aṭngku (p. 7) கிறேன், அடங்கினேன், வேன், அடங்க, v. n. To obey, yield, become subject to, be subdued, கீழ்ப்படிய. 2. To shrink, become compressed, be reduced in size or vigor, be crammed into, condensed, குறைய. 3. To recede, be repressed, suppressed, restrained, ஒதுங்க. 4. To settle, subside, be laid--as dust, அமைய. 5. To be embodied, incorporated, திரள. 6. To be reduced low--as the system when near death, &c., சாக, ஒடுங்க. அடங்கல், s. All, the whole, மு ழுமை. புரமடங்கலுந்தெறுகணை. The arrow which destroyed the whole of the three cities. (In காந்தம்.) அடங்கலர்--அடங்காதார், s. Foes, insubordinate persons, பகைவர். (p.) அடங்கன்முறை, s. A book which treats of the ceremonies of the Saiva sect, தேவாரம். அடங்காப்பற்று--அடங்கார்பதி, s. A rebellious province, கீழ்ப்படியாதார் இருக் கும் ஊர். அடங்காமாரி, s. An audacious, contumacious, insubordinate woman, மு ரண்டானவள். அடங்காமை, neg. v. noun. Insubordinateness, rudeness, haughtiness, untractableness, கீழ்ப்படியாமை. அடங்காவாரிதி, s. Urine, மூத்தி ரம். 2. Sea salt, கடலுப்பு. பிராணனடங்க, inf. To faint, be in a trance as dead. 56)

cerukku (p. 204) s. Haughtiness, wantonness, pride, vanity, self-conceit, self-importance, self-sufficiency, அகங்காரம். 2. Inflation from pride; intoxication with vanity, wealth, office, &c., கர்வம். 3. Exultation, excessive joy, joviality, elation, களிப்பு. 4. Boldness, daring, mettle, intrepidity, frenzy, arrogance, audacity, presumption, temerity. rashness, wilfulness, ஆண்மை. 5. The feeling or vanity of self-agency, instead of ascribing one's actions, &c., to the deity, ஆணவம். 6. Infatuation, illusion, the diversion of the mental powers from their proper course, or from seeking the supreme good, the predominance of the senses over reason, மயக்கம். 7. High hope, aspiration, sanguine expectation, மனோராச்சியம். (c.) அவன்செருக்குகுலைந்தது. His pride is brought down. செருக்கன்--செருக்குக்காரன், s. A wanton, vain, presumptuous person. செருக்காய்ப்பேச, inf. To speak proudly, to assume too much. செருக்காய்வளர்க்க, inf. To bring up in a delicate manner, செல்லமாய்வளர்க்க. செருக்குக்காட்ட, inf. To show pride, to be vain, self-important, self-conceited. செருக்குப்பண்ண, inf.. To act proudly, arrogantly, wantonly. படைச்செருக்கு, s. Daring intrepidity, high spirits, vaunting and bravado, &c., of the soldier. செருக்கடிக்க, inf. To vaunt with an inarticulate sound. (c.) பணச்செருக்கு, s. Pride of money. கல்விச்செருக்கு, s. Pride of learning. செல்வச்செருக்கு, s. Inflation of wealth. குடிச்செருக்கு, s. A vain conceit of high birth, குடிப்பிறப்பினாணவம். 66)

tuṇi (p. 246) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To be sundered, cut, severed, துண்டமாக. 2. v. a. To resolve, determine, purpose, design, எண்ண. 3. To identify, recognize, தெளிய. 4. (c.) To dare, venture, risk, hazard, presume, துணிகரமாக. 5. To attempt, to aim, to endeavor, முயல. 6. To ascertain, form an opinion about, நிச்சயப் படுத்த. துணிந்தார்க்குத்துக்கமுண்டோ. Will those who have made up their minds to an attempt, regard the consequences? துணிந்தகம்பம். A daring person; (lit.) a post in surprise or contempt. துணிநர், s. (plu.) Persons holding undeniable truths. (p.) துணிந்தமனம், s. A hold, daring mind, as of a rash person. துணிந்தவன், appel. n. mas. துணிந்த வன்.) An insolent, forward woman. (Beschi.) துணிந்துசொல்ல, inf. To have the boldeness to say; to venture to say. 2. to speak with confidence, declare boldly, affirm. 3. To speak with clear and certain knowledge. துணிந்துநிற்க, inf. To be bold, to stand to, persist in, maintain. துணிந்துமணியங்கட்ட, inf. [prov.] To persist in a foolish purpose (in contempt) 2. To persevere with energy. துணிபொருள்--துணிவுப்பொருள், s. A thing known and advanced with certainty and confidence. 2. A thing assumed and presumed upon. (p.) துணிபு, v. noun. Ascertainment, judgment, determination, conclusion, தெளிவு. 2. Opinion, theory, sentiment, assumption, தீர்ப்பு. துணிவு--துணிகை--துணிதல். v. noun. Confidence, assurance, boldness, தைரியம். 2. Presumption, temerity, audacity, rashness, துணிகரம். (c.) 3. Ascertainment, certainty, determination, conclusion, decision, தெளிவு. 4. Opinion founded on facts, knowledge, evidence, &c., தீர்ப்பு. 5. Purpose, design, aim, endeavor, நோக் கம். 6. Sundering, parting, separation, dividing, பிரிவு. இதேதுணிவு. This is certain, evident, determined. துணிவுரை, s. One of the fourteen subdivisions of விருத்தியுரை. See உரை. 2)

paṭu (p. 291) adj. Intense, excessive, rank, virulent, heinous, மிகுதியைக்காட்டுமோரடை சொல். W. p. 495. PAT'U. படுகளவு--படுகள்ளம், s. Gross fraud, circumvention, theft. படுகள்ளன், s. A great rogue, a ruffian, a villain. 2. A downright deceiver. படுகிழவன், s. A very old man. படுகுறவன், s. A trickish fellow. See குறவன். படுசூரணம், s. Entire destruction, முழுநாசம். 2. See படு. v. n. படுஞாயிறு, s. A very dangerous quinsy, ஓர்நோய். 2. See படு, v. படுதண்டம், s. Profound reverence. படுதாமரை, s. The ring-worm, படர் தாமரை. (Ains.) படுதேவடியாள், s. A notorious strumpet. படுநஞ்சு, s. Rank poison. படுநஞ்சன், s. A deadly foe. படுநீலி, s. A very impudent woman. படுநெருப்பு, s. A fierce or destructive fire. 2. (fig.) A very wicked person, கொடியவன். படுபழம், s. Mature fruit, not in use, பழுத்தபழம். 2. (fig.) An adept in all kinds of fraud, one skilled in tricks. படுபழி, s. Great offence, flagrant wrong. படுபாவி, s. An atrociously wicked person. படுபுரளி, s. A flagrant lie, a malicious accusation. படுபொய், s. An audacious lie. படுமுடிச்சு, s. A hard knot. 2. An ensnaring scheme, a great artifice, a malicious conspiracy, மிகுதந்திரம். படுமோசம், s. Gross error, grievous mistake, extreme danger. படுவசை, s. A great reproach, scandal, or disgrace, பெருங்கதை. படுவஞ்சனை, s. Great deceit, artifice. See படாவஞ்சனை. படுவினையன், s. A man full of malice. 92)

muṉai (p. 359) s. Point, sharpened end, tenon, edge, front, நுனி. [Tel. குனை, கொனை.] 2. A cape, or head-land-projection, நீண்டுகூரிய நிலம். 3. Battle, fight, war, யுத்தம். 4. Hatred, பகை. 5. Superiority, eminence, priority, முதன்மை. 6. Boldness, audacity, துணிவு. 7. Dislike, aversion, வெறுப்பு. 8. As முனை, 6. முனைவிழுந்துபோயிற்று. The point is fallen off. 2. Valor has become prostrate. முனையாய்வருகிறது. Coming up boldly, or with spirit. அந்தமுனையிலிருந்துஇந்தமுனைமட்டும்வருகிறான்..... He comes from that point to this. இவன்கத்திமுனையில்நிற்கிறான். He stands on the point of a sword; is in haste to fight. முனை, 5. The five different ways of procuring a livelihood, சீவனமுனை: 1. வா ள்முனை, by the sword; 2. கொழுமுனை, by the plough; 3. எழுத்தாணிமுனை, by the style or pen; 4. கதிர்முனை, by the distaff and weaving; 5. ஊசிமுனை, by the needle. முனைகாரன்-முனையுள்ளோன், s. A courageous person, a valiant or brave man, தைரியவான். முனைகுலைய, inf. To be dispirited. See குலை, v. முனைகேடு, v. noun. Disrespect, disgrace, shame, insult. முனைப்பதி, s. An encampment or a lodging place for an army. (சது.) முனைமழுங்குதல், v. noun. Becoming blunt, as the edge of an instrument. 2. Becoming dispirited, losing courage. முனைமுகம், s. The front in battle, as படைமுகம். முனைமுகத்துநில்லேல். Stand not in the van [in battle.] (Avv.) முனையிடம், s. A city, town, or village in a barren country, பாலைநிலத்தூர். (சது.) 2. Battle-field, போர்க்களம். 25)