accutam (p. 7) s. [priv. அ et சுதம்.] Permanency, fixedness, indestructibleness, கெ டுதலின்மை. Wils. p. 12. ACHYUTA. அச்சுதன், s. The imperishable deity, அழியாமையுள்ளோன். 2. Vishnu, விட்டு ணு. 3. Argha, அருகன். (p.) அச்சுதன்முன்னர்வந்தோன், s. The eighth incarnation of Vishnu, பலபத்திரன். அச்சுதாநந்தகோவிந்தனே. O Govinda of imperishable bliss. 24)

pri (p. 298) கிறேன், ந்தேன், வேன், பரிய, v. n. To part, to break, to separate, to be sundered, பிரிய. 2. To favor, to be benignant, to love, அன்புகூர. 3. To sympathize with, இரங்க. 4. To speak with affection, அன்போடுபேச. 5. To plead, to intercede for one, மத்தியஸ்தம்பேச. 6. v. a. To sunder, to part as அறுக்க. 7. To cut off, to hew down, தரிக்க. 8. To cut with a knife, &c., as வெட்ட. பரிந்துகேட்டல், v. noun. Asking with great solicitude, importuning. பரிந்துகொண்டாடல், Eulogizing with ardor. (R.) பரிந்துபேசுதல், Pleading for, interceding for, mediating, vindicating. 2. Speaking with feeling, soliciting with earnestness. 28) *

pẕi (p. 302) s. Blame, censure, reproach, as நிந்தை. 2. Fault, crime, sin, guilt, as குற்றம் 3. Complaint, imputation, charge, disparagement, குறை. 4. Falsehood, deceit, பொய். 5. Revenge, vengeance; vindictiveness, சலஞ்சாதிப்பு. 6. Quarrel, strife, bickering, விரோதம். 7. Slander, aspersion. See புறங்கூறுகை. (c.) என்மேலேபழியோ. Am I culpable? பெரியபழியாய்வந்திருக்கிறது. A great fault has been committed 2. Retribution has followed. பழிகட்ட, inf. [prov.] To pick a quarrel, சண்டைதொடுக்க. 2. To accuse unjustly, குற்றஞ்சாட்ட 3. To sow discord, to cause contention, பகைமூட்ட. 4. To threaten in order to effect one's purpose, பயமுறுத்த. 5. To contract guilt, குற்றஞ்செய்ய. பழிகாரன், s. An accuser, an avenger, in contempt, பழிகாரப்பயல். 2. A great sinner. பழிகிடத்தல், v. noun. Sitting Durnha, or starving at one's door to make him comply with a demand. பழிகூற, inf. To charge falsely. 2. To asperse, to slander. பழிக்கஞ்சுதல், v. noun. Being weakly afraid of the displeasure of others. பழிக்குடி, s. Families at variance from old time. 2. As எளியகுடி. பழிக்குப்பயப்பட, inf. To fear to do evil. 2. To fear blame, censure. பழிக்குப்பழிவாங்க, inf. To retaliate. பழிக்குவிட, inf. [prov.] To abandon one to his evil ways; to leave a person or thing to ruin, அழியவிட. பழிசுமக்க, inf. To bear reproach. 2. To suffer vengeance. 3. See சும, v. n. and v. a. பழிசுமத்துதல், v. noun. Charging blame on, or imputing guilt to, another. பழிசூழ்தல், Being involved in crime, பழியடைதல். 2. Thinking evil of another, பிறர்க்குத்தீங்குநினைத்தல். பழிசொல்லல், As பழிசுமத்துதல். பழிச்சொல்--பழிமொழி, s. Reproach, aspersion, as நிந்தனை. பழிதீர்க்க--பழிமீட்க, inf. To take vengeance. 2. To expiate guilt, to atone, பாவந்தீர்க்க. பழிதீர்தல், v. noun. Being expiated, atoned for. 2. Becoming reconciled, settled, as an old grievance. பழிதூறல்--பழிதூற்றல், v. noun. Slandering, as தூற்றல். பழிதேட, s. To contract disgrace, or reproach. பழிபாதகம், s. Fault and crime. பழிபோட, inf. To blame one, to charge one with guilt. பழிமுடிக்க, inf. To take vengeance. பழிமுடிய, inf. To sow discord. பழிமூளுதல், v. noun. Kindling of wrath. பழியெடுக்க, inf. As பழிவாங்க, 2. பழியேற்க, inf. To take on one's self the responsibility or guilt of an evil action. பழிவாங்க, inf. To take vengeance, to avenge, to revenge, பகைசாதிக்க. பழிவேலை, s. Work unwillingly done, compulsory labor. பழிவைக்க, inf. As பழிபோட. 78)

vintam (p. 394) s. The vind'hya mountains, as விந்தியம். 2. The lotus, as அரவிந்தம். 3. A number, ஓர்எண். (சது.) 51) *