kuṟi (p. 132) s. Mark, sign, stamp, symbol, token, emblem, indication, அடையாளம். 2. Idea, notion, intention, suggestion, hint, insinuation, குறிப்பு. 3. Omen, presage, prognostic, forerunner, சகுனம். 4. Personal qualities, character, குணம். 5. A time, a turn--as in ஒருகுறி, once, தரம். 6. Time, days, season--as in இக்குறி, now-a-days, காலம். 7. [in gram.] A word, a term; appellation, designation--as in இடுகுறி, காரணக் குறி. 8. Assertion of a speculative truth --as matter of fact, in constradistinction to செய்கை, a practical precept, இவைஇன்ன னவெனமனத்தாற்றெளிந்துரைப்பது. 9. The sexual emblems, ஆண்பெண்குறி. 1. Mark to shoot at, இலக்கு. 11. [in gram.] A short letter. (See குறில்.) 12. [prov.] Stripes, lashes, அடி. அகப்பைக்குறி, s. Prognostication by observing the position and direction of a ladle let fall perpendicularly--as commonly practised by women. ஆடைக்குறி, s. A line across the ends of a cloth. கைக்குறி, s. Omens by lines on the palms; palmistry. முகக்குறி, s. Indications from the face. துர்க்குறி, s. A bad sign, a bad omen. நற்குறி, s. A good sign, a good omen. மரணக்குறி, s. Signs of death; omens of death--as pointed out by the shastras. குறிகண்டுநோதல், v. noun. [in parturition.] Labor pains after the discharge of liquor amnii, or the first presentation. குறிகாண, inf. To appear--as signs, or symptoms. 2. To forebode, to betoken, to typify. 3. [in parturition.] To have slight discharges at or before the presentation. குறிபோட--குறியிட, inf. To mark, sign, line, rule, &c. குறிசுட, inf. To brand marks upon cattle. குறிக்கோள், v. noun. strenuous perseverance in any one persuit; attachment to one object, பராயணம். 2. Union, unity, congruity, ஒற்றுமை. 3. The act of comprehending or understanding, கிரகித்தல். 4. The state of being distinguished or illustrious, மேன்மைப்பாடு. குறிக்கொள்வோர், s. Persons who have their heart and mind on one pursuit or object. (நிக.) See பராயணர். குறிக்கொள்ள, inf. To conceive, comprehend, understand, கிரகித்துக்கொள்ள. 2. To be remarkable, distinguished above modiocrity, மேன்மைபட. குறிகேட்க, inf. To consult a fortuneteller, a diviner, &c. குறிசொல்ல, inf. To tell one's fortune, to divine, to presage. குறிபார்க்க, inf. To observe signd; to prognosticate. குறிபார்த்துச்சொல்ல, inf. To tell people their fortunes. குறிகெட்டவன், s. A dishonest and shameless man; an unprincipled man. குறியானவன்--குறியுள்ளவன், s. A principle man. 2. A respectable, honest, upright man; a man of principle. குறிகாரன்--குறிப்புக்காரன், s. A good marks-man. குறிதப்ப, inf. To miss the mark. 2. To fail--as events foretold by fortunetellers. குறிதப்பாமற்போட்டான். He shot at a mark without missing it; he hit the mark. குறிபார்த்துச்சுட, inf. To shoot at a mark, to aim at a goal. குறிபிழைக்க, inf. To fail--as signs of rain, &c. 2. [in love poetry.] To fail or prove deceptive--as a token, a letter, குறியிடையீடுண்டாக. குறிச்சூத்திரம், s. [in gram.] Rules or sutras containing terms, definitions, &c. See under சூத்திரம். 19)

pṉi (p. 304) s. Dew, mist, fog, haze, இமம். [common usage] 2. Coldness, coolness, குளிர். 3. Fear, reverence, dread, அச்சம். 4. Trembling, agitation, shivering with cold, quaking, நடுக்கம். 5. Distress, suffering, sorrow, துன்பம். 6. Any thing refreshing, soothing, gratifying, குளிர்ச்சி. பனிக்கண்திறந்தால் மழைக்கண்திறக்கும். If dew fall, it will soon rain. பனிக்கட்டி, s. Hard frost, உறைந்த பனி. 2. Snow, உறைந்தமழை. 3. As உறைந்தநீர். பனிக்காலம், s. Dewy season. பனிக்கொட்டுதல், v. noun. Dew falling heavily. பனிக்கதிர், s. Moon, the cool rayed, சந்திரன். (சது.) பனிக்காடு, s. Thick fog. பனிக்காற்று, s. [also ஊதற்காற்று.] Cold wind in the dewy season, commonly impregnated with dew. பனிக்குடம், s. [prov.] The uterus. See பன்னீர்க்குடம். பனிக்குடமுடைதல். The coming away of the waters at a birth, passing of the amniotic fluid. பனிச்சாமை, s. A species of சாமை grain. பனிதாங்கி, appel. n. A kind of herb, ஓர்பூடு. பனித்திவலை--பனித்துளி, s. Dew drop. பனிநத்தை, s. A snail prevalent in the dewy or rainy season. பனிநீங்குதல், v. noun. Dew Vanishing. பனிநீர், s. [com. பன்னீர் which see.] Rose water, or other liquid perfumery, also serum and water of the amnion. பனிப்பகை, s. The sun, as the foe or dispeller of dew or fog, சூரியன். பனிப்படலம், s. A thick embankment, or expanse of fog. பனிப்பயறு, s. A kind of pulse. See பயறு. பனிப்பருவம், s. They dewy season former and latter. See பருவம். பனிப்புகார், s. A. mist of dew, haze or fog. பனிப்புழு, s. Small grub, caterpillar, blight in vegetation in the dewy season. 2. A very small worm causing itching between the toes in the dewy season, சேற்றுப்புழு. பனிப்பூங்காரம், s. Mist or fog when the sun shines. பனிப்பூடு, s. A kind of herb. பனிப்பெயர்தல், v. noun. Dew going to fall. பனிப்பெய்தல், Dew falling. பனிப்பெய்துகுளம்நிரம்புமா. Will a tank be filled by the falling of the dew? பனிமலை, s. The Hymalaya range of mountains, as covered with snow, இம கிரி. (சது.) பனிமூடுதல், v. noun. Over-spreading of fog, &c. பனிமேகம், s. A light cloud in the dewy season, not portending rain, வெண் மேகம். பனிமேய்ச்சல், v. noun. Grazing, as some animals in the mornings of the dewy season. 2. [in cant.] Enjoying sensual pleasures to satiety. பனிமொழி, s. Soothing, gratifying discourse, soothing words, குளிர்ந்தசொல். 2. [pl. பனிமொழியார்.] One of the fair sex, பெண். (p.) பனியவரை, s. A kind of bean that yields in the dewy season. 19)

pṉṉīr (p. 304) s. [a change of பனிநீர்.] Rose water, or other fragrant extract, used in perfumery, வாசனைநீர். 2. Serum, thin humor from poisonous bites, ulcers, &c., சினைத்தநீர். 3.Water of the amnion, கருப்பைநீர். (c.) பன்னீர்க்குடம், s. The amnios, or membrane containing the water in which the f&oe;tus floats.--In combination, பன் னீர்க்குடமுடைதல். பன்னீர்க்குப்பி--பன்னீர்செம்பு--பன் னீர்த்துருத்தி, s. A kind of vessel with holes, for sprinkling rose water, &c. பன்னீர்தெளித்தல், v. noun. Sprinkling fragrant water. பன்னீர்மரம், s. A tree bearing white fragrant flowers, Guettarda speciosa. பன்னீர்வடிக்க, inf. To distil fragrant essential oils. 44)

piḷḷai (p. 318) s. Child, infant, male or female offspring, குழந்தை. 2. Son, சுதன். 3. Youth, a lad, இளைஞன். 4. A title suffixed to the name of males in some families of the Vellalar caste, also a respectful appellative given to any male of this class, and sometimes to others, ஓர்பட்டப்பெயர். 5. The young of animals living on the branches of trees, as the monkey, &c., கோட்டில்வாழ் விலங்கின்பிள்ளை. 6. The young of the swine, deer, cat, hare, &c., பன்றி, மான், பூனை, முயலி வற்றின்குட்டி. 7. The young of the அன்றில் bird. 8. [sometimes.] The young of birds in general, பறவைக்குஞ்சுகளின்பொது. 9. The young of a cocoa-nut, தென்னம்பிள்ளை. 1. The setting, or planting, of any tree, நாற்று. 11. An affix to the names of some birds and animals, as அணிற்பிள்ளை, கீரிப்பிள்ளை, கிளிப் பிள்ளை. 12. [usage.] A small black bird, கரிக்குருவி. 13. The mainate, நாகணவாய். 14. The god Bhairava, வைரவன்; [ex பிள், bursting, as the amnios at birth or பீள்.] (சது.) பிள்ளையவர்கள்வருகிறார்கள். The master is coming--used by the Vellalas. பிள்ளைக்கு விளையாட்டு சுண்டெலிக்குச்சீவன்போ கிறது. It is play to the child, but death to the mouse. பிள்ளாயெனல், v. noun. Speaking kindly to a junior. ஏன்பிள்ளாய். Well, child! ஆண்பிள்ளை, s. A male child; a man, &c. See ஆண். பெண்பிள்ளை, s. A female child; a woman. See பெண். பிள்ளைக்கரைத்தல், v. noun. Procuring abortion. பிள்ளைகொல்லி, appel. n. Infanticide. 2. A disease fatal to infants, ஓர்நோய். 3. A kind of assaf&oe;tida, ஓர்பெருங்காயம். பிள்ளைக்கட்டி, s. The f&oe;tus in the early stages of pregnancy. பிள்ளைக்கவி, s. A species of poetic composition. See பிள்ளைத்தமிழ். பிள்ளைக்கற்றாழை, s. A common species of கற்றாழை, used medicinally, being always green. பிள்ளைக்கிணறு, s. A small well or hole sunk within a well. பிள்ளைக்கைவளை, s. Bracelets worn by children பிள்ளைக்கோட்டை. s. A small fort, forming an entrance to the larger, சிறு கோட்டை. 2. A citadel. பிள்ளைச்சோமன், s. A small சோமன் cloth for a boy or girl. பிள்ளைத்தக்காளி, s. A shrub. See தக் காளி. பிள்ளைத்தமிழ், s. A poem celebrating the different stages in the infancy and childhood of a hero, comprized in ten parts: 1. காப்பு, putting on the armrings, with magical rites; 2. செங்கீரை, first voluntary movements of the child compared to the motion of herbs by the breeze; 3. தால், lulling the child in the cradle with songs; 4. சப்பாணி, the first clapping of its hands; 5. முத்தம், kissing; 6. வாரானை, extending its hands and calling to be taken; 7. அம்புலி, showing the moon to the infant; 8. சிறுபறை, amusement of a small drum; 9. சிற்றில், making (in play) little houses, or trampling on those made by girls; 1. சிறுதேர். drawing little carriages.--Note. When a heroine is described, instead of the last three, the following are substituted, eighth கழங்கு, a kind of play with brass balls; ninth அம்மானை, a curious play with balls; tenth, ஊசல், swinging. There are two more compositions, bearing this title, one by குமரகுருபரதேசிகர், in praise of மீனாட்சி, the goddess at Madura; the other, by மார்க்கசகாயதேவர், of the childhood of Skanda. பிள்ளைத்தாய்ச்சி, s. A pregnant woman. பிள்ளைத்தேங்காய், s. The best kind of cocoa-nut, reserved for planting, நாற்றுத் தேங்காய். (Jaff.) பிள்ளைத்தேள், s. A centiped; Scolopendra, as மட்டைத்தேள். பிள்ளைப்பிறை, s. The youthful moon, இளஞ்சந்திரன். (p.) பிள்ளைப்பூச்சி, s. A kind of insect, the Gryllus, உழுவான், which going into mud is not defiled--so the spiritual man. பிள்ளைபெற, inf. To bring forth a child. பிள்ளைபெறாதமலடி, s. A barren woman, used of one who is cruel. பிள்ளைப்பெற்றவீடு, s. The house of a lying-in-woman, considered ceremoniously unclean. பிள்ளைப்பேறு, v. noun. Child-birth. பிள்ளைப்பேறறிந்தவள், s. A midwife. பிள்ளையைமஞ்சணீர்குடிக்கிறது, v. noun. Drinking turmeric water; i. e. adopting a child. பிள்ளைமாபிரபு, s. [prov.] A nobleman, an eminent person, பெருமையிற்சிறந்தோன். பிள்ளைமார், s. [pl.] Respectable men, gentlemen; men of the பிள்ளை caste. பிள்ளைமை, s. Childishness, puerility, babyhood, any thing infantile, பிள்ளைத்தன் மை. பிள்ளையாண்டான், appel. n. A young man, a youth, boy, lad, வாலிபன். பிள்ளையார், s. The god Ganesa, sometimes, Skanda and Sambanda Mûrti. பிள்ளையார்சதுர்த்தி, s. A fast on the fourth day of the new or full moon in honor of the god Ganesa. பிள்ளையார்சுழி, s. A curve to represent பிள்ளையார். See சுழி. பிள்ளையுண்டாகுதல், v. noun. Becoming pregnant. பிள்ளைவங்கு, s. [prov.] A cavity or socket to receive the mast of a dhoney, பாய்மரம்நிறுத்தும்குழி. பிள்ளைவண்டு, s. A young beetle, இள வண்டு. பிள்ளைவிழுதல், v. noun. [vul.] Miscarrying, கருவழிதல். ஊத்தாம்பிள்ளை, s. A bladder. (R.) Sometimes ஊத்தாம்பெட்டி. 16)

yāmiṉi (p. 370) s. The night, இராத்திரி; [Sa. Yamninee.] 89) *