mattiyam (p. 343) s. The centre, the middle, நடு. 2. [in astron.] Mean. W. p. 639. MADHYA. 3. The waist, இடை. (சது.) மத்தியகாலம், s. [in astron.] Middle of an eclipse, expressed in Nalikai, &c. மத்தியஸ்தம், s. Mediation, arbitration, adjudication. (c.) மத்தியஸ்தலம், s. Neutral ground. 2. [limited.] Place of departed souls. மத்தியஸ்தன், s. [fem. மத்தியஸ்தி.] A mediator, an umpire, an arbitrator, நடு நிற்பவன். W. p. 64. MADHYASTA. மத்தியதேசம், s. That part of India, which is bounded by Kurukshetra on the north, Allahabad on the south, the Hymalaya mountains on the east, and the Vindhia mountains on the west-comprising the modern provinces of Allahabad, Agra, Delhi, Oude, &c. (lit.) the middle country. (Wils.) மத்தியமோட்சம், s. [in astron.] Mean end of an eclipse, கிராணம்விடுகை. மத்தியரேகை, s. The equator, or the meridian. (Modern.) மத்தியலோகம், s. [sometimes மத்தியம or மத்திமலோகம்.] The earth, as central in the Hindu system, பூலோகம். மத்தியவிருத்தம், s. The navel, உந்தி. (சது.) 17) *