āturam (p. 38) s. Strong desire, பேரா சை. (p.) ஆதுரன், s. A diseased person, நோயுள்ளோன். Wils. p. 19. ATURA. 2. An avaricious or covetous man, a miser, ஆசையுற்றோன். (p.) 72) *

ulōpam (p. 66) s. Penuriousness, stinginess, close-fistedness, illiberality, ஈயாமை. 2. (p.) Covetousness, intense or greedy desire, cupidity, avarice, பொரளா சை. Wils. p. 725. LOB'HA. 3. [in grammar.] Elision of a letter, &c., கெடுதல்விகா ரம். 4. Want, destitution, குறைவு. This is given as one of the six moral evils. See பகை. Wils. p. 724. LOPA. யாகத்தைத்திரவியலோபமில்லாமற்செய்துமுடித்தார் கள். They performed the sacrifice without lack of money. உலோபத்தனம்--உலோபத்துவம், s. Penuriousness, cupidity, &c. உலோபத்துவமாய்ச்செய்ய, inf. To perform a ceremony illiberally or meanly. உலோபன், s. A niggard, a stingy person, a miser, பிசுனன். உலோபி, s. (mas. and fem.) An avaricious person, an extremely covetous person. Wils. p. 725. LOB'HIN. மத்தியலோபம், s. Elision of a letter in the middle of a word. 43) *

kṭṭāṇi (p. 88) s. An avaricious person, உலோபி. 2. An expert man or woman. சமர்த்தாளி. 3. A strong athletic person, பலசாலி. 29)

kirupaṇam (p. 111) s. Niggardliness, closefistedness, avariciousness, உலோபம். Wils. p. 244. KRUPAN'A. கிருபணத்துவம், s. Niggardliness, உ லோபத்துவம். கிருபணன், s. A miser, a niggard, உலுத்தன். 13) *

pacācu (p. 289) s. [prop. பிசாசு or பிசாசம்.] A devil, vampire, goblin, demon, fiend; also பைசாசம். பசாசுபோலேதிரிதல், v. noun. Being melancholy, dejected; reckless. 2. Being avaricious. 3. Indulging vagrant habits. 32)

paṇam (p. 291) s. Money in general, wealth, திரவியம். W. p. 496. 2. A fanam, a small coin of gold or silver, பணம். 3. Coin, gold coin, காசு. (c.) பணத்துக்குப்பணவிடை.Very scarce, just the weight of a fanam for a fanam; hyperbolical. பணத்தோடேசீவனைவிடுவான். He will relinquish life as soon as money. பணக்கலியாணம், s. [prov.] A feast made to obtain contributions from friends. பணக்காரன்--பணமுள்ளவன், s. [fem. பணக்காரி.] A rich man. பணச்சலுகை, v. noun. Show, parade, insolence of wealth. பணச்செப்பு, s. A money-box. பணச்செருக்கு, s. Pride of wealth. பணச்செலவு, Expenditure of money. பணத்துக்குக்கொள்ளுதல், v. noun. Making an actual, unconditional purchase. 2. Acquiring by purchase. பணத்தையிறைக்க, inf. To spend money lavishly. பணத்தோடேபணம், s. Accumulation of wealth; (lit.) money with money. பணந்திரட்ட, inf. To treasure up. See திரட்டு. பணப்பித்து, s. Greediness after money, avarice. பணப்புரட்சி--பணப்புரட்டு, v. noun. [prov.] Command of money, abundance of wealth. பணப்பெட்டி, s. A money-box, coffer, &c., பணப்பெயர்ச்சி--பணப்பெயர்த்தி, v. noun. [prov.] Raising money by borrowing, &c. பணப்பெருமை, s. Pride of wealth. பணப்பேய், s. A very avaricious, covetous person. பணமடித்தல்--பணம்வெட்டுதல், v. noun. Coining money. பணமிடுக்கு, s. Power of wealth. பணமுடிப்பு, s. Money tied in a little piece of cloth, or on the ends of a garment. பணமுட்டு, s. Straits for want of money. பணமூறுதல், v. noun. Accruing as money, increasing as income, &c. பணம்பரிமாறுதல், v. noun. [prov.] Circulation of money. 2. Money being at command. பணம்பறித்தல், Getting money by dishonorable means, as prostitutes, strolling jugglers, impostors, &c. பணவரவு, s. Income. பணவாஞ்சை, s. Desire of money, avarice. பணவிடை, s. A small weight of gold, the ninth of a pagoda, also the twelfth of a கழஞ்சு. பணமில்லாதவன்பிணம். One without property is but a corpse. ஈட்டிஎட்டினமட்டுங்குத்தும், பணம்பதின்காதம் குத்தும். The spear will pierce its own length, money will go ten காதம், or 1 miles. பணம்இறகில்லாப்பட்சியாயிருக்கிறது. Wealth is a bird flying without wings. 156) *

pṟ (p. 303) க்கிறது, ந்தது, க்கும், க்க, v. n. To fly, hover, flutter or float in the air as light bodies, சிறகாற்பறக்க. 2. To move with celerity or velocity, to hasten or scamper away, வேகமாய்ச்செல்ல 3. To be scattered, to disperse, disappear, சிதற. 4. To be in a hurry, to be over-hasty, அவசரப்பட, (c.) 5. [vul.] To suffer, வருந்த. பறக்கப்பார்க்கிறார். He is aspiring to things above him. ஏன்பறக்கிறாய். Why are you in a hurry? Why are you over-anxious? அடித்தஅடியில்பிள்ளைபறந்துவிட்டது. The child suffered much by beating. பறக்கடிக்க, inf. [com. for பறக்கஅடி க்க.] To cause to fly, to scatter. see சிதறடிக்க. பறக்கவிட, inf. To let fly, as a bird, or a paper kite. 2. To defeat, to ruin. 3. To tease one by incessant importunity. பறக்கிறதூள், s. Flying dust, a cloud of dust. பறந்தடிக்க, inf. [prov.] To be too busy, too much hurried, full of eares, &c. பறந்தலைய--பறந்துதிரிய, inf. To go about rapidly being greedy as birds or prey for food, &c., or an avaricious person. பறந்துபோக, inf. To go quickly. 2. To be dispersed, to be utterly gone, as property disease or sin. பறந்துவிழ, inf. To fall on with avidity, in taking food. பறப்பன, appel. n. Flying, darting, flight; haste, hurry, quickness, speed, as the verb. 2. Anxiety, care, concern, business, கவ்வை. பறப்பன், s. A hasty person. (R.) பறப்பிலேதிரிய, inf. To go about seeking one's living. 2. To go about full of care. பறப்புப்பார்க்க, inf. To attend to one's daily avocations or personal concerns; also வயிற்றுப்பறப்பிலேதிரிய. 32)

vīñcu (p. 398) கிறேன், வீஞ்சினேன், வேன், வீஞ்ச, v. n. To be avaricious, அதிககிரயங்கேட்க. 202)