eẕu (p. 75) கிறேன், ந்தேன், வேன், எழ, v. n. To rise, ascend, get up, rise by one's own power, to rise as a thing by its own levity, rise as a heavenly body, a bird, a kite, &c., to soar, &c., எழும்ப. 2. To stir, be excited, roused, &c., மனங்கிளர. 3. To become resuscitated, rise to life, உயிரடைந்தெழும்ப. 4. To rise to eminence, தலைமைப்பட. 5. To rise and spread as a rumor, பரம்ப. 6. To rise as wind, clouds, &c., கிளம்ப. 7. To rise as a sound, singing, talking, clamor, &c., ஆரவாரமெழ. 8. To rise as a tree, grow larger, swell, to expand as breasts, increase in stature, rise as a building, shoot, sprout, spring up, உயர. 9. To happen, occur, arise, come on, சம்பவிக்க. 1. To become instrumental to, ஏதுவாக. 11. To remove from a dwelling, lodging, village, &c., குடியெழும்ப. 12. To rise in price, விலையேற. அவனுக்குக்கையெழவில்லை. His hand does not open to give any thing. அதைச்செய்யவெனக்குக்கைகாலெழவில்லை. My hands and feet would not stir (rise) to do such a thing. அதைச்சொல்லநாவெழாது. My tongue will not stir (rise) to speak so. கூரேயிறெழாதகுழவி. A babe that has not yet teethed. எழுஞாயிறு, s. The rising sun, உதயாதித்தன். 2. Quinsy, a mortal disease which begins with the rising sun; when it begins in the night it is termed படுஞாயிறு. (Mat. Ind. Opp.) எழுந்தபடி--எழுந்தமானம், s. At random, in an unpremeditated manner, carelessly, மனதிலேதோன்றியபடி. எழுந்தருள, inf. To rise, become present or manifest as the divinity in an idol on consecration; to be present as a great personage, &c., தோன்ற. 2. To repair to a place--as a sage, holy person, a king, &c., பெரியோர்வர. எழுந்தருளுநாயகர்--எழுந்தருளும் விக்கிரகம், s. The secondary idol in a temple, உச்சவவிக்கிரகம், representing the same deity as the first, carried about in processions while the other remains stationary--opp. to the மூலவிக்கிரகம். எழுந்தருள்படி, s. A procession of heathen gods. எழுந்திருக்க, inf. To rise, ascend, get up, &c., எழ, spoken chiefly of men. --Note. This is more full and expressive than எழ, alone. எழுந்துபோக, inf. To depart, to go to meet a person. எழுந்தேற்றம், s. A Roman catholic procession, உற்சவம். 2. Pride, selfconsequence, arrogance, பெருமை. 3. Rashness, presumptuousness, துணிவு. எழுமுகனை, s. The very beginning of a process, or period, தொடக்கம். எழுவான், s. The east, the place of sun-rising, oriens, கிழக்கு, eastern--opp. to படுவான். எழுவான்றொடங்கிப்படுவான்மட்டும். From east to west. என்வீட்டக்கெழுவானிலே. East of my house. எழல்--எழுகை, v. noun. Rising, ascent, எழுச்சி. எழுச்சி, v. noun. Rising, ascent, elevation, எழும்புகை. 2. Stir, excitement, activity, readiness, promptitude, முயற்சி. 3. Haughtiness, aspiring, ambition, resolution, இறுமாப்பு. 4. A disease, or soreness of the ears, காதிலெழும்புமோர்புண். 5. Inflammation of the eyes, கண்ணோயி லொன்று. எழுச்சிக்கொடி, s. Inflammation of the eyes causing red streaks, கண்ணிற் படருமோர்நோய். எழச்சிபாடுவோன், s. One who sings to rouse a prince, or a great man of a morning. துயிலெழுப்புதல்பாடுவோன். எழுச்சிமுரசம், s. A drum beaten to rouse a king, commandant, garrison, &c. of a morning, துயிலெழுப்புமுரசம். எழுச்சியிலை, s. A leaf to cure ophthalmia, கண்ணோய்மருந்திலை. படையெழுச்சி, s. A military expedition, marching to battle. பள்ளியெழுச்சி, s. A kind of poem sung to rouse princess, &c. from sleep. மேலெழுச்சி--மேலெழுந்தவாரி, [prov.] Superficiality. மேலெழுச்சியாய்ப்பேச, inf. To speak carelessly. மனவெழுச்சி, v. noun. Energy, persevering application. எழுமை, v. noun. Height, elevation, உயர்ச்சி. 11)

tūram (p. 254) s. Remoteness, distance, சேய் மை, W. p. 419. DURA. 2. (fig.) Remoteness to consanguinity, உதிரக்கலப்பில் லாமை. 3. Difference, distinction, discrepancy, disparity, வித்தியாசம். (c.) தூரத்துத்தண்ணீர்ஆபத்துக்குதவாது. Water at a distance will not avail in emergency. தூரநில். Stand off. தூரவிலகு. Go away, get away. அதற்குமிதற்கும்வெகுதூரம். That is very remote from this. 2. There is much difference between them. அவர் மனம் தூரத்திலேகிடக்கிறது. His thoughts are very far from the thing in hand. தூரத்திலேதெரிகிறது. It appears at a distance. உனக்குமெனக்குந்தூரம். We differ much. தூரகாரி--தூரதரிசி, s. One capable of understanding futurity or prognosticating, வருகாரியமறிவோன். (பாரதம், போர். 14.) தூரகாரியம், s. Remoteness from the subject. 2. [in Rhetoric.] Effect from a distant cause. தூரசூலை, s. Obstruction of the menses. See சூலை. தூரதிட்டி--தூரதிஷ்டி--தூரதிருஷ்டி, s. Distant sight, being far-sighted, சேய் மைப்பார்வை. 2. Foresight, view of things future, முன்னுணர்ச்சி. 3. A far-sighted man, a seer a prophet, தீர்க்கதரிசி. தூரதிருஷ்டிக்கண்ணாடி, s. A telescope. See கண்ணாடி. தூரதேசம், s. A distant country. தூரத்தார், s. (Sing. தூரத்தான்.) Persons living at a distance. 2. Distant relations. தூரஸ்திரீ, s. A menstruous woman removed for the time from domestic concerns, வீட்டுக்குத்தூரமாயிருக்கிறவள். தூரத்திலேபோட, inf. To put at a distance. 2. To destine or appoint one to a distant station. தூரத்திலேயெறிய, inf. To throw to a distance. 2. To reject one's advices. 3. To abandon one to forsake one. தூரந்தொலை, s. A great distance, a long way, as தொலைதூரம். தூரத்துறவு--தூரஉறவு, s. Distant relations; [ex தூரம், et உறவு.] தூரப்பயணம்--தூரப்பிரயாணம், s. Journey to a distant place. தூரமாயிருக்க, inf. To be distant, remote, &c. 2. To be far removed 3. To be very different. 4. To be menstruous; (lit.) distant. See தூரஸ்திரி. தூரமானஎண்ணம், s. Aspiring thoughts, ambition. 2. Anxious thoughts as to futurity, &c. 3. Absence of mind, thinking of other things. 4. Thoughts abstracted from the world, and aspiring after the deity. தூரர்க்குத்தூரன், s. God, as being far from those who are far from him. தூரவைக்க, inf. To treat one coldly, to keep one at a distance, to be reserved in intercourse with one. கொஞ்சத்தூரம்--கொஞ்சதூரம்--சில தூரம். To some distance. நெடுந்தூரம், To a great distance. 2. To a great length, extent, &c. தூராதூரம், s. Various distances. 2. A very great distance, மிகுதூரம். 25)

pṟ (p. 303) க்கிறது, ந்தது, க்கும், க்க, v. n. To fly, hover, flutter or float in the air as light bodies, சிறகாற்பறக்க. 2. To move with celerity or velocity, to hasten or scamper away, வேகமாய்ச்செல்ல 3. To be scattered, to disperse, disappear, சிதற. 4. To be in a hurry, to be over-hasty, அவசரப்பட, (c.) 5. [vul.] To suffer, வருந்த. பறக்கப்பார்க்கிறார். He is aspiring to things above him. ஏன்பறக்கிறாய். Why are you in a hurry? Why are you over-anxious? அடித்தஅடியில்பிள்ளைபறந்துவிட்டது. The child suffered much by beating. பறக்கடிக்க, inf. [com. for பறக்கஅடி க்க.] To cause to fly, to scatter. see சிதறடிக்க. பறக்கவிட, inf. To let fly, as a bird, or a paper kite. 2. To defeat, to ruin. 3. To tease one by incessant importunity. பறக்கிறதூள், s. Flying dust, a cloud of dust. பறந்தடிக்க, inf. [prov.] To be too busy, too much hurried, full of eares, &c. பறந்தலைய--பறந்துதிரிய, inf. To go about rapidly being greedy as birds or prey for food, &c., or an avaricious person. பறந்துபோக, inf. To go quickly. 2. To be dispersed, to be utterly gone, as property disease or sin. பறந்துவிழ, inf. To fall on with avidity, in taking food. பறப்பன, appel. n. Flying, darting, flight; haste, hurry, quickness, speed, as the verb. 2. Anxiety, care, concern, business, கவ்வை. பறப்பன், s. A hasty person. (R.) பறப்பிலேதிரிய, inf. To go about seeking one's living. 2. To go about full of care. பறப்புப்பார்க்க, inf. To attend to one's daily avocations or personal concerns; also வயிற்றுப்பறப்பிலேதிரிய. 32)