kumaraṉ (p. 122) s. A young man, one of sixteen years old, பாலியன். 2. A man in his prime from sixteen years to thirtytwo, கௌமாரன். 3. A youthful son, புதல்வன். 4. Skanda, முருகன். 5. Bhairava, வயிரவன். --Note. The gods and celestials are described as remaining permanently youthful, and enjoying juvenile vigor. Wils. p. 23. KUMARA குமரதானம், s. [in versification.] The second of the five arbitrary divisions of letters, for the beginning of a poem, எழுத்துத்தானத்திலொன்று. See under தானம். 17) *

kumari (p. 122) s. A girl, arrived at maturity and unmarried; a lass, பருவமுடையவள். 2. A virgin, a maid, கன்னியை. 3. A youthful daughter, புதல்வி. 4. The name of the daughter of Bharata, to whose share the southern division of Bharatavarsha or India fell, and from whom the southern extremity of the peninsula was called Cape Comorin or Kumari, பரதன்மகள். 5. Unfadingness, imperishableness, unchanging youthfulness, அழிவின்மை. 6. The wild aloe. (See கற்றாழை.) 7. The Kumari river near Cape Comorin, where it is said Parvati did penance; one of the seven sacred rivers, கன்னியாகுமரி. 8. Kali, காளி. 9. Durgha, considered as one of the seven matrons. See கௌமாரி. Wils. p.23. KUMAREE குமரியிருட்டு, s. Darkness just before day-break. குமரிவாழை, s. Young, thriving plantain trees. குமரிஞாழல், s. An ever-green ஞாழல். குமரிமாமதில், s. Imperishable fortress, or walls. குமரியாறு, s. The Kumari river. குமரிகண்டம், s. A portion of Southern India, named after the queen குமரி, by whom it was first governed. குமரிச்்சேர்ப்பன், s. Any king of the Pándian dynasty, as the owner of the lands, along the banks of the குமரி river. 18)

kumārtti (p. 122) s. A daughter, commonly young--auspiciously spoken, புத்திரி. 2. A king's youthful daughter, a princess; a young woman of royal or exalted birth, இராசகுமாரி. 22) *

kumāri (p. 122) s. A girl, arrived at puberty, குமரி. 2. A youthful daughter, புதல்வி. 3. Durga, துர்க்கை. Wils. p. 23. KUMAREE 4. A solvent or menstruum which dissolves gold, சுவர்ணபேதி. 24) *

kuyam (p. 124) s. Female breast, முலை. Wils. p. 225. KUCHA. 2. Juvenility, youthfulness, இளமை. (Compare கயம்.) 3. A sickle, a reaping hook, a curved knife; wrought iron, கொடுவாள். 4. Sacrificial grass, தருப்பை Wils. p. 235. KUS'A. குயவரி, s. A tiger, புலி. Compare கொடுவரி. 7)

kuẕvu (p. 128) adj. Young, youthful, juvenile, இளம், --Note. The வு is sometimes dropped in combination. குழக்கன்று, s. A young calf, இளங் கன்று. குழமகன், s. A male infant, குழந்தை. 2. A doll, குழந்தைப்பிரதிமை. 3. A poem in praise of a male infant, ஓர்பிரபந்தம். குழவி, s. An infant, a babe, குழந்தை. 2. The young of the elephant, camel, buffalo, the fabulous wild cow, deer, hog, red monkey; also of animals that live on the branches of trees--as monkeys, squirrels, chameleons and some other lizards, sloths, &c., விலங்கின்பிள்ளை. 3. A sapling, a sucker, the young of trees and some vegetables. (See மரக்கன்று.) 4. The roller in a pair of grinding stones; lit. the little or young one, அம் மிக்குழவி. 5. Early part of life, youthhood, juvenility, இளமை. 6. The young moon, வாலசந்திரன். 7. Greatness, பெரு மை. 24)

kōmaḷam (p. 150) s. Youthfulness, juvenility, a youthful state, இளமைப்பருவம். 2. Handsomeness, agreeableness, pleasingness, செவ்வி. 3. Blandness, softness, tenderness, குருகு. W. p. 251. KOMALA. 4. A cow --as கோ, பசு. (திவா.) 74)

cēṭu (p. 207) s. Youth, youthfulness, இளமை. 2. Beauty, gracefulness, handsomeness, அழகு. 3. Roundness, massiveness, திரட்சி. 4. Greatness, largeness, பெருமை. 5. Goodness, excellence, benignity, நன்மை. (சது.) (p.) 26) *

cēy (p. 208) s. Juvenility, youthfulness, இ ளமை. 2. A child, infant, குழந்தை. 3. Son, மகன். 4. Ruddiness, சிவப்பு. 5. Mars, the planet, செவ்வாய். 6. the god Skanda, முரு கன்; [ex செம்.] 7. Distance, remoteness, தூரம். 8. Length, நீளம். 9. The bambu, மூங்கில். (p.) சேயார்--சேயன், s. A son. சேய்த்து, appel. n. That which is distant or remote, தூரத்திலுள்ளது. 2. That which is long, நீளமுள்ளது. (p.) 30)

taruṇam (p. 225) s. Juvenility, youthfulness, இளமை. W. p. 369. TARUN'A. 2. (c.) The proper season or opportunity, seasonable time, சமயம்; which see. ஏற்றதருணம். A fit time. தருணதை, s. (St. usage.) Female juvenility; the state of a young woman at or near puberty, பிரவிடை. தருணர், s. (plu.) Young persons, இள மைப்பருவத்தோர். தருணன், s. (fem. தருணி.) A young man, at puberty, பாலியன். 49)

piḷḷai (p. 318) s. Child, infant, male or female offspring, குழந்தை. 2. Son, சுதன். 3. Youth, a lad, இளைஞன். 4. A title suffixed to the name of males in some families of the Vellalar caste, also a respectful appellative given to any male of this class, and sometimes to others, ஓர்பட்டப்பெயர். 5. The young of animals living on the branches of trees, as the monkey, &c., கோட்டில்வாழ் விலங்கின்பிள்ளை. 6. The young of the swine, deer, cat, hare, &c., பன்றி, மான், பூனை, முயலி வற்றின்குட்டி. 7. The young of the அன்றில் bird. 8. [sometimes.] The young of birds in general, பறவைக்குஞ்சுகளின்பொது. 9. The young of a cocoa-nut, தென்னம்பிள்ளை. 1. The setting, or planting, of any tree, நாற்று. 11. An affix to the names of some birds and animals, as அணிற்பிள்ளை, கீரிப்பிள்ளை, கிளிப் பிள்ளை. 12. [usage.] A small black bird, கரிக்குருவி. 13. The mainate, நாகணவாய். 14. The god Bhairava, வைரவன்; [ex பிள், bursting, as the amnios at birth or பீள்.] (சது.) பிள்ளையவர்கள்வருகிறார்கள். The master is coming--used by the Vellalas. பிள்ளைக்கு விளையாட்டு சுண்டெலிக்குச்சீவன்போ கிறது. It is play to the child, but death to the mouse. பிள்ளாயெனல், v. noun. Speaking kindly to a junior. ஏன்பிள்ளாய். Well, child! ஆண்பிள்ளை, s. A male child; a man, &c. See ஆண். பெண்பிள்ளை, s. A female child; a woman. See பெண். பிள்ளைக்கரைத்தல், v. noun. Procuring abortion. பிள்ளைகொல்லி, appel. n. Infanticide. 2. A disease fatal to infants, ஓர்நோய். 3. A kind of assaf&oe;tida, ஓர்பெருங்காயம். பிள்ளைக்கட்டி, s. The f&oe;tus in the early stages of pregnancy. பிள்ளைக்கவி, s. A species of poetic composition. See பிள்ளைத்தமிழ். பிள்ளைக்கற்றாழை, s. A common species of கற்றாழை, used medicinally, being always green. பிள்ளைக்கிணறு, s. A small well or hole sunk within a well. பிள்ளைக்கைவளை, s. Bracelets worn by children பிள்ளைக்கோட்டை. s. A small fort, forming an entrance to the larger, சிறு கோட்டை. 2. A citadel. பிள்ளைச்சோமன், s. A small சோமன் cloth for a boy or girl. பிள்ளைத்தக்காளி, s. A shrub. See தக் காளி. பிள்ளைத்தமிழ், s. A poem celebrating the different stages in the infancy and childhood of a hero, comprized in ten parts: 1. காப்பு, putting on the armrings, with magical rites; 2. செங்கீரை, first voluntary movements of the child compared to the motion of herbs by the breeze; 3. தால், lulling the child in the cradle with songs; 4. சப்பாணி, the first clapping of its hands; 5. முத்தம், kissing; 6. வாரானை, extending its hands and calling to be taken; 7. அம்புலி, showing the moon to the infant; 8. சிறுபறை, amusement of a small drum; 9. சிற்றில், making (in play) little houses, or trampling on those made by girls; 1. சிறுதேர். drawing little carriages.--Note. When a heroine is described, instead of the last three, the following are substituted, eighth கழங்கு, a kind of play with brass balls; ninth அம்மானை, a curious play with balls; tenth, ஊசல், swinging. There are two more compositions, bearing this title, one by குமரகுருபரதேசிகர், in praise of மீனாட்சி, the goddess at Madura; the other, by மார்க்கசகாயதேவர், of the childhood of Skanda. பிள்ளைத்தாய்ச்சி, s. A pregnant woman. பிள்ளைத்தேங்காய், s. The best kind of cocoa-nut, reserved for planting, நாற்றுத் தேங்காய். (Jaff.) பிள்ளைத்தேள், s. A centiped; Scolopendra, as மட்டைத்தேள். பிள்ளைப்பிறை, s. The youthful moon, இளஞ்சந்திரன். (p.) பிள்ளைப்பூச்சி, s. A kind of insect, the Gryllus, உழுவான், which going into mud is not defiled--so the spiritual man. பிள்ளைபெற, inf. To bring forth a child. பிள்ளைபெறாதமலடி, s. A barren woman, used of one who is cruel. பிள்ளைப்பெற்றவீடு, s. The house of a lying-in-woman, considered ceremoniously unclean. பிள்ளைப்பேறு, v. noun. Child-birth. பிள்ளைப்பேறறிந்தவள், s. A midwife. பிள்ளையைமஞ்சணீர்குடிக்கிறது, v. noun. Drinking turmeric water; i. e. adopting a child. பிள்ளைமாபிரபு, s. [prov.] A nobleman, an eminent person, பெருமையிற்சிறந்தோன். பிள்ளைமார், s. [pl.] Respectable men, gentlemen; men of the பிள்ளை caste. பிள்ளைமை, s. Childishness, puerility, babyhood, any thing infantile, பிள்ளைத்தன் மை. பிள்ளையாண்டான், appel. n. A young man, a youth, boy, lad, வாலிபன். பிள்ளையார், s. The god Ganesa, sometimes, Skanda and Sambanda Mûrti. பிள்ளையார்சதுர்த்தி, s. A fast on the fourth day of the new or full moon in honor of the god Ganesa. பிள்ளையார்சுழி, s. A curve to represent பிள்ளையார். See சுழி. பிள்ளையுண்டாகுதல், v. noun. Becoming pregnant. பிள்ளைவங்கு, s. [prov.] A cavity or socket to receive the mast of a dhoney, பாய்மரம்நிறுத்தும்குழி. பிள்ளைவண்டு, s. A young beetle, இள வண்டு. பிள்ளைவிழுதல், v. noun. [vul.] Miscarrying, கருவழிதல். ஊத்தாம்பிள்ளை, s. A bladder. (R.) Sometimes ஊத்தாம்பெட்டி. 16)

pēṟu (p. 336) s. A good obtained, a benefit, an acquisition, ஆதாயம். (சது.) 2. Endowment, bestowment, supernatural gift, வரம். 3. Gift, prize, reward, boon, வெகுமதி. 4. Advantage, profit, result, பலன். 5. Worth, merit, desert, தகுதி. 6. Birth, பெறுகை. 7. Offspring, issue, a child, சந்தானம்; [ex பெறு, v.] --Note. Of பேறு, or acquisition, there are sixteen kinds: 1. புகழ், celebrity; 2. கல்வி, learning; 3. வலி, power, physical strength; 4. வெற்றி, victory, success; 5. நன்மக்கள், good children; 6. பொன். gold; 7. நெல், abundance of rice and other grain; 8. நல்லூழ், a favorable destiny; 9. நுகர்ச்சி, proper and unsullied enjoyment; 1. அறிவு, wisdom; 11. அழகு, beauty; 12. பெருமை, greatness, magnanimity; 13. இளமை, youthfulness; 14. துணிவு, courage; 15. நோயின்மை, perfect health; 16. வாழ்நாள், longevity. பேறுகாலம், s. Time of child-birth. பேறுபெற, inf. To obtain a dignity. 2. To obtain bliss. 24)