alākku (p. 28) s. (Hin.) [vul.] Wrong, injury, தீங்கு. 21)

alātā (p. 28) --அலாது, s. (Hin.) That which is separate, distinct, unconnected, alone, வேறு. 2. That which is unemployed, at liberty, at leisure, தொழிற்படாதது. 22) *

alāpam (p. 28) s. [priv. அ.] Loss, நஷ் டம். Wils. p. 74. ALAB'HA. 2. Detriment, mischief, injury, தீமை. 3. Mishap, casualty, disaster, accident, இடையூறு. 23) *

alāpu (p. 28) s. A gourd, the bottlegourd, சுரை, Lagenaria vulgaris, L. Wils. p. 74. ALABU. 24)

alāritā (p. 28) s. The oleander shrub, அலரிச்செடி. 25)

ācuvalāyanīyam (p. 37) s. One of the thirty-two உபநிடதம், உபநிடதமுப்பத்திரண்டி னொன்று. 8) *

ilalāṭam (p. 53) s. [impr. இலாடம்.] The forehead, நெற்றி; [ex லல, wish, dalliance.] Wils. p. 717. LALADA. இலலாடஸ்தானம், s. The seat of the soul when the person is awake. இலலாடலிபி, s. Writing on the forehead, by Brahma; fate, destiny. 41) *

upalālaṉai (p. 62) s. Caressing, fondling a child, &c., குதுகலம்பண்ணுகை. 29) *

upalāḷaṉam (p. 62) s. [pref. உப.] Cleansing, purifying, தூய்தாக்குகை. (p.) 30) *

kalāniti (p. 96) s. See under கலை. 232) *

kalāpam (p. 96) s. A zone of beads for a woman's waist consisting of sixteen strings, பதினாறுகோவையுள்ளமணி. 2. A belt or girdle, அரைப்பட்டிகை. 3. A zone of any number of strings of beads or bells, &c., சரமணிக்கோவை. 4. A peacock's tail, மயிற்றோ கை. 5. A peacock, மயிலினாண். 6. An umbrella made of the feathers of a peacock's tail, பீலிக்குடை. Wils. p. 21, KALAPA. (p.) 233)

kalāpi (p. 96) s. A peacock, ஆண்மயில். (சது.) Wils. p. 21. KALAPIN. (p.) 236)

capalā (p. 160) s. Long-pepper, திப்பிலி, W. p. 317. CHAPALA. 23) *

calākai (p. 169) s. Any kind of stake, rod, pin, peg, bar, spike, கோல். 2. A surgeon's probe, இரணவைத்தியசலாகை. 3. A ramrod, துப்பாக்கிச்சலாகை. (c.) 4. A spear, a javelin, a dart, ஈட்டி. W. p. 833. SALAKA. 5. The magnet or load stone, ஊசிக்காந்தம். 6. A superior kind of gem, தெய்வவகன்மணி. (நிக.) 7. [prov.] Lath for roofing, வலிச்சல். சலாகையடிக்க, inf. [prov.] To nail on laths. 2. To prepare laths. சலாகையாணி, s. [prov.] Lath-nails. சலாகைவிட்டுப்பார்க்க--சலாகையேற் றிப்பார்க்க, inf. To probe--as a wound, &c. 2. To introduce a probe into the urethra, in urinary obstruction. (c.) சலாகைகுத்தியாட, inf. [prov.] To swing on iron probes inserted on either side. See பக்கச்செடில். (c.) 52) *

calākkiyam (p. 169) s. As சிலாக்கியம் which see. 53)