kṟaiyāṉ (p. 102) s. White-ants, Temio fatale, செல். கறையானரிக்க, inf. To gnaw or consume--as white-ants. கறையான்கட்ட, inf. To form mould--as white-ants. 2. To mar--as white-ants. கறையான்புற்று, s. White-ant hills. கறையான்புற்றுவைக்கப்பாம்புகுடியிருக்கும்... White-ants make the cells, and snakes occupy them. [prov.] தாய்க்கறையான்--பெருங்கறையா ன், s. A large white-ant found in every nest, regarded as procreative of the whole; when removed, the nest perishes. நிலக்கறையான், s. The common kind of white-ants. பெருந்தலைக்கறையான், s. A largeheaded species of white-ants. கருங்கறையான், s. A black kind of white-ants. மேய்ச்சற்கறையான், s. [prov.] A large kind of white-ant that consumes rapidly, but makes no avenue. 10)

kilukilukk (p. 111) inf. To rattle; to make a tinkling, crackling sound; to ring, கிலுகி லென்றொலிக்க. கிலுகிலுப்பை, s. The name of a plant whose seeds rattle in the legumen, when ripe and dry, ஓர்செடி, Crotolaria labumifolia, L. 2. A kind of child's rattle, ஓர் விளையாட்டுக்கருவி. கிலுகிலுப்பைக்குட்டான், s. [prov.] A child's basket-rattle. வட்டக்கிலுகிலுப்பை--வெள்ளைக்கிலுகிலு ப்பை, s. A species of the கிலுகிலுப்பை plant, Crotolaria verrucosa. கிலுகிலெனல், v. noun. Rattling--as seed, &c., ஒலிக்குறிப்பு. 2. Sounding, buzzing--as flies swarming; swarming, collecting thick together--as maggots in a sore, crawling one over another, &c., தேனீமுதலியமூசல். ஈசல் கிலுகிலென்றெழும்புகின்றது. The winged white-ants are swarming, and flying up with a buzz. சனங்கள் கிலுகிலென்றுவந்துவிழுந்தார்கள். The people thronged or flocked rapidly one after another. 28)

cital (p. 182) s. White-ants, கறையான்; [ex சிதம், white.] (c.) சிதலரிக்க--சிதல்பிடிக்க, inf. To gnaw --as white-ants. 33)

citai (p. 182) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To be injured, spoiled, marred, ruined; to decay, to be worn out, to waste, moulder, கெட; [ex Sa. Sita.] 2. (Compare சேதி, v.) To be sundered, divided, cut to pieces, to be mutilated, வெட்டுண்ண. 3. To expire, சாக. 4. To change, to be contracted--as words or language by time, to grow obsolete, மருவிச்சிதைய. 5. To be changed, transformed, to vary as custom, religion, &c., வழக்கமாற. 6. To be destroyed, to perish, to melt away--as an army, இரிய. 7. To degenerate, deteriorate, சீர்கெட. 8. To be wrong, to get out of tune--as music; to go wrong--as a tune, சந்தஞ்சிதைய. 9. To be defective, deficient in letters, words, &c., எழுத்துமுதலியகுறைய. சிதைந்தவேடு, s. [prov.] An ola-book injured by white-ants, &c. சிதைந்துமருவியசொல், s. A word changed by time; a contraction. (p.) சிதைவு, v. noun. Destruction, perishing, ruin, loss, கெடுதி. 2. Decay, waste, squandering, abuse, பதனழிவு. 3. Fragments, ruins, &c.--as சிதை, v. 4. Change by contraction of a word; corruption or change of language, custom or religion, குன்றுதல். 5. Rout, defeat, இரிவு. 6. Injury of wealth, character, &c.; suffering detraction, &c., பெயர்முதலியகெடுதல். 7. Defect of a letter or word chiefly in poetry, தளைமுதலியவழுவுதல். 8. Getting out of tune, or going wrong, as a tune, சந்தச் சிதைவு. 9. Degeneracy, deterioration, சீர்கேடு. சிதைவுறாமங்கலவரிசி, s. Consecrated entire rice. See அட்சதை. (R.) எழுத்துச்சிதைவு, s. Change of letters --as in the adoption of words from Sanscrit. 2. Omission or loss of a letter in a word by time. சொற்சிதைவு, s. Change of a word from its original form, by elision, &c. 2. The change of Sanscrit words into Tamil. 3. Omission of a word. பொருட்சிதைவு, s. Transition of meaning, change in the meaning of a word by time, கருத்துபுரளுதல். 2. Injury, loss, &c., of property. 52)

tāy (p. 234) s. Mother, அன்னை. 2. Dam, female parent of animals in general, விலங்கின் தாய். 3. [in combination.] A maternal aunt, &c. (See சிறியதாய், சிறியதாய்முறை and பெரியதாய்.) 4. Origin, that which is primitive, chief, or principal, முதன்மை. (c.) தாய், is also applied to five kinds of nurses. 1. பாராட்டுத்தாய். 2. ஊட்டுந்தாய். 3. முலைத்தாய். 4. கைத்தாய். 5. செவிலித்தாய். which see. Another five-fold classification is given of persons held in similar esteem with mothers. 1. அரசன்தேவி, king's wife. 2. குருவின்தேவி, wife of the guru. 3. அண் ணன்தேவி, elder brother's wife. 4. தன்தே வியைஈன்றவள், wife's mother. 5. தன்னைஈன் றவள், one's own mother. தாய்ப்பொன்னிலும்மாப்பொன்எடுக்கிறவன். He who would steal one-twentieth even of his mother's gold--a maxim on the thievishness of goldsmiths. தாய்முகங்காணாதபிள்ளை. A child early bereaved of its mother. தாய்முலைப்பாலிலும்உப்புப்பார்க்கிறவன். One who tries even his mother's milk to see if it is not salt; i. e. a distrustful, mistrustful, sceptical person. தாய்சொற்சிறந்தவாசகமில்லை. No word is like that of a mother. (Avv.) தாயினும்அன்பர்கர்த்தர். The Divine Being more loving than a mother. (Christ. usage.) தாய்க்குள்ளதுமகளுக்கு. As the mother, so the daughter. தாயாடு, s. A dam. தாயேடு--தாயோலை, s. [prov.] The original book, முதலேடு. தாயைக்கொல்லி, appel. n. A matricide. 2. A villain, a wretch, மாபாவி. 3. A plantain, or other tree that perishes after yielding, வாழைநண்டுசிப்பிவேய்முதலியன. தாய்கால்--தாய்க்கால்வழி, s. Maternal relatives--as தாய்வழி. தாய்க்கம்பு, s. A stick with which children, in a play, strike a smaller one, கோட்டி. தாய்க்கரும்பு, s. The parent sugarcane. தாய்க்கறையான்--தாய்ச்செல், s. A large white-ant. See கறையான். தாய்க்காணி, s. [prov.] Land of the first quality, முதற்றரமானகாணி. தாய்க்கிராமம், s. A principal village or hamlet. தாய்க்கிழங்கு, s. The principal esculent root. தாய்ச்சீட்டு, s. Original bond, draft, &c. தாய்ச்சீலை, s. (com. தாச்சீலை.) The fore-flap. தாய்ச்சோட்டை--தாய்ச்சோஷை, s. Longing of a child for its mother. தாய்தகப்பனில்லாதபிள்ளை, s. An orphan. தாய்மாமன், s. Maternal uncle. தாய்வழி--தாய்வழிச்சுற்றம், s. Relatives in the maternal line. தாய்வாழை, s. The original plantain tree. பெரியதாய், s. Mother's elder sister. 2. Elder paternal uncle's wife. பெரியதாய்முறை, s. Relationship of the wife's father's elder sisters, or of the husband's mother's elder brothers. பெற்றதாய்--நற்றாய், s. One's own mother. மாற்றாந்தாய், s. A step-mother. 23)

nilm (p. 277) s. Ground, soil, earth, land, தசை. 2. The earth, the world, பூவுலகம். 3. Country, province, தேசம். 4. Appropriate place, seat, source--as of sound, தக்கவிடம். 5. Floor of a house or car, தளம். 6. Place, estate, இடம்.--Note. The four kinds of soil are: 1. குறிஞ்சி, hilly ground; 2. முல்லை, forest; 3. மருதம், agricultural land; 4. செய்தல், maritime tracts. நிலம்குளிரமழைபெய்தது. It has rainded so as to cool the groud. நிலஇலந்தை, s. A plant. See இலந் தை. நிலக்கடம்பு, s. A plant, ஓர்பூடு, Justicia acaulis, L. நிலக்கடலை, s. Ground-nut of the West Indies. See கடலை. நிலக்கணம், s. [in proso.] One of the four auspicious feet proper to begin a poem. See அட்டகணம் under கணம். நிலக்கரி, s. Coal as taken from the earth, pit-coal. நிலக்கறையான், s. A white-ant. See கறையான். நிலக்கன்று, s. A young sapling. நிலக்காரை, s. A kind of thorny shrub, ஓர்முட்செடி. நிலக்காளான், s. A kind of fungus, the toadstool. நிலக்குமிழ், s. A low, thorny shrub, ஓர்செடி, Gmelina Asiatica, L. நிலக்குழி, s. A hole in the ground in which a mortar is fixed, உரற்குழி. 2. The figure of a letter marked in sand for a child to trace over, அட்சரக்குழி. நிலக்குறி, s. Sigus said to appear in the ground when certain juices are poured on it, shewing whether treasure has been buried and of what kind--a branch of நீதிசாத்திரம். நிலக்கூந்தல், s. A plant, எலிச்செவிப் பூண்டு. See கூந்தல். நிலக்கொட்டை, s. A plant, Tragia Cham&ae;lea, L. நிலக்கொதி--நிலக்கொதிப்பு, s. Heat of the ground when a little rain falls after a long drought. 2. Heat of the ground after the day is past. நிலச்சார்--நிலச்சார்பு, s. [prov.] Nature or kind of soil, பூமியின்றன்மை. 2. Character of soil as enriching its inhabitants or the contrary, நிலவளம். நிலச்சுருங்கி, appel. n. A plant, Oxalis sensitiva, L. நிலச்சூடு, s. Heat of the ground as felt by the bare feet, said to be injurious to the sight, and prejudicial to health. நிலத்தரசுகாரர், s. [prov. pl.] Proprietors of the soil; also noblemen. நிலத்தாமரை, s. The rose-shrub. (R.) நிலத்தியல்பு--நிலவியல்பு, s. As நிலச் சார்பு. நிலத்தியல்பாநீர்திரிந்தற்றாகுமாந்தர்க்கினத் தியல்ப தாகுமறிவு. As rain water is changed according to the nature of the soil upon which it falls, so will the nature of men be changed according to the company they keep. (குறள்.) நிலத்துத்தி, s. A shrub. See துத்தி. நிலத்துளசி, s. A plant, ஓர்துளசி. See துளசி. நிலநெல்லி, s. A plant. See துத்தி. நிலந்தட்டி, appel. n. [prov.] A kind of pounder for beating or smoothing a floor, a road, &c., நிலத்தைச்சமனாக்குமோர்க் ருவி. நிலந்தெளிய, inf. (as an adv.) At daybreak; (lit.) when the ground is clearly visible. நிலப்பங்கு, s. Share of land. நிலப்பனை, s. A kind of plant, ஓர்பூடு, Curculigo orchioides, L. (Roxb.) நிலப்பனைக்கிழங்கு--நிலப்பனங்கிழங் கு, s. The medicinal root of the plant. நிலப்பாகல், s. A creeper, ஓர்பாகற் கொடி, Momordica humilis, L. (R.) நிலப்பாலை, s. A plant. See பாலை. நிலப்பாவாடை, s. White cloth spread on the ground for a new-married couple, or at the time of a funeral procession for friends to walk on. See நடைபாவாடை. நிலப்பிரயோசனம், s. Production of the soil, profit of land. நிலப்பிளப்பு, v. noun. Crack, chasm formed by the sun in muddy soils. நிலப்புழு--நிலப்பூச்சி, s. A kind of worm. நிலப்பெயர்ச்சி-நிலப்பேதம், s. Change of climate, as favorable or unfavorable to health of man or beast. நிலப்பொட்டு, s. A spot made on the forehead of children by rubbing the finger on the smeared floor and touching it, மண்ணைத்தேய்த்திடுந்திலதம். 2. A kind of medicinal fungus, ஓர்காளான். நிலப்போங்கு, s. Quality of soil, good or bad, as affecting plants. நிலமகள், s. The earth as a goddess, பூமாதேவி. நிலமகன், s. The planet Mars, செவ் வாய், symbolically described as a son of பூமிதேவி. நிலமட்டம், s. Ground or water level. See நீர்மட்டம். நிலமண், s. [prov.] Earth laid down to form the floor of a house, தரையைநிரப் புமண். நிலமதிப்பு, v. noun. Estimation of land as to its value, produce, &c. நிலமயக்கம், s. Blending of different tracts of country, as the hilly, forest, &c. See திணைமயக்கம். (p.) நிலமறிதல், v. noun. Knowing the different soils for wells, &c., பூமியின்வள மறிதல். 2. Knowing the lucky side or place, in gambling. வெல்லுநிலமறிந்தவன். One knowing the point at which to place himself in order to win. நிலமிதி, s. [prov.] Peculiarity of place, climate, &c., as affecting health or disposition, இடவுரிமை. நிலமெடுத்தல், v. noun. Selecting by astrological calculations an auspicious spot for the site of a house, temple, well, &c. நிலமை, s. [prov.] Landed property, பூஸ்திதி. See நிலைமை. நிலம்பிராண்டி, appel. n. A kind of herb which takes fast hold of the ground, ஓர்பூடு. நிலம்புலம், s. Lands of different kinds. நிலவடலி, s. A very young palmyratree, சிறுபனை. நிலவடுப்பு--நிலஅடுப்பு, s. A hole cut in the ground for a fire place. நிலவரி, s. Land-tax. 2. The proportion due to government, as lord of the soil. நிலவளம், s. Peculiarity of soil as நிலவாசி, 2. நிலவலயம், s. The earth, the circle or sphere of the earth, பூமி. (p.) நிலவறை, s. A cavern, a cave, a cellar, a subterraneous room, avenue, &c., நிலவாகை, s. Cassia senna, as நிலஆ விரை. நிலவாகைச்சூரணம், s. Senna powders. நிலவாசி, s. Superiority of soil, as improving plants, நிலப்போங்க. 2. Peculiarity of soil as improving or deteriorating plants; sometimes also men, beasts, milk, &c. நிலவாடகை, s. [com. நிலவாடை.] Rent of land. நிலவாரம், s. [prov. தரைவாரம்.] The owner's share of produce from land. நிலவாழை, s. A kind of plant, ஓர்பூடு. நிலவாவிரை--நிலஆவிரை, s. [improp. நிலாவிரை.] A species of the ஆவிரை plant, Cassia senna, L. நிலவித்தியாசம், s. Difference of soil, country, climate, &c. நிலவியல்பு, s. Nature of soil, &c. See நிலத்தியல்பு நிலவிளா-நிலவிளாத்தி, s. A shrub of the விளா class, a low shrub of the Feronea species. நிலவிறிசு, s. [vul.] A kind of fire works set on the ground, ஓர்வாணம். நிலவீரியம், s. A kind of medicinal earth; also பூநீறு. நிலவுமரி--நிலஉமரி, s. A plant, ஓர் பூடு. நிலவூறல்--நிலவோதம், s. Dampness of soil, ground floor, &c. நிலவெடுப்பு, v. noun. [prov.] Breaking new soil, முதலாமுழவு. நிலவெழுத்து--நிலஎழுத்து, s. Writing on the ground, as school boys. நிலவேம்பு, s. A medicinal plant, ஓர் பூண்டு, Justicia Paniculata, L. நிலவேர், s. An earthworm used medicinally, and thus called politely, பூநா கம். செந்நிலம், s. A field of battle as செம் புலம். 2. Forest land of a red color, செந்த ரை. பண்பட்டநிலம், s. Tilled ground. 149)

pcai (p. 289) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To be compassionate, kind, affectionate, அன்பு கொள்ள. 2. To be liberal, beneficent, benevolent, சாரமுள்ளதாக. 3. [prov.] To become glutinous, viscous, tempered--as clay, &c., இளகு. 4. v. a. To temper clay so as to make it viscous--as done by potters, white-ants, or hornets; kneading dough, பிசைய. 5. To fill cracks in iron by beating, ஒட்ட. பசைந்தார், appel. n. [pl.] Friends, சினேகிதர். (சது.) பசைமட்டை, s. [prov.] A piece of palmyra stalk used by blacksmiths in tempering the heat of fire the by water, இரும்பைப் பசையுமட்டை. பசைவு, v. noun. Compassion, kindness, affection, attachment, அன்பு. 50)