cattu (p. 159) s. Truth, reality, உண்மை. 2. Virtue, goodness, morality, moral excellance, நன்மை. 3. (c.) Power, strength, essence (as of medicines or of poisons); the principle in animals and vegetables, essential to life and strength, சாரம். 4. The real universal spirit, whether in deity or in separate souls. 5. Sentient knowledge, அறிவு. 6. A person of moral worth, virtue, great learning, &c., a sage, ஞானி. 7. Permanent existence--as distinguished from transitory, உள்ளது. W. p. 884. SAT. (p.) சதசத்து, s. Good and evil, reality and illusion, entity and nonentity, &c. சதசத்துஞானம், s. Knowledge of good and evil. சத்துக்கொடுக்க, inf. To communicate power, strength, tone, &c. சத்தெடுக்க--சத்துவாங்க, inf. To reduce one's strength, power, pride, &c. 2. To extract the virtues od medicinal drugs, சாரத்தைகிரகிக்க. சத்துமத்து, s. The essence of a future germination, contained in the seed or primitive principle, &c. 2. The seed or original principle, as comprising the embryo of the future production. (p.) 67)

caḷam (p. 173) s. Unsteadiness, transitoriness; illusion, deception, அசத்து; [ex Sa. Chala, unsteady.] 2. Falsehood, fraud, circumvention, வஞ்சனை. W. p. 334. CH'HALA. (p.) 27)

nilai (p. 277) s. State, condition, character, quality, frame or temper, குணம். 2. Story of a building car &c., தேர்த்தட்டு. 3. Doorpost, door-frames, கதவுநிலை. 4. Posture, attitude, position. See நான்குநிலை. 5. Station, situation, site, இல்லிடம். Profession, vacation, calling, தொழில். 7. Degree in religious or other attainment, சரியைமுதலி யன. 8. Firmness, fixedness, stability, permanence, durability, உறுதி. 9. Religion, either in system or principle, மதம். 1. Prescribed rules of religion, morals, caste, &c., or the practice of rules, வைதீகநிலை. 11. Situation or aspect of a planet in respect to its influence, கிரகநிலை. 12. Usage, முறைமை. 13. A stand, fixture, ஆதனம். 14. Pendent part of an ornament, ஆபர ணத்திற்றொங்கணி. 15. Appropriate or wonted place, habitation, place of residence, வசிக்குமிடம். 16. Place, location, இடம். 17. The earth, the world, பூமி. 18. Time, காலம். 19. [prov.] One of the two land measures, that applied to any but rice-lands. See நெல்லிலாச்சம். 2. Fordableness, ford, தாண்டுதுறை.-- The நிலை, (attitudes) in archery are; 1. பைசாசம், standing with one leg straight and the other bent, as devils are said to stand; 2. மண்டலம், standing with both knees bent out; 3. ஆலீடம், standing with the right knee bent out, and the left foot advanced; 4. பிரத்தியாலீடம், standing with the left knee bent and the right foot advanced. (சது.)--Note. Some authorities give a fifth posture, சமபாதம், standing with the feet even. நிலையுரியாய்ச்சீலையையுரிந்தான். He stripped or made himself naked. நிலையைவிட்டால்நீச்சு. If the fordable depth be left, one must swim--videlicet, give not up a certainty for an uncertainty. நிலைகலங்க, inf. To be disturbed, deranged, &c., in situation as a person or thing. நிலைகுலைக்க, inf. To ravish, &c. See குலை, v. a. நிலைகுலைய--நிலைகெட, inf. To lose one's situation, &c. See குலை, v. நிலைகேடு, s. Loss of a situation. நிலைகொள்ள, inf. To come into existence or operation. 2. To continue, to be permanent. நிலைக்கடகம், s. [prov.] A large, stationary basket, பெருங்கூடை. நிலைக்கண்ணாடி, s. A fixed lookingglass. See கண்ணாடி, under கண். நிலைக்கல், s. Bezoar, ஆட்டுக்கல். நிலைக்களம், s. Site, situation, location of a person or thing, இருப்பிடம். (p.) நிலைக்கால், s. Door-post, door-frame, வாசற்கால். நிலைக்குடி, s. Settled or naturalized inhabitants, proprietors of the soil, aborigines, பழங்குடி. நிலைக்குத்த--நிலைக்குத்திட, inf. To be fixed as the eyes at the approach of death. See குத்து, v. நிலைதவற, inf. To fall from one's station or rank. 2. To deviate from prescribed rules, morals, &c., to degenerate. நிலைதளம்ப, inf. To be moveable, நிலை தளர. 2. To be unsettled as a family, a government, &c., உறுதிகெட. 3. To fluctuate, to waver, to swerve, from the path of virtue, அலைய. 4. To be ruined in one's cicumstances, நலிந்துபோக. 5. To be neglected, as one's property or affairs, பராமரியாதுகிடக்க. நிலைத்தண்ணீர், s. Standing water in pools, tanks, &c. நிலைநிறுத்த, inf. To set up, establish one's self in better circumstances. 2. To restore to a right state in religion or morals. நிலைநிறுத்தக்கொடுக்க, inf. To fulfil a promise. நிலைநிற்க, inf. To stand firm in one's principles, to persevere, to maintain consistency. 2. To be permanent, lasting or enduring; to remain. நிலைநீங்காமை, s. Steadfastness. நிலைபரம், s. See நிலைவரம். நிலைபிடிக்க, inf. To get an office or residence, for one's self, தொழில்கைப்பற்ற. 2. To attain the right standing, &c., in religion, நிலைபெற. 3. To reach the goal, குறியடைய. நிலைபெற, inf. To be placed or situated, தங்க. 2. To gain a firm footing, உறுதிகொள்ள. 3. To persevere, to endure. நிலைபெறுத்தல்--நிலைபெறுத்துதல், v. noun. Fixing, establishing, placing, நிலைநிறுத்தல். 2. Rendering permanent, lasting, or durable, நீடிக்கச்செய்தல். 3. Preserving, protecting, காத்தல். (p.) நிலைப்பெறுத்துகை, v. noun. Elasticity, ஸ்திதஸ்தாபகம். (சது.) நிலைபேறு, s. A firm position or situation, அசையாமை. 2. Firm footing, stability, உறுதி. 3. A pillar or post, துண். 4. Final bliss, மோட்சம். (சது.) 5. Honor, reputation, character, மானம். நிலைப்பட, inf. To become permanent, lasting, durable. 2. To be fixed, steady, firm. 3. To become stationary, established. 4. To attain certainty, நிசப்பட. நிலைப்படுத்த, inf. To make permanent, lasting, durable. 2. To establish, settle, fix. 3. To make certain, நிசப்படுத்த. நிலைப்பரப்பு, s. [prov.] An extent or measure of land for grain. See நிலை. நிலைப்பாடு, s. Firmness, permanence, durability, உறுதிப்பாடு. நிலைமண், s. [prov.] Primitive, or native soil, as distinguished from கொட்டுமண், made ground. நிலைமண்டிலஆசிரியப்பா, s. One of the four species of ஆசிரியப்பா. See Beschi's Shen-Tamil Gram. p. 85. நிலைமண்டுதல், v. noun. Making a long stay in a place from home. 2. Sticking closely to a place, as a person, or animal. நிலைமாறுதல், v. noun. Changing place, principles or religion, being proselyted, இடமாறுதல். 2. [in gram.] Being changed in place--as letters, in words, as வைகாசி for வைசாகி, the latter being according to the original, சொல்லினெழுத்துமா றுதல். நிலைமொழி, s. [in gram.] The preceding or antecedent word, வருமொழிக்கு முதன்மொழி. நிலையகம், s. House, abode, வீடு. (p.) நிலையங்கி, s. A robe, a cloak. நிலையழிய, inf. To be unsettled as a kingdom, or ruined as a family, &c. 2. To depart from right principles, as நிலைதவற. 3. To be discomfited, தட்டழிய. நிலையழிவு, v. noun. Defeat, discomfiture, &c., as தட்டுக்கேடு. நிலையறிதல், v. noun. Knowing one's standing, rank, character or principles. நிலையாடி, appel. n. A weaver's swift. நெய்வார்கருவியுளொன்று. 2. Standing looking glass as நிலைக்கண்ணாடி. நிலையாகக்கேட்டல், v. noun. Hearing steadily, attentively, fixedly, உறுதிாயாய்க் கேட்டல். நிலையிடல், v. noun. Establishing, confirming, ஸ்தாபித்தல். நிலையியற்பொருள், s. A motionless inanimate thing. (p.) நிலையில்லாமை--நிலையின்மை, v. noun. (neg.) Transientness, transitoriness, அநித்தியம். 2. Fickleness, wavering, instability, உறுதியின்மை. நிலையில்லாதவன், appel. n. A changeable person, one who breaks his word. நிலையுடைக்கட்டை, s. A pivot. (R.) நிலையுடைமை, v. noun. Stability, firmness. (p.) நிலையுமல், s. [prov.] A large basket for grain, &c., kept stationary. நிலையுரல், s. A large mortar. நிலையூன்ற, inf. To take firm footing, become firmly settled in place, பலப் பட. 2. To become firmly rooted as a tree, வேரூன்ற. நிலைவரம், s. [improp. நிலைபரம். Tel. நிலவரமு.] State, condition, circumstances, நிலைமை. 2. Certainty, assurance, உண்மை. 3. Firmness, steadiness, sureness, உறுதி. நிலைவரப்பட்டவன், appel. n. A person who may be depended upon. நிலைவிளக்கு, s. Lamps placed in a square frame in a temple opposite the door; being stationary, not taken for other purposes. See சட்டவிளக்கு. ஒருநிலையாய்நிற்றல், v. noun. Continuing in a stationary posture. 2. [also ஒருகாலிலேநிற்றல்.] Persisiting, commonly in an improper request. 156)

poy (p. 337) s. Lie, falsehood, falsity, untruth, அசத்தியம். (சது.) 2. Illusion of the world, deceptive appearance, கரவடம். 3. Sham, that which is mock or false; artificialness, வேஷம். 4. (சது.) Hollow or hole in a tree, மரப்பொந்து. 5. [loc.] A small splinter, சிறுசிராய். எண்ணமெல்லாம்பொய்எமனோலைமெய். Expectations are vain, Yaman [death] is certain. பொய்யாய்ப்போகிறநம்பிக்கை. A false and vain hope. பொய்க்கடி, v. noun. Slight grazing of cattle; browsing. 2. A harmless bite of a reptile, விஷமேறாக்கடி. பொய்க்கண், s. Any part near the eye, கண்ணருகு. பொய்க்கால், s. Stilt, போலிக்கால். (See கால்.) 2. A wooden leg, மரக்கால். பொய்க்குரல்--பொய்ச்சத்தம், s. A feigned or counterfeit voice. பொய்க்குழி, s. A pit-fall, படுகுழி. பொய்க்கை, s. A false arm. 2. As பொய்த்தல். பொய்க்கோலம்--பொய்வேஷம், s. Mask, disguise, assumed appearance, கள்ளவேஷம். 2. Hypocrisy, dissimulation, கரவடம். பொய்சாதிக்க, inf. To stand to a lie. பொய்சொல்லி, appel. n. A liar. பொய்சொன்னவாய்க்குப்பொரியும்கிடையாது.... The mouth of a liar will not get even the parched rice strewed on a corpse. பொய்ச்சத்தியம்--பொய்யாணை, s. A false oath, perjury. பொய்ச்சாட்சி, s. A false witness. 2. False evidence, கள்ளச்சாட்சி. பொய்த்தலை, s. A mask or a false head on a pole, pushed by thieves through a hole in the walls of a house, to receive the blows, if any be given. பொய்பட--பொய்ப்பட, inf. [v. noun. பொய்ப்பாடு.] To fail, to become abortive, வீணாக. 2. To prove false, பொய்யாக. பொய்ப்பத்திரம், s. A forged letter, bond or other document. பொய்ப்பார், s. A shallow stratum of rock, as found in digging wells. பொய்ப்பிஞ்சு, s. [prov.] Very young fruit that does not come to perfection. பொய்மூக்கு, s. Parts near the bottom of the nose. பொய்யடி, v. noun. A light or harmless sham blow. 2. [fig.] Blinding others by publishing false stories. பொய்யன், s. A liar, a falsifier. பொய்யுறக்கம்--பொய்த்தூக்கம், s. Unsound sleep. பொய்வாழ்வு, s. The present transitory state. 17)

māyai (p. 350) s. Falsehood, vanity, ideality of the world, பொய். 2. A power or energy, as மாயாசத்தி. 3. Deceit, fraud, trick. வஞ்சம். 4. Tricks, jugglery, இந்திரசாலம். 5. Lukshmi. W. p. 657. MAYA. 6. Kali, காளி. 7. Rati, wife of Kaman. இரதி. 8. A town, as மாயாபுரி. 9. Matter, See வித்தியாதத்துவம்-Note. This word retains its Sanscrit pronunciation in combination. மாயை, 5. Five kinds of delusion, or evil, on the principles of Adwitas or followers of Sankaracharya. They are: 1. தமம், the tamasa disposition--darkness, or obscurity of mind; 2. மாயை, ideality, inherent evil, personified matter; 3. மோகம், depravity, error; 4. அவித்தை, ignorance, folly; 5. அநிர்தம், that which is without, or strange, opposed to God. அதோமாயை--அசுத்தமாயை, s. Subordinate or inferior illusion, or Maya. அதோமாயையிலிருந்துபிரகிருதிதோன்றும். The female principle in nature springs from the inferior Maya. சுத்தமாயை--மகாமாயை, s. Primitive or original Maya, as காரணமாயை. மாயாகாரியம், s. The effects of Maya, its various changes, and diversifications in nature. மாயாசங்கற்பம், s. Any remarkable effect of Maya by way of creation or destruction. மாயாசத்தி, s. A power, energy, or principle which contains the five kinds of மாயை, given above. See மாமாயை. மாயாசாலம்--மாயாசித்து, s. Dissimulation, treachery, imposture. மாயாதருமம், s. Transient or deceptive merit, பொய்ப்புண்ணியம். 2. Nature or peculiarity of Maya, மாயையின்றன்மை. மாயாதர்மம், 2. The two peculiarities of Maya are: 1. சங்கோசம், contracting; 2. விகாசம், expanding. மாயாதாரகம், s. That which has Maya for a principal cause. மாயாதாரணை, s. Things formed by Maya, the third of nine classes. See தாரணை. மாயாதேகம், s. A transitory body, நிலை யற்றசரீரம். மாயாதேவி, s. The mother of Buddha, புத்தன்றாய். மாயாதேவிசுதன், s. The son of Maya, Buddha. (சது.) மாயாபஞ்சகம், s. As மாயை, 5. மாயாபாசம், s. Being under the influence of Maya. மாயாபுரி, s. One of the seven famous towns. See புரி. 2. Brass, பித்தளை. மாயாப்பிரதிவிம்பர், s. [hon.] He whose glories, are reflected, in creation, &c., by means of Maya, மாயையாற்பிரதிபலிக்குமுருவு டையோர். (உபநி-124.) மாயாமலம், s. As மாயைமலம். மாயாரூபம், s. Feigned shapes, forms assumed, or caused by super-human powers. மாயாலட்சணம், s. The properties of Maya. They are five; 1. அசத்து, unreality; 2. சடம், matter; 3. அநித்தம், transientness; 4. துக்கம், distress; 5. கண்டம், division, a part. மாயாலீலை, s. Sportive illusions, as of Krishna, Siva, &c. See இலீலை. மாயாவல்லபம், s. The power or efficacy of Maya. மாயாவாதம், s. A religion whose doctrines are false, skepticism, ஓர்மதம். மாயாவாதி, s. Destroyer of Maya, and its evils. (பிரபுலிங்.) 2. One of the above religion, or sect; a skeptic. மயாவித்தை, s. Magic, as மாயவித்தை. மாயாவிமோசனம், s. Removal of Maya. மாயாவினோதம், s. Legerdemain, sportive deception, கண்கட்டுவித்தை. மாயைமலம், s. Confusion of mind, one of the three defilements. See மலம். மாயையுற்றாள், appel. n. Kali, காளி. மாயோபாதானம், s. That which is caused by Maya; [ex உபாதானம்.] 21)

vāẕu (p. 386) வாழ், கிறேன், வாழ்ந்தேன், வேன், வாழ, v. n. To live, to sustain life, சீவிக்க. 2. To flourish, to enjoy happiness, to prosper, செழிக்க. (Ell. 15.) 3. To be, or exist, to reside, as living creatures in their appropriate place; to roam, சஞ்சரிக்க. வாழாநின்றகாலம். The time of prosperity. (p.) வாழுகிறபெண். A married girl, living with her husband. நீர்வாழுஞ்செந்துக்கள். Aquatic creatures. வாழ--வாழி--வாழிய.(optative.) May I,thou, he, she, it, prosper. வாழ்நன், s. A prosperous man. 2. [sometimes வாணன்.] An inhabitant, as தஞ்சைவாணன், a resident of Tanjore. வாழ்நாள், s. [sometimes வாணாள். The days of one's life. வாழ்வு, v. noun. Prosperity, happiness, felicity, life, வாழ்கை. 2. Custom, usage. அற்பவாழ்வு. An insignificant life, transitory happiness. வாழ்வுதாழ்வு, s. Prosperity and adversity. வாழ்வுமங்குதல், v. noun. The decrease of one's riches. பெருவாழ்வு. Great prosperity, bliss. வாழ்வுப்பெருக்கம்--வாழ்வுமிகுதி......Great wealth. 25)