alcl (p. 27) s. Laziness, சோம்பல். 2. Langor, சோர்பு. 3. A cloth thinly woven, இழைவிலக்கமானவஸ்திரம். 4. What is huddled, carelessly or negligently put up, சிந்துண்டுகிடப்பது. 5. [Metaphorically.] A business which instead of succeeding, grows worse, பயனற்றவேலை. c. 38)

iṉimai (p. 57) s. Sweetness, deliciousness, pleasantness, agreeableness, இனிப்பு. இனிது, s. That which is sweet, pleasing, agreeable, இனிமையுடையது. இனியசொல், s. A sweet word, pleasant discourse, complimentary, courteous language, இன்சொல். இனியவைகூறல், s. Title of a chapter in Cural on pleasant or courteous speech, குறளினோரதிகாரம். இனியன், s. (phu. இனியர் or இனி யவர்.) An agreeable, pleasant person. இனியாநாற்பது, s. The name of a book containing forty agreeable aphorisms, ஓர்நூல். (p.) 48)

url (p. 64) s. A mortar, large or small, நென்முதலியகுற்றுமுரல். 2. A mould for making pastry, இடியப்பவுரல். உரலாணி, s. A pestle, a ricepounder, உலக்கை. 2. [prov.] A piece of block inserted in a mortar, when the bottom is worn away, உரலடிக்கிடுமரவாணி. உரலிடித்தல், v. noun. Pounding in a mortar. அவலைநினைத்துரலையிடிக்கிறது. To beat the empty mortar, thinking of the flattened rice. [prov.] உரலுமுலக்கையும். The pestle and the mortar. 2. (fig.) The glottis and the uvula of the throat. உரற்கட்டை, s. A mortar formed of a block of wood--a term applied metaphorically to a stout short man. உரற்கட்டை--உரற்குற்றி, s. A wooden block for a mortar, உரற்கானமரத்து ண்டு. உரற்குழி, s. A hole in the floor in which a rice mortar is fixed. பாக்குரல், s. A small mortar made of wood, stone, or metal, in which betel and areca nut are bruised to facilitate mastication. 3)

uruvkm (p. 65) --உருவகவணி, s. [in rhetoric.] Identification of the objects of comparison, metaphor in general, comprising many species, உவமானஉவமேயங்களையொற் றுமைப்படக்கூறுகை. See உரூபகம். உருவகப்படுத்த, inf. To speak metaphorically. உருவகவுருவகம், s. A double metaphor--as, கன்னிதன்கொங்கைக்குவடாங்க டாக்களிற்றை, the elephant-mountain-breast of the damsel. 32)

uruvki (p. 65) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To metaphorize, உருவகப்படுத்த. 33) *

urūpakam (p. 65) s. One of the seven modes of marking time in music, உரூபக தாளம். 2. Identificaton of the object of comparison, metaphor in general, comprising many species, உரூபகவணி. Wils. p. 79. RUPAKA. உரூபகாலங்காரம், s. Metaphor, metaphoric language, உரூபகவணி. 49) *

kṭṭu (p. 88) s. A tie, a bandage, a fastening, a ligature, a knot, கட்டியகட்டு. 2. A boil, abscess, tumor, imposthume, கட்டி. 3. Fabrication, forgery, invention, counterfeiting, contrivance, கட்டுக்கதை. 4. Restraint, confinement, limitation, thraldom, ஆணை. 5. Plot, compact, conspiracy, contract, பந்துக்கட்டு. 6. A spell, enchantment, magical power or influence exerted on a person or thing, divination, தடைக்கட் டு. 7. A building, erection, structure, organization, frame of the animal system, யாக்கை. 8. Guard, sentry, watch, patrol, காவல். 9. A bundle, a packet, a pack, a bale, a faggot, a bunch, மூட்டை. 1. Divination, conjuration in the uttering of oracles--as giving information of lost property, foretelling events, giving directions, &c., by the aid of a demon, குறி. 11. Certainty, infallibility in statements, &c., உறுதி. 12. A dam, ridge, causeway, வரம்பு. 13. Positive injunctions, established rules, duties, obligations, &c.--as of caste, religion, connexions, &c., கட்டுப்பாடு. 14. (p.) Abundance, plenty, மிகுதி. 15. Fortification, protection, defence, அரண். 16. The side of a mountain, மலைப்பக்கம். எல்லாருமொருகட்டாயிருக்கிறார்கள். They have all plotted together. பெண்சாதிகாற்கட்டுப்பிள்ளைவாய்க்கட்டு. A wife shackles the feet, and a child stops the mouth; i. e. a married man with a family can neither go, nor eat as he pleases. அவன்என்கட்டுக்குள்ளேநிற்கிறஆளல்ல. He is not subject to my influence--he does not listen to my advice, &c. கட்டழகு, s. Great beauty, பேரழ கு. 2. Ornament, அலங்காரம். கட்டழல், s. A vehement fire. கட்டாடி, s. [prov.] A person temporarily possessed for the purpose of uttering oracles or கட்டு, a species of divination inferior to சன்னதம், குறிசொல்வோ ன். 2. A washerman in respect, considered as a diviner; many of this caste having been celebrated in this character, வண்ணான். 3. A chief of the washer tribe, வண்ணார்தலைவன். கட்டாண்மை, s. Bravery, superior heroism, intrepidity, பேராண்மை. கட்டிரதம்--கட்டுத்தேர், s. A car constructed for a particular occasion made anew every year. கட்டிளமை, s. Tender age, being very young. கட்டிளமையோன், s. A young lad. கட்டுக்கடக்க, inf. To exceed the limits, banks, &c.; violate established rules, positive injunctions, &c. கட்டுக்கடங்காதது, appel. n. That which is unrestrainable, unmanageable, ungovernable. கட்டுக்கட்ட, s. To tie up a pack, &c., மூட்டைகட்ட. 2. To fabricate, invent a fiction, a slander, பொய்க்கதைகட்ட. 3. To tie cloths to a boil in applying medicine, பருவுக்குமருந்துகட்ட. கட்டுக்கதை--கட்டுவிசேஷம், s. A fable, a fiction, mythological tales. கட்டுக்கரப்பான், s. Eruption on a child. கட்டுக்கலியாணம், s. [prov.] A wedding, marriage ceremony, &c., festival--from the bridegroom's tying the marriage symbol on the bride's neck. கட்டுக்கழுத்தி, s. A married woman, she who wears the தாலி, மங்கலமங் கை. கட்டுக்காரன், s. [prov.] (fem. கட் டுக்காரி.) A diviner, a conjurer, குறிசொல் வோன். கட்டுக்காவல், s. A very strict guard, close custody--applied to the protection of girls arrived at the age of puberty, &c., great care, great strictness, கட்டானகாவல். கட்டுங்காவலுமாயிருக்க, inf. To be in close confinement. கட்டுக்கிடை--கட்டுக்கிடையன், s. Cloth or other goods lying long unsold, நாட்பட்டசரக்கு. கட்டுக்குத்தகை, s. A contract or lease of land for many years together, a contract for a whole dhoney without reference to the number of trips, the weight of the cargo, &c. கட்டுக்கூட்டு, s. [prov.] A fabrication, a forgery, a fiction, a fable, கட் டுக்கதை. 2. An intertexture of letters, a cipher, மாற்றியெழுதப்பட்டது. கட்டுக்கேட்க, inf. To consult a diviner. கட்டுக்கொடி, s. A tether, a rope stretched along the ground to which cattle, goats, &c., are tied by the leg in a row at night, ஆடுமாடுகட்டுங்கயிறு. கட்டுக்கொதித்தல், v. noun. Throbbing, &c.--as a boil. கட்டுக்கோப்பு, s. A building, fabric. 2. An exaggeration. கட்டுச்சூலை, s. A disease, the node, குலைக்கட்டு. கட்டுச்சொல், s. A falsehood, an untruth. கட்டுச்சொல்ல, inf. To divine, conjure. கட்டுச்சோறு--கட்டுசோறு, s. Boiled rice, &c., tied up for a journey, ஆற் றுணா. கட்டுடைக்க, inf. [prov.] To be broken--as a blister, boil, &c. கட்டுடைத்தல்--கட்டுமுறித்தல், v. noun. Making a large breach--as a river in its banks, the sea in the shore --as in the breaking up at the universal deluge. கட்டுண்ணல், v. noun. Being bound, &c., கட்டப்படுதல். கட்டுண்ணி, s. One who has been frequently bound. கட்டுத்தளர, inf. To grow slack --as a tie; to be loose--as a bale, &c. கட்டுத்தறி, s. A post to which an elephant may be tied, யானைமுதலியன கட்டுங்கம்பம். கட்டுத்திரவியம், s. [prov.] Treasure bound up in one's cloth, &c., பொற்கிழி. கட்டுத்திரள, inf. [prop. கட்டிதிர ள.] To form or swell--as a tumor. கட்டுத்தையல், s. A kind of firm sewing. கட்டுத்தோணி--கட்டுப்படகு, s. A dhoney or vessel of which the seams are sewed together. கட்டுப்பட, inf. To yield to, to submit, be influenced by, be brought under the power of, be overcome by, கட் டுக்குள்ளடங்க. 2. To be bound by spells or otherwise restrained, மந்திரமுதலியவற் றாற்கட்டுப்பட. 3. To be constipated--as the system; to be obstructed--as waters, as humors in the system, blood, urine, menstruation, &c., தடைப்பட. ஒருமயிரினாலேகட்டுப்படுவான். He may be bound by a single hair; i. e. he will be easily persuaded or prevailed upon. கட்டுப்படுத்த, inf. To restrain, confine, subdue, subordinate, control, restrict, subject, கட்டுக்குளடக்க. கட்டுப்பண்ண, inf. To stop, prevent. கட்டுப்பாடு, s. Mutual obedience or harmony--as among relations, பந்துக் கட்டு. 2. Self-restraint, thraldom, கட்டுப் படுகை. 3. League, band, conspiracy, faction, confederacy, கட்சி. 4. Compact, social bond or union, relative, national, religious or other tie, bond, &c., இணக் கம். கட்டுப்பாடுபண்ண, inf. To bring under, or keep in order. கட்டுப்பானை, s. A float or raft constructed by joining a number of earthen pots together. கட்டுப்பிடித்துப்பார்க்க, inf. To ascertain the origin and cure of a disease by a magical exercise--a sort of divination. கட்டுப்பூட்டு, s. [prov.] Ornaments for the body, jewels, ஆபரணம். கட்டுப்பெட்டி, s. [vul.] A stiff basket braided with ratan, olas, &c., fastened by tying, for holding clothes, &c. கட்டுப்பேச்சு--கட்டுவார்த்தை--க ட்டுவிசேஷம், s. A fabricated story, fiction, வீண்கதை. கட்டுமட்டு, s. [prov.] Sparingness, carefulness, providentness, அளவாய்ச்செல விடுகை. 2. Unanimity, oneness of feeling, ஒத்ததன்மை. 3. Taciturnity, அடக்கம். கட்டுமட்டாய்ப்பேச, inf. To speak with ability. கட்டுமரம், s. A float or raft, a catamaran, மிதவை. கட்டுமாமரம், s. An engrafted large kind of mango tree, ஓர்வகைமாமரம்--also called ஒட்டுமாமரம். கட்டுமாம்பழம், s. A mango fruit which, when it matures, is protected with a case. எட்டியிலேகட்டுமரம்பழமுண்டாமோ. Will the bitter poisonous எட்டி tree produce mangos? கட்டுமுகனை, s. [prov.] Authority, custody, trust, அதிகாரம். 2. management, direction, administration, supervision, superintendence, மேல்விசாரணை. 3. Economy, frugality, husbandry, சிக்கனம். 4. Strictness, rigor, restraint, precision, limitation, restriction, check, confinement, constraint, கண்டிப்பு. 5. Exclusion, debarring, தடை. கட்டுரை, s. An avowal, a solemn declaration, undoubted truth, infallible expression, உறுதிச்சொல். 2. A pithy or sententious expression, a proverb, பழ மொழி. 3. Metaphorical language, magnifying or depreciating by figure of speech, புனைந்துரை. கட்டுரையன்றுபட்டாங்கே. This is not an exaggeration, but the plain truth. (பிரபுலிங்.) கட்டுவடம், s. A necklace, மணி மாலை. கட்டுவர்க்கம், s. Clothes, all sorts of wearing apparel, உடை. கட்டுவாக்கியம், s. Puns, quibbles, a conundrum. கட்டுவாங்கம், s. A club, &c., கட டங்கம். கட்டுவிட, inf. To be loosened, untied, கட்டவிழ. 2. To be broken, கட்ட ற. 3. To loosen--as the joints and muscles at death, உடற்பொருத்துவிட. 4. To be reduced, weakened--as the body, பலவீனப்பட. கட்டுவிட்டுப்பாய, inf. To burst out and flow--as water by making a breach in an embankment. கட்டுவேலை, s. A fabric, a structure, building. கட்டோசை, s. A tremendous noise, a loud report, பேரொலி. கட்டோடே, adv. [vul.] Wholly, entirely--used with words implying rejection, destruction, &c., or with negatives. கட்டோடேயழிந்துபோயிற்று. It is utterly ruined. என்னிடத்திலேகட்டோடேயில்லை. I have none at all. கட்டோடேதள்ள, inf. To reject utterly. நடுக்கட்டு, s. A girdle. 2. The middle building of a house. சாதிக்கட்டு, s. The customs, duties, obligations, &c., of caste. சமயக்கட்டு, s. Religious bonds, obligations. சரீரக்கட்டு, s. A compact body, firm constitution. சரீரக்கட்டானவன், s. One with a strong constitution. நீர்க்கட்டு, s. A stoppage of urine, strangury. மலக்கட்டு, s. Constipation, costiveness. மலக்கட்டுச்சன்னி, s. A fit of apoplexy causing constipation. முறைக்கட்டு, s. [prov.] Marrying a girl within the degrees of consanguinity. உட்கட்டு, s. A woman's necklace. பின்கட்டு, s. The back building of a house. 2. Tackling the arms together behind the back. முன்கட்டு, s. The foremost portion of a house containing two or more ranges one behind the other. 37)

kāl (p. 105) s. Leg; foot of a person, animal or thing, பாதம். 2. A stake, a post, தூண். 3. A prop, support, stay, தாங்குகால். 4. The stem of a flower, பூந்தாள். 5. A shoot, a sprout, முளை. 6. The lower part, base, bottom, அடிப்பக்கம். 7. The foot or tail of a letter, அட்சரக்கால். 8. A staff, shaft, a pole, கோல். 9. The wheel of a carriage or of a car, தேருருள். 1. A quarter, one-fourth of a whole, காற்பங்கு. 11. [in astronomy and astrology.] A fourth part of a nacshatra, நட்சத்் திரங்களின் கால். 12. A degree of consanguinity, இரத்தக்கலப்பாமுறவு. 13. A channel, வாய்க் கால். 14. An instrument of dry measure --as மரக்கால். 15. Way, road, path, வழி. 16. A place, room, இடம். 17. Time, காலம் --as in கணுங்கால். 18. Minister and attendant of yama, காலன். 19. A turn, time--as ஒருக்கால், once; இருக்கால், twice. 2. Wind, air, any of the vital airs, காற்று. 21. Power, strength, வலிமை, (பிங்.) 22. Darkness, gloom, இருள். (நிக.) 23. A son, மகன். 24. A peg, a pin, குறுந்தறி. 25. [prov.] A measure in the width of cloth, being two குஞ்சம் or two-hundred-and-forty threads of warp, புடைவை அகலத்தின்கால். காலடி, s. The sole of the foot, உள் ளங்கால். 2. The steps or trace of the foot, foot-steps, காற்சுவடு. காலடியிலே, At or near the foot. காலணி, s. Ankle-ornaments, anklerings or bells, காலிலணியுமாபரணம். காலதர், s. (p.) A window, பலகணி; [ex கால், wind, et அதர், way.] காலாட, inf. To be active and industrious, முயல. காலாடி, s. An active, industries man, one who is active in movements, affairs, &c., முயற்சியுடையோன். 2. Wanderer, திரி வோன். 3. Title given to the chief of the Paller caste, பள்ளர்தலைவன். காலாட்டம், s. Activity in business, in duty, and consequent properity, மு யற்சி. காலாட்டமுள்ளமாடு, s. An ox that is brisk and ploughs well. காலாணி, s. A corn on the foot. 2. Pegs in the beams of native houses to support the roof. காலாணியற்றுப்போனவன், s. One who is become weak or poor. காலாயுதம், s. A gallinacious fowl, whose foot is its weapon, கோழி. காலாழி, s. See under ஆழி. காலாள், s. A person on foot; footsoldiers, infantry, பதாதி. காலாற, inf. To rest the foot, நடை யோய்ந்திருக்க. காலாறவிட, inf. To let draught oxen, horses, &c., rest. காலிடற--கால்தடக்க--காறடக்க, inf. To stumble. காலிலி, s. A snake, பாம்பு. 2. Wind, காற்று. 3. The charioteer of the sun, அருணன்; [ex கால், leg, இல், not without legs.] காலில்விழ, inf. To fall prostrate, or do homage at one's feet. காலுழற்சிகையுழற்சி. Distortion of the limbs, by convulsion or otherwise. காலிறால், s. See under இறால். காலுளைவு, v. noun. Soreness, aching or pain in the legs, from cold, walking, &c. காலூன்ற, inf. To set on foot firm on the ground; to become established. காலூன்றிநிற்க, inf. To stand firmly, stand fast. காலூன்றிப்பெய்ய, inf. To rain in torrents--the clouds seeming to rest on the horizon. காலேயரைக்கால், s. A quarter and oneeighth, five-eighths. காலோடேகால்சேர்ந்துநிற்க, inf. To stand with closed legs. கால்கட்டு, s. Inseparableness--as of wife and husband. கால்கட்டுகைகட்டு, Bound hand and foot. 2. (fig.) Confined at home by the sickness of another, by a grown-up daughter, a motherless child, or by urgent business, &c. கால்கழுவ, inf. To wash the feet; metaphorically to clean one's self with water after stool, மலங்கழுவ. கால்கூசுதல், v. noun. Shrinking of the foot in touching rough ground, &c. 2. Recoiling of the legs in stepping into the compound or house of a stranger. 3. Having spasms in the arms, and legs --as in cholera. கால்சீக்க, inf. To root out, exterminate, வேரோடுகளைய. 2. To efface, to obliterate, துடைக்க. 3. To dispel darkness, இருளைஅகற்ற. 4. To scrape with the foot, காலினாற்சீக்க. கால்செய்வட்டம், s. A fan, விசிறி; [ex கால், air, et செய்வட்டம்.] கால்தளர--காறளர inf. To become weak in the limps, by walking, sickness, age, &c. கால்தோல்--காற்றோல் s. [prov.] Leathern defences for toddy-drawers feet in climbing, மரமேறுவோர் காலிலிடுந்தோல். கால்நகம்--கானகம் s. Toe-nail. கால்நடை--கானடை. v. noun. Walking, going on foot--as distinct from riding and driving. 2. s. Sheep and goats; oxen, cattle, ஆடுமாடுகள் அவனுக்குமாட்டில் நூறுகால்நடையுண்டு. He has no-hundred oxen. கால்நடையாய், adv. On foot, a-foot. கால்நடையாய்ப் பிரயாணம்போக, inf. To travel on foot. கால்நோக்கு--கானோக்கு s. One-fourth aspect of a planet, being one of the four aspects. கால்பாவவில்லை. The feet do not seek the ground--recoiling from going. கால்பிடிக்க, inf. To fall at one's feet to ask a favor. 2. To press and rub the legs in order to induce sleep, to shampoo. கால்பின்னிக்கொண்டுநிற்க, inf. To stand cross-legged. கால்பின்னிக்கொள்ள--காலோடேகால் பின்னிக்கொள்ள, inf. To lose the power of walking, legs being crossed. கால்மட்டம், s. [prov.] Use of the feet in walking, by guess or practice--as in the dark or as a blind man. கால்மாடு, s. The foot of a bed, or of a person in bed, காற்பக்கம். கால்மிதி, s. Step in dancing. 2. Footmark, காற்சுவடு. கால்வருட, inf. To shampoo, to stroke the feet, soles, &c. கால்வழி, s. Lineal descent, succession, சந்ததி. 2. Foot-path. கால்வாங்க, inf. To make the leg, foot or tail of a letter--as of கு-து-ர். 2. To slip, to slide in muddy walking. 3. To die. 4. To trip one up, to disappoint, to frustrate one's object. 5. To amputate a foot, a leg, &c. 6. To be drawn up, stiffened, &c.--as a leg by a fall, convulsions, &c. கால்வாசி, s. A fourth part. வேலைகால்வாசிதீர்ந்தது. The fourth part of the work is finished. கால்வாய், s. A channel, a water-course, an aqueduct--commonly வாய்க்கால். கால்விரல், s. A toe. கால்விலங்கு, s. Fetters, காற்றளை. கால்விழுந்துபோக, inf. To be weary of walking. 2. To become paralyzed --as the legs. கால்வைக்க, inf. To step, tread or trample on. 2. To step in dancing. 3. (fig.) To enter upon a practice, a course, &c.; to make a footing. 4. To intermix by marriage. காற்கொட்்டை, s. A small bolster for the legs and feet. காற்சங்கிலி, s. Chains for the feet. காற்சட்டை, s. Trowsers, pantaloons. காற்சரி, s. Foot-ring, a kind of ornament for the feet. காற்சிலம்பு, s. A foot-trinket of silver. காற்சீப்பு, s. The hip-bone, சந்தெலும்பு. காற்படம், s. The fore part of the sole or bottom of the foot, காலின்படம். காற்படி, s. A quarter measure. காற்பரடு, s. The ankles--as கரடு. காற்பிடிப்பு, s. Rheumatic stiffness, contraction, &c., in the legs. காற்றண்டை, s. A tinkling trinket for the ankles. கானடுவிரல், s. The middle toe of the foot. கானொண்டி--கால்நொண்டி s. Lameness of the leg. 2. A lame man. கடைகால், s. The foundation, அஸ்திவா ரம். 2. An excavation for laying the foundation. 3. [prov.] A small iron bucket for drawing water. கிந்துகால், s. A halting or hobbling leg. கிந்துகாலன், s. A hobbler. கீற்றரைக்கால், The contracted form of உ, marked thus ,-- as து, நு. கீற்றுக்கால், The contracted form of ஊ, marked thus --as தூ, நூ. See under கீற்று. குதிகால்--குதிங்கால் s. Heel. குந்துகாலன், (fem. குந்துகாலி.) A hobbler, a limping person. 2. A Squatter, a man sitting on the his knees. குந்துகால், s. Tip-toe. 2. Squat, sitting on the heels--as a man. கொம்புக்கால், s. The two signs for ஒ marked thus ெ-ா, as in கொ,சொ,. தோரணக்கால், s. Poles to which strings or ropes adorned with twigs or leaves are tied, to represent triumphal arches. நாற்காலி, s. Chair. பகுதிக்கால், s. The sign of உ, in certain compound characters marked thus --as சு, பு. பகுதிக்காற்பிறை, s. The sign of ஊ, marked --as பூ, யூ. பவளக்காலி, s. The name of a bird, Erythropus longipes, corallinus. பின்னங்கால், s. Hind leg. புள்ளிக்கால், s. The character ள subjoined to the letter உ, to lengthen it. புறங்கால், s. The upper part of the foot, instep. பொய்க்கால், s. A stilt, a false leg-as a wooden one. பொய்க்கால் கட்டியாட, inf. To go upon stilts. மடிப்பங்கால், s. Legs with folded knees. மடிப்பங்கால்போட. inf. To sit upon the hams with folded knees. மரக்கால், s. Crutches. 2. A wooden leg. 3. [ex கால், a measure.] An instrument of dry-measure. முக்காலி, s. Tripod. முக்கால், s. Three quarters, ??, தெ. முக்காலும். The three times, even three times. முக்காலும்போவேன். I will certainly go, come, &c. முக்காலேமூன்றுவீசமும். Almost, for the greatest part, nearly. முன்னங்கால், s. Fore-leg. வாய்க்கால்--நீர்க்கால், s. Channel, water-course; [ex கால், channel.] இரண்டாங்கால் மூன்றாங்காலுறவுமுறையான்..... One who is of the second or third degree of consanguinity. 19)

kuṟippu (p. 132) s. Intention, wish, internal desire, அபிப்பிராயம். 2. Concord, ஒருமை. 3. Allusion, hint, intimation, indication; a significant look, word, &c., சைகை. 4. The occult and real meaning of a speaker or writer, in distinction from the apparent meaning; figurative expressions--as irony, &c., உட்கருத்து. 5. [in gram.] Implication; that which is implied or understood, metaphorical, metonymical, &c.--opposed to வெளிப்படை. 6. Mark, sign, signature, அடையாளம். 7. Memorandum, memanto, ஞாபகக்குறிப்பு. 8. Summary abstract, epitome, பொழிப்பு. 9. Description, representation, delineation; distinguishing marks or characteristics, காரியவிவரம். 1. Symbolic terms, constructions, short-hand writing, abbreviations, குறிப்புக்குறி. 11. Aim, direction; mark aimed at இலக்கு. 12. Sketch in painting, outlines, traces, உருவக்குறிப்பு; [ex குறி, intend, &c.] முகக்குறிப்பு, s. Expression of the countenance. குறிப்பறிய, inf. To know one's particular intention, wants, desires, &c.; to understand the special object intended; to possess a knowledge of physiognomy. குறிப்பாகச்சொல்ல, inf. To give descriptive marks, signs, or hints; to allude to, to intimate concerning. குறிப்பறிந்துகொடுக்க, inf. to anticipate a person's wants and supply them. குறிப்பாளி, s. One capable of drawing a right inference from apperances. 2. A person of quick discernment; a good counsellor; a genius. குறிப்பாய்க்கேட்க, inf. To inquire particularly into a thing. 2. To listen to, to hearken with attention. 3. To hear distinctly. குறிப்பானபார்வை, v. noun. A significant expression; a fixed or steadfast look. குறிப்பானபேச்சு, s. A figurative, or sareastic remark. 2. A hint. குறிப்பிடம், s. [among Romanists.] Images representing the sufferings of the Saviour, &c. 2. A summary, compendium; an epitome. குறிப்புக்கட்டை, s. A water-mark--as a post or block at a ford, in sign of danger from a hole or quick-sand. குறிப்புக்கண்டுநடக்க, inf. To act agreably to another's mind, ascertained by inference. குறிப்புக்காட்ட, inf. To give a hint, to intimate, allude to. 2. To represent by a symbol. 3. To exhibit signs, indication, symptoms, &c. குறிப்புக்குவைக்க, inf. To set or keep for a sign, token, memorandum--as images, statues, pictures, relies, &c. குறிப்பெழுத்து, s. Abbreviations, contractions, &c.--as the initials or finals of names, words, &c. 2. Any particular letter. குறிப்பெழுத, inf. To write notes, memorandums, characters, short-hand, &c. 2. To note down the date, hour, &c., of a child's birth. குறிப்பேடு, s. An ola-day-book, the items of which are transferred to the ledger or பேரேடு; a memorandum book. குறிப்போலை, s. An ola-memorandum, &c. 2. An ola-memorandum of the hour of a child's birth, so as to cast its nativity. குறிப்புப்பண்பு, s. [in gram.] Ideal, abstract qualities, properties or attributes--as ஞானம், பாவம், as distinguished from குணப்பண்பு, and தொழிற்பண்பு. குறிப்புச்சொல்--குறிப்புமொழி, s. [in gram.] Words or terms, used figuratively, metaphorically, &c. குறிப்புவினை, s. [in gram.] A symbolic verb, without variation of tense. See வினை. குறிப்பெச்சம், s. [in gram.] Ellipses in metonymical expressions, &c. குறிப்புவினையெச்சம், s. [in gram.] A symbolic verb in an incomplete form, being either a பெயரெச்சம் or வினையெச்சம். 2. Incomplete symbolic verbs terminating with other verbs. See வினை. குறிப்புவினைமுற்று, s. [in gram.] A finite symbolic verb --as மலையேன். குறிப்புவினையாலணையும்பெயர், s. A symbolic verb used as an appellative noun--as in இம்மலையேன். குறிப்புவினைப்பெயரெச்சம், s. A symbolic relative participle. 26)

kauṇam (p. 152) s. Secondary or inferior --as in கௌணப்பொருள், the secondary meaning or sense of a word, the metaphorical sense, as opposed to முக்கியப் பொ ருள், the primary or literal sense. (சிவ. சி.) W. p. 33. GOUNA. 10) *

tiri (p. 239) கிறேன், ந்தேன், வேன், திரிய, v. n. To walk about, to wander, to ramble, to go here and there, to stray, to be unsettled, உழல. (c.) 2. To change, to vary, மாற. 3. To perish, அழிய. 4. To turn. to whirl; to revolve--as the heavenly bodies, உருள. 5. To be twisted; to be convolved, சுருள. 6. to revolve, as the soul in transmigrations, பிறவியிற்சுழல. 7. To vary or swerve from truth, மனங்கோண. 8. To be variegated, as a landscape, to be diversified, மாறுபட. 9. [with an infinitive preceding.] To be near or exposed to, as சாகத்திரிந்தேன், I was near dying. 1. [in gram.] To be changed as letters for their correlatives, &c., in combination or otherwise, எழுத்துத்திரிய. லகாரம்றகாரமாகவும்ளகாரம்டகரமாவுந்திரிந்தன..... The letter ல is changed to ற, and the letter ள to ட. கூடிநாடித்திரிய, inf. To associate with one. See கூடு, v. கெட்டுப்போகத்திரிய, inf. To go to ruin. முகந்திரிதல், v. noun. Change of countenance. (p.) திரிந்துவர, inf. To come round; to go about, or endeavor to accomplish. திரிசொல், s. Variable words, used, according to Rottler, principally by the learned. 1. Different names of the some thing. 2. A word with different meanings. 3. Words not in common use. 4. Metaphorical words. 5. Words declined or modified. திரிய--திரியவும், [prov.] [adverbially.] Again, furthermore, moreover, திரும்பவும். திரிதல்--திரிகை, v. noun. Roaming about, changing places. திரிபு--திரிவு, v. noun. Change, alteration, mutation, variation, diversity, வே றுபாடு. 2. [in gram.] Permutation, metathesis, &c., புணர்ச்சிவிகாரத்தொன்று. 3. One of the three obstacles to the attainment of heaven. See முத்திவிக்கினம். திரிபுக்காட்சி--திரிவுக்காட்சி, s. [in log.] Optical illusion, misconception in objects of sense; i. e. mistaking one thing for another, as a post for a thief, ஒன் றைமற்றொன்றாகமதித்தல். சொற்றிரிபு, s. Change in the form of a word, as of a gerund for an infinitive. பொருட்டிரிபு, Change of meaning, or compound terms having different meanings, according to the manner in which they are read or accented. திரிபுவிகாரம், s. [in gram.] The change of one letter for another. திரிபணி, s. A figure of speech, a metaphor, ஓரலங்காரம், as தாடகமலத்தானடந்து கட்குவளையானோக்கி, she walked with red lotus legs, and looked forth with குவளை flower eyes. 40)

nirl (p. 277) s. Row, order, arrangement, நிரை. 2. Fitting a row or class to a corresponding row or class, சரியொத்தவரிசை. (p.) நிரல்பட, inf. To correspond with a row. நிரனிறை, s. Placing in a row, ஒழுங் காகநிறுத்துதல். 2. [also நிரனிறைப்பொருள் கோள்.] One of the eight kinds of construction of language, a metaphorical parallelism, the things illustrated being arranged parallel with that to which they are compared, as பவளமு முத்தும்போலுமிதழும்பல்லும். lips and teeth, like coral and pearls. See எதிர்நிரனிறை, முறைநிர னிறை. 98) *

pulm (p. 326) s. Arable land, rice field, வயல். (c.) 2. A sense, power or faculty of any of the organs of sense. See புலன். 3. Sensation, consciousness, perception by the senses. See ஐம்புலன். 4. Knowledge, wisdom, learning, அறிவு. 5. [prov.] High arable land, for dry grain, மேட்டுநிலம். 6. Place, location, இடம். 7. Region, quarter, tract of country, point of the compass, திக்கு. 8. Sharpness of mind, wit, நுண்மை. புலக்காணி--புலத்தரை, s. High land. புலங்கொளி, appel. n. An organ of sense, ஐம்பொறி. (p.) புலங்கொள்ள, inf. To be understood. புலச்சாமை, s. A kind of சாமை grain. புலச்சாய்வு--புலச்சார்வு, s. Fields, or parts adjacent to fields. புலச்செய்கை, s. Agriculture, husbandry, tillage. புலத்தார், s. [pl.] Inhabitants. புலவேடர், s. The senses, metaphorically regarded as uncivilized. (p.) 22)

muttu (p. 357) s. Pearl, as முத்தம். 2. Smallpox-pustule, வைசூரி. 3. Castor-seed-kernel or nut, ஆமணக்கமுத்து. 4. Acceptableness, agreeableness, பிரியம். See முத்தம். (c.) முத்தால்நத்தைபெருமைப்படு மூடரெத்தாலும் பெரு மைப்படார். A snail is held in estimation for its pearl, but the ignorant will on no account be praised. [prov.] தண்ணீர்முத்துப்போலே. The water is clear as a pearl. முத்துப்பால்கொண்டிருக்கிறது. The small-pox is suppurating. வேலைமுத்தோபிள்ளைமுத்தோ. It the work, or the boy himself, acceptable? ஆணிமுத்து, s. A superior pearl, round and hard. முத்திறங்குதல், v. noun. Going down of pustules. முத்துக்கடுக்கன், s. A pearl-ear-ring. முத்துக்கற்கம், s. Refuse from pressed castor-oil-kernels. 2. A medicine said to be made from pearls, or according to some, from முத்துக்கற்கம். முத்துக்குடை, s. One of the three umbrellas of Argha. முத்துக்குளி, v. noun. [inf. முத்துக்குளி க்க.] Fishing for pearls. முத்துக்கொட்டை, s. [com. ஆமணக்க முத்து.] Kernel of the Palma-Christi. முத்துக்கோவை--முத்துச்சரம்--முத்துத் தாழ்வடம், s. A pearl-necklace. முத்துச்சம்பா, s. A species of rice. முத்துச்சலாபம், s. Pearl-fishery, as சலாபம். முத்துச்சனிப்பு, 2. Twenty different places where pearls are said, literally or metaphorically, to be formed. viz.: 1. மதி, the moon; 2. மேகம், a cloud; 3. சங்கு, a shell; 4. சிப்பி, an oyster-shell; 5. மீன், a fish; 6. நந்து, or நத்தை, a snail; 7. முதலை, a crocodile; 8. உடும்பு, the guana; 9. தா மரை, the lotus; 1. வாழை, the plantain tree; 11. கமுகு, the areca; 12. கரும்பு, the sugar-cane; 13. செந்நெல், a superior kind of red rice; 14. மூங்கில், the bambû 15. யானைக்கொம்பு, the elephant's tusk; 16. பன்றிக்கொம்பு, the tusk of a boar; 17. பசுவின்பல், the tooth of a cow; 18. நாகம், a snake; 19. கொக்கு, a stork; 2. நங் கையர்கழுத்து, the neck of fine women. முத்துச்சிப்பி, s. Pearl-oysters. 2. Mother of pearl. See சிப்பி. முத்துச்சிவிகை, s. Palanquin made of pearls. முத்துச்சோளம், s. Maize. See சோளம். முத்துத்தாண்டவர், s. A reputed author of lyric poetry and chants. முத்துத்தாண்டவர்பதம். A recitative poem by the above. முத்துப்போடுதல்--முத்தெழும்புதல், v. noun. Breaking out of pustules, in small-pox, measles, &c., அம்மைவார்த்தல். முத்துமாதளை, s. A species of pomegranate, ஓர்மாதளை. முத்துமாலை--முத்துவடம், s. A pearlnecklace. முத்துருட்சிமணி, s. See உருளு, v. முத்துருவி, s. [prov.] An ear-jewel for women, ஓர்காதணி. முத்துவர்ன்னம், s. Pearl-like color. முத்துவன்னச்சேலை, s. A woman's cloth full of pearl-like spots. முத்துவெள்ளை, s. White lead, ceruse, ஓர்வெள்ளைவன்னம். முத்தெறிதல், v. noun. Small-pox, &c., attacking seriously, அம்மைவார்த்தல். முத்தையன், s. An epithet of Subramanya, சுப்பிரமணியன். 30) *

murungkai (p. 358) s. The Muringa tree, Hyperanthera Moringa; called horse-radishtree. ஓர்மரம். (c.)--Note. For different kinds of முருங்கை, see காட்டுமுருங்கை, செம்மு ருங்கை, தவசுமுருங்கை, புனல்முருங்கை. முருங்கைக்காய், s. The unripe edible legume. முருங்கைக்காய்என்றால்பத்தியமுறிந்துபோகுமா.... Will the regimen be violated by simply uttering முருங்கைக்காய்?--as, words break no bones. முருங்கைக்கீரை, s. Its leaves, which are boiled as pot-herbs. முருங்கைப்பட்டை, s. Its bark used medicinally. முருங்கைப்பூ, s. Its flowers, boiled with முருங்கைக்கீரை. முருங்கைவேர், s. The pungent root of this tree, used as a substitute for horse-radish, giving that name to the tree. நான்பிடித்ததுமுருங்கைக்கொம்பல்லபுளியங்கொம் பு. What I grasp is not a stick of the Muringa, but a branch of the Tamarind tree--of varied metaphorical usage. 12)