ikl (p. 45) s. Enmity, hatred, opposition, contrariety, hostility, பகை. 2. Battle, war, warlikeness, போர். 3. Valor, strength, prowess, வலி. (p.) இகலன், s. An old jackal, கிழநரி. 2. A jackal, நரி. (p.) இகலாட்டம், s. Diversity of opinions, controversy, disputation, altercation, போராட்டம். 2. Competition, contention, vieing, rivalry, shifting a duty on another, முரணுகை. எந்நேரமுமிகலாட்டமாயிருக்கிறவன். He who is always disputing. இகலார்--இகலோர், s. Foes, enemies, adversaries, rivals, competitors, பகைவர். (p.) 7)

cṇṭai (p. 158) s. Quarrel, strife, contention, altercation, bickering, சொற்போர். 2. Battle, conflict; quarrel, போர். (c.) சண்டைகொடுக்க, inf. To fight the enemy. சண்டைக்கப்பல், s. A war ship, frigate, privateer, &c. சண்டைக்காரர், s. Quarrelsome persons. 2. Soldiers of the foe, an invading army. சண்டைக்குநிற்க, inf. To fight a duel, to fight in single combat. 2. To offer to fight, to seek a quarrel, to be quarrelsome. சண்டைபண்ண--சண்டைபிடிக்க-சண்டைபோட, inf. To quarrel, to fight, scuffle, struggle. சண்டைமூட்ட--சண்டையெழுப்ப, inf. To stir up strife. 2. To excite to battle. சண்டைமூண்டது. A quarrel arose. 18)

tkrār (p. 219) --தகரால்--தகராறு. s. (Arab.) Hinderance, altercation, objection, frustration, தடை. (c.) தகரால்பட, inf. To be disputed. தகரார்பாக்கி, s. Doubtful balance, a balance objected to, சந்தேகநிலுவை. See பாக்கி. (Government usage.) 13)

vẕkku (p. 379) s. Custom, usage, manners, வழக்கம். 2. Style, usage, phraseology, வழக் கநடை. 3. Law-suit, litigation, strife, contention, disputation, controversy, debate, altercation--as one of the three charities, அறப்பான்மூன்றனுளொன்று.--For ஆறுவழக்கு, See Nannûl. அறாவழக்கு, An endless dispute which cannot be settled. ஒருதலைவழக்கு. An ex parte statement. கணக்குவழக்கு. Dealings, accounts, or affairs not yet settled. செய்யுள்வழக்கு. Poetic usage. வழக்கன்--வழக்காளி, appel. n. [sometimes வழக்காடி.] Plaintiff, litigant, disputant, controvertist, wrangler. வழக்காட, inf. To prosecute. வழக்கியல்-வழக்குநடை, s. Colloquial style. வழக்குக்கேட்க, inf. To hear or try a case. வழக்குச்செய்ய, inf. To wrangle, altercate. வழக்குச்சொல், s. [poet. for வழக்கச் சொல்.] Words in common use. வழக்குச்சொல்ல, inf. To state a case in court, to plead, maintain, argue. 2. To claim, to express a claim. வழக்குத்தீர்க்க, inf. To settle a lawsuit, or dispute. வழக்குத்தொடர, inf. To prosecute in law, to commence a law-suit. வழக்குத்தோற்க, inf. To lose a suit. வழக்குப்பேச, inf. To plead a cause. வழக்குப்பொருள், s. The colloquial meaning of a word,--oppos, to செய்யுட் வழக்குறுத்த, inf. To decide a lawsuit; to settle a dispute. வழக்குவெல்ல, inf. To win a cause. வழக்கோரம், s. Partiality in stating, pleading for, or deciding a case. வழக்கோரம்பேசேல். Don't plead with partiality, (Avv.) 14)