uṟai (p. 68) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To be pungent, biting, sharp, கார்க்க. 2. To burn--as the body from exposure to the sun --the mouth, or a sore from any thing pungent--the back after flogging, &c., எரிய. 3. To affect acutely, cut to the quick--as a blow, rebuke, a sarcasm, &c.; to impress, தாக்க. 4. To become firm, fast, steadfast, decided--as the mind, அழுந்த. உறைக்கமழைபெய்தது. It rained effectively. என்மேலேசூடுறைக்கிறது. The heat burns or scorches me. நாணுறைப்ப. So as to be touched with shame. (நீதிநெறி.) உப்புறைக்கிறது. It is very salt. சொன்னதொன்றுங்காதிலேயுறைக்கவில்லையா.... Has nothing that I said affected you? lit. your ears. என்மனதிலேயுறைக்கிறது. It touches me to the quick. நான்சொன்னதுஅவன்மனதிலேயுறைத்தது. What I said made an impression on his mind. புளியுறைக்கிறது. It is very sour. கறியுறைக்கிறது. The curry is hot. வெயிலுறைக்கிறது. The sun scorches intensely. சாறுறைக்கிறது. The broth is pungent. உறைக்கஅடிக்க, inf. To strike so as to produce feeling. உறைக்கச்சொல்ல, inf. To speak effectively. உறைக்கப்பார்க்க, inf. To look intently. உறைத்துக்கொள்ள, inf. To become strengthened in mind. வாயுறைக்க, inf. To burn as the mouth through eating hot spices. உறைப்பு, v. noun. Sharpness, pungency, acrimony, காரம். 2. Severity, tartness, harshness in language, &c., கொடுமை. 3. Smarting, &c. of the mouth from eating pungent spices, எரிவு. 4. Painful sensations of body or mind, தாக்குகை. 5. Intensity, acuteness, severity, உக்கிரம். 6. Impressiveness, positiveness, பதிவு. உறைப்பானபேச்சு, s. Pointed language, cutting reproof, a biting sarcasm, a caustic remark. 2. Impressive speech. உறைப்பானமழை, s. An efficacious or fertilizing rain. உறைப்புக்காட்ட, inf. To be pungent. 2. To add pungent ingredients to curries, &c. 3. To be impressive, poignant, &c.--as a discourse. 13)

kūrmai (p. 135) s. [adjectively. கூர், by elision.] Keenness, sharpness, point, கூர். 2. Sharpness of sight or intellect, penetration, acuteness, subtility, wisdom, நுண்மை. கூராணி, s. A sharp nail, pin, &c. கூரியது, s. That which is sharp. கூர்க்கொம்பு--கூர்ங்கொம்பு, s. A sharppointed horn. கூர்ங்கணை--கூரம்பு, s. A sharp arrow. கூர்ங்கண், s. Sharp, piercing eyes. கூர்மூக்கு, s. A sharp-pointed nose. கூர்ம்பல், s. A sharp tooth. (p.) கூரியபுத்தி, s. Sharp intellect, penetration. கூரியன், s. A sharp, clever person, கூர் மையுள்ளவன். கூர்மைகாட்ட, inf. To show acuteness of intellect. கூர்மைபார்க்க, inf. To try the sharpness of an instrument. 2. To try one's ability. கூர்மைமழுங்க--கூர்மழுங்க, inf. To be blunted--as a point, or an edge. 2. To be blunted--as the intellect; to become obtuse. கூர்மையாய்ப்பார்க்க--கூர்ந்துபார்க்க, inf. To look intently. 2. To look or examine carefully. கூர்மையில்லோன், s. A stupid person; one of obtuse intellect. கூர்மையின்மை, s. Dullness of intellect. கூர்மையானபேச்சு, s. Subtle, accurate language, not easily controverted; wise discourse. 21)

cīkkiram (p. 190) s. W. p. 847. SEEGHRA. Haste, speed, quickness, celerity, velocity, விரைவு. 2. Expertness, expeditiousness, dispatch, கைச்சுறுக்கு. 3. (fig.) Intensity, severity, acuteness, rapidity--as of a disease; violence of a medicine, &c., மருந்துவீறு. 4. (fig.) [vul.] Anger, irritability, impetuosity, கோ பம். 5. [prov.] Acrimoniousness, pungency--as of tobacco, spirituous liquors, &c., உறைப்பு. 6. [in astron.] Annual parallax or elongation, as சீக்கிரபரிதி. சீக்கிரத்துக்கு, adv. Hastily, quickly. (R.) சீக்கிரகதி, s. A quick pace, rapid progress. 2. The quick movement of a carriage, a horse, &c. (p.) சீக்கிரகாரன், s. An expeditious person. சீக்கிரபுத்தி, s. Hasty counsel, precipitancy, rashness, foolhardiness. சீக்கிரப்படுத்த, inf. To hasten, hurry, expedite, quicken. சீக்கிரபரிதி, s. [in astron.] The annual parallax of a superior, or elongation of an inferior planet. சீக்கிரப்பட, inf. To be peevish, to take offence easily. 2. To be in haste, to be busy. சீக்கிரமானபுகையிலை, s. [prov.] Pungent tobacco. சீக்கிரம்பண்ண, inf. v. n. To hasten, to hurry. 2. [prov.] To be hot, as the sun; pungent, as tobacco; violent as poison, &c. சீக்கிரகேந்திரம், s. [in astron.] Commutation, being the angular distance of the sun from a planet. சீக்கிராத்தம்--சீக்கிரார்த்தம்--சீக்கிரவ ரை, s. [in astron.] The first equated geocentric longitude; [ex அர்த்தம்.] 35)

cūṭcumam (p. 199) s. Minuteness, subtility, fineness, delicateness, நுட்பம். 2. The atomic or spiritual body, சூட்சுமசரீரம். 3. Fraud, தந்திரம். W. p. 939. SOOKSUMAM. சூட்சுமஅவத்தை, s. A stage of life which சூக்குமதேகி experiences. சூட்சுமமானகாரியம், s. Slight affair, a trivial matter. சூட்சுமக்காரன்-சூட்சுமதாரி, s. A cunning man, தந்திரி. சூட்சுமதேகம், s. As சூக்குமதேகம். சூட்சுமதரிசனம்--சூட்சுமதரிசனை, s. Quick perception, sharp sightedness, acuteness, intelligence, நுட்பபுத்தி. சூட்சுமமாயிருக்க, inf. To be fine or small, நுணுக்கமாயிருக்க. சூட்சுமதிஷ்டி, s. Penetration, quick perception--as சூட்சுமதரிசனம். 2. Penetrative mental sight, intuition, supernatural perception. (p.) சூட்சுமவேலை, s. A cunning work, எத் துவேலை. சூட்சுமபுத்தி, s. As சூட்சபுத்தி. சூட்சுமபோதம், s. Penetration, keenness of intellect, perception of minute differences, நுட்பஆராய்வு. (p.) சூட்சுமவாதி--சூட்சவாதி, s. As சூட் சக்காரன். சூட்சுமவார்த்தை, s. A recondite expression, கருகலானசொல். சூட்சுமாதிசூட்சுமம், s. As சூட்சாதி சூட்சம். (R.) எழுத்துச்சூட்சுமம், s. Abbreviation--as உம், for உதாரணம், &c. 11)

tīṭcaṇam (p. 242) --தீஷணம்--தீட்சணி யம். s. Heart, warmth, வெப்பம். 2. Keenness, sharpness, acuteness, penetration, as of the intellect, கூர்மை. 3. Powerfulness, fierceness, ardor--as of the sun, உக்கிரம். (c.) W. p. 378. TEEKSHN'A. தீட்சணபுத்தி, s. An acute intellect. தீட்சணமானவெயில், s. A scorching and piercing sun. (colloq.) 13)

tēr (p. 259) கிறேன், ந்தேன், வேன், தேர, v. a. [sometimes தேரு.] To examine, investigate, inquire into, ஆராய. 2. To discriminate, to know, அறிய. 3. To say, tell, சொல்ல. 4. To consider, deliberate, ponder, எண்ண. 5. To ascertain, to form a conclusion or opinion, நிச்சயிக்க. 6. (c.) To be thoroughly acquainted with; to be versed, practised or proficient in, பயில. Compare தீர். தேரலர், s. The ignorant, அறிவீனர். 2. (fig.) Foes, enemies, பகைவர். தேரார், s. (plu.) Foes, as தேரலா. 2. The low, the base, the vulgar, கீழ்மக்கள். 3. The illiterate, கல்லாதார். (p.) தேர்ந்தபுத்தி, s. Mature understanding, deliberate judgement, discretion. தேர்ந்தவன், appel. n. A learned man. தேர்ந்துசெய்ய, inf. To act with due consideration. தேர்ந்துபார்க்க, inf. To examine in the mind, to deliberate. தேர்ந்தெடுக்க inf. To accept after due deliberation, investigation, &c. தேர்ச்சி, v. noun. Examination, investigtion, ஆராய்ச்சி. 2. Information, inteligence, learning, கல்வி. 3. Discernment, genius, acuteness, நுழைந்தறிகை. 4. Deliberation, counsel, எண்ணல். 5. Ascertainment, தெளிவு. தேர்ச்சித்துணைவர், s. (plu.) Ministers of a state, king's counsellors, statemen, மந்திரிகள். (சது.) தேர்வு, v. noun. Thorough acquaintance, proficiency, mature practice, பயி ற்சி. 2. As தேர்ச்சி, 1, 2, 3. 15)

nuṇmai (p. 277) s. Fineness, smallness, slenderness, nicety, நேர்த்தி. 2. Exquisiteness in workmanship, &c., வேலைத்திறம். 3. Minuteness, நுட்பம். 4.Sharpness, acuteness, penetration, discrimination, கூர்மை. 5. Abstruseness of a subject, or of an idea, ஆழ்ந்ததன்மை. நுண்மைநுகரேல். Be not nice in food. நுண்மையானவேலை, s. A clever invention, &c., as நுணுக்கமானவேலை. 340)

putti (p. 324) s. Intellect, understanding, sagacity, discretion, mental capacity, reason, knowledge, wisdom, அறிவு. W. p. 55. BUDD'HI. 2. The second of the four intellectual faculties, the faculty of reflection. See அந்தக்கரணம். 3. Instinctive knowledge as possessed by brutes, instinct, இயற்கையுணர்வு. 4. Instruction, admonition, counsel, exhortation, போதனை. 5. A wise plan, method, a remedy, an antidote, உபாயம். 6. Consciousness, உணர்ச்சி. 7. [in astron.] Daily motion of a planet, கிரகநடை. See புடபுத்தி, மத்திமபுத்தி. புத்திமான்பெலவான். The wise man is mighty. புத்தியோடேபிழை. Live circumspectly. அபரபுத்தி, s. An after-thought. See பச்சிமபுத்தி, பின்புத்தி. புத்திகற்பிக்க, inf. To instruct, to admonish. 2. As புத்திபடிப்பிக்க, 2. புத்திகற்பிதம், s. [in the Vedantic System.] Conception or idea, of visible things, in distinction from reality. புத்திகெட்டவன், appel. n. A stupid person. புத்திகேட்டல், v. noun. Asking counsel. 2. Listening to advice. 3. Attending to instruction, obeying. புத்திக்கூர்மை, s. Acuteness of intellect. புத்திக்கெட்டாதது, appel. n. That which is incomprehensible. புத்திசாலி--புத்திமான், s. skilful, wise, sagacious man. புத்திதீட்சணம், s. Penetration, acuteness of intellect, acumen. புத்திதெளிதல், v. noun. Becoming enlightened--as the understanding, or the judgment. புத்தித்தாழ்ச்சி, s. Stupidity, want of judgment, bewilderment. புத்தித்துவம், s. Intelligence or intellect as a divine principle. புத்திபடிக்க, inf. [prov.] To learn wisdom, acquire knowledge. புத்திபடிப்பிக்க, inf. [caus.] To teach. 2. To chastise, discipline, correct, சிட் சிக்க. புத்திபோதகம்--புத்திபோதனை, s. Instruction, exhortation, moral or spiritual advice. புத்திபோதரவு, s. Exhortation, advice, counsel, presuasive advice. புத்திமதி, s. Instuction, advice. [a pleonasm.] புத்திமயக்கம், s. Bewilderment, fascination, loss of self-government, by delirium, intoxication, lust, or otherwise. புத்திமயங்க, inf. To be bewildered, confused. புத்திமழுக்கம்--புத்திமழுங்கல், புத்தி மாறாட்டம், v. noun. Impaired state of the understanding, derangement. புத்தியறிதல், v. noun. Having discretion, prudence, sagacity. 2. Arriving at puberty as a girl, பெண்பருவமடைதல். புத்தியறிந்தவள், appel. n. [neg. புத்தியறி யாதவள்.] A girl grown marriageable. புத்தியில்லாமை-புத்தியீனம், s. Senselessness, folly, indiscretion. புத்தியூட்டுதல், v. noun. Instilling knowledge, imparting or communicating instruction, அறிவுபயிற்றல். புத்திவிமரிசை, s. Investigation. See விமரிசை. 29) *

maṉam (p. 346) s. Mind, will, the reasoning faculty, நெஞ்சு. 2. Purpose, intention, sentiment, desire, as மனசு. 3. [in comb.] Memory, ஞாபகம்; [from Sa. Mna. W. p. 676.] மனம்போனபடிநடவாதே. Do not follow your own will [obstinately]. மனங்கொண்டதுமாளிகை. What the mind accepts becomes a palace. மனக்கசப்பு, s. Rancor, hatred, bitterness of mind. மனக்கடினம், s. Sternness, hardness of heart. மனக்கண், s. [com. மனசின்கண்.] The eye of the mind, mental sight. மனக்கலக்கம், s. Perturbation of mind, agitation. மனக்கவலை, s. Anxiety, care, restlessness of mind. மனக்கவலைபலக்குறைவு. Anxiety of mind enfeebles. மனக்களிப்பு, s. Elation of spirits, joy. See களிப்பு. மனக்கள்ளம், s. [com. மனசிற்கள்ளம்.] Guile. மனக்காட்சி, s. Perception by the senses. See மானதக்காட்சி. மனக்கிடக்கை, s. One's own feeling, &c. See கிட, v. (p.) மனக்கிடை, s. Inmost thought. (p.) மனக்கிலேசம், s. Sorrow of heart. மனங்குத்துதல், v. noun. Sting of conscience, compunction, remorse. மனக்குருடு, s. Mental blindness, illusion. மனக்குழப்பம், s. Agitation of mind. மனக்குறிப்பு, s. Aim of the mind. 2. Guess. மனக்குறை, s. Dissatisfaction, discontent, umbrage. மனக்குறைதீர்க்கிறது. Relieving a dissatisfied mind, as by granting favors. 2. Revenging injuries. மனக்கூர்மை, s. Sagacity, acumen. மனக்கோட்டம்--மனத்தழுக்கம், s. Envy, dislike. (p.) மனக்கோட்டரவு, v. noun. Lowness of spirits. மனங்கசிய, inf. To melt as the heart, to be tender. See கசி. மனங்கரைய, inf. To relent. 2. To be sorry. மனங்கலக்குவிப்போன், appel. n. An epithet of Kama; (lit.) one who confuses the mind. See மன்மதன். மனங்கனிய, inf. To be tender in mind. See கனி, v. மனங்கருக, inf. To be displeased. See கருகு, v. மனங்குறாவ, inf. To be piqued, dissatisfied; to take umbrage. மனங்கூச, inf. To be shy, diffident, &c. See கூசு, v. மனங்கூம்ப, inf. To close the mind, excluding earthly objects. (p.) மனங்கொதிக்க, inf. To grieve. 2. To yearn. 3. To rage with anger. மனங்கொள்ள, inf. To will. 2. To desire. மனங்கோட, inf. To be envious, displeased, &c. (p.) மனங்கோண, inf. To be offended, discontented; to be cross, தவறிச்சாய. மனச்சஞ்சலம், s. Grief of mind. மனச்சம்பூரணம், s. Satisfaction of mind. மனச்சலிப்பு, v. noun. Grief, aversion, displeasure. மனச்சாட்சி, s. Testimony of the mind. conscience, as மனோசாட்சி. மனச்சாய்ப்பு--மனச்சாய்வு, v. noun. Inclination of the mind, propensity. 2. Partiality, prejudice, பட்சபாதம். மனச்சார்பு. Tendency of the mind, as மனப்போக்கு. மனஞ்சலித்தல். Being troubled in mind; wearied in spirit. மனத்தாராளம், s. Generosity, openheartedness; frankness. மனத்தாழ்மை, s. Humility, lowliness of mind. மனத்திடம், s. Firmness of mind, resolution, energy. மனத்திட்டம்--மனநிதானம், s. Estimate in the mind of another's abilities, or of any quantity, quality, or distance. 2. As மனநேர்மை. மனத்தியானம், s. Meditation, reflection. மனத்திருத்தி, s. Contentment, satisfaction of mind. மனத்தீமை, s. Depravity of heart. மனத்துக்கம்--மனத்துயரம், s. Grief of mind, sorrow of heart. மனத்துப்புரவு--மனத்தூய்மை, s. Purity of mind, sincerity. மனத்தெளிவு--மனத்தேற்றம், v. noun. Clearness of mind. மனநிதானம்--மனோநிதானம், s. Determination of mind, resolution. மனநிலை, s. Steadiness of mind, firmness of will. மனநிறை, s. Purity of heart, as மனத் தூய்மை. 2. Contentment, as மனத்திருத்தி. 3. Impartiality. மனநெருடு, s. Crabbedness, moroseness, sullenness, வெடுவெடுப்பு. மனநேர்மை, s. Sincerity, truth. மனநோ--மனநோவு, s. Regret, remorse; (lit.) pain of mind. மனநோக்கம், s. Aim, intention. மனநோக, inf. To regret; to feel remorse. 2. To be discontented, to repine. என்னைமனநோகச்செய்தான். He grieved me. மனந்தளம்ப, inf. To vacillate, be unstable in mind. 2. To be distressed with cares. மனந்தளர, inf. To grow discouraged or dispirited. மனந்திரித்தல்--மனந்திருப்பல், v. noun. Turning the mind, changing one's purpose. மனந்திருந்துதல். Change of mind, reformation of character. மனந்திரும்புதல். Turning of the mind. 2. [Chris. usage.] Conversion. மனப்படுத்தல், Causing to agree, persuading. (p.) மனப்பதைப்பு. Agonizing pain of mind, intense anxiety. 2. As மனோ வாஞ்சை. மனப்பற்று. Emotion. மனப்பாடம், s. A lesson learned by heart. See பாடம். மனப்பால்குடித்தல், v. noun. Indulging the imagination, fancying, (lit.) drinking the mind's milk. மனப்பிரமை--மனமருள், s. Distraction of mind, derangement. மனப்பீடை, s. Distress of mind. See பீடை. மனப்பூரணம், s. Contentment, as மன த்திருத்தி. 2. Exquisite joy, hilarity, உள் ளக்களிப்பு. 3. Ingenuousness, as மனநேர்மை. மனப்பூரிப்பு, v. noun. [inf. மனம்பூரி க்க.] Fulness of heart, excessive joy, மிகு களிப்பு. 2. Contentment, as மனப்பூரணம். மனப்பொறுப்பு. Forbearance, patience, பொறுமை. மனமகிழ்ச்சி--மனமலர்ச்சி, v. noun. [inf. மனமகிழ--மனமலர.] Cheerfulness, joy, hilarity. மனமடிவு, [inf. மனமடிக்க, com. மன மடிவாக்க.] Pain of mind, mortification, great disgust. 2. Discouragement, dispiritedness, depression, தைரியமின்மை. மனமுறிய, inf. [v. noun மனமுறிவு, aversion; sometimes மனமுறிச்சல்.] To be broken-hearted, dispirited, discouraged. அவன்என்னைமனமுறியப்பேசினான். He spoke so as to wound my feelings. மனமுறுத்த, inf. [com. மனதையுறுத்த.] To pain the mind as a sarcasm, &c. மனமேட்டிமை, s. Haughtiness of mind. மனம்பிடிக்க, inf. To be pleasing to the mind, to suit one's fancy. மனம்பேதிக்க, inf. To be at variance, to disagree in opinion. 2. To be distracted in mind, as மனங்கலங்க. மனம்பொங்குதல், v. noun. Excitement of the mind from joy, sorrow, or anger. 2. Being enraged. மனம்பொருந்த, inf. [v. noun மனப்பொ ருத்தம்.] To consent to, சம்மதிக்க. 2. To approve, to like, அங்கீகரிக்க. 3. To be in accordance with one's mind. மனம்பொறுக்க, inf. To forbear, to have patience--For the negat. see under பொறு. மனம்போனபோக்கு, v. noun. A wilful or head-strong course. மனரம்மியம், s. Contentment, as மனோ ரம்மியம். மனராசி, s. Consent of will, as மனோராசி. மனவருத்தி, s. Desire of mind, as மனவி ருப்பம். (p.) மனவலி--மனவூக்கம், s. Strength of mind; mental energy. மனவாக்குக்காயம்--மனோவாக்குக்காய ம், s. The three instruments of good or evil in man--the mind, or thoughts; organs of speech, or words; and the body, or actions. மனவிகாரம்--மனோவிகாரம், s. Aberration of mind. மனவிசனம், s. Displeasure, dissatisfaction. மனவிருப்பம்--மனோவாஞ்சை, s. The desire of the mind. 2. Choice. மனவுறுதி, s. Resolution, as மனத்திடம். மனவெரிச்சல், s. Envy, jealousy. மனவெழுச்சி, v. noun. Excitement, energy, ambition; [ex எழுச்சி.] மனவேகம்--மனோவேகம், s. Activity or quickness of mind, as மனோகதி. மனவொருமிப்பு--மனவொன்றிப்பு, v. noun. Union, harmony, concord. மனாகுலம்--மனோகுலம்--மனவியாகுலம் --மனோவியாகுலம், s. Grief; [ex ஆகுலம்.] மனோகதி, s. Quickness of mind, acuteness of perception. மனோகரம்--மனோக்கியம், s. Beautifulness, pleasingness. 2. Desirableness. மனோசலம்--மனோசலனம், s. Emotions of mind. மனோசன்--மனோபவன்--மனோபு--மனோ யோனி--மனோற்பவன், s. Kama, the Hindu Cupid; (lit.) the mind-born. மனோசாட்சி, s. Conscience, சீவசாட்சி. மனோச்சாகம்--மனோற்சாகம், s. Freedom of mind, தன்னிஷ்டம். 2. As மனவூக் கம்; [ex உச்சாகம்.] மனோதண்டம், s. Restraint of one's passions or lustful desires. மனோதத்தம், s. A vow, &c. See தத்தம். மனோதைரியம்--மனோபலம்--மனத் தைரியம், s. Fortitude, good courage. மனோநிச்சயம்--மனோநிதானம், s. As மனநிதானம். மனோபதி, s. ??rahma's city, பிரமன் நகரம். (ஸ்காந்தம்.) மனோபவம், s. The thought of the mind; (lit.) what is born in the mind, மனசிலேபிறந்தது. மனோபாவம்--மனோபாவனை, s. Imagination, fancy, மனதாற்பாவிக்கை. 2. [usage.] The real state of the mind. மனோபிஷ்டம்--மனோபீஷ்டம், s. Pleasure. See அபீஷ்டம். மனோபூசை, s. An ejaculation, a mystical form of prayer, மானதபூசை. மனோமயம்--மனோமயகோசம், s. One of the five investitures of the soul. See கோசம். மனோரஞ்சிதம், s. That which delights the mind, இன்பமானது. See இரஞ்சிதம். மனோரதம், s. Desire, pleasure, சந்தோ ஷம். (பஞ்சதந்.) மனோரமை, s. The daughter of Mount Meru and wife of Mount Hymalaya. மனோரம்மியம், s. Satisfaction, contentment; [ex இரம்மியம்.] மனோராசி, s. Agreement, consent, as மனராசி. மனோராச்சியம், s. Idle fancy, reverie, chimera, வீணெண்ணம். மனோராச்சியம்பண்ண, inf. To build castles in the air; (lit.) a kingdom in the mind. மனோலயம், s. Extinction of will, மனவொடுக்கம். (நல, 36.) மனோலி, s. A wit, a joker, ஆசியக்காரன்; [from Sa. Manolowlya. W. p. 641.] மனோலித்தனம், s. Wit, pleasantry. மனோவியாபாரம், s. The operation of mind, மனதின்செல்லுகை. மனோவிருத்தி--மனோவிர்த்தி, s. The extension or improvement of mind. மனோற்பவன், s. Kama. See மனோசன். மனோன்மணி, s. Parvati, பார்வதி; [ex உன்மணி.] (சது.) 92)