ācamaṉam (p. 36) s. Sipping water before religious ceremonies, before and after meals, &c., from the palm of the hand and swallowing it. The ceremony is followed by touching various parts of the body. and repeating in Sanscrit short mystical expressions or incantations of homage to the respective gods, which are supposed to ward off evil and secure benefits, மந்திரத் தானீர்வாயிற்கொள்கை; [ex ஆ, et சமு, to eat.] Wils. p. 16. ACHAMANA. 32) *

āpōcaṉam (p. 38) s. Swallowing up, drinking from the palm of the hand--as Agastiar is said to have swallowed the sea, விழுங்குகை. ஆபோசனம்பண்ண, inf. To devour, swallow. 111)

urimai (p. 64) s. Propriety, peculiarity, proprietorship, appropriateness, property or quality of a person or thing, உரியதன்மை. 2. Heritage, inheritance, hereditary and unalienable rights, சுதந்திரம். 3. Relationship, the ties of consanguinity, இனம். 4. Natural or correlative duty, obligation, கடமை. 5. Love, affection, intimacy, tender regard, friendship, சிநேகம். 6. Liberality, privilege of familiarity, freedom taken or permitted on the ground of relationship, friendship, acquaintance, &c., இஷ்டம். 7. Claim, right, உரித்து. 8. (p.) A wife, மனைவி. உரித்து. A symbolic verb used as a noun with meanings similar to those of உரிமை, being peculiar to a person, or thing--as duty, obligation, property, quality, &c., உரியது. 2. s. Relative duty and care as of a child to his parents, the teacher to his pupils, the Guru to his disciples, the husband to his wife, and vice versa, கடமை. 3. Affection, பட்சம் உரித்தாக்கிக்கொள்ள, inf. To appropriate to one's self, procure a right in, to make one's own, உரிமையாகச்செய்ய. 2. To secure the friendship of one, நட்பாக்கிக்கொள்ள. உரித்தாளி--உரித்தானவன், s. Proprietor, owner, heir, சுதந்திரன். 2. One near of kin, இனமானவன். சபைக்குரித்தானவன். A person entitled to a place in an assembly. என்னுடைமைக்குரித்தானவன். The heir of my property. உரிமைக்கஞ்சி--உரிமைச்சோறு, s. Food prepared for the relations of a deceased person on the day of his death. 2. [prov.] Rice-water poured into the mouth of a dying person as the last token of respect. உரிமைக்கடன், s. The duties and obligations of near relations to perform funeral rites, and to show respect to a deceased person, பிரேதத்திற்குரியவர்கள் செய்யுங்கடமை. 2. The duty of a child to support his father in sickness or other extremity, &c., புத்திரன்பிதாவுக்குச்செய்யுங் கடமை. 3. Obligations of the heir to pay the debts of a deceased person, அவன வன்செய்யவேண்டியகடமை. உரிமைக்கட்டு, s. Consanguinity allowing a marriage connexion, இனக் கட்டுப்பாடு. 2. Preservation of one's rights as a relative. உரிமைக்கலியாணம், s. Marriage within the prescribed degrees of consanguinity. உரிமைக்காணி, s. Inherited land. உரிமைக்காரர், s. Heirs, சுதந்தி ரர். 2. Natural guardians, responsible relatives, உரியவர்கள். உரிமைசெய்ய, inf. To discharge correlative duties, கடமைசெய்ய. 2. To perform funeral rites, கருமாதிசெய்ய. உரிமைத்தத்துவம், s. [prov.] Right or letters of administration to the estate of a deceased person, சுதந்திரதத்துவம். 2. Right of guardianship in a case of minority, lunacy, &c., பாத்தியம். உரிமைபாராட்ட--உரிமைகொண் டாட, inf. To own the obligations one is under to another, on the ground of consanguinity, friendship, religion, country, &c., and to act accordingly, சுதந்திரங் கொண்டாட. 2. To converse with another on the ties of friendship, consanguinity, &c., common between them either to show that such ties exist, or for social enjoyments, சம்பந்தங்கொண்டாட. உரிமைபேச, inf. To urge one's rights, claims, &c. on the ground of consanguinity, usage, occupation, previous services, acquaintance or otherwise, சுதந்திரங்காட்டிப்பேச. உரிமைப்பங்கு, s. Share of an inheritance, சுதந்திரப்பங்கு. உரிமைப்பாடு, s. Relative authority, obligation, &c., உரியகடமை. உரிமைப்பிள்ளை, s. An adopted child entitled to the property of the adopter, சுவிகாரபுத்திரன். உரிமைப்பெண், s. A female in the proper degree of consanguinity to be taken in marriage, விவாகஞ்செய்வதற் குரித்தானவள். உரிமைமண், s. [prov.] Earth thrown on a corpse at its burial, by the near relatives, பிரேதக்குழியிலுரியவர்கள்போ டுமண். உரிமையாட்சி, s. Possession or right of possession of property devolving on a child, which, had the parents been living, would have belonged to them, சுதந்திரவாட்சி. உரிமையின்மை, s. Want of right or privilege. உரிமையெடுக்க, inf. To take possession, to enjoy or claim one's share of an inheritance, produce, &c. உரிமைவழி, s. Consanguinity, lineage, ancestral connection, சம்பந்தமுறை. 2. Inheritance or right of possession from ancestors, தொன்றுதொட்டுவருஞ்சுதந்தி ரம். உரிமைவிட, inf. To give freedom to, to manumit a slave. சொல்லுரிமை, s. A fine emphatic expression. உரியது, s. That which is proper to, peculiar to, tending to, liable to, exposed to, deserved, deserving, worthy of, appropriate to, obnoxious to, உரித்தா னது. இததற்குரியசொல். This is the appropriate word for it. உரியதண்டனை, s. Condign punishment, deserved chastisement. உரியபொருள், s. The primary meaning of a passage, உரியவர்த்தம். 2. Property in which one has a peculiar right, சுதந்திரமானதிரவியம். உரியர்--உரியார்--உரியோர், s. Proprietors, உடையவர்கள். 2. Heirs, சுதந்திரர். 3. Near or responsible relations, சம்பந்த முடையார். 4. The learned, அறிஞர். அன்பிலாரெல்லாந்தமக்குரியர்அன்புடையர்என்பு முரியர்பிறர்க்கு. Those destitute of love live only to themselves, whereas they who possess it are ready to give up their lives (lit. bones) for others. (குறள்.) உரியவன்--உரியன்--உரியோன், s. Proprietor, owner, உடையவன். 2. Heir, சுதந்திரன். 3. A near relation, இனத் தான். 4. One worthy of, deserving of, தக்கவன். 5. (p.) Husband, கணவன். கொலைக்குரியவன், s. One who is worthy of death. இழவுக்குரியவன், s. One whose duty it is to perform funeral rites. எனக்குரியவன், s. One near to me by the ties of consanguinity, friendship, relation, caste, country, &c. உரியள்--உரியாள், s. A wife, மனையாள். (p.) 17)

ēl (p. 79) ஏற்கிறேன், ஏற்றேன், ஏற்பேன், ஏற்க, v. a. To receive, accept, admit, allow in argument, concede, welcome, கொ ள்ள. 2. To agree to, assent, approve, to like, ஒப்புக்கொள்ள. 3. To adopt--as a child, a sentiment; to embrace, espouse, receive, அங்கீகரிக்க. 4. To receive alms, gifts, &c.-as a beggar, to receive in hand, பிச்சையேற்க. 5. To stretch out the hands in supplication, begging, &c., பிச்சைவாங்க. 6. To undertake, enter upon, engage in, make an engagement, கையிட. 7. To take charge of, take the responsibility of, கையேற்க. 8. To oppose in battle, meet the foe, எதிர்க்க. 9. v. n. To be suitable for, agreeable to, adapted to, appropriate, becoming, இசைவாயிருக்க. ஏற்பதிகழ்ச்சி. Begging is disgraceful. கட்டளைப்படிநடந்தால்நீயவருக்கேற்பாய். If you act according to orders you will be acceptable to him. அதுதெய்வத்திற்கேலாது. [commonly ஏராது or ஏற்கமாட்டாது.] That will not be acceptable or proper in the sight of God. இதுதிருவுளத்திற்கேற்குமா. Will this be agreeable to the divine mind? is it just? meaning it is not. இந்தப்பிரமகத்திபாதகத்தையுமேற்றுக்கொள்வாய்... And the crime of this brahmanicide you become chargeable with. எதிரேற்றதெவ்வர். The opposing foes. வீடணன்மேற்போனவேலேற்றநன்றி. The kindness of Latchmana in receiving (into his own breast) the dart thrown at Vibeeshana. ஏற்போர், s. Beggars, religious mendicants, brahmans. ஏற்றசமயம், s. A suitable or convenient time. ஏற்றபடி--ஏற்றவாறு, adv. At random, without premeditation. 2. As is fit. mete, becoming, appropriate, proper, suitable, equitable. 3. As one likes, according to one's own pleasure. ஏற்றுக்கொள்ள, inf. To receive, admit, allow, agree, to accept. 2. To undertake, engage in. 3. To take charge of, become responsible for. ஏற்க--ஏற்கவே, adv. Properly, suitably, தக. 2. [prov.] Before, முன் (also ஏற்கன, improperly). ஏற்கநடக்க, inf. To behave properly or with moral rectitude. 2. To act so as to please. ஏற்கை--ஏற்பு, v. noun. Agreement, approbation, பொருத்தம். 2. Acceptation, reception, acceptance, அங்கீகாரம். 3. Receiving alms, &c., பிச்சையேற்கை. ஏற்புழிக்கோடல், v. noun. Applying grammatical rules, definitions, &c. where they may properly apply, allowing of exceptions, exercising discretion, &c.--one of the உத்தி. ஏற்புறவணிய, inf. To dress in the proper fashion, தகவணிய. 2. To adjust a woman's garb after illicit intercourse, தலைமகளையலங்கரிக்க-- a term used in works describing the eight kinds of marriage. (p.) ஏற்றல், v. noun. Receiving, &c. 62)

kḷukkukkḷukkeṉ (p. 100) inf. [vul.] To gurgle in swallowing, or as water pouring from a goglet, ஒலிக்குறிப்பு. 26) *

kuṇṭā (p. 118) s. (Tel.) A shallowish waterpot with a small mouth, பானை. (Sans. Kun'd'a.) குண்டாச்சட்டி, s. An earthen pan with a large mouth. 40)

cem (p. 204) adj. Red, straight, beautiful, &c., See செம்மை. செம்பசலை--செம்பசளை, s. A plant. See பசலை. செம்பஞ்சி--செம்பஞ்சு, s. Red cotton. See பஞ்சி. செம்பஞ்சூட்ட, inf. To coat the soles of a lady's feet with red cotton. (p.) செம்படாம், s. Red cloth, red vestments; [ex படாம்.] செம்படிகம், s. Red crystal. (M. Dic.) செம்படை, s. [prov.] Reddishness of hair, &c. (used in jaffna.) செம்பட்டை, s. As செம்படை. (c.) செம்பட்டைத்தலை, s. A red head. செம்பட்டைமயிர்--செம்பட்டமயிர், s. Red or golden hair. செம்பட்டு, s. Red silk, சிவந்தபட்டு. செம்பண்ணை, s. Cock's comb, காவற் பண்ணை. செம்பரத்தை--செவ்வரத்தை, s. The shoe-flower shrub. [loc. சப்பாத்துச்செடி.] செம்பருத்தி, s. The cotton plant with red flowers. செம்பருந்து, s. The red kite with a white neck. (p.) செம்பலகை, s. Brick-stone, செங்கல். (p.) செம்பவளச்சம்பா, s. A kind of reddish rice. செம்பழம், s. [prov.] Fruit turning yellow or red as it ripens. See செங்காய். செம்பாகம், s. A moiety, half, an equal share, சரிபாகம். 2. The natural construction, unforced meaning of a passage, word, &c. 3. A natural, flowing and easy style in writing. See பாகம். காமத்திற்செம்பாகமன்று. In coition, unequal desire of the two. (குறள்.) செம்பாடு, s. [prov.] Red soil. (See செங்காடு.] 2. Any thing soiled or tinged with red earth, செம்மண்ணடைந்தது. செம்பாட்டுத்தரை--செம்பாட்டுமண், s. [prov.] As செம்மண். செம்பாதி, s. An exact half, சரிபாதி. செம்பாம்பு, s. Kéthu the descending node, as the red tail of the dragon, கேது. See செந்நாகம். செம்பரைமீன், s. A kind of fish. செம்பால், s. Blood, இரத்தம். (சது.) Compare சீம்பால். செம்பாளை, s. [prov.] A reddish kind of paddy, ஓர்நெல். செம்பிரால், s. [vul.] The name of a red fish, ஓர்மீன். செம்புளிச்சை, s. A kind of red Hibiscus canabinus. See புளிச்சை. செம்புறைக்கல், s. As செம்பூரான்கல். (R) செம்புலி, s. A tawny colored tiger. செம்புனல், s. Blood; (lit.) red fluid. (p.) செம்பூரான்--செம்பூரம், s. A species of red centiped, See பூரான். செம்பூரான்கல், s. [com. செம்புராங் கல்.] A kind of stone resembling the color of the centiped, laterite. செம்பொடி, s. Red sand or powder, செம்மணல். செம்பொன், s. Fine gold, பொன். 2. One of the kinds of gold, that of reddish color. See பசும்பொன். (p.) செம்பொன்மலை, s. Mount Meru. 2. (R.) A mountain producing copper, செம்புமலை. (p.) செம்மணல், s. Red sand. செம்மணி, s. A ruby, மாணிக்கம். 2. The name of different kinds of red stones--as பதுமராகம், செம்பு, குருவிந்தம், குருந்தக்கல், மாம்சகந்தி. 3. Red beads, சிவப்புமணி. 4. [prov.] One of the circles about the pupils of the eye. செம்மண், s. Red earth, red soil. (c.) செம்மந்தாரை, s. A tree, ஓர்பூமரம். செம்மயிற்கொன்றை--செம்மயிற்கொண் டை, s. A plant, ஓர்பூஞ்செடி. செம்முருங்கை, s. A red species of முருங்கை tree. See முருங்கை. செம்முள்ளி, s. A species of முள்ளி plant, Barleria prionitis, L. செம்மூக்கன், s. [prov.] A species of alligator, ஓர்முதலை. 2. A kind or rat, ஓரெலி. (M. Dic.) செம்மொழி, s. Right words, proper sentiments, good advice, &c. 2. [in philos.] Words in their natural order. செம்மொழிச்சிலேடை, s. [in log.] Ambiguity, a verse allowing two different constructions--as வேதனைக்கூற்றைத்தவிர்க் கும். It will remove many afflictions, or it will remove Brahma (birth) and Yama (death.) செம்மேனி, s. A copper colored body, சிவந்தமேனி. 6)

nñcu (p. 267) s. Poison, venom, விஷம். (சது.) (c.) 2. [adjectively in combin.] Malignant, baneful, pernicious, fatal, தீமை. 3. (fig.) The after-birth, as நஞ்சுக்கொடி. நஞ்சுடனேஒருநாளும்பழகவேண்டாம். Never keep company with a mallignant person. அவன்படுநஞ்சு. He is rank person. நல்லுறவில்நஞ்சுகலக்க. To sow discord among friends. நஞ்சன், s. A malignant person. நஞ்சுகக்க, inf. To eject or infuse poison, as a snake, &c.,விஷம்கக்க. நஞ்சுகரந்த அமுதம், s. Something good covering what is bad. 2. (fig.) One with pleasant words, but a malevolent heart. நஞ்சுகரையல். v. noun. Dissolving of the secundiness without parturition, which is fatal to the mother. நஞ்சறுப்பான், s. A medicinal creeper. See நச்சறுப்பான். நஞ்சிட, inf. To make of infuse poison into food, &c. 2. To poison a person or animal. 3. To imbue a weapon with poison. 4. To do evil to one secretly. நஞ்சிட்டுக்கொல்ல, inf. To kill one by giving him any mixture of poison. நஞ்சுகலந்தஅமுதம், s. [sometimes. நஞ் சுபொதிந்தஅமுதம்.] Nectar impregnated with poison; i. e. fair professions with malicious designs. நஞ்சுகழலல், v. noun. Exuding as the poison of a snake from its fangs. நஞ்சுக்கொடி, s. The cord of the secundines. 2. After-birth, secundines. (c.) நச்சுக்கொடியும், s. The funicle and secundines. நஞ்சுடைமை, s. Having poison. (மூது ரை.) நஞ்சுண்டோன்--நஞ்சுண்ணி, appel. n. Siva, as swallowing poison. See ஆல கண்டன். நஞ்சுதின்ன, inf. To take poison. நஞ்சுதின்றுசாக, inf. To die by poisoning one's self. (c.) நஞ்சுபற்றுதல், v. noun. The taking effect of poison in the body; attack of poison on the brain, விஷமேறுதல். 2. The producing of ill effects by retention of the after-birth. நஞ்சுமுறிக்க, inf. As நஞ்செடுக்க. நஞ்சுமுறிச்சான், appel. n. [vul.] A நஞ்சறுப்பான். நஞ்சுவிழுதல், v. noun. The coming away of the after-birth. (c.) நஞ்சுவைக்க, inf. To insert poison, for killing, &c., as நஞ்சிட. நஞ்சூட்ட, inf. To imbue with poison as a weapon. நஞ்செடுக்க, inf. To counteract poison, neutralize its effects. 31)

motumoteṉl (p. 367) v. noun. A noise produced by swallowing or sucking up some thick liquid, ஒலிக்குறிப்பு. 21)