accu (p. 7) s. Sanscrit vowels, வட மொழியுயிர். 2. Type, mould, stamp, கட்டளைக் கருவி. 3. Axle of a carriage, also the cross beam supporting a well shaft, அச்சுலக்கை. 4. A weaver's reed, நெய்வார்கருவியிலொன்று. 5. Soul, the form taken by the soul in any transmigration according to the actions of previous births, உயிர். 6. Mark, print, impression, அடையாளம். 7. An epoch, யுகம். (Kalasankalita.) அச்சடிக்க--அச்சுப்பதிக்க, inf. To print. அச்சடியன், s. Printed cloth, chintz. அச்சாணி, s. A linch-pin, தேர்முத லியவற்றின்கடையாணி. அச்சுக்கம்பி, s. An iron ramrod. அச்சுக்கம்பு, s. A ramrod of wood. அச்சுப்பலகை, s. The weaver's reed. அச்சுப்பூட்டியிழுக்க, inf. To pass the thread through the loom. அச்சுருவாணி, s. [impr. for அஞ்சு ருவாணி.] The central bolt of a car. அச்சுலக்கை, s. The axle or cross beam of a well sweep. அச்சுறை, s. The body, as the case of the soul. அச்செழுத்து, s. Printed letters, words in print. 2. Sanscrit vowels. 23) *

añcuvṉttār (p. 7) s. A tribe of weavers, chiefly Mussulmans, நெய்வாரினோர்பேதம். 47) *

aṭukku (p. 8) s. A pile, row, tier, regular arrangement of goods or things, regular series, order, adjustment, system, வரி சை. 2. Orderly arrangements of subjects, the heads or topics in a writing or discourse, &c., எழுதுமுறை. 3. Four threads of yarn-in use among weavers, நூலடுக்கு. (c.) 4. Repetition of a phrase implying alarm, &c., with no other words intervening, அடுக்குச் சொல், as தீத்தீத்தீ, fire, fire, fire. (p.) 5. [in anat.] A layer, சிரேணி. அடுக்கடுக்காகவைக்க, inf. To arrange many things in rows, pile up in order. அடுக்கானகன்னி, s. A perfect woman. அடுக்குக்குலைக்க, inf. To put in disorder, as things in a row, pile, &c. அடுக்குக்குலைய, inf. To become disordered, deranged as business affairs, to go to decay as one's circumstances. அடுக்குத்தீபம், s. A kind of lamp in temples, used by the priests before the idol. அடுக்கத்தொடர், s. Repetition of a word or phrase two or three times, as, பாம்புபாம்பு. அடுக்குப்பண்ண, inf. To arrange, put in order, prepare. அடுக்குப்பார்க்க, inf. [prov.] To rehearse as stage players, previous to the public exhibition. (ஒத்திக்கைபார்க்க is used on the continent.) அடுக்குப்பானை, s. Pots arranged, especially in a cook-house, one upon another for various uses. அடுக்குமல்லிகை, s. A species of the Arabian Jasmine, ஓர்மல்லிகை. அடுக்குமுள்ளி, s. A species of the முள்ளி shrub. அடுக்குமெத்தை, s. A couch with pillows placed one upon another. 2. A house built of different lofts, or stories. அடுக்கூமத்தை, s. A species of the ஊமத்தை. 13)

alku (p. 27) s. The blade of a weapon or instrument, the top or head of an arrow, ஆயுதத்தினலகு. 2. Weapon, arms in general, ஆயுதப்பொது. 3. Glow worm, மின் மினி. 4. A bird's beak, பறவைமூக்கு. 5. An ear of rice or other grain, பயிர்க்கதிர். 6. Number, calculation, எண். 7. Poetic numbers of feet or syllables, செய்யுளலகு. 8. Cowries, small shells used as signs of numbers in reckoning, பலகறை. 9. Seeds of மகிழ் tree, மகிழம்விதை, Mimusops elengi, L. 1. Grains of paddy, நென்மணி. 11. A broom, a besom, துடைப்பம். (p.) 12. (c.) The mandibles, jaws, கொடிறு. 13. [prov.] Breadth, extension, விசாலம். 14. A weaver's stay or staff to adjust a warp, நெசவுநூற் பாவினலகு. அரணை அலகுதிறக்கிறதில்லை. The eft does not bite, (lit.) does not open its jaws. அலகிட, inf. To reckon, compute, number, கணக்குப்பார்க்க. 2. To measure verse, scan, செய்யுட்கோசையூட்டும்பொருட்ட லகிட. 3. To sweep the sacred precincts of a temple as one of the duties of the சரிதைக்காரன், or religionist of the lowest degree in the Siva system, கோயிலலகிட. அலகுகட்ட, inf. To bind (charm) the mouth of a serpent, a dog, &c. 2. To charm a weapon to prevent its cutting, &c. 3. To settle an account. அலகுகழிக்க, inf. To subtract or deduct a number in reckoning with kernels, seeds, &c. அலகுகிட்டுகை, v. noun. Having the lock-jaw. அலகுகூடை, s. A basket made of twigs closely twisted together, used to draw water. அலகுநிலை, s. The result of a reckoning, as the sum in addition, product in multiplication, &c. அலகுநிறுத்தல், v. noun. Placing a sword upright. This is a ceremony performed in the pagoda of துரோபதை, before the festival in honor to her is commenced. A sword is set up--the point downwards-- on the side of a vessel filled with water, and if it does not move, they think that the ceremony will be attended with success. This is also done in private houses. அலகுபருப்பு, s. A kind of pea. அலகுபனை, s. The long, flat leaved palmyra, Borassus flabelliformis, L. அலகுபாக்கு, s. Betel-nut sliced thin and boiled in water in which its husk has been boiled, giving it a reddish hue. அலகுபோட, inf. To perform a penance, in which the tongue is pierced with an iron wire, strings are drawn through the sides of the loins, or the breast cut with a knife. (c.) அலகுப்பூட்டு, v. noun. Closing the mouth in penance. அலகுவிறைப்பு, v. noun. Becoming cold and stiff as the jaws in childbirth, fits, hunger, &c. வேப்பலகு, s. The rib or small stalk of the leaves of the margosa tree. திருவலகு, s. A broom used in pagodas. சோற்றலகு, s. A sort of rice strainer, made of ribs of palm leaves. 23)

uṇṭai (p. 59) s. A ball, bowl, a globe, a sphere, a bullet, any thing round or globular, commonly rather small, உருண் டை. 2. A bolus, a pill, magical pill, குளிகை. 3. A cake--as சிற்றுண்டி. 4. A weaver's woof. weft, உண்டைநூல். (probably a contraction of உருண்டை) 5. (p.) A division of an army, படைவகுப்பு. உண்டைநூல், s. Woof, weft. உண்டையாய்ச்சுற்ற, inf. To wind bobbins or balls. உண்டையும்பாவும். The woof and warp. நூலுண்டை, s. A ball or clew of thread, cotton, &c. 2. A weaver's bobbin or quill. 127)

kyiṟu (p. 96) s. Rope, cord, string, twine, line, bobbin, வடம். கயிறடிக்க, inf. To strike lines on timber with a colored string--as a carpenter. கயிறறுந்தஆட்கள், s. [prov.] Vagabonds, vagrants, strollers. கயிறுகட்ட, inf. To put off from day to day. 2. To show a pretended consent--as a seller to give his goods to one who offers a low price. 3. To employ one to deceive another. கயிறுசாத்த--கயிறுபோட, inf. To pass a string between the leaves of an ola book in order to divine by it. கயிறுசிக்குப்பட, inf. To be embroiled, to disagree, to quarrel--as husband and wife, &c., தொந்தரவுபட. கயிறுதடி, s. One of the weaver's implements, நெய்வார்கருவியிலொன்று. கயிறுதிரிக்க--கயிறுமுறுக்க, inf. To twist, twine, cord, &c. கயிறுபிடிக்க--கயிறுபின்ன, inf. To plat bobbin, cord, &c. கயிறுமாற, inf. To change the rope on the head of a horse or ox newly bought, to ratify the purchase--considered auspicious to the seller. (திருவிளை.) கயிற்றுக்கோல், s. A kind of balance or steel-yard, ஓர்தராசு. கயிற்றுக்கோலாட்டம், v. noun. Playing with strings and sticks so that a weft or lace is formed thereby, ஓர்வ கைவிளையாட்டு. கயிற்றுச்சுருள், s. A coil of rope. See சுருளை. கயிற்றுப்பொருத்தம், s. Astrological agreement required in order to the assumption of the marriage symbol-one of the ten points in astrology in which there should be agreement in the horoscopes of the male and female in order to the suitableness of a marriage connexion.--Note. When such agreement is wanting, though the marriage takes place, the symbol is not put on. கயிற்றேணி, s. A rope-ladder, the shrouds of a vessel, நூலேணி. வடக்கயிறு, s. A rope which is used in lowering or elevating the ploughshare. 2. A great rope used at Hindu festivals for drawing the car. தொடுகயிறு, s. A rope used in ploughing. 51)

kārukam (p. 104) s. Manufacture, the act of manufacturing silk or cotton cloth, the process of preparing cotton or silk; spinning and weaving, நெய்யுந்தொழில். 2. Menial service, servile labour or toil--as carrying burdens, &c., கைங்கரியமானவேலை. 3. A form of religion--the worship of fire, அக்கினியைவணங்குஞ்சமயம். காருகத்தொழில்--காருகவினை, s. Manufacture, spinning, weaving, நெய்தற்றொ ழில். 2. The work or employment of weavers. 3. Menial service, toil, கைங் கரியவேலை. காருகர், s. Weavers, நெய்வோர். 2. Sculptors, painters, artists, ஓவியர். 127)

kuccu (p. 115) s. A hut, a shed made of palm leaves, &c., சிறுகுடில். 2. A splinter, a plug, any bit of stick, மரக்குச்சு, &c. 3. A brush, a weaver's brush, பாவாற்றி. 4. Stalk of grass, &c., புற்குச்சுமுதலியன. 5. A stake of a tent driven into the ground to fasten the ropes, கடாவுமுளை. 6. A hair-pin, தலைமயிர்க் குச்சி. Wils. p. 239. KURCHCHA. 7. A tassel, a bunch, a collection, a cluster a tuft, குஞ்சம். Wils. p. 29. GUCHC'HA. 8. A fold, a plait, கொய்சகம். 9. A little bell of gold which girls wear in the ear, பொன்னின்குச்சு. குச்சுக்காரி, s. A common prostitute; lit. a mean hut-woman. குச்சுவீடு--குச்சில் s. A hut. குச்சுக்கட்ட, inf. To build a hut. 2. To plait the hair. குச்சுப்போட, inf. To make or put up a hut. குச்சுமட்டை, s. A painter's coarse brush. பற்குச்சு, s. A tooth-pick. 2. A small stick to clear the teeth with--for a brush. வேர்க்குச்சு, s. A weaver's brush made of grass roots. குச்சுப்புல், s. Tassel of grass. குச்சுப்புற்சாத்த, inf. To wipe the idol with fine grass. குச்சுப்பிடிக்க, inf. To make gears, to make tassels. குச்சுப்பிடித்துக்கட்ட, inf. To put a folded cloth. கொண்டைக்குச்சு--மயிர்க்குச்சு, s. A hair-pin. சிவிகைக்குச்சு, s. Tassel for a palankeen. பட்டுக்குச்சு, s. Silk-tassel. ஒட்டாங்குச்சு, s. A piece of pot-sherd. 26)

kuñcam (p. 115) s. A tassel; a cluster of grass; a fan made of a pucker of cloth, குச்சு. 2. A bunch of flowers, பூங்கொ த்து. 3. A creeper bearing scarlet seeds, குன்றிமணி, the smallest of the jeweller's weights about sixteen grains, குன்றிக்கொடி, Abrus piccatori, L. Wils. p. 29. GUNJA and GUCHC'HA. 4. [among weavers.] A measure in the width of cloth, being onehundred-and-twenty threads of the chain or warp. (See கால், 25.) 5. A chowry, a fly-whisk, ஈயோட்டி. 6. An ornament made of corn-ears, கதிர்க்கொத்து. (See குச்சம்.) 7. An hump-back, கூன். 8. Dwarfishness, குறள். (Sans. Kuncha.) 9. Calumny, aspersion, slander, கோள். 1. A corn measure of about a pint, நாழி. 11. A weaver's brush, பாவாற்றி. (See குச்சு.) 12. A plant, புளிநறளை, Cissus, L. 13. A kind of arsenic, சீதாங்கபாஷாணம். குஞ்சங்கட்டித்தொங்கவிட, inf. To hang up tassels as ornaments. குஞ்சம்வீச, inf. To fan with a குஞ் சம். மயிலிறகுக்குஞ்சம், s. A bunch of peacock's feathers. குஞ்சன், s. A dwarf, குறளன்.

kaikkiḷvr (p. 140) --கைகோளர்--கைக்குளர்-கைக்கொளவர்--, s. A class of weavers. 21)

kaikkiḷvr (p. 144) s. A class of weavers, கைகோளர். See under கை. 26)

kōṭai (p. 149) s. The hot season, வேனிற் காலம். 2. The wind of the hot season, the land-wind in general, காற்று. 4. Sunshine, வெயில். 5. The செங்காந்தள். plant. 6. The வெண்காந்தள் plant. See காந்தள். 7. A kind of plant, the mealy root of which is used by the weaver for sizing warp. See கோடக்கிழங்கு. கோடைகாலம், s. The hot season. கோடைக்காற்று, s. West wind. As கோ டை 2. கோடைக்கிழங்கு--கோடங்கிழங்கு, s. The mealy root of the கோடை plant. கோடைக்குவாடான், s. A Medicinal shrub, ஆவிரை. கோடைச்செய்கை, s. Preparation of land in the dry season for the next rain. கோடைப்புரோசனம்--கோடைப்போ கம், s. [loc.] Crop grown in the hot season, 2. The produce of cultivation in the hot season. கோடைமழை, s. Rain in the hot season, deemed pernicious. (c.) 16) *

kōlikr (p. 151) --கோலியர், s. A low caste of weavers, நெய்வோரிலோர்சாதி. கோலியப்பறையர், s. Pariahs of the weaver's tribe. 31)

cāliyaṉ (p. 180) s. [prop. சாலிகன். fem. சா லிச்சி.] A caste of weavers, ஓர்சாதி. (c.) W. p. 84. S'ALIKA. 2. [prov.] Chalias, another caste, cinnamon peelers, வேறொ ருசாதி. 4) *

cīṭu (p. 190) s. (Tel. சீு.) [among weavers.] A number of threads equal to eight குஞ்சம், நூற்சீடு. 45)