kiṟukku (p. 112) கிறேன், கிறுக்கினேன், வேன், கிறு க்க, v. a. To efface, blot out, obliterate, cancel, கிறுக்கித்தள்ள. 2. To scribble, to write with an iron pen, to grave, எழுத. இதையெழுதினதில்லை கிறுக்கினான். He has not written this well, he has scribbled. ஒருதுண்டுகிறுக்கியனுப்பிவிடும். Drop a line to him; scribble a line to him. கிறுக்கு, v. noun. Blotting, cancelling, obliteration, கிறுக்கித்தள்ளுகை. 2. A letter, character, or writing, எழுத்து. கிறுக்காயிருக்க, inf. To be scribbled over. கிறுக்கில்லாதவெழுத்து. A fair hand without any erasures. கிறுக்கெழுத்து. Letters or writing crossed out; letters or writing in which alterations are made. 29)

cūẕiyl (p. 201) --சூழியற்கம்பு, s. [prov. correctly குளிகை.] The supporting stakes in a wall, or the caves of a house, வீட்டிறப் புத்தாங்குகம்பு. (c.) சூழியற்படை, s. The sloping cornice of a house. சூழியற்படைதட்டிவைத்திருக்கிறான். He has knocked off the sloping cornice, and raised the wall a little--spoken of one who adopts another's composition as his own, making slight alterations. 18)

tiri (p. 239) கிறேன், ந்தேன், வேன், திரிய, v. n. To walk about, to wander, to ramble, to go here and there, to stray, to be unsettled, உழல. (c.) 2. To change, to vary, மாற. 3. To perish, அழிய. 4. To turn. to whirl; to revolve--as the heavenly bodies, உருள. 5. To be twisted; to be convolved, சுருள. 6. to revolve, as the soul in transmigrations, பிறவியிற்சுழல. 7. To vary or swerve from truth, மனங்கோண. 8. To be variegated, as a landscape, to be diversified, மாறுபட. 9. [with an infinitive preceding.] To be near or exposed to, as சாகத்திரிந்தேன், I was near dying. 1. [in gram.] To be changed as letters for their correlatives, &c., in combination or otherwise, எழுத்துத்திரிய. லகாரம்றகாரமாகவும்ளகாரம்டகரமாவுந்திரிந்தன..... The letter ல is changed to ற, and the letter ள to ட. கூடிநாடித்திரிய, inf. To associate with one. See கூடு, v. கெட்டுப்போகத்திரிய, inf. To go to ruin. முகந்திரிதல், v. noun. Change of countenance. (p.) திரிந்துவர, inf. To come round; to go about, or endeavor to accomplish. திரிசொல், s. Variable words, used, according to Rottler, principally by the learned. 1. Different names of the some thing. 2. A word with different meanings. 3. Words not in common use. 4. Metaphorical words. 5. Words declined or modified. திரிய--திரியவும், [prov.] [adverbially.] Again, furthermore, moreover, திரும்பவும். திரிதல்--திரிகை, v. noun. Roaming about, changing places. திரிபு--திரிவு, v. noun. Change, alteration, mutation, variation, diversity, வே றுபாடு. 2. [in gram.] Permutation, metathesis, &c., புணர்ச்சிவிகாரத்தொன்று. 3. One of the three obstacles to the attainment of heaven. See முத்திவிக்கினம். திரிபுக்காட்சி--திரிவுக்காட்சி, s. [in log.] Optical illusion, misconception in objects of sense; i. e. mistaking one thing for another, as a post for a thief, ஒன் றைமற்றொன்றாகமதித்தல். சொற்றிரிபு, s. Change in the form of a word, as of a gerund for an infinitive. பொருட்டிரிபு, Change of meaning, or compound terms having different meanings, according to the manner in which they are read or accented. திரிபுவிகாரம், s. [in gram.] The change of one letter for another. திரிபணி, s. A figure of speech, a metaphor, ஓரலங்காரம், as தாடகமலத்தானடந்து கட்குவளையானோக்கி, she walked with red lotus legs, and looked forth with குவளை flower eyes. 40)

piṟẕcci (p. 319) --பிறழ்வு, v. noun. Change, variation, alteration in form or quality, மாறுகை. 2. Disarrangement, irregularity, disorder, ஒழுங்கின்மை. 3. Shine, glitter, coruscation, துலங்குகை. 4. Shivering, quaking, trembling, அசைவு. 5. A disliking, வெறுப்பு; [ex பிறழ், v.] 7)

pētam (p. 335) s. Difference, dissimilarity, வேற்றுமை. 2. Disagreement, variance, disaffection, பிரிவினை. 3. Diversity, variety, திரிபு. 4. Subdivision, sect, division, பகுப்பு. 5. Discord among confederates. See உபா யம். 6. Variation, modification, alteration, விகற்பம். 7. Incongruity, inconsistency, இணக்கமின்மை. W. p., 627. B'HEDA. 8. One of the twenty-eight Saiva Agamas. See சிவாகமம். பேதம், 3. The three differences. These are: 1. சுகதபேதம், difference between the head and its ramifications, &c.; 2. சுசாதிபேதம், difference in the different species, as between one tree and another; 3. விசாதிபேதம், difference in things unlike, as between trees and stones. பேதம், 6. A six-fold division. This is as follows: 1. சாதிபேதம், division, distinction of caste or tribe; 2. சமய பேதம், or மதபேதம், differences of religion; 3. மந்திரபேதம், varieties of incantations; 4. மனப்பேதம், difference of disposition, thought, taste, or inclination; 5. சாத்திர பேதம், difference in science, doctrine, &c.; 6. உலகபேதம், varieties of worlds. For some other differences as இடப்பேதம், காலபேதம், சொற்பேதம், பொருட்பேதம், முகபே தம், see in their places. பேதக்காரர், s. Schismatics, heretics. பேதசைவம், s. One of sixteen divisions of the Saiva system. See சைவம். பேதம்பண்ண, inf. To make a difference. 2. To sow discord, cause alienation between parties. பேதாதிபேதம், s. Very great difference, மிகுபேதம். பேதாபேதம், s. Diversity, variety, multiformity, பலபேதம். 2. Similarity and dissimilarity, agreement and disagreement, வேற்றுமையும், ஒற்றுமையும். 3. The union of separate things--as of the soul and body. 40)

viyātam (p. 396) s. Change, alteration, வேறு பாடு. (சது.) 25) *

vēṟu (p. 402) s. Other, that which is different, distinct from, வேற்றுமையுடையது. [Lat. Varusanum.] 2. A symbolic verb. 3.adj. Otherwise, மற்ற. தேசத்துக்குவேறேயான்மாஉள்ளது. The soul exists independently of the body. வேறாக, inf. [trans. வேறாக்க.] To be separated, disunited. வேறிடம், s. A separate place, ஏகாந்தம். வேறுகாரியம், s. Another thing. வேறுபட, inf. [trans. வேறுபடுத்த.] To change, to disagree, to be modified; to be declined, as nouns; to become alienated. வேறுபடச்சொல்லுகிறது. Altercation; (lit.) exchanging words. வேறுபாடு, v. noun. [also வேறுபடல்.] Difference, diversity, disagreement, variation, inflection, alteration, விகற்பம். வேறுபாடாக, [as an adv.] Otherwise. வேறே, adj. and adv. Different, separately. வேறேகாரியம், s. As வேறுகாரியம். வேறேநினைவு, s. A different mind. 2. Inattention, absence of mind. வேறேமார்க்கம், s. A different way. 2. Another religion. வேறேயிருக்க, inf. To live separately. வேறேவைக்க, inf. To lay aside. வேறொருவன், s. [com. வேறொருத்தன்.] 79)