ptai (p. 294) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To throb, to flutter, to quiver, to beat--as the heart through fear, pain grief, or sympathy, துடிக்க. 2. To be in agony as a creature in a fire, or in the burning sun; to suffer intensely, அவஸ்தைப்பட. 3. To pant for. to be anxious about, வாஞ்சைப் பட. 4. To fear, அஞ்ச. (c.) பதைக்கத்துடிக்கக்கொண்டுபோனான். He took it off, causing great pain, &c. பதைத்துத்திரிய, inf. To be eager. 2. To go anxiously about a thing. பதைத்துவிழ, inf. To be very eager, to be anxious, to be restless. 2. To burst forth in agony--as on hearing sad news. பதைத்துவிழுந்தோடினான். He ran panting and in great agony. பதைத்தல்--பதைப்பு, v. noun. Used in all the meanings of பதை, v. பதைப்புக்காட்ட, inf. [used impersonally.] To show anxiety, to be in a flutter, to show signs of agony, to writhe as at the sight of a suffering relative. பதைப்புக்கெட, as adv. Leisurely. 53)