antaram (p. 14) s. Open space, வெளி. 2. Intermediate space, இடை. 3. Ether, as the vehicle of light and sound--supposed to pervade all things and to extend through the universe, பஞ்சபூதத்திலொன்று. 4. The sky, atmosphere, ஆகாயம். Wils. (p.) 37. ANTARA. 5. Temple, தேவர்கோயில். 6. Singleness, loneliness, solitariness, தனி மை. 7. Disaster, mishap, dilemma, தீமை. (பஞ். 49.) 8. End, taken distributively, end of each, முடிவு. 9. Difference, dissension, பேதம். 1. Measure, அளவு. 11. Remainder after subtraction, difference, சேஷம். 12. Period of time, காலம். (சது.) 13. Darkness, இருள். 14. Crowd, கூட்டம். (p.)--Note. All the meanings may be referred to the idea of within and without. (S. Dic.) In combination some variety of meaning is found, as, தேசாந்தரம், a foreign country; வருஷாந்தரம், every year; மாதாந்தரம், every month; முகாந்தரம், on account of; தீவரந்தரம், the remotest isle, &c. அந்தரஆண்டு, s. The time between any given points. [அந்தரம். 2.] அந்தரகாமி, s. A horse which goes above the earth, through the air, ஆகாய மார்க்கமாய்ச்செல்லும்பரி. [அந்தரம். 4.] அந்தரசைவம், s. One of the divisions of the Saiva religion, ஓர்சைவம். அந்தரச்சிந்து, s. One of the thirtytwo kinds of arsenic in its natural state, கற்பாஷாணம். அந்தரதிசை, s. A nine-fold subdivision of the period of a planet's influence on a person's life, கிரகநிலை. [அந் தரம். 2.] அந்தரத்தாமரை, s. A species of lotus whose roots float in the water, not adhering to the soil, ஆகாயத்தாமரை. [அந்தரம். 4.] அந்தரத்திலேநிற்க, inf. To be forsaken by all, be abandoned. [அந்தரம். 1.] என்னையந்தரத்திலேவிட்டான். He has forsaken me. அந்தரபவனி, s. Motion through the air, ஆகாயகமனம். 2. (fig.) Very great swiftness, மிகுவேகம். 3. [prov.] Any thing that goes swiftly, வேகமாய்ச்செல் லுவது. [அந்தரம். 4.] அந்தரப்பிசாசுகள், s. The evil spirits of the air. [அந்தரம். 4.] அந்தரமத்திமபுத்தி, s. Difference between the mean and true daily motion of the sun, or of a planet. [அந் தரம். 4.] அந்தரவல்லி, s. A medicinal creeper, கொல்லன்கோவை. [அந்தரம். 4.] அந்தரவனம், s. An uninhabited desert land. [அந்தரம், 1.] அந்தரவாசம், v. noun. Dwelling in the air, ஆகாயத்தில்வசிக்கை. 2. (s.) A medicinal shrub, ஓர்மருந்துப்பூடு. [அந்தரம். 4.] அந்தரவாயு, s. Hydrocele, வீம பீசம், [அந்தரம் 2.] அந்தரவீச்சு, v. noun. Beating the air. அந்தரவீச்சுக்காரன், s. One who beats the air, a cheat, a fraudulent man. [அந்தரம். 4.] அந்தராயம், s. Disaster, obstacle, mishap, dilemma, exigency, impediment தீமை. (p.) Wils. p. 38. ANTARAYA. [அந்தரம். 7.] அந்தராளம், s. Middle, intermediate space, நடு, Wils. p. 38. ANTARALA. (p.) See கர்ப்பகிரகம். [அந்தரம். 2.] அந்தராளன், s. The son of an அனுலோம father, and பிரதிலோம mother, அனுலோமத்தந்தைக்கும் பிரதிலோமத்தாய்க்கும்பிறந் தபிள்ளை. அந்தரி, s. A goddess as inhabiting the &ae;rial regions, ஆகாயவாணி. 2. Durga, துர்க்கை. 3. Parvati, பார்வதி. (p.) [அந்தரம். 4.] 57)

ammu (p. 21) கிறேன், அம்மினேன், வேன், அம்ம, v. n. To dissemble on hearing a thing spoken of by seeming to know nothing of it, to act with reserve and duplicity wanting ingenuousness, மாரீசம் பண்ண. 2. கிறது, அம்மினது, ம், அம்ம. [prov. impr. for பம்பு.] To cover thickly as a mass of motionless clouds, overspreading the heavens, obscuring the rays of the sun, &c., மூட. 3. To feel the sensation of weight in the head, as the effect of cold, தலைகனக்க. அம்முக்கள்ளன், s. A cheat, a fraudulent fellow, one who is void of honest principles, one that is a rogue within. 33)

iṭkku (p. 45) s. Incivility, rudeness in answers, contumely, சேஷ்டை. 2. Indecent words, இழிசொல். 3. Opposition, contrariety, non-compliance, முருட்டுத்தனம். 4. Cavil, pugnaciousness, captiousness, குதர்க்கம். (c.) இடக்குச்சொல்லுகிறான். He uses subterfuges, he opposes, speaks against, &c. அவன்செய்கிறதெல்லாமிடக்கு. His conduct is all contrary, unyielding. இடக்கன், s. A rude, saucy, disrespectful person, தாறுமாறுசெய்பவன். இடக்குப்பண்ண, inf. To deal knavishly, fraudulently, to do wrong. இடக்குப்பேச, inf. To cavil, speak unmannerly, use indecent language. இடக்குமடக்கு, s. Trouble, difficulty. 2. Cavil. 54)

kapaṭam (p. 93) --கபடு--கவடம், s. Fraud, deceit, deception, circumvention, trick, cheat, shuffling, hypocrisy, வஞ்சகம். Wils. p. 188. KAPADA. கபடக்காரன்--கபடன்--கபடி, s. A cheat, a deceiver, a shuffler, வஞ்சகன். Wils. p. 188. KAPADIN. கபடசூத்திரம், s. Stratagem, a deeplaid scheme, profound knavery, வஞ்சகம். கபடஞ்செய்ய--கபடுபண்ண, inf. To play tricks, to cheat, circumvent, to shuffle, வஞ்சனைசெய்ய. கபடஸ்தன், s. A cheat, a deceiver, வஞ்சகன். கபடநாடகம், s. Deceitful dealing, shuffling, வஞ்சகநடிப்பு. கபடநாடகசூத்திரன், s. A deceitful dealer, வஞ்சனைத்தொழிலன். 2. Vishnu, விஷ்ணு. கபடபுத்தி, s. A trickish disposition, fraudulent design, cunning, artfulness, shuffling, வஞ்சனைநினைப்பு. கபடவித்தை, s. Tricks, shifts, cunning, வஞ்சகவித்தை. கவடறியாமை, s. Sincerity. கவடறியாதவன்--கவடற்றவன், s. An upright man. கவடில்லாமை, s. Sincerity. கபட்டுத்தனம், s. Fraudulence. கபட்டுநாக்கு, s. A deceitful tongue. கபட்டுப்படிக்கல்லு, s. A deceitful weight. 26) *

kḷngkm (p. 99) s. A spot, a mark, a sign, a token, அடையாளம். (p.) 2. (c.) A stain, a blot, a tarnish, a blemish, soil, மாசு. 3. Fault, defect, moral or ceremonial defilement, குற்றம். 4. Black, கறுப்பு. 5. Blue, நீலம். 6. Rust, verdigris, any thing that deteriorates, களிம்பு. 7. A kind of arsenic in its natural state, சீதாங்கபாஷாணம். களங்கசத்துரு, s. Fountain containing lead, ஈயமணல்மலை. களங்கமற, inf. To be free from defects. களங்கமற்றிருக்க, inf. To be spotless, sincere, pure. களங்கமில்லாதநடக்கை, s. Pureness of living. களங்கமுள்ளவன், s. One whose character is sullied. 2. A knave, a fraudulent person. நிஷ்களங்கம், s. Purity. களங்கன், s. The moon, சந்திரன், lit. the spotted. (p.) 15)

kuṭukkai (p. 117) s. The earthen or wooden water-pot of an ascetic or a hermit, கமண் டலம். Wils. p. 227. KUD'IKA. 2. A cocoanut or other shell, used as a vessel, தேங் காய்முதலியவற்றின்குடுக்கை. சுரைக்குடுக்கை, s. The hard shell of the Lagenaria vulgaris, L. Bottle gourd. வில்வக்குடுக்கை, s. The hard shell of the Ogle marmelos, Boel tree. விளாங்குடுக்கை, s. The hard shell of the Feronia elephantum, L. Wood-apple tree. வஞ்சகக்குடுக்கை, s. A vessel (person) of fraudulence. வினைக்குடுக்கை, s. A man full of guile and devices. தீக்குடுக்கை, s. A shell, a grenade, வெ டிகுண்டு. (local.) 9)

kuḷḷam (p. 131) s. Shortness is stature, கு றள். 2. Wickedness, mischievousness, cruelty, கொடுமை. 3. Fraudulent dexterity, craft, cunning, தந்திரோபாயம். Wils. p. 274. KHULLA. குள்ளன், s. (fem. குள்ளி.) A short man, குறளன். 2. An artful, cunning fellow, தந்திரக்காரன். 3. A cruel, mischievous person, கொடியன். குள்ளனைக்கொண்டாழம்பார்க்கிறான். He at-He attempts to find out the depth (of water) by sending (into it) a dwarf--said of one who employs a person unfit for his business. கள்ளன்பின்போனாலுங் குள்ளன்பின்போகப்படா து. Better is it to follow a thief than a dwarf--meaning it is a bad omen. குள்ளக்கெண்டை, s. A kind of fish. சித்திரக்குள்ளன், s. A dwarf. 2. A cunning fellow, தந்திரி.

tṭṭu (p. 222) v. noun. Knock, tap, stroke, pat, rap, தட்டுகை. 2. Breaking, knocking, patting, தட்டல். 3. Scarcity, straits, extremity, குறை. 4. Drawing near, கிட்டுகை. 5. Warding off, averting, நீக்கல். 6. Evasion, prevarication, புரட்டு. 7. A dexterous performance or man&oe;uvre, உபாயம். 8. Stalk of grain, பயிர்த்தாள். 9. Striking against, collision, முட்டுதல். 1. Frustration, thwarting, விலக்கு. 11. Opposition, check, impediment, தடை. 12. Getting money by deception, swindling, பித்தலாட்டம். 13. (fig.) A cunning remark, a repartee, an insinuation, சூத்திரப்பேச்சு. 14. Patting, மெய்ப்பரிசத் திலொன்று. 15. Publishing by striking a gong, &c., தாளம்போடல்.--Note. In many of these meanings the word is used in cant. (c.) அவனுக்குநல்லதட்டு. He had a good profit. சாப்பாட்டுக்குஇப்போதுஅதிகதட்டு. Now a days, I am much straitened for food. ஒருதட்டுத்தட்டிவிட்டான். He has warded it off, acquitted himself well, given a gentle blow. ஒருதட்டுத்தட்டியிருக்கிறார். He has said something to frustrate the matter, or thrown in a word, &c. [prov.] தட்டிலும்வீச்சிலுங்காரியம்பார்க்க. To make a display and shift the expense on others. தட்டிலேவயிறுவளர்க்க. To support one's self at another's expense. தட்டுக்காரன், s. A rogue, a cunning fellow. 2. An evader, a prevaricator. தட்டுத்தட்ட, inf. To give a tap. 2. To evade. 3. To thwart or frustrate. 4. To act dexterously. தட்டுத்தடவல், v. noun. As தட்டல்த டவல், which see. தட்டாயிருக்க, inf. To be destitute, to be in straits. செலவுக்குத்தட்டாயிருக்கிறது. We are in want of the means of subsistence. தட்டுக்கொட்டு, v. noun. [prov.] Exterior show without accomplishing one's wish. 2. A bauble, gew-gaw. 3. Living by stratagem, &c. தட்டுத்தடக்கு, v. noun. Hesitation, impediment. தட்டுத்தடக்கில்லாமல்வாசிக்கிறான். He reads fluently. தட்டுத்தாவரம், s. [prov.] Resort, resource, refuge, புகலிடம். தட்டுப்பட, inf. To be hit, to be struck--commonly accidentally. 2. To be tapped or beaten as a drum, cymbal, &c. 3. To lack, to be wanting--as stores, money, rain, &c. 4. To be felt by contact. 5. To be stopped in progress, as a vehicle, a performer, &c., To be understood. அவன் என்கண்ணுக்குத்தட்டுப்படவில்லை. I have not seen him any where. இப்போதுதான்எனக்குத்தட்டுப்பட்டது. Now I understand it. தட்டுண்டுபோக, inf. To be beaten off, scattered. 2. To be all threshed out--as rape-seed. 3. To be thwarted, to fail, as an expected good. 4. To be upset, overturned. 5. To exchange commodities clandestinely, and fraudulently. தட்டுக்கெட, inf. To be greatly alarmed, to stand aghast. 2. To be in extremity, in destitution. 3. To suffer loss. தட்டுக்கெட்டுத்தடுமாறிப்போனான். He was greatly surprized. தட்டுக்கெட்டசமாசாரம், s. A complicated business. தட்டுக்கேடு, v. noun. Extremity, want, destitution. 2. Loss. 3. Perplexity, surprize. 4. Defeat, discomfiture, ruin. தட்டுமாறி, appel. noun. A swindler. 37)

tppṟai (p. 223) s. (Tel. ்ர.) A lie, falsehood, பொய். 2. Deception, fraud, சூது. 3. Fault, wrong, irregularity, தப்பு. 4. Obscenity, obscene language, கெட்டமொழி. தப்பறைக்காரன், s. A liar. தப்பறையானபேச்சு, s. Falsehood. தப்பறையானவன், appel. n. A liar, a fraudulent person. சர்வதப்பறை, s. See under சர்வம். 73)

tppili (p. 223) s. (Tel. ்ிலி.) A knave, a fraudulent person, delinquent, போக்கிரி. (c.) 2. A faultless person. See under தப்பு. தப்பிலித்தனம், s. Fraudulency, delinquency. 75)

tuttu (p. 247) s. Stuffing of wool, or goat's hair into seats, couches, or saddles, &c., சேண ப்பஞ்சு. (Beschi.) 2. (Old Dic.) A lie, பொய். துத்தன்--துத்துக்காரன், s. A fraudulent fellow, கபடன். துத்துக்கம்பளி, s. A blanket. துத்துமாற்று, v. noun. [prov.] Artifice, guile, knavery, chicanery, தந்திரம். 19)

pkṭṭu (p. 286) கிறேன், பகட்டினேன், வேன், பகட்ட, v. n. To make a false show, to be foppish, finical, நாகரீகங்காட்ட. 2. (R.) To loathe, அரோசிக்க. 3. To be drowsy, நித்தி ரைமயக்க. 4. v. a. To charm, fascinate, allure, attract, மயக்க. 5. To deceive, circumvent, misrepresent--as in selling goods, வஞ்சிக்க. 6. To menace, bully, hector, threaten, in order to affect an object, அமட்ட. போசனம்பண்ணினபின்பு பகட்டிவாந்தி பண்ணி னான். After he has eaten he loathed, and vomited, the food. தூக்கம்பகட்டுகிறது. I am drowsy. பகட்டிப்பறிக்க, inf. To wheedle away money, as a fraudulent dealer, a juggler, or a dancing woman. 13)

pṭṭi (p. 291) s. Cattle-fold, or hurdle of which the fold is made, ஆட்டுக்கிடை. 2. [loc.] Batel-leaf folded with areca-nut, lime, &c., for guests, பாக்குவெற்றிலைச்சுருள். 3. A list, அட்டவணை. 4. Prime minister and half brother of Vicramaditya, of Qugein, விக்கிரமாதித்தன்மந்திரி. 5. Theft, robbery, pillage, damage by wild beasts, களவு. (சது.) 6. Looseness of conduct, a loose woman, நெகிழ்ச்சி. 7. A harlot, prostitute, வேசி. 8. Small sea shells, பல கறை; also வட்டி. 9. A kind of shrub, ஓர்செடி. 1. Float, raft, தெப்பம். 11. A child, பிள்ளை. 12. A stripe as பட்டை. 13. [prov.] A measure of land sufficient for a sheep-fold. நிலத்தின்அளவு. பட்டிக்காவல், s. Watch for folded cattle. பட்டிக்குறி, s. [prov.] The mark of the family or tribe branded on cattle, as distinguished from பேர்க்குறி. பட்டித்தனம், s. Fraudulence. deceitfulness. பட்டித்தொழுவம்--பட்டித்தோழம், s. A pound for cattle. பட்டிபெயர்த்தல், v. noun. Removing cattle. பட்டிபெருகுதல், v. noun. Increasing, as one's cattle. பட்டிப்படி, s. Allowance to a boy for folding, and watching cattle. பட்டிப்பொங்கல், v. noun. Boiling rice in the fold, and adorning the cows with flowers, &c., at the Pongul feast. பட்டிமரம், s. A club tied to the neck of mischievous cattle, to prevent their going astray, கொண்டிமாட்டுக்கட்டை. பட்டிமாடு, s. A cow or bullock that strays. See கொண்டிமாடு. பட்டிமுறிக்க, inf. To break out of the fold, கட்டுக்கடந்துபோக. 2. [fig.] To forsake or leave one's company, கூட்டத் தைநீக்க. பட்டிமேய்தல், v. noun. Straying as cattle or wild beasts, and doing damage. பட்டியாய்த்திரிய--பட்டியாய்ப்புறப் பட, inf. To play the whore, to be a prostitute. பட்டியெடுக்க--பட்டிவாங்க, inf. To take a fine a poundage. பட்டியூண், s. [prov.] Hire for folding a flock or herd, to manure another's land, taken at harvest, பட்டிப்படி. பட்டிவாயாட, inf. To scold, to be loose in behaviour and talk, as a prostitute. 138) *