iṭu (p. 45) கிறேன், இட்டேன், வேன், இட, v. a. To set, put on as ornaments, தரிக்க. 2. To put in, deposit, keep, வைக்க. 3. To give, bestow, grant, devote, appropriate, ஈய. 4. To throw, case, poke out, poke or thrust into, எறிய. 5. To designate, appropriate, assign, allot, destine, dictate, விதிக்க. 6. To pour, shower, சொரிய.--As an expletive, it is joined to the gerunds of other verbs in which, it sometimes gives additional force or emphasis to the action expressed, or serves as a kind of finish, வினையெச்சத்தோடுசேர்ந்தோர்பகுதிநீர்மைத்தா ய்வருவது.--The gerund இட்டு is sometimes used to express cause, instrumentality, &c.--as, அவனையிட்டிந்தப்பழிவந்தது, this disgrace happened through him. மரத்தினிற்பறவைக்கிடுகலேபோலப்பாதகமனைத்துந் தொலைத்திடும். It will drive away every evil, as a stone thrown at birds in a tree puts them to flight. இடுகடை, s. A door or gate where much liberality is exercised, கொடுப்போனில்வாயில். (p.) இடுகறல், s. Fuel, விறகு. (நிக ண்டு.) (p.) இடுகாடு, s. A burying place, பிரே தம்புதைக்குமிடம். 2. A place for burning the dead, சுடுகாடு. இடுகுறி--இடுகுறிப்பெயர், s. Arbitrary names of things, primitive terms. இடுகுறிச்சிறப்புப்பெயர், s. [in grammar.] A specific term or primitive nouns not common to all--as தெ ங்கு, a cocoanut tree. இடுகுறிப்பொதுப்பெயர், s. [in grammar.] A generic term, or primitive common noun--as மரம், tree or trees. இடுதங்கம், s. Refined gold, gold of the best quality, புடமிடுதங்கம். 2. Gold inlaid, set, mounted, &c., கல்நகையிலுள் ளிடுதங்கம். இடுதண்டம், s. A penalty, விதிக் கப்பட்ட ஆக்கினை. 2. A penalty, fine, mulct, அநியாயதண்டம். இடுதிரை, s. A curtain, திரைச் சீலை. இடுமருந்து, s. A philter, வசமாக்க விடுமருந்து. இட்டறுதி, s. A fixed time or limit, நியமித்தவெல்லை. 2. A critical time, இரண்டுக்குற்றகாலம் 3. Destitution, extreme want, வறுமை. இட்டுக்கட்டிக்கொள்ள, inf. To disparage, asperse, to bring reproach upon. முன்னிட்டுப்போக, inf. To go forward. பின்னிட்டுப்போக, inf. To go backward. இடுகை, v. noun. Bestowing, ஈ கை. 2. s. Gift, கொடை. 93)

iṟngku (p. 57) கிறேன், இறங்கினேன், வேன், இறங்க, v. n. To descend, pass down a declivity or ladder, sink lower; to get down a tree, a precipice, &c.; to step down, alight from a horse, &c.; to crawl down, சரிய. 2. To descend voluntarily--as a bird, தாழலிறங்க. 3. To descend by degrees through air, water, or any other resisting medium--as leaves or other light substances; to fall or sink gradually or slowly; to fall--as rain; to flow down--as a torrent; to fall--as grain from the ear, மழைமுதலிய வையிறங்க. 4. To disembark, get out of a boat, or from one boat into another of smaller size, கப்பலினின்றிறங்க. 5. To be taken down, unladed, unladen, disburdened, சாமானிறங்க. 6. To fall or sink into the appropriate place--as a post into its hole, to be driven home--as a nail, உள்ளிறங்க. 7. To sink--as a denser body, to settle to the bottom--as earth in water, water in oil, &c., அமிழ. 8. To arrive at a place other than one's home, to pitch, alight, encamp --as an army. to halt, பாளயமிறங்க. 9. To get into the right road, நேர்வழியிலிறங்க. 1. To be brought down or reduced, தாழ்வடைய. 11. To abate--as fever commencing with the head and descending to the extremities, சுரமிறங்க. 12. To become reduced, or to descend--as bile in the system (which rising to the brain is supposed to cause mental derangement); hence to be cured of mental aberration, பித்தமிறங்க. 13. To subside--as animal poison in the system (which is supposed to descend from the head to the extremities), விடமிறங்க. கபாலநீர்கண்ணிலேயிறங்குகிறது. The humors of the head have descended into the eyes, causing cataract, depriving the person of sight, &c. ஒருதுறையிலிறங்கிவிட்டான். He has found a resting place; his mind is settled. இறங்காத்துறை, s. A place not convenient or proper for landing, or lodging. 2. (fig.) An improper marriage, connection, &c. இறங்குதுறை, s. A place of debarkation. 2. (fig.) Means, ways for effecting a thing, வழிவகை. இறங்குபொழுது, s. The time of sunset, சாய்பொழுது. இறங்குபொழுதிலேமருந்துகுடி. Take medicine when the sun declines; implying that the disease will thereby decline. இறங்குமிராசி, s. The six signs through which the sun passes in its southern course, சூரியனிறங்குமாறிராசிகள். இறக்கம், v. noun. Descending-as of food into the stomach; descent of a bird, a stream; debarkation from a boat, going down a ladder, &c., இறங்கு கை. 2. A descent, declivity, slope, declination, சரிவு. 3. A ford, இறங்குதுறை. 4. The drying up of the pustules in the small pox, measles and other similar diseases--so applied because it is supposed to begin at the head and to descend, அம்மைமுதலியவிறக்கம். 5. Paths and tracks of beasts in a jungle, மிருகங்கள் செல்வழி. நோயாளிக்குச்சோற்றிறக்கமில்லை. The patient is unable to swallow his food. இறக்கத்திலிருக்க, inf. To be in a low place, to be below. அவன்காரியம்இறக்கத்திலிருக்கிறது. His business is on the decline. இறங்கல், v. noun. The swelling of the glandula by an excess of wind, &c., அண்டமிறங்கல். 2. The subsiding of swelling, &c. from the head to the extremities, விக்கமிறங்கல். இறவு, v. noun. Lapse, passage, a place of descent, செல்கை. 5)

oṉṟu (p. 84) s. One (the numeral), ஒன் றென்னுமெண். 2. One thing, அஃறிணையொரு மை. 3. Union, coalescence, ஐக்கம். 4. In construction, it means either, or--as ஒன் றுதீவினையைவிடு, ஒன்றுஅதின்பயனைநுகர், either abandon your evil deeds, or take the consequences. ஒன்றத்தனைகொடுத்தால்நானிரண்டத்தனைகொடுப் பேன். If he has given once as much, I will give twice. ஒன்றாறுகிறானில்லை. He so wonders that he knows not when to cease extolling. 2. His sorrow, regret, &c. is unremitted. ஒன்றிலிருந்தொன்றிலேபாய்தல். Talking loosely, incoherently, jumping from one thing to another. ஒன்றினுளொன்று. One among another, reciprocally, mutually. ஒன்றுகேள். Listen to a word of advice, hear what I have to say. ஒன்றுக்குமசையான். He is moved by nothing. ஒன்றுமொன்றுமிரண்டென்றுதெரியாதவன். A person so ignorant that he cannot tell that one and one make two. ஒன்றுவிட்டொருநாள். Every other day, alternate days. ஒன்றேயொன்று. One only. ஒன்றோஅவனாலேகேடு. Have I sustained but one loss by him? நான்சொன்னதொன்று, அவன்செய்ததொன்று. I told him one thing and he did another. மனமொன்றுவாக்கொன்று. His profession is one thing and intention another. ஒன்றரை, s. One and a half. ஒன்றன்கூட்டம், s. A collection of similar things, ஒருபொருட்கூட்டம். (p.) ஒன்றன்பால், s. [in grammar.] Neuter singular of the irrational class, அஃறி ணையொருமைப்பால். ஒன்றாய், adv. Together, altogether, ஒன்றாக. ஒன்றாலொன்றும். By any means, யாதொன்றினாலும். ஒன்றாலொன்றுங்குறையில்லை. There is no lack at all--commonly applied to provisions, the country produce, &c. ஒன்றி, s. [vul. ஒண்டி.] One, alone, solitary, lonely (spoken of persons), தனி. ஒன்றிக்காரன்--ஒன்றியாள், s. A bachelor, a widower, a single or lonely person, தனியாள். ஒன்றினமுடித்தறன்னினமுடித்தல், v. noun. [in grammar.] Forming a rule or definition so as to include others, ஒருத்தி. ஒன்றுக்கு. For one thing, viz.: to make water--the common expression among school boys when asking to go out for this purpose. ஒன்றுக்கிருக்க, inf. To sit or squat down or go for one thing, viz.: to make water, நீர்விட. ஒன்றுக்குப்போக, inf. To make water. ஒன்றுக்கொன்று. To or for each other. ஒன்றுக்கொன்றுசரி. They are equal, alike, &c. ஒன்றுக்கொன்றுபேசிக்கொண்டார்கள். [vul.] They have called each other by hard names. ஒன்றுக்கொன்றுவித்தியாசம். Different one from another. ஒன்றுபட, inf. To become reconciled, ஒப்புரவாக. 2. To be united, to coalesce, பொருந்த. ஒன்றுபடுத்த, inf. To bring about a union or acquaintance between persons, ஒருமைப்படுத்த. 2. To reconcile, ஒப் புரவாக்க. ஒன்றுபாதி, s. [prov.] A moiety, a half-commonly of land, அரை. 2. Midnight, நடுச்சாமம். அவன்தன்சரக்கையொன்றுபாதியாகவிற்றுப்போட் டான். He sold his goods at half price. ஒன்றுமண்டடி--ஒன்றுமன்றடி, s. Concord, union, harmony, intimate familiarity. 2. Confusion, want of order or system. ஒன்றுமறியாதவன், s. One who knows nothing. ஒன்றுமறியாதவனுமில்லைஎல்லாமறிந்தவனுமில்லை. None is so ignorant as to know nothing --none so wise as to know every thing. ஒன்றுமற்றவன், s. A useless person, உபயோகமற்றவன். 2. A very poor person, தரித்திரன். ஒன்றுமில்லாமை--ஒன்றுமின்மை, s. Utter destitution, the relinquishing of every thing--as an act of devotion. (அறநெறி.) ஒன்றேகால், s. One and a quarter. ஒன்றொழிபொதுச்சொல், s. [in grammar.] Terms common to both genders, one only of which is understood, the other being excluded by the connexion, இருதிணையாண்பெண்ணுளொன்றனை யொழிக்கும்பொதுச்சொல்--as ஆயிரமக்கள்பொரு தார், a thousand persons fought; i. e. men. 33)

kttu (p. 92) கிறேன், கத்தினேன், வேன், கத்த, v. n. To cry with a harsh continued noise, to scream, squall--as an infant, கூவ. 2. To croak--as a frog; to caw--as a crow; to chuck--as a partridge; to scream, screach or make a harsh sound--as some birds, &c.; to chatter--as monkeys in fear, to yelp--as young dogs; to growl--as a bear; to bray--as an ass; to chuck--as young birds; to bleat--as calves; to make a reiterative sound--as some snakes, விலங் குபறவைமுதலியகத்த. 3. To chatter, to babble, to jabber, to talk in vain, பிதற்ற. 4. To roar, முழங்க. கத்திக்கத்தித்தொண்டையடைத்துப்போயிற்று. I am grown hoarse by talking so much. நாய்க்குப்பயந்துகுரங்குகத்துகிறது. The monkey chatters for fear of the dog. காக்கைகத்துகின்றது. The crow caws. அவன்கழுதைபோலேகத்துகிறான். He brays like an ass. அணில்கத்துகிறபடியால்சமீபத்திலேபாம்பிருக்கவே ண்டும். The screaching of the squirrels indicates the proximity of a snake. மாரித்தவளைபோலேயேன்கத்துகிறாய். Why do you croak like a frog in the rainy season? --said of one who talks too much, or importunes unceasingly. கத்து, v. noun. Crying, bawling, கூப்பிடுகை. 2. Chattering, unmeaning or idle talk, vain babbling, nonsense, mere declamation, பிதற்றுகை.--Note. Exalted devotees use this term concerning the opinions, &c., of other sects or of those of the same sects, but inferior to themselves. சமயக்கத்து, s. The arguments or wrangling of religious disputants. 2. Religious tenets exclusive of the sublimer or experimental parts. In both meanings the usage is sarcastic, spoken by opponents or by those who have arrived at an exalted degree. பொய்ந்நூலாம்அச்சமயக்கத்தினாராதரிக்கத்தெய்வ ங்கள்வைச்சமயக்கத்தினார்வாழ்வு. (Tiruvancadum) is the residence of Vishnu who appointed various gods to please wrangling fanatics. (திருவேங்.) வீண்கத்து, s. Vain, insignificant words, prating. 22) *

kātu (p. 104) s. Ear, செவி. 2. The eye of a needle, ஊசியின்காது. The pan of a gun, துப்பாக்கிக்காது. 4. The bottom of a tobacco leaf near the stem, (See சோணை.) 5. The top of an ola bond, as far as the hole through which it is filed; also the stamped part of an indenture or bond, which is nipped off, when the bond becomes null and void, உடன்படிக்கையின்காது. 6. Eye of an umbrella wire, which plays round the whale bone, குடைக்கம்பியின்காது. 7. The ear of a machine or vessel--as இராட்டினக்காது. 8. A small wedge to hold a tenon, handle or peg in its place, இறுக்கலாப்பு. காதுக்கிட்டால்முகத்துக்கழகு. Rings, &c., put in the ear are ornaments to the face. காதுங்காதும்வைத்தாற்போல். With the utmost secrecy, ear to ear, &c. எனக்குக்காதுகேளாது. I am deaf. காதடி, s. [vul. காதவடி.] The back part of the cheek, செவியடி. காதடைப்பு, v. noun. Deafness occasioned by a fall, blow, disease, &c. காதணி, s. An ear-ornament; of this there are sixteen kinds: viz., கடிப் பிணை, கம்பி, கன்னப்பூ, கன்னாவதங்கம், குணுக்கு, குண்டலம், குழை, கொட்டை, செவிமலர், தாட ங்கம், தூக்கம், தொங்கல், தோடு, மஞ்சிகை, வல் லிகை, வேடம். காதற--காதறுந்துபோக, inf. To have the perforated part of the ear cut or torn off. காதறுக்க, inf. To rend the ear by tearing off the ear-rings. 2. To cancel a bond, commonly by mutilating it. காதறுத்தகூலிகைமேலே. Tearing the ear and getting booty; i. e. doing injustice and getting money. காதறுப்பான், s. A sore that appears round the ear, காதைச்சுற்றிவரும் இரணம். காதறை, s. One whose ear has been cut off, or mutilated. 2. The cavity of the ear. காதற்றமுறி, s. A cancelled ola bond. காதார, adv. With one's own ear. காதாரக்கேட்க, inf. To hear with one's own ears. காதாரக்கேட்டசாட்சி, s. An ear-witness. காதிலேசொல்ல, inf. To whisper in the ear. காதிலேயடிபட, inf. To be uttered in one's hearing. காதிலேயோத, inf. To whisper in the ear. 2. To initiate a disciple by whispering a மந்திரம் in the ear. 3. To give private advice. காதிலேவிழ, inf. To reach the ears, to be heard. காதுகடிக்க, inf. To whisper, to buzz in the ear. காதுகுத்த, inf. To bore, perforate or pierce the ear. நீயெனக்குக்காதுகுத்துகிறாயா. Do you pierce my ear? (Do you teach me?) காதுகுளிர, inf. To be gratifying to the ear--as good news, a good voice, sweet music, &c. காதுகேளாதவன், s. A deaf man. காதுகொடுக்க, inf. To give ear, to hearken, to listen, to give attention. என்சொல்லுக்குக்காதுகொடுத்தான். He has given ear to my words. காதுக்கின்பமான, Pleasing to the ear. காதுக்குடைச்சல், s. An itching, tingling sensation in the ear. காதுக்குத்து--காதுநோய், s. Ear-ache. காதுக்குறும்பி, s. Ear-wax, cerumen. காதுச்சோணை--காதுத்தண்டு, s. The lobe of the ear. காதுதூர, inf. To close the perforation of the ear. காதுத்துவாரம்--காதுத்துளை s. A perforation or hole in the ear intended for jewels. காதுப்பூ, s. A flower-shaped ear-ornament, for females. காதுப்பூச்சி, s. [prov.] A small kind of centipede, said to be very dangerous if it get into the ear, செவிப்பாம்பு. காதுமடல், s. The gristles of the ear, காதின் இதழ். காதுமந்தம், s. Dullness of hearing, காதடைப்பு. காதுமந்தன், s. A person dull of hearing. காதுமுருத்து, s. [prov.] The hard gristles of the ear. காதுவளர்க்க, inf. To promote the proper growth of the lobe of the ear for wearing jewels. காதுவிடாய், s. Weakness or lassitude in hearing, occasioned by hunger or sickness. காதுவெட்ட--காதுநறுக்க--காதுகிள்ள, inf. [prov.] To tear or nip off the stamped part of an ola bond, or otherwise to mutilate it as an indication of its being cancelled, உடன்படிக்கையின் காத றுக்க. காதெழுச்சி, s. A sore in the ear, கா தில் வரும் ஓர்நோய். காதைநெறிக்க, inf. To prick up the ears. காதைப்பொத்த, inf. To stop the ear. காதோதி, s. A malicious whisperer. காதோலை, s. An ear-ornament, often a rolled ola, colored red; used also to enlarge the perforation, whence the name, காதுக்கிடும் ஓலை.--Note. A person is considered naked with nothing in the ear. இல்லிக்காது, s. Ears with the hole very small--opposed to தொன்னைக்காது. கீழ்க்காது, s. The lower part of the ear. சோணைக்காது--சோணை பெருத்த காது, s. Large ear-laps, not perforated. தொள்ளைக்காது--வடிகாது--வார்காது, s. Ears with the hole much enlarged. மேற்காது, s. The upper part of the ear. வடுகக்காது, s. Large ear-laps artificially made. 23)

kuñci (p. 116) s. A man's tuft or single lock of hair, குடுமி. (from Sans. Gunja.) 2. [prov.] A younger paternal uncle or maternal aunt; a father's younger brother or mother's younger sister, சிற்றப்பன், சிறிய தாய். 3. Any thing small--as in குஞ்சிப் பெட்டி. (See குஞ்சு.) 4. Virile membrum-as குஞ்சு. (from Sans. Kuncha, being little.) 5. Hair in general, மயிர். (little used.) குஞ்சிச்சடை, s. Short, tangled locks. குஞ்சிச்சடையன், s. An Indian monk, who wears short, tangled locks. குஞ்சியப்பன், s. [prov.] The father's younger brother, or the mother's younger sister's husband; also, a step-father, சிற்றப்பன். குஞ்சியாச்சி--குஞ்சியாயி s. [prov.] The mother's younger sister, or the father's younger brother's wife; also, a stepmother, சிறியதாய். குஞ்சிக்கூடை--குஞ்சிப்பெட்டி, s. A small ola basket. குஞ்சிமணி--குஞ்சுமணி s. An ornament for the waist of male infants. 3) *

kūttu (p. 134) s. (from Sans. Goorda, play, Wils. p. 239.) Dance, dancing; action, performance; ball, நடனம். 2. Dramatic play, comedy, நாடகம். 3. Dance or sport of the deity--as the creation, preservation, and destruction of the universe are considered by Hindu philosophers, திருக் கூத்து. 4. Expression or exhibition of the feelings of the soul in its conscious states, as manifested in the actions and organic functions of the body, according to Hindu psychologists, ஆத்துமசேட்டை. 5. Frolicking, leaping and frisking about, like young boys and girls, விளையாட்டு. 6. Display, pomp, parade, &c.--as viewed by ascetics, பிரபஞ்சநடிப்பு. 7. A strange event or phenomenon, நூதனசெய்கை. 8. Presumption, assumption, vanity--as of young persons--one new in office, &c., spoken in contempt, கோலாகலம். 9. A droll or ludicrous action or performance--as a pantomime, &c., பரிகாசக்கூத்து. 1. (fig. little used.) The instigating or moving cause of an action, தூண்டுகாரணம். கூத்துக்குமீசைசிரைக்கவா. Why shave off the mustaches for mere play; i. e. why do a thing without an object? ஏதேனுங்கூத்துநடக்கும். [prov.] Some disastrous event will happen--said after a bad omen. நாலுநாட்கூத்து. A four day's dance-spoken of worldly prosperity, elevation to office, &c. கூத்தன், s. Dancer, actor, performer, comedian, &c., நாடகன். 2. Soul, life, spirit--as the directing cause of the various corporeal functions and actions, உயிர், ஆத்துமா. (நாலடி.) 3. The deity--as the operating cause in the universe, கட வுள். (p.) கூத்தாட, inf. To dance or play, to exhibit pranks, to take a part in play, நடனஞ்செய்ய. 2. To persist in an improper request, &c., சோலிபண்ண. 3. To be elated by promotion, wealth, &c.; to assume too much, &c., பெருமைகாட்ட. 4. (little used.) To act merely for form's sake, in religion, civilities, mourning, &c., ஒப்புக்குச்செய்ய. கூத்தாடி, s. (fem. கூத்தாடிச்சி.) A dancer, player, an actor, a comedian, நடன். 2. A pole-dancer, கழைக்கூத்தன். கூத்தாட்டு--கூத்தாட்டம், v. noun. Dancing, acting, playing, &c., நடிப்பு. கூத்தாட்டுச்சிலம்பம் படைவெட்டுக்குதவாது. The fencing of the actor will not do in battle. கூத்தி--கூத்திச்சி, s. A female actor or dancer; a dancing girl, நாடகப்பெண். 2. A courtezan, a strumpet, a prostitute, வேசி. 3. A concubine, கூத்தியார். கூத்துக்களரி, s. The area or hall for play; a ball room; a theatre; a circus, &c., நடனசாலை. கூத்துக்காரன், s. (fem. கூத்துக்காரி.) An actor, a dancer, கூத்தாடுவோன். 2. A dancing master, கூத்தாட்டுவோன். 3. A buffoon; a ludicrous, comical person; a mimie, விகடக்காரன். கூத்துப்பயிலிடம், s. A dancing school; a place where dancing is practised. கூத்துப்பாட்டு, s. Dancing tunes, and songs. கூத்துவகை--கூத்தின்விகற்பம், s. The two divisions of dancing, commonly by woman. 1. தேசிகம், modes of dancing in different countries. 2. மார்க்கம், modes of dancing--as laid down in the shastras. கூத்துப்பண்ண, inf. To make fun, sport, &c. 2. To do a droll, funny, action. 3. To confound; to derange. கூத்துவிட, inf. To introduce the actors in a play. 2. [prov.] To say something odd, or droll; to do a funny, humorous thing, pleasing to a company. கூத்துவைக்க, inf. To give a dance, or ball--modern. 7)

koṭṭm (p. 146) s. A cow-stall--as கோட் டம், தொழுவம். (Sans. Kót't'a.) 2. [local.] Mettle, petulancy, mischievousness, கடுகடுப்பு. 3. A hollow piece of bamboo for giving medicine to cattle, மூங்கிற்கொட்டு. 4. (Rott.) A certain medicine, ஓர்மருந்து. கொட்டக்காரன், s. A mischievous person. 24)

koṉ (p. 147) adv. In vain, uselessly, to no profit--as in கொன்னேகழித்தீர், you have spent it in vain, பயனின்றி. 2. In due time, seasonably--as in கொன்வரல்வாடை, the north wind coming in its season, பருவகாலத்திலே. 3. Dreadfully, terribly--as is கொள்முனையிர வூர், a village terribly pinched by poverty, அஞ்சும்படியாய். 4. Almost, entirely, all--as in கொன்னூர்துஞ்சினும், though the town is all asleep, முற்றும். (p.)--Note. The word is sometimes an adjective--as in கொன்னூர், the great town. 5. s. (நாலடி.) Hell, நரகம். 39)

koppḷi (p. 146) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To gargle, or rinse the mouth or throat, and cast out the liquid, உமிழ. 2. To drop, shed, let fall--as honey from flowers, சொரிய. See கொப்புளி, v. நறவுகொப்பளிக்குந்தெரியல். A flower garland which drops honey. (நைட.) 83)

cīṭṭu (p. 190) s. Chit, note, billet, letter, epistle, பத்திரம். 2. Bond, bill, draft, voucher, writ, உண்டிச்சீட்டு. 3. Lottery; a lot in sortilege, திருவுளச்சீட்டு. (c.) சீட்டாள், s. A note-bearer, a lettercarrier. சீட்டாளுக்கொருமூட்டாள்செருப்புத்தூக்கிக்கொரு அடப்பக்காரனா. Does a letter-carrier require an assistant; or a shoe-bearer a pouchkeeper? சீட்டுக்கொடுக்க, inf. To tender a bond, writing, voucher, draft, &c. சீட்டுநாட்டு, s. Notes, bonds, &c. சீட்டுநாட்டுப்பண்ண, inf. To write a bond, or agreement, &c. சீட்டுப்பணம், s. Money due by bond, or lottery. சீட்டுப்போட, inf. To cost lots. சீட்டுவாங்க, inf. [in burlesque.] To receive the mandate of Yama, i. e, to be at the point of death, சரிகப்போக. 2. To be dismissed, தள்ளப்பட. சீட்டுவாசகம், s. [prov.] The style or tenor of a letter. 2. The contents of a letter, சீட்டினடக்கம். சீட்டுவிழ, inf. To fall--as a lot cast. சீட்டெழுதிக்கட்ட, inf. To give a written agreement; to abide by an arbitration. சாவடிச்சீட்டு, s. A kingly or government grant. (R.) திருவுளச்சீட்டு, s. A lot, a lottery ticket, &c. (c.) வீட்டுச்சீட்டு, s. Title deeds of a house. சவாதுச்சீட்டு--நகற்சீட்டு, s. A copy of any document. See சவாது. யோக்கியதைச்சீட்டு, s. A certificate. விக்கிரயச்சீட்டு--விலைக்கிரயச்சீட்டு. s. A bill of sale. அசற்சீட்டு, s. An original bond. பதிற்சீட்டு, s. A copy of a document, as a substitute for the original when lost. மனைச்சீட்டு, s. A deed of grant of house land. செல்லுச்சீட்டு--பற்றுச்சீட்டு, s. A receipt. மேற்சீட்டு, s. A writing to confirm or explain an agreement, or உள்சீட்டு. 48)

cuvr (p. 197) s. [improp. செவர்.] A wall. 2. The shell of the mundane egg surrounding the universe. அண்டச்சுவர்.--Note. There are உட்சுவர், புறச்சுவர், கற்சுவர், கைபி டிசுவர், குட்டிச்சுவர், மண்சுவர், சோற்றாலெடுத்தசு வர், &c., which see severally.--The word sometimes changes to சுவத்து and செவத்து in its compounds. சுவரிருந்தாலல்லோசித்திரமெழுதலாம். If the wall remain you may draw pictures on it; i. e. if your body be in health, you may accomplish much. சுவர்க்கால், s. The bottom of a wall, சுவரருகு. சுவரெறிபந்து, s. [prop.] A ball tossed against a wall--spoken of things that admit of no settlement. சுவரகழ்கருவி, s. [com. கன்னக்கோல்.] A robber's instrument for breaking through walls. (p.) சுவரறை, s. An opening for a shelf in a wall. சுவரெழுப்ப, inf. To raise a wall. சுவரெடுக்க, inf. To put up a wall. சுவரொட்டி, s. A kind of plant growing on walls, சுவர்முள்ளங்கி, Prenanthes sonchifolia, L. (M. Dic.) 2. [prov.] the liver of a sheep, stuck to a wall as a charm. (c.) 3. A buttress, அணைசுவர். சுவர்தீற்ற, inf. To polish a wall. சுவர்பூச, inf. To plaster a wall. சுவர்போட, inf. To put up a wall, as சுவரெடுக்க. சுவர்த்தலம், s. A wall--as சுவர். சுவர்த்தாங்கி-சுவர்தாங்கி, s. A buttress, அணைசுவர். சுவர்நாகம், s. A kind of venomous serpent, ஓர்பாம்பு. சுவர்ப்பலகை, s. The upright boards of a box, wardrobe, &c. சுவர்மட்டம், s. The level of the wall. சுவர்மாடம், s. A square cavity in the inside wall of a house. சுவர்முள்ளங்கி, s. [vul. சுவத்துமுள் ளங்கி.] A plant--as சுவரொட்டி. சுவர்விரியன், s. A kind of poisonous snake. See விரியன். சுவர்வைக்க, inf. To build a wall. 32) *

cori (p. 211) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To flow down, shower down, rain, trickle down; to spill as grain, &c., சிந்த. 2. To be abundant, profuse, copious, மிக. (c.) 3. [prov.] To drop off, as dry scales in small-pox; to be scattered as rice form the husk, உதிர. மரத்திற்பழஞ்சொரிந்திருக்கின்றது. Fruit is thick on the tree. சொரிகுவியல், s. A heap poured down. சொரிநெல், s. Loose paddy, not tied up in a bag. சொரிபொன், s. Loose pagodas--not tied up. 2. Pagodas given profusely, in charity, &c. பால்சொரிய, inf. To shed milk, as teats. மழைசொரிய, inf. To pour down rain. 2. To fall--as rain. பூசொரிய, inf. To shower down as flowers. சொரிவு, v. noun. Pouring down, effusion, shedding, trickling, showering. 16)

pāṭu (p. 308) s. Occurrence, event, circumstance, உண்டாகுகை. 2. Affliction, suffering, hardship, toil, drudgery, வருத்தம். 3. Experience, endurance, feeling, bearing, அனுபவிக்கை. 5. Ruin, waste, loss, injury, damage, disaster, detriment, அழிவு. 6. Work, labor, means of support, &c.,வேலை. 7. Duty, obligation, accountability; a personal concern or affair, கடமை. 8. A capture, that which is caught or taken; a draught, of fishes, மீன்பிடிக்கை. 9. Nature, quality, attribute, property, disposition, temperament, குணம். 1. Greatness, eminence, superiority, பெருமை. 11. Place, location, situation, இடம். 12. Sign of the local ablative, ஏழாம்வேற்றுமையுருபு. 13. Side, பக்கம். 14. Sound, noise, tone, ஓசை. 15. [in astrology.] The seventh from the rising sign, உதயத்திற்கேழாமிடம். 16. [in astron.] The setting of a planet, the heliacal setting of a planet, அஸ்தமனம்; [ex படு, v.]--In some combinations it is doubled as பாட்டாளி, பாட் டிலே, &c. அதிலேபாடில்லை. No trouble or no loss. பாடுவந்தாற்றாங்கமாட்டேன். If damage come, I will not bear it. இதுஉடன்பாடுதான். This is your duty. பாடெம்மாத்திரம். How much waste? (by melting. &c.) அவரவர்பாட்டிலேபோங்கள். Let each one go to his work. ஒருபாடு. One side. தன்பாடாய். By his own exertions. இன்றைக்குமீன்பாடில்லை. To-day there is no fish. பாடாக, inf. To suffer injury; to perish, கெட. பாடாயடிக்க, inf. To beat severely. பாடாயழிய, inf. To be seriously damaged, to be ruined. பாடாய்முடிய, inf. To turn out disastrously. பாடாய்விழ, inf. To have a dangerous fall. 2. To sustain a heavy loss from a fall--as of a valuable tree, a field of grain, &c. பாடாவறுதி--பாடாவாரி, s. [prov.] A very heavy or severe blow, a loss; confinement to a couch from a severe injury, மிகுபாடு. பாடாவிதி, s. Troublesomeness, distress, disaster, கெடுவிதி; [ex விதி, fate.] (Beschi.) காரியம்பாடாவிதியாய்முடிந்தது. The thing ended unhappily. பாடுகாட்டிவிழ, inf. To lean or fall on one side, through weakness. பாடுகாயம்--பாடானகாயம், s. A mortal wound, as படுகாயம். பாடுசேதம், s. Loss, waste in measuring or melting metals, &c. பாடுபட, inf. To suffer, to endure hardship, pain, trouble. 2. To take pains, to labor hard, to try, to endeavor. பாடுபடவிதித்தாயோதெய்வமே. O, God! hast thou doomed me to suffer thus? பாடுபடுத்த, inf. [causative.] To afflict, to put to pain; to torture. 2. To set to hard labor, to keep one hard at work. பாடுபடுத்திக்கேட்க, inf. To question by torture. பாடுபட்டுத்தேட, inf. To get by labor. பாடுபட்டுப்பிழைக்க, inf. To live by hard labor. பாடுபட்டுப்பெற, inf. To bring forth with great suffering. 2. To attain an object with great labor. பாடுபட்டுழைக்க, inf. To earn by great industry, or pains. பாடுபறப்பு, v. noun. One's cares, anxieties, labor, hardship or drudgery. பாடுபாடாய்விழ, inf. To fall again and again, first on one side and then on the other. பாடுபார்க்க, inf. To attend to one's business, labor, or drudgery. பாடுவாசி, s. Allowance for the waste produced by rubbing or melting gold. அடிப்பாடு, s. Custom, path, &c. See in its place. ஆசைப்பாடு, s. Cupidity. உறுதிப்பாடு--பெரும்பாடு. See in their places. பாட்டாளி, s. A laborious man, neg. பாட்டாளியல்ல. 2. See பாட்டு. பாட்டாள், s. One capable of hard work. 2. [prov.] An idler, சோம்பன். 3. See பாட்டு. பாட்டிலேபோக, inf. [with possessive pron.] To attend to ones own business. See தன்பாடு. 2. [in astron.] To set, as the moon, or other heavenly body. பாட்டிலேவிழ, inf. To fall flat. பாட்டுக்காணி--பாட்டுத்தரை--பாட்டு நிலம், s. [prov.] Waste land; sterile, stony ground. Compare செம்பாடு. 13)

poṭupoṭu (p. 336) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To burst in pieces, as cords, with a snapping sound, வெடிக்க. 2. To spatter, as light rain, with noise, துளிக்க. 3. To be scanty, hardly sufficient, குறைய. 4. To speak fast, in a rattling manner, விரை வாய்ப்பேச. 5. To wamble as the bowels, வயிறிரைய. 6. To fall--as stones one after another, ஒலிக்குறிப்பு. பொடுபொடெனல், v. noun. Sounding as bursting cords, sounding as drops of rain, falling fruits or stones, ஒலிக்குறிப்பு. 2. Rattling in speaking, விரைவாய்ப்பேசல். 97) *