந் தம், எரிபந்தம், ஏணிப்பந்தம், காடபந்தம், which See in their places; also துணிப்பந்தம், or வண் ணார்பந்தம், a torch made of rags obtained from washermen. பந்தக்காட்சி--பந்தம்பறி, s. A ceremony observed at the close of some Saiva festivals, when the torches are snatched away by the people to represent what the wife of Siva did to him when angry. பந்தங்கட்ட, inf. To make flambeaus. முகத்திலேபந்தங்கட்டிக்கொண்டுநிற்கிறான்..... His face flames with anger. பந்தஞ்செய்ய, inf. To tie, to bind. 2. To bind the soul in bodies, to connect it with matter or births. பந்ததயிலம், s. A kind of medicinal oil, சுடர்த்தயிலம். பந்தமுட்டி, s. Torches arranged so as to represent an elephant. (Beschi.) பந்தமும்வீடும். Bondage and liberation of souls; all creatures being affected by these. (p.) பந்தம்பிடிக்க, inf. To carry torches. பந்தம்போட, inf. To make and light a torch. பந்தவரிசை, s. A course or order of lights in a procession, தீவர்்த்தியின்வரிசை. 2. A play with flambeaus lighted at each end, ஓர்விளையாட்டு. பந்தவிளக்கு, s. A flambeau. பந்தர், s. [also பத்தர்.] Persons in bondage; those under the influence of moral evil on account of the sins of former births, and not yet eligible for divine illumination, பாசத்துக்குள்ளானவர்கள். 85) *

pāḷai (p. 313) s. Flower-sheath, or spatha of a palm-tree, பனைமுதலியவற்றின்பாளை. (c.) 2. [prov. for பாலன்.] A male infant under five years, ஐந்துவயதுக்குட்பட்டஆண்குழந்தை. 3. A kind of paddy. See செம்பாளை. 4. (R.) Empty ears, பதர்.--Of the பாளை are அலகுபாளை, spatha, of the male palmyra tree; கட்டுப்பாளை, காய்ம்பாளை, the flower calyx of the female palmyra tree; வம்புப்பாளை, the flower-sheath put forth out of the proper season; பருவப்பாளை, buds properly put forth; பூம்பாளை, fruit-bearing flower-stem; கமுகம் பாளை, spatha of the areca-nut tree; பனம் பாளை, the spatha of a palmyra tree; தென்ன ம்பாளை, the spatha of cocoa-nut tree. பாளைக்கத்தி, s. A toddy-drawer's knife. பாளைசீவ, inf. To pare the fruit-stem of a palm-tree, for toddy. பாளைச்சூழ், s. [prov.] A torch made of the dried sheaths of cocoa-nut flowers. பாளைதட்ட, inf. To beat the flower stem that it may yield toddy. பாளைத்தடி, s. A short club used by toddy drawers for preparing the flower buds. பாளைப்பருவம், s. Infantile state. பாளைமடல், s. The expanded sheath of a palm-tree-blossom. பாளையரம், s. A long coarse kind of rasp, used in filing horse's hoofs, &c. பாளையிடுக்க, inf. [prov.] To press the palm-flower with pressing sticks. பாளைவர--பாளைவைக்க, inf. To put forth flower stems, as a palm-tree. பாளைவிரியு, inf. To expand, as the flower of a palm. 50)

mcāl (p. 338) --மஷால், s. [Arab.] A flambeau, a torch, தீவர்த்தி. மசால்ச்சி--மஷால்ஜி, s. a torchbearer.