akarttā (p. 2) s. [priv. அ et கர்த்தா, maker.] One not a creator, one without action, செய்கையற்றவன். (p.) அகர்த்தத்தவம், s. Not creating, but having power to continue the order prescribed at the creation--one of the three prerogatives of the Supreme Being. 35) *

akarmakarttarippirayōkam (p. 2) --அ கர்மகர்த்துருப்பிரயோகம், s. [priv. அ et கர்மகர்த் தரிப்பிரயோகம்.] The neuter verb, செயப்படு பொருள்குன்றியவினை. (p.) 36) *